1403

تب و تابِ شراب افتاد قیمتِ مِیِ ناب افتاد اسم علی رو آوردم حسابی لبم آب افتاد نفَسم به علی بسته هر کی با علیه مسته بعضی عشقا جنون دارن عشق علی از این دسته مشغول خادمی و نوکری‌ام می‌دونم آخرِ سر می‌‌خری‌ام می‌گم اینو که همه خوب بدونن تا ابد حیدری‌ام، حیدری‌ام سلامم علی، کلامم علی همیشه امیر و امامم علی اسم علی رو آوردم حسن عطایی

دارم در خونه رو برات عوض میکنم یه کم بخندی برام میدونی حض میکنم دیگه بسه بی قراری دیگه بسه گریه زاری بزار دستاتو تو دستم پاشو خانوم منو داری میخوام کمک کنم بهت نگو علی بسه صدام چرا درست به گوش تو نمیرسه دوباره لکه های خون نشست رو پیرهنت میون سرفه های خشک تو محدثه زهرا زهرا هم تو جوونی زهرا هم شوهرت جوونه بمون بمونه دنیا بمون علی بمونه چرا از زندگی سیری چرا از من رو میگیری خبرش پیچیده تو شهر شنیدم داری میمیری فدای خاک چادرت بلندشو راه برو من از تموم زندگی فقط میخوام تو رو با من غریبگی نکن تموم دلخوشیم به من نگفتی ماجرای خاک چادرو زهرا زهرا دارم در خونه رو برات عوض میکنم حسن عطایی

ای قرار قلب بی قرارم حسین من کسی رو غیر تو ندارم حسین عشق بی نظیرم، کاش براش بمیرم هر دفعه که اسمتو میارم حسین بدون تو این دنیا ، بخدا نمی ارزه وقتی که میاد اسمت ، دل همه میلرزه خوشحالم از اینکه عمری گریون عزاتم یا باب نجات الاُمَّه محتاج نگاتم جایی دست من اگه که رو شد حسین گریه هام برا من آبرو شد حسین بدترین گداتم ، اما مبتلاتم عاشقیمون از کجا شروع شد حسین کی به ما محل میکرد ، تو به ما محل کردی مثل پسرت آقا ، ماهارو بغل کردی کاری به کسی ندارم تا وقتی گداتم یا باب نجات الاُمَّه محتاج نگاتم ای قرار قلب بی‌قرارم حسین حسن عطایی

سفرت همیشه پهنه اندازه ی یه صحنه دستت همیشه بازه از بس بنده نوازه تهِ مهربونی و وفا مادر امام حسینیا میزنم نفس برای تو تا که حنجرم داره صدا هر کجا اسمتو میبرن اونجا میشه واسمون وطن مادرم فدای تو بشه مادر امام حسن یاس معطر مادر ای سایه ی سر مادر مدیون الطاف تو فتاح خیبر مادر با اسم تو میگرده شمشیر حیدر مادر آرامش علی تو چشمت خلاصه میشه از نور چادر تو هی مُرده زنده میشه ای بهار خونه ی علی خاک زیر پای تو بهشت ممنون از خدا که اسممو جزو بچه های تو نوشت ای امید نا امیدیا چادرت پناه عالمین زیر دِینتم که عمریه جا شدم تو خیمه ی حسین ذکر همیشه مادر هی بسته ریشه مادر خورشید اگه میتابه خاموشه پیش مادر فردای محشر شأنت فهمیده میشه مادر سفرت همیشه پهنه حسن عطایی

اصبغ ابن نباته میگه بعد از شهادت زنم بلندم کرد گفت بلند شو اصبغ امشب اینا گریشون فرق داره بلند شد گفتم خب بابا اینا مادر جوون از دست دادن گفت نه چند روزه میبینم گریه میکنه امشب گریشون فرق داره برو ببین چه خبره گفتم من روم نمیشه گفت برو اگه نمیری من برم گفتم باشه من میرم رفتم در زدم یه صدایی اومد گفت کیه گفتم اصبغم گفت بیا تو گفتم آقا گفت خونه ای که فاطمه نداره در زدن نمیخواد اون موقع ای که باید در میزدند با لگد در زدن روضه لگد علی پورکاوه

صدیقه مرضیه زهره زکیه فرموده با خطبه  فدکیه هر کی پیغمبر و خواست علی رو نه اسلامش بازیه و الکیه طوری با صلابت خطبه خونده حضرت زهرا که تا روز قیامت عالم  اینو فهمید غاصبه هرکی نشست جز حیدر بر تخت خلافت مادر یادمون داد از کسی نترسیم و بلند بگیم ای که بر دشمن مرتضی علی لعنت سند تبرا  خطبه های زهرا  تو مسجد پیمبر همه غرق وحشت با وقار و هیبت اومد سپاه حیدر الله اکبر فاطمه تو مسجده یا که علی تو خیبر خطبه ش پر میکنه گوش فلک رو برده عقل جن و انس و ملک رو زهرا جای خود اشاره ی فضه ش می‌سازه هزار تا باغ فدک رو قطعا داره حکمت از فدک دم زده بانویی که تو دستاشه جنت شاید این بهونه ست که بخواد بگه سقیفه یعنی اصل هر خباثت مادر یادمون داد از کسی نترسیم و بلند بگیم ای که بر دشمن مرتضی علی لعنت خطبه های مادر میشه ارث دختر عقیله رفت رو منبر سندش لهوفه توی شام و کوفه یزید میگفت به لشکر الله اکبر غضب زینبه یا رسیده روز محشر نماهنگ بر دشمن مرتضی علی لعنت وحید شکری

یا فاطمه جان در دو جهان دل به تو بستیم محبان تو هستیم ما بی سرو سامان و غلامان تو هستیم ما دل به تو بستیم محبانیم محبانیم تو نشستی مادری برای ما کردی تا بریدم از همه منو صدا کردی به قیامت نرسید و توی این دنیا اومدی و همه ی مارو جدا کردی انااعطیناک الکوثر مادر مادر میمیرم برای تو آخر مادر مادر گفت علی که پدره امته این خوبه هر کی مادرش تویی به سینه میکوبه اونیکه ولایت و برائت و داره من دیدم پیش خدا پیش تو محبوبه انااعطیناک الکوثر مادر مادر بد نبینی سرت سلامت مادر نماهنگ محبان تو هستیم سید علی مومنی

آرزوهای ربابو ببین رباب پیراهنی که تازه خریدی نشان نده گهواره نیست دست خودت را تکان نده بزار اون مصرعی که خیلی باهاش گریه کردی رو هم بخونم بس کن رباب حرمله بیدار میشود آرزوهایی که داشتم بعد تو نقش بر آب شد کوه رویاهای من از بعد رفتنت خراب شد جای شکرش باقیه همین که از غمت میسوزم زیر سایتم چقدر خوبه کنارمی هنوزم دیگه دنیا بدون تو به من نمیسازه هنوز میبینمت چشمات بازه برا تو میخونم لالایی آرزوهایی که داشتم نقش بر آب شد امیر طلاجوران فیضی

زندگیمو برکت میده وقتی دسداسش رو حرکت میده به ما درس معرفت میده حرز فاطمه به شیعه برکت میده فاطمه فاطمه‌است حتی حیدر هم زیر علم فاطمه‌است بهترین اسم یه زن، یک کلمه فاطمه‌است سینه‌ی دونه به دونه شماها، حرم فاطمه‌است گاه و بی‌گاهه، تا ابد شاهه هرکسی نوکر این دم و دستگاهه این یه قانونه، توی این عالم دل که جای زهرا باشه، حرم الله به دل شیعه تپش داره وقتی که امام حسن که نوازش داده به دل شیعه تپش داره فاطمه امام حسینو پورش داده بهترین فاطمست اعتقادم اینه که کل دین فاطمست روی سجاده باحق همنشین فاطمست اسوه ی مادری ام بنین فاطمست بس که محجوبه شده محبوبه روی قلبم اسم زهرا طلا کوبه روز محشر که انبیا جمعن کوبه ی درب بهشتو زهرا میکوبه زندگیمو برکت میده امیر طلاجوران

اومده اصلا دیگه برنگرده اونی که هیچکسی براش دلتنگ نیست من به سیاهیات پناه آوردم چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست شد شد نشد میرم تو حرم اباالفضل یه روضه ام البنین میگیرم به علی اصغر قسمش میدم که بذاره تو باب القبله بمیرم شد شد نشد میرم کربلا زیر قبه به علی اکبر متوسل میشم میمونم و بر نمیگردم دیگه مقیم صحن ابوفاضل میشم ای حضرت چاره ساز حسین کار منم راه بنداز حسین همیشه پرچماتو تار میبینم بغضم با این چشما هماهنگ نیست من به سیاهیات پناه آوردم چون بالاتر از سیاهی که رنگ نیست شد شد نشد یه شب سرزده میرم نجف ضریح بابامو بغل میکنم یه روزی آخرش میمیرم برات من حرف نمیزنم عمل میکنم شد شد نشد میرم سوریه توی بازار چند تا عروسک میخرم آخرش این قسم آخر ما نوکراست نه نمیگه حسین به دخترش ای حضرت بی نیاز حسین کار منم راه بنداز حسین نماهنگ اومده اصلا دیگه برنگرده محمد ابراهیمی اصل

خانم ما هممون ترسمون اینه که تو به قاتلت رحم کنی حسینتم به قاتلش رحم بکنه می‌گفت محاسنشو ملای دربندی کنار ضریح سیدالشهدا می‌کند و گریه می‌کرد می‌گفت آه خواهش می‌کنم من نوکرتم درست نیست برا سرورم برا اربابم مسیر تعیین تکلیف کنم اما جیگرم سوخته آقا دست قاتلتو نگیری دست شمر را نگیری یه عمری آتیش به جونه شیعه هات انداخته ما هم همینو میگیم خانوم جان دست قاتلتو نگیری چرا بی‌ادبی می‌کنیم ما نوکریم رعیتیم برا شما داریم اینطوری تعیین تکلیف نیست جیگرمون سوخته چرا ظلم و جور و ستم بی عددش یادت هست به خاطر این میگیم جای دست و ضربات لگدش یادم هست جای دست و ضربات لگدش یادم هست محمد حسن فیضی 

من از عمیق‌ترین نقطه قلبم دوست دارم همه داراییم رو پا علمت می‌ذارم دورم کن از همه خودت باش کنارم پای عشقت هدیه سرم رو میارم می‌دونی به جز تو کسی رو ندارم گره خورده با شما تقدیرم از تموم آدما غیر خودت سیرم یه چیزی میگم بمونه یادت آخرش یه شب برا رقیه می‌میرم یااباعبدالله... من از عمیق‌ترین نقطه قلبم دوست دارم محمد ابراهیمی اصل

ر عرصه قیامت دست اونا رو می‌گیره منصوره یعنی یاری شده نه ناصره ناصره یعنی یاری کننده ولی منصوره است حضرت فرمودند به خاطر آن است که از خدا طلب میکنه و خدا او رو یاری می‌کنه بهش اجازه میده شیعیانش رو شفاعت بکنه برای همین خاطر اسمش منصوره است در آسمان بعد پیغمبر خدا فرمود فرمود روز قیامت که میشه در سمت راست فاطمه هفتاد هزار فرشته نازنین سمت چپش هفتاد هزار فرشته مرکبش مرکب بهشتی ناقه بهشتی در دست جبرائیله می‌بره به سمت بهشت محاضی عرش خدا وقتی میرسه فرشته بزرگ خدا جبرا ئیل داد می‌زنه یا اهل المحشر چشاتونو ببندید دختر نازنین پیغمبر خدا میخواد رد بشه شیعیان فاطمه شیخ عباس مسلمی زاده  

این فاطمه‌ای که قراره و او فرزند عزیزی که قراره از عصاره این میوه متولد بشود در زمین اسمش فاطمه است در آسمان و در نزد بهشتیان اسمش منصوره است چرا فاطمه یا جبرائیل پیغمبر خدا سوال کرد یا رسول الله به خاطر اینه که خدا این فاطمه دوستان و شیعیان فاطمه را از آتش جهنم جدا می‌کنه گفتم حلقه اتصال بین ما و رحمت خاصه الهی و عدم عذاب به جهنم وجود نازنین حضرت زهرا در زمین اسمش فاطمه است شیخ عباس مسلمی زاده

ای ضربان ابی عبدالله آرام جهان ابی عبدالله تا حرمت ابی عبدالله ما را برسان ابی عبدالله با پر علمت با پرچم حرمت دل ما را بتکان ابی عبدالله آقا تنها حسین  حسین حسین بالا بالا حسین  حسین حسین عشق زهرا حسین حسین حسین ای سِر درونم ای رمز جنونم نبض رگ و خونم حسین محبوب دل ما آقای دو دنیا ای جانا جانا حسین آقاجانم حسین صل علی ابی عبدالله یا سیدنا ابی عبدالله عشق خدا ابی عبدالله شاه شهدا ابی عبدالله با پر علمت با پرچم حرمت دل ما را بتکان ابی عبدالله پر آوازه حسین عشق تازه حسین چیه رازِ حسین حسین حسین بابای رقیه آقای رقیه دنیای رقیه حسین ای یار ابالفضل سردار ابالفضل سالار ابالفضل حسین آقاجانم حسین نماهنگ ای ضربان ابی عبدالله حسین سیب سرخی

سی و جهار سال پیش نوجوان بودم اولین جایزه شعرم را از دست مبارک حضرت آیت الله فاضل لنکرانی در تکیه آقا سید حسن دریافت کردم و ایشون منو در آغوش فشردن یه قرار قشنگی با امام رضا دارم و داشتم هر بار که برای زیارت می‌رفتم می‌گفتم آقا اگر ما رو دیدی اگر نظری کردی اگر زیارت ما رو شما پسندیدی یکی از دوست‌هاتو به من نشون بده یه بار یک هفته مشهد موندم هیچ فرجی حاصل نشد روز آخر ساعت آخر کنار ضریح یه جای دنجی پیدا کردم داشتم زیارت نامه می‌خوندم دیدم یه جوانی اومد گفتش که میتونم یه خواهشی بکنم گفتم بله گفت چند دقیقه اینجا بایستید بشینید من یه پیرمردی را میخوام بیارم زیارت شما جاتونو به ایشون بدید گفتم چشم رفت برگشت دیدم که حضرت آیت الله فاضل لنکرانی اومدن و اینم یکی از هدیه‌های امام رضا به من بود شادی روحشان صلوات بفرستید داستان کوتاه آیت الله فاضل لنکرانی احمد علوی

بضعه منی من آذاها فقد آذانی اش بر کسی از امت احمد مگر پوشیده است کس نمی‌داند که پشت در چه بر زهرا گذشت ماجرا حتی بر آن دیوار و در پوشیده است آنقدر دانم که باغ زندگی بی برگ شد دختر پیغمبر ما آرزویش مرگ شد مرتضی در مسجد از این ماجرا شد با خبر باورش سخت است باور کن نمی‌شد باورش آنکه با هشتاد زخمش در احد بر پای بود آنکه زانویش نشد خم وقت فتح خیبرش زانویش لرزید افتاد و سپس از هوش رفت چیست این داغی که گشته این چنین ویرانگرش بر در این خانه اندوها دریغا آتش است آنکه از زهرا ندارد هیچ پروا آتش است هر کسی بعد از پدر سهمی نصیبش می‌شود ای مدینه پس چگونه سهم زهرا آتش است مردم از اجر ذوی القربی به قرآن خوانده‌اند آنچه برپا می‌کنند امروز اما آتش است روزگاری از تنور خانه‌ای نان خورده‌اند بر در آن خانه مسکین بود و حالا آتش است پهلویی از میخ در خسته سراسر زخمی است سینه ای رنجور از هیزم سراپا آتش است ناگهان فریاد زد فضه بیا اما چه سانی فضه اش یاری کند وقتی که آنجا آتش است جبرئیل این خانه را در میزده با احترام که حالا رفته از دیوار بالا آتش است بر کسی از امت احمد مگر پوشیده است جواد محمد زمانی

شاعر میان همهمه تاریخ در ازدحام داشت قدم می زد یک داستان تازه به چشمش خورد کز یک شکوه گم شده دم میزد در روزگار سلطنت هارون می خواند شرق خطبه به نام او می گفت غرب مدح و ثنایش را دنیا اگرچه بود به کام او همواره داشت واهمه از خورشید از نور او هر آینه می آشفت هارون که استعاره تاریکی ست در مجلسی به حضرت کاظـم گفت از یک عشیره ایم عموزاده دیگر از اختلاف مگو بس کن گویا فدک شروع کدورت هاست لب تر کن و حدود مشخص کن داغ امام مفترضه الطاعه انگار تازه گشت از این رخداد بغداد را به هول و ولا انداخت وقتی بدون واهمه پاسخ داد یک گوشه اش شمال سمرقند است یک گوشه اش جنوب فلسطين است یک سوی آن خلیج یمن باشد آن سو خزر، حدود فدک این است یعنی فدک مساحت اسلام است رحمت بر او چه پاسخ سنگینی هارون به خشم گفت که می‌خواهی برخیزم از سریر و تو بنشینی؟ این داستان تلاطم اندیشه این داستان جهان ظرافت بود یعنی کسی که علت ایجاد است حرفش فدک نبود، خلافت بود این شعر از مقدمه تا اینجا مانند رود، نیت دریا داشت دلتنگ وصف فاطمـه بود انگار از ابتدا بهانه زهـرا داشت او فاطمه ست بر سر این دنیا منت گذاشت تا به وجود آید او را بهانه کرد خدا می خواست توحید مادرانه فرود آید توحید خطبه خواند و جهان برخاست آنجا به احترام سلام او قرآن نبود خطبه، ولی قرآن تکبیر گفت بین کلام او وقتی که خطبه خواند نفهمیدند زهرا علی ست یا که علی زهرا ست آیینه گرچه بشکند آیینه ست پهلو شکسته بود ولی زهراست میراث فاطمه ست جهان یکسر از بحر تا به نهر که اوهام است در خطبه اش حدود مشخص کرد آری فدک مساحت اسلام است فدک مساحت اسلام است حمیدرضا برقعی

نگاه مادری حتی به هیزم می‌کند زهرا و آتش را پر از گل‌های گندم می‌کند زهرا مراقب بود در آتش نسوزد چادرش، شاید که زینب را در این چادر تجسم می‌کند زهرا ملائک کودکی را از میان شعله‌ها بردند و با آهنگ لالائی تکلم می‌کند زهرا دلیل زندگی را در تماشای علی می‌دید علی را در شلوغی ناگهان گم می‌کند زهرا صدای پای رفتن از درودیوار می‌آید علی تابوت می‌سازد تبسم می‌کند زهرا علی را با چه حالی از میان کوچه‌ها بردند که با خاک عبای او تیمم می‌کند زهرا نمی‌گنجد درون خاک اقیانوس بی‌پایان مزارش را نهان در قلب مردم می‌کند زهرا نگاه مادری حمیدرضا برقعی

زهرای مرضیه رو دستای امیرالمومنین یه نگاه طرف قبر پیغمبر کرد صدا زد قَلَّ يَا رَسُولَ اَللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي وَ عَفَا عَنْ سَيِّدَةِ نِسَاءِ اَلْعَالَمِينَ تَجَلُّدِي انا لله و انا الیه راجعون من اینجوری برش نگردوندم خانوم خانوم باشه بره خونه بخت پدر و مادر همیشه نگران فرزندن تا میاد خونه میگه دخترم احوالت خوبه با شوهرت روزگارتون خوب می‌گذره سخت که نمی‌گذره هر چقدرم مشکل داشته باشه خانوم خانوم باشه یه جمله است الحمدلله خیلی خوبه من دارم میگما صدا بزنه یا رسول الله فاطمه که بهت نمیگه چیا گذشت تو این خونه فاطمه رو محفوفه به سوال کن به قول خودمون سوال پیچش کن بهت بگه چی شد تا در این خانه گُلِ خنده‌ی زهرایم بود‎ ‎من ملَک بودم و فردوس برین جایم بود سیلی آن روز به رویت چه غریبانه زدند‎ ‎آتش آن بود که بر خرمن پروانه زدند فاطمه در وسط شعله تقلا می‌کرد‎ جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد‎ تا در این خانه گُلِ خنده‌ی زهرایم بود مهدی رسولی

ما ترکا ما آذریا رسمون اینه وقتی یه خانوم جوون از دنیا بره برا مراعات حال محرمش برادراش میان میگن تو اذیت میشی خواهر و تو قبر بذاری بده خواهرمونو خودمون وارد قبرش می‌کنیم برادر که نداشت حسنینم که نمی‌تونن کمک حال بابا باشن هی می‌گفت خودم برم تو قبر کی تورو به من تحویل بده من سرازیرت کنم کی تو قبر تورو تحویلت بگیره دستانی شبیه دستان پیغمبر علی جان بده امانتیمو منم یه آقا می‌شناسم کربلا وسط لشکر یه شیرخواره رو دستاش ابی عبدالله چپ و راست میدونو نگاه می‌کنه کاش علمدار بود بچه رو ازش می‌گرفت وداعِ تنها مهدی رسولی

یک سال چند روز دارد چند ساعت دارد چند ثانیه دارد وقتی لحظه شماری می‌کنی سخت می‌گذرد این تیک تاک ساعت عاشق که باشی سخت‌ تر ولی حالا اینجا همان جاییست که برایش صبر کردی لباس خادمی به تن کردی یا مشغول نوکری شدی همین چند ساعت ایستادن روی پا و گفتن آقا بفرمایید تا چقدر شیرین است وقتی آدم جایی مشغول کاری می‌شود منتظر مزد است ولی این خانه قصه اش فرق دارد مزد را مادری می‌دهد با گوشه نگاه روایت دوشنبه با موضوع نوکری

کسی اگر سیلی بخوره نمیگن کتک خورده فرق سیلی و کتک اینه میگن فلانی یه سیلی بسش بود حساب کار اومد دستش اما میگن فلانی رو یه کتک مفصل زد یعنی ادامه داره دیگه تو کتک زد سیلی استفاده نمیکنن کتکو به مشت و لگد می‌گین میانه کوچه تو را پیش من کتک می‌زد کسی نگفت نزن فاطمه عزادار است فرق سیلی و کتک علی آینه چی

ای زن با جنم زهرا مادری بخوام بگم میگم ننم زهرا ای زن با جنم زهرا آذری بخوام بگم میگم ننم زهرا منو رها نکن به حالم تو رو مولا، ننه زهرا کسی بغیر از تو ندارم توی دنیا، ننه زهرا منتظرن خیلیا که بیفتم از پا، تو نذاشتی تو رو نگه داره خدا برای ماها، ننه زهرا علی شَه مردان شهنشنه طوفان سنی گور ده هر دم دئیردی زهرا جان مدیننون یاسی حسینون آناسی ننم منیم جانیم دی ننم سنه قوربان ای زن با جنم زهرا حسین ستوده

طبق روایات صدیق اکبر به نص آیات فاروق اعظم از شب معراج واسم سواله خدا یا بنده است الله اعلم نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را عادل علی دریادل علی قرآن با تو شد کامل علی صفدر علی سرلشکر علی بدخواه تو کور و کر علی دست خدا و نفس محمد صاحب فضل و صاحب مناقب من با لقب هات دنیایی دارم یا اسدالله یا ابالعجائب برو ای گدای مسکین درِ خانه ی علی زن که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را حتما علی تهمتن علی فصل الخطاب و متقن علی والا علی معلا علی وجه خدا تعالی علی طبق روایات صدیق اکبر حسین ستوده