1403

ای والا شوکت اباالفضل کوه غیرت اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای حیدر سیرت اباالفضل زهرا صولت اباالفصل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای پهلوان عرب یا عبّاس ای یل هاشمی نسب یاعبّاس الگوی ادب یا عبّاس مدد یا عبّاس ای پسر یک شیر نره مرد خطره تنهایی یک سپاه اباالفضل به عدو بیچاره شده از وحشت نگاه اباالفضل به خدا فوق قمره خوشگل‌تر از ماهِه اباالفضل ای صاحب لوا اباالفضل اصل وفا اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای عشق مادر اباالفضل عیناً حیدر اباالفضل ای علمدار عبّاس، ای علمدار عبّاس ای پاسبان حرم یا عبّاس تویی معدن کرم یا عبّاس ای تاج سرم یا عبّاس مدد یا عبّاس، مدد یا عبّاس اسدِه، کارو بلده، شمشیر نزده کار عدو رو یک‌سره کرده نفسش، مِثل علیه قتّال بی‌نظیر نبردِه یه تنه با دست خودش آبرو داد به هرچی مردِه ای والا شوکت اباالفضل وحید شکری

علومِ عُلَما، فقیهِ فُقَها صَلاةِ صُلَحا، علی علی علی اَدیبِ اُدَبا، امامِ عُرَفا اَمیرِ اُمَرا، علی علی علی عرشِ حق فرشی از، بارگاهِ نجف کعبه مایل شده، سمتِ شاهِ نجف اَصلِ اُصولِ دین علی، اِمامُ‌المُتّقین علی خَلیفَةُاللّٰهه فقط، اَمیرالمؤمنین علی گوشه فلک رو کر می کرد وقتی رجز میخوند علی با اشاره انگشتش خورشید برگردون علی یاحیدر یا حیدر قَضا و قَدَری وَ کَیفَ بَشَری تو مردِ خطری، علی علی علی مَعادنِ اَدب و خالقِ غَضَب و قاتلِ عرب، علی علی علی سوی خِیبر بِره، شیره این تَنتَنه جای در این دفعه، قلعه رو می‌کَنه وسطِ میدونِ نَبَرد، نمی‌شه حیدر رو گرفت دیوارِ قلعه رفت عقب، تا درِ خِیبر رو گرفت علوم علما فقیه فقها حسین عینی فرد

به خلقت آدم علی بها داده است ملک به پای او به سجده افتاده است هر کسی داره حب حیدر اون حلال زاده است قسم به بازوی علی قسم به شمشیر دو سر یه دونه ضربه ی علیست عبادت جن و بشر ملائکه باهم به نغمه دمسازند به دور تمثال علی به پروازند با خاک نعلین علی بهشت و میسازند حب تو ای شیر خدا علت خلق عالمه هر کسی از شما جداست جاش وسط جهنمه کعبه چو پروانه دور تو گردیده بر دل هر عاشق نور تو تابیده هر کی ندیده نجف و حاجی نگردیده قسم به بازوی علی قسم به شمشیر دو سر یه دونه ضربه ی علیست عبادت جن و بشر به خلقت آدم علی بها داده است حسین عینی فرد

خدا رحمت کنه حاج عباس کشوانی رو کلید دار حرم حضرت عباس بود میگه اومدیم که حرم رو ببندیم دیدم یه زن بدوی عراقی بچه بغلشه زد تو حرم گفت دیدم بچه بغلشه دور ضریح میچرخه فقط میگه دخیلک یا اباالفضل گفتم کاریش نداشته باشید شاید بچه اش مریضه ساعتی گذشت کار تموم شد اومدم بهش بگم بره دیدم که خسته شده انگار سر گذاشته به ضریح گفت چادرشو گرفتم یه تکون دادم گفتم خانم بچه ات از گریه مرد تا گفتم خانم بچت از گریه یه وقت انگار از یه عالم دیگه اومد یهو چشاشو باز کرد گفت زنده شد گفت سه روز پیش مرد اومدن دفنش کنند بغلش کردم اگه عباس جوابمو نداد بعد دفنش کنید سه روزه دارم پیاده میام آقام جوابمو داد معجزه عجیب محسن عرب خالقی

ای خواهر امام تاج سر امام ای دختر امام می‌خوام برات عزا بگیرم عشق امام رضا با صوت الاخی تو غربتی چرا برا غربتت بمیریم قم کجا شام کجا گل کجا سنگ لب بام کجا تو کجا زینب کجا کعب نی خوردن هرشب کجا قم پر از شیعه بود ولی وای از محله یهود تو که اومدی مرام اهل قم ثابت شد نبودی زینب تو بزم حرام وارد شد هر کسی که می‌رسید عمه رو با عصا می‌زد ولی هی به زیر لب شبیه تر صدا می‌زد دست از پیراهنش بردارید پای خود را ز تنش بردارید داشت با فاطمه صحبت می‌کرد نیزه را از دهنش بر دارید هم تو کریمه‌ ای هم زینب علی اما هر چه که داشت به غارت بردن برعکس اهل قم مردای اهل شام زینب رو با کتک اسارت بردن قم کجا کوفه کجا تو کجا و اهل کوچه کجا قم که آزار نداشت کسی با چادر تو کار نداشت زینب آواره شد معجرو کشیدن و پاره شد کوفه از قافله چه استقبالی می‌کرد دل بچه‌های کوچیک و خالی می‌کرد عمه عقده دل تنگش رو وا می‌کرد می‌زدن اما هی زیر لب نجوا می کرد یه جور زد عرق سردت اومد بمیرم خیلی دردت اومد به زور لب‌هاتو بازش می‌کرد بمیرم زینب خواهش می‌کرد ای خواهر امام روح الله رحیمیان

پا منبر زینب همه می‌پرسیدن علیه یا ذوالفقارشه خطبه تموم شد آخرش نفهمیدن علیه یا ذوالفقارشه یه زنه، اون که تا خطبه خوند دهنِ، یک جماعت واموند یه تشر، زد تو مجلس غوغا کرد یه تنه، برگه رو برگردوند ای روح شعائر، حلماء و صابر اسد المنابر، زینب زینب زینب ای فخر المفاخر، زهرا مظاهر علیِ معاصر، زینب زینب زینب شام و جمل کرد آخه زینب وارثِ حسنه و اقتدارشه حیرونه عزرائیل تو اوج حادثه علیه یا ذوالفقارشه دو سه خط، خطبه خونده بر لب نُفِخت، اُسکتوا مِن زینب خودشه، حیدر کرار اومد به غلط، کردن افتاد مرحب اوج اقتداره، همتا نداره خود ذوالفقاره، زینب زینب زینب او با یک اشاره، می‌ره دمارِ فتنه رو در می‌آره، زینب زینب زینب پا منبر زینب همه می‌ پرسیدن روح الله رحیمیان

قربونت برم این همه راه اومدی به عشق امام رضا همه با گریه‌اش گریه می‌کردن از مادرای ما می‌گفت بی‌بی بهترید همه دسته دسته بهش سر می‌زدن اما کسی به مادر مدینه سر نمی‌زد انقدر سر نزدن که یه روز سلمان رفت گفت صورتم درد می‌کند سلمان یکی هیزم می‌آورد یکی آتیش می‌آورد آخ آخ آخ یکی از همه بیشتر گرمش کرد عقب رفت هرچی زور داشت تو زانوش جمع کرد چنان لگد به در زد چنان لگد به در زد سیدرضا تحویلدار

جوونی کردم کوتاهی کردم بزرگی کن آقا اللهم ارنی الطلع الرشیدی تو گریه می‌کنی صدایت نمیرسد کم می‌شود صدای تو در خنده‌های شهر دل خوش نکن به ندبه جمعه خودت بیا با این همه گناه نگیرد دعای شهر اینجا کسی برای تو کاری نمیکند فهمیدم که خسته‌ای از امتحان شهر فهمیدم که خسته‌ای از امتحان شهر بزرگی کنa آقا امیر برومند

لحظه‌ ای که اومدن بی بی رو دفع کنند نوجوانا جوونا همه مونده بودن چه کنن یه وقت دیدن دوتا سوار داره میاد اما هیچکی نمیدونه این سوار کیه یکی میگه امام رضاست یکی میگه موسی بن جعفره اما همه میگن معصوم بدن معصوم  رو خاک کرد آی دلای کربلایی غمو از دل عمه جان ما بردن اما ده تا سوار اومدن کربلا دل عمه ما رو خون کردن به اسب هاشون نعل تازه زدن گرد و غبار میرسه آخر کار میرسه بی‌سوار میرمو ده تا سوار میرسه سیدا زینت دوش نبی روی زمین افتاد زمین افتاد آخ آخ آخ از رکاب ذوالجناح نگین افتاد سیدا بلند مرتبه شاهی که افتاد مگه چی شد نیزه‌دار با نیزه می‌زد یا زهرا شمشیردار با شمشیر می‌زد ای وای ای وای اما نفر آخر خیلی بد زد چنان با لگد به پهلو زد غمو از دل عمه جان ما بردن سیدرضا تحویلدار 

غم زینب است در بارگاه قدس مَحرم زینب است احیاگر عیسی ابن مریم زینب است زهراترین اولاد آدم زینب است عشق مجسم زینب است حافظ پرچم زینب است خاتون عالم زینب است نور مُحرم زینب است جبل الصبر کربلا کوه مستحکم زینب است کاف و ها و یا عین و صاد آیه‌ی محکم زینب است مدعی هرگز مزن بیهوده لاف عاشقی این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم زینب است

حرمت چه حس بکری داره رو لبش هرکی یه ذکری داره دیدم تو روایتی اینو نوشته ورودیای حرمت رو به بهشته یه بوم و دو هوایی ما توی دنیا قشنگ‌ترین خاصیت این سرنوشته عاشق امام رضاست هرکی نوکره شماست یا حضرت معصومه اشفعیلی لنا بگم حاجته دلم رواست یا حضرت معصومه بچه قمیا علی مدد حرمت چه حس فکری داره رو لبش هرکی یه ذکری داره حاجتش دل منم معلومه مددی یا حضرت معصومه مددی حرمت چه حس بکری داره امیر برومند

شاهِ وفا پَروَردی یَعسوبِ دینین اُوغلی قَلبی قویوب حِیرَت دَه اُمُّ البَنین اوغلی حَقیقتاً زیبا دی بو شَٵنی دَه بی هَمتا دی بو غِیرَت آدینّان مَشک قالار بَندِ دِلِ زهرا دی بو عالَم قوربانوم سُلبیلَ اِحساسَه حاتَم لر سائلدی شرف وناس بِیلَ حَک اُلموش تَختِ سُلیمانَ شاهلار نوکَردی حَضرَت عَباسَ شاه وفا پروردی امیر برومند

رکن اصلی اذان اینه اَشهَدُ اَنَّ اَمیرَالمؤمِنین مولا حیدر برده از سر عقلم و هوشم نجف مولا علی یعسوب دین مولا حیدر ای ذات خدا، سردمدار علی آینده‌ای از کردگار علی لافتی الّا شهریار علی لا سَیف الّا ذوالفقار علی کلید مخزن الاسرار، حق علی حیدر قسیم جنت والنّار، حق علی حیدر مرشد میثم تمّار، حق علی حیدر یگانه حیدر کرار، حق علی حیدر رکن اصلی اذان اینه اَشهَدُ اَنَّ اَمیرَالمؤمِنین امیر برومند

گر بنا هست مرا دست کسی بسپاری بهتر آن است غلام علی اکبر باشم جمال جمال پیمبر چه با شکوه و مطهر موذن حرم اومد علی جوانی حیدر علی اکبر ابرقدرت شاه و شهسوار علی اکبر سپهسالار کوه اقتدار علی اکبر نگاه تو تیغ ذوالفقار علی اکبر زده مثل شیر به کار و زار علی اکبر علی اکبر من علی اکبریم فخر به عالم دارم کرار لا فرار علی اکبر سردار بی تکرار علی اکبر لرزه افتاد به جان لشکر ای کابوس اشرار علی اکبر چه نمازی بشود جنت الاعلی وقتی تو موذن شوی و شیخ جماعت پدرت میگفت علی یا حیدر میزد به قلب میدون اونقدر سر از پیکر زد لشکر شده سرگردون علی اکبر زده دشمن پیشت زانو علی اکبر نشد کس با تو رو در رو علی اکبر زدی سر با تیغ ابرو علی اکبر ماشاالله به زور بازو علی اکبر علی اکبر طوفان طوفان محشر علی اکبر دریا دریا گوهر علی اکبر والا والا سرور علی اکبر ای تمثال حیدر علی اکبر نماهنگ جمال جمال پیمبر امیر برومند

پای درست علمامون می‌زنن زانو چه بزرگایی که صحنت رو زدن جارو داره زندگی من می‌چرخه با لطفت ای به قربون کرامتت بشم بانو این کویر خشک و زنده کردی با لطف و طراوت نم بارانت نمک زندگیم از آب صحنت شیرینی زندگیم از سوهانت مظهر ایمانه، تلالؤ قرآنه سایه‌ی پرچم سبزش رو سر ایرانه و خواهر سلطانه مثغ مهِ تابانه نوکریشو کن که این خانوم اهل جبرانه من دلم می‌خواد برات بهجت و قاضی‌شم شامل کرامت و بنده‌نوازیشم زندگیم کمه اگه برات بدم خانوم اگه جونم رو بدم شاید که راضی شم گلدسته‌های تو ستون عرشه تو حرم بال ملائکه فرشه سینه می‌زنم واسه‌ی تو خانوم تا چشمام تو روضه واسه تو تر شه خواهر دریایی، تو ثانیِ زهرایی ندیدم جایی بجز صحن شما زیبایی تو پناه مایی‌ بی مثل و یکتایی تو برای ما امید دنیا و عقبایی پای درست علمامون می‌زنن زانو امیر برومند

کرم الله کرم عباس رفع الله علم عباس ای یل بلندبالا جانم عباس ای قمر مه سیما جانم عباس تشنه لب تو دریا جانم عباس ذکر تموم مردم ایران ابالفضل قسمِ تو همتراز قرآن ابالفضل آخه به چه زبونی بگم قربونت شم قوربان اولوم ابالفضل ای جان ابالفضل یا ابوفاضل یا ابوفاضل خدا رو سینم نوشته عباس بهشتم والله بهشت عباس خوشگل بنی هاشم جانم عباس ذکر لبای قاسم جانم عباس یار امام قائم جانم عباس ای یک تنه برای حسین مثل لشکر ای کعبه ی خدا شده واسه تو منبر آخه به چه زبونی بگم قربونت شم بنفسی انت یا عباس ابن حیدر یا ابوفاضل یا ابوفاضل جانم عباس حسن عطایی

جا پای مالک اشتر و سلمان گذاشتیم روزی که با ضریح تو پیمان گذاشتیم ما نام هر کسی که به ایوان طلای تو یکبار سجده کرده، مسلمان گذاشتیم کافی نبود گریه‌ی ما در فراق تو این بار را به گردن باران گذاشتیم عشق است عشق، حق بده ما سینه چاک‌ها از دوریِ تو سر به بیابان گذاشتیم تا جز تو هیچکس ننشیند به قلب ما باب الورود سینه، نگهبان گذاشتیم ما بعد دیدن تو و ایوان طلای تو بر هرچه عشق، نقطه‌ی پایان گذاشتیم یک روز میرسد که بگوییم وقت مرگ ما نیز سر به دامن سلطان گذاشتیم تا جز تو‌هیچکس ننشیند به قلب ما باب الورود سینه، نگهبان گذاشتیم ما نام هر کسی که به ایوان طلای تو یکبار سجده کرده، مسلمان گذاشتیم کلیپ مسلمون کیه جواد مقدم

جز حسین هیچکی نبود که بهش دلیل این اشک چشام و بگم لال بشم اگه بخوام به کسی به جز حسین درد و دل هام و بگم زندگی دلگیر شده نوکرت هم سیر شده ببین چقدر نوکرت تو این یه سال پیر شده غصه تلنبار شده تو دلم آوار شده برس به دادم که باز دلم گرفتار شده آقام حسین اسمت میدرخشه توی شعر ها حسین آقام حسین من از تو به غیر از تو نمیخوام حسین آقام حسین جز حسین هیشکی نبود حسین ستوده

معرکه در تسخیر اونی که مثل شیره همه فراری میشن تا علی میدون میره رجزش عالمگیره بدون شمشیر دشمن با رجزش میمیره سبحان الله به نجف ماشاالله به علی پیغمبر وقت نماز میگفت الله بعلی اسدالله میزند به میدان چون موج خروشان با هیبت و غران جایی که فلان ها همه مشغول فرارن مولاست که شد فاتح یک جنگ نمایان السلام ای تفسیرِ آیه به آیه قرآن شده خلاصه در تو وجه خدای سبحان یا علی میگم هربار فاطمه میگه ای جان ما سر به دارت هستیم بده تو مولا فرمان سبحان الله به نجف ماشاالله به علی پیغمبر وقت نماز میگفت الله بعلی اسدالله شیران سگ کویت محو های و هویت سرمست سبویت صدقافله دل ریخته از هر سر مویت مداحی اسدالله میزنه به میدان وحید شکری

کرم اون غباری که شالش میشینه نفای حسین و یل ام البنینه واسه یک لحظه شاید آقا رو ببینم تو کوچه صف میبستن همه اهل مدینه خود ماه حسن سر پناهه حسن ما حسینی شدیم با نگاه حسن الهی قربونت برم امام حسن حرم داری توی دلا امام حسن الهی قربونت برم امام حسن محمد عطایی نیا

با تو رو به راهم شدی سر پناهم سایته روی سرم آقا من و دست خیرت به خدا که ذکرت ذکر دم آخرم آقا من و حال خوش پا علم شاهی و من نوکرم کاشکی بیام تا حرم سلام بدم به محضر تو حرم تو خود جنته خیر تو بی منته خیال من راحته میخره من رو مادر تو انت فی قلبی مولا حسین جان آقام آقام حسین کشتی نجاتم علت حیاتم بنده به غم تو نفسم نوکریت عبادت واسه قیامت اشک توی روضه ها بسم همه نوکر و تو سروری خوب و بدو میخری ذاتا آقا دلبری دلم اسیر پرچم تو روزی بگیر رقیتم مست می روضتم همین شده حاجتم بمیرم آخر از غم تو انت فی قلبی مولا حسین جان آقام آقام حسین شاه بی مثاله هستی سه ساله ای عموی با وفا قمر شه عالی نسب آبروی ادب ای ساقی کربلا قمر روشنی شب تارمه روزی هر سالمه درمون هر دردمه کلید هر دعام اباالفضل دلبر دل دیوونمه افضل الافکارمه پادشاه علقمه عشق علی الدوام اباالفضل انت فی قلبی مولا قمر جان آقام آقام قمر نماهنگ با تو رو به راهم جواد مقدم

زندگی یه امتحانه وانتخاب سرِ دوراهیه یک مسیر تهش سعادت و یک مسیر تهش تباهیه تصمیم با توئه رفیق کدوم مسیرو انتخاب می‌کنی بیعت با سقیفه یا بیعت با ابوتراب می‌کنی فاطمیه یادمون داده حتی اگه کشته شدی تا آخر بگی حق با علیه فاطمیه یادمون داده سقیفه سیلی زد بهت بلندتر بگی حق با علیه فاطمیه یادمون داده که یک‌تنه وایسی جلو یه لشکر بگی حق با علیه اللهم اِهدِنَا الصراطَ المستقیم صراطٌ علیُ المستقیم زندگی یه امتحانه وحید شکری

خلیفه گفتی رضی الله و برا سقیفه گفتی جدی گفتی یا بازم لطیفه گفتی یاللعجب یا للعجب عفیفه گفتی ام مومنین به اون ضعیفه گفتی جدی گفتتی یا بازم لطیفه گفتی یا للعجب یاللعجب خنده داره ولی حقیقت اینکه اون خلیفه یه دروغی پا به فرار بود حتی که گفت من مسلمان شده ام حقه بازی بود عقیده اش نبود فقط شعار بود بز کوهی کجا شیر خیبر کجا پایه غضوها فقط امضایه تیغ ذولفقار بود خلیفه گفتی مهدی رعنایی

شب معراج تو از اسب  تندتر رفتی به ملاقات علی ساقی کوثر رفتی آمدی امر نمایی  که امیرم ولی الله و مولای غدیر است اوج فتنه بشود باز بصیر است صاحب تیغ دو دم شیر دلیر است چه بلایی به سر اهل هنر آورده ذوالفقارش که دمار از همه در آورده شب معراج مهدی رعنایی

بیزارم از خلیفه ای که حب به حیدر نداشت چون باباش اعتقادی به نجابت همسر نداشت بیزارم از موذنی که اسم علی رو نبرد بیزارم از شهری که اذون بی علی رو گفت فرمانبر مثل مالک سربردار مثل تمار از این اذون ناثواب وغلط از این نماز کال دست برد بیزارم از خلیفه ای محمدرضا نوشه ور