1403

دلم کبوترشه اینجا مملکت رضا و خواهرشه مهمون فاطمه است اونی که محضرشه از این جهت میگن مزار فاطمه چون معصومه است اونکه انعکاس مادرشه ببند دخیلت رو به چادر بانو که رشته ی مهر و نمیبُره بانو جان جانانه مرکز ایرانه اذن دخولش ذکر رضا جانه انقده دل به برادرش بسته پرچمش رو به سمت خراسانه مددی یا معصومه گره گشای منه این بی بی زینب امام رضای منه گنبد طلاش فانوس شبای منه وقتی گره میفته توی کارِ دلم تهران به قم فقط برو بیای منه نگاشو دوست دارم که چاره ی درده دلم تو ایوونش بهشتو حس کرده حرمش بازه مرکز اعجازه واسه ی شعرام قافیه پردازه انقده خوبه انقده خانومه بردنه اسمش روزمو میسازه مددی یا معصومه دلم کبوترشه حسین ستوده

اهل بیت مدرسه‌ای تاسیس کردند نه مدرسه به معنای ساختمان و اینها یک روش آموزشی یک روش تعلیمی تاسیس کردند به نام مدرسه زیارت یعنی چی مدرسه زیارت یعنی میره پیش امام صادق من دارم میرم کربلا حضرت می‌فرماید اینجوری زیارت بخوان تو فکر می‌کنی فقط داری زیارت می‌خونی دنیا دنیا عقیده رو در ضمن و دل این زیارت داره زیارت داره یاد میده تو میریی زیارت امام حسین می ایستی رو به ضریح اباعبدالله بعد پیش خودت فکر می کنی زیارت نامه می‌خونی چون همینجوری فقط داری میخونی بری نمی‌فهمی بزرگ‌ترین باور و رکن اعتقادی شیعه رو وایسادی جلو ضریح داری فریاد می‌زنی داری میگی یا اباعبدالله من معتقدم خدای متعال همه قدرتش را در زمین به شما واگذار می کند حضرت هادی سلام الله علیه رو دارن می‌برند تبعید در زمان متوکل زمانی که حضرت سیزده وچهارده سالشونه دارن حضرت می‌برن تبعید می‌برن از مدینه به سامرا در مسیری که دارن میرن هجدهم ذی‌الحجه روز عید غدیر مسیرشون میفته به نجف به زیارت امیرالمومنین سلام الله علیه میرن با این نگاهی که من میگم برو یک صفحه از زیارت غدیریه رو به انتخاب خودت هر جا دوست داشتی ترجمه‌شو بخون ببین اینی که من میگم هست یا نه ماموران حکومت بنی العباس ایستادن امام هادی علیه السلام آمده کنار قبر جدش مثلاً داره زیارت می‌خونه واقعا داره زیارت می‌خونه ظاهراً داره سلام میده به امام امیرالمومنین سلام الله علیه اما در باطن داره دنیا دنیا عقیده رو به من و تو یاد میده میگه امام اینه که من دارم میگم مدرسه زیارت محمد مهدی معماریان

نور نجفه، پُر شور نجفه هر جا اسم جنّت اومد شک نکنید منظور نجفه تنها شهری که یه حرم داره پُر از انگور، نجفه علی، دلیل مسلمون شدنم نجف، خونمه و مثل وطنم دینِ بی‌مولا به درد نمی‌خوره بی‌نجف دنیا به درد نمی‌خوره اگه حج رفتی دور خونه‌ی خدای علی نشی مبهوت نمازای بی‌ولای علی جای پای سگ قنبر می‌ارزه صد دفعه به جای سجده‌ رو پیشونیِ دشمنای علی راز نجفه، اعجاز نجفه اون زمین که لطف خدا شد به همه ابراز نجفه نقطه‌ی شروع واسه‌ی پَر زدن و پرواز نجفه علی، سند حلال‌زادگیمه نجف، به‌خدا همه زندگیمه بی علی هیچکی نشد خداپرست اذون صبح نجف یه چیز دیگه‌ست کسی حتّی نمی‌تونه بشه شبیه علی برای معجزه ذکر لب مسیحه علی نداره جای تعجّب اگر که زنده بشه یه جنازه تو طوافِ دور ضریحِ علی نور نجفه وحید شکری

کیمیا خاکه نجف، فوق ادراکه نجف تنها راه تشخیص نطفه‌ی پاکه نجف تفسیر آیه‌ی نعبد ایّاکه نجف خورشید از تو آسمون سجده می‌کنه به خورشید رو گنبدش روزیِ دو عالمو تقسیم می‌کنی تو از درون مرقدت این دنیا تو رو برا فرمانروایی احتیاج داردت عرش معلی نجف، مِیِ گیرا نجف هیچ کجا حس غرور ندارم الّا نجف خونه‌ی بابا نجف دُر و دریا نجف ما حلال‌زادگیمون می‌خوره امضا نجف کیمیا خاکه نجف فوق ادراکه نجف وحید شکری

رفتی و چقدر، دلتنگ تو شدم شهر به شهر منم، دنبالت اومدم زندگی برام، تلخِ بدون تو سختِ این فراق، اما به جونِ تو من کجا، داغ زینب کجا نعل مرکب کجا، وای وای وای تو کجا، کرببلا کجا ذبح از قفا کجا، وای وای وای خواهر نیستی بدونی چی کشیدم داداش خواهر نیستی بدونی من صبورتر از دل زینب ندیدم داداش خواهر نیستی بدونی دیدن جسم برادر روی خاکا ساخته خواهر نیستی بدونی دیدن یک خنجر کهنه رو حنجر سخته حرمت منُ، این جوری داره قم با محبتن، اهل دیار قم آب تکون نخورد، یک لحظه تو دلم شاخه‌های گل، ریختن رو محملم قم کجا، کوفه و شام کجا سنگ و دشنام کجا، وای وای وای وای قم کجا، بزم اغیار کجا کوچه بازار کجا، وای وای وای زن نیستی که بدونی رد شدن از پیش چشم بی‌حیا دشواره زن نیستی که بدونی سخته صورت رو پوشوندن با یه آستین پاره زن نیستی که بدونی مجلسِ نامحرما اون اضطراب یعنی چی زن نیستی که بدونی زینبُ بردن توی بزم شراب یعنی چی جونمُ گرفت، آخر همین فراق اما بدتر از، این داغ دارم سراغ یک سه ساله مُرد، از دوری پدر هی می‌گفت بابا، من رو بیا ببر من کجا، خار صحرا کجا رفتی بابا کجا، وای وای وای من کجا، روی نیلی کجا فحش و سیلی کجا، وای وای وای دختر نیستی بدونی دختر شامی منُ بازی می‌ده بابا دختر نیستی بدونی قاتلت گوشواره از گوشم کشیده بابا دختر نیستی بدونی چند شبِ خوابت رو دیدم روی پات می‌شینم دختر نیستی بدونی یک دفعه لکنت می‌گیرم زجرُ تا می‌بینم رفتی و چقدر دلتنگ تو شدم وحید شکری

تنها پناه من، تو مقتل افتاده انگاری توو گودال، یک ساله جون داده اذیّتش نکنید،غارتش نکنید دست و پا می‌زنه، راحتش بکنید در هم شد تنت، پیش چشمای من غارت کردنت کو پیراهنت روی خاک داغ صحرا کشتنت کو انگشترت تیکه تیکه شد اعضای پیکرت دعوا شد سرت، بوی خون پیچیده شد دور و برت تنها پناه من حسن عطایی

بچه های علیم یه روز دیدن بانو شون بهتر شده بلند شد کارای خونه رو کرد موهای زینبو شونه کرد برادر مریض میشه مادر غصه می‌خوره خواهر مریض میشه مادر غصه می‌خوره تو خونه مادر دست به دیوار میگیره همه مریض میشن دوباره شب شد و سردرد داره باز مادر درد دارد حسن میگریدو در خواب گوید نزن سیلی ستم گر غصه خوردن مادرمون سیدرضا تحویلدار

چون که خورشید به پوشاندن او مأمور بود زینب و بی معجری از ذهن عالم دور بود راوی انگار که در شام و کوفه کور بود روی ناقه نور بود و نور بود و نور بود ای حافظ معجرت ابالفضل ای وارث معجرت رقیه یک حیدر و پهلوون خیبر یک زینب و یک بنی امیه الله الله تبارک الله   به خطابت زینبو به جلالت زینبو به قدر و شوکت زینبو استقامت زینبو به قد قیامت زینبو به نجابت زینبو و به ساحت زینبو ذکر اجابت زینبو بعد کربلا همه دیدن امامت زینبو زینب زینب زینب زینب   ای مهار ناقه ات در دست سکاندار عرش ای رکاب محملت پای ابالفضل علی کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود ای علمدار قیام جای ابالفضل علی ای حافظ پرچم ابالفضل ای وارث خطبه های حیدر عالم همه مبهوت که آمد از محمل تو صدای حیدر الله الله تبارک الله   به جناب زینبو به رکاب زینبو نور حجاب زینبو انقلاب زینبو فن خطاب زینبو به فضائل زینبو زنِ کامله زینبو عامل و عادله زینبو عاقل و قابلِ زینبو منبر محملِ زینبو ابن مرجانه زمین خورده مقابل زینبو زینب زینب زینب زینب چون‌ که خورشید به پوشاندن او مامور بود وحید شکری

طبق خرما جلو پیغمبر از بهشت آوردن اهل بیت و صدا کرد علی آمد فاطمه آمد حسن آمد حسین آمد خرما از تو طبق برداشت گذاشت دهن حسینش فرمود نوش جانت حسین خرمای بعدی رو دهن حسن گذاشت نوش جانت حسن خرمای بعدی رو نوش جانت زهرا جان خرمای بعدی رو دهن علی گذاشت فرمود نوش جونت علی جان خرمای بعدی رو برداشت ایستاده خرمای سوم رو دهن علی گذاشت هی میگه نوش جونت علی فاطمه یه سوال کردبابا یا رسول الله خرمای اول رو دهن حسین گذاشتی فرمودی نوش جونت فرمود آری فاطمه جان دیدم ملائک میگن نوش جونت حسین منم به تبع ملائک گفتم نوش جونت خرمای بعدی دهن حسن گذاشتی گفتی نوش جونت فرمود بله دیدم همه ملائک میگن نوش جونت خرمای بعدی رودهنتو گذاشتم دیدم حورالعین سر از غرفه‌های بهشت بیرون کردن نوش جانت زهرا منم به تبع اونا گفتم اما خرمای اول و دهن علی گذاشتن دیدن  صدا از عرش الهی میاد نوش جونت علی جان به شوق شنیدن صدای خدای خرمای دوم و دهن علی گذاشتن دیدن همون صدا میاد نوش جونت علی جان به احترام صدایه خدا ایستادن خرمایه سوم رو گذاشتم دهن علی گذاشتن همون صدا اومد صدا از عرش اومد ای یا رسول الله تا قیامت خرما دهن علی بزار قیامت من خدا میگم نوش جونت علی داستان خرمای بهشتی مهدی رعنایی

این عبارت از امام رضا و امام جواد رسیده خیلی عجیبه هرکسی او را در قم زیارت کند بهشت بر او واجب می شود هیچ قیدی هم نزدن بله اگر کسی قم بره زیارت حضرت معصومه سلام الله بره و اینو نابود کنه خودش می دونه مثل کسی که جیبش سوراخه طلا و جواهر رو جیبش می ذاره چون سوراخه ازش میریزه اگر کسی قم بره اقتضای زیارت حضرت معصومه بهشت رفتنه مگر اینکه کسی نابود کنه کسی  به پدرش اهانت کنه به مادرش اهانت کنه دل یه مومن رو بشکنه اعمالش از بین میره اگر کسی اعمالش رو بتونه نگه داره زیارت حضرت معصومه بهشت را بر انسان واجب می کند بی قید وشرط خب سوال یعنی یه آدم کناهگار جهنمی رو سیاه پلید همین یه زیارت بره ناپاک میفرستن بهشت نه خیر اگر کسی بره قم او را تطهیرش می کنن بهشت بر او واجب می شود حامد کاشانی

خواستم نجف مولا رو ببینم اومدم قم صحن مادرم زهرا رو میبینم اومدم قم هرجا که دلم کم آورد به قرآن اومدم قم با اجازه از سلطان خراسان اومدم قم قم یعنی بهشت یعنی حرم خواهر امام مولاتی بی بی معصومه سلام باز خیسه چشام اشکامو ببین میشه بی بی دعا کنی برام امید روزای بی کس هام کربلا میخوام گداتم به خدا معصومه مدد دخیلم به شما معصومه مدد عجیب نیست لال مادرزاد یه دفعه تو صحنت بگه یا معصومه مدد یا کریم اهل بیت از زمونه ی بی وفا بریدم اومدم قم دورامو زدم مثل تو ندیدم اومدم قم من خسته شدم از مردم دنیا اومدم قم دلشکسته و بیچاره و تنها اومدم قم قم یعنی پناه برا دلای ما بی پناها بی بی ما رو بخر تو به خدا اشفعی لنا صحن آیینه ات آرامشه تو غم و بلا تو کریمه و ما فقرا محتاج شما تو صحن تو خدا رو حس میکنم بوی کرب و بلا رو حس میکنم پشت پرده ی اعجاز انبیا دست لطف شما رو حس میکنم یا کریم اهل بیت خواستم نجف مولا رو ببینم اومدم قم وحید شکری

از کجا شروع کنم، از کجا بگم برات تنگه دلم واسه‌ی شبای کرب و بلات حال و روز دل من، از نگام مشخصه کی می‌شه دست منم باز به ضریحت برسه ترسم اینه که دَمِ مرگم نیای بالا سرم داغ دیدنت رو آقا نذاری رو جیگرم ترسم اینه که بگی نوکر نالایقی‌ام می‌میرم اگه بگی پامو نذارم تو حرم از کجا شروع کنم حسین ستوده

شما نزدیک همین حرم مرحوم آیت الله حجت آقا شیخ مرتضی حائری دوماد ایشون بود سال شصت و چهار فوت کرد ایشون استاد مقام معظم رهبری بود آیت الله حجت پدر زن ایشون ایشون دامادش بود این زمینو خرید مدرسه کرد و الان بهش میگن مدرسه حجت قبر خودشم تو همین مدرسه آقا شیخ مرتضی حائری که همینجا نماز می‌خوند تو این مسجد اعظم ایشون یه کتابی نوشته یه پدر خانم من آیت الله حجت دو روز به مرگش منو صدا زد به من فرمودند که سفارش‌هایی کرد وصیت‌هایی کرد طولانیه گفتم آقا شما که حالتون خوبه چیزتون نیست گفت نه علمای مهری دارن که غالباً می‌زنن پای نامه هاشون وقتی وجوهات می‌گیرن فتوا میدن این مهر رو شکست بعد از من سوء استفاده نشه آقاشیخ مرتضی حائری میگه آیت‌الله حجت روز چهارشنبه بود حالش بد شد بستر افتاد ماهم تو اتاق نشسته بودیم میگه خانم من که دخترشه یه قدری تربت امام حسین ریخت توی آب براش برد این چیه گفتیم تربته خورد گفت خدایا این آخرین چیزیه که من از این دنیا خوردم دیگه بعدش هیچی نمی‌خورم می‌خوام آخرین خوراکی من چی باشه تربت ایشون میگه همین طور که ما نشسته بودیم اتاقم عده‌ای توش بودن یه مرتبه ایشون خیره شد به اطراف السلام علیک یا رسول الله السلام علیک یا امیرالمومنین السلام علیک یا فاطمه الزهرا به ترکی به فارسی به عربی سلام داد و خوش آمد گفت گفت خوش آمدی معلوم شد همه اینا اومدن بالا سرش و اینطوری از دنیا رفت مرگ با تربت استاد رفیعی

عطر فاطمه می‌رسه بی‌بی از ضریح تو بخدا ندیدم شبیه تو کریمه‌ای بانو حس خوبیه وقتی می‌شینم گوشه‌ی حرم ندارم اصلاً درد و همّ و غم به تو می‌زنم رو مثل پرچم سلطان بالاست پرچمت قفل قلبمو وا کرد اسم اعظمت یا فاطمة إشفعینی بی‌بی خداوکیلی مثه امام رضا توو کَرم تو بی‌بدیلی دلم پیشت آرومه یا حضرت معصومه دوری قاتل تو شده چرا غصه می‌خوری از برادرت دل نمی‌بُری هوایی یاری گریه می‌کنی، جدایی عذابه برای تو از گریه گرفته صدای تو بارون بهاری رو سر تو می‌ریزن هم گل هم گلاب احترامت و دارن اینجا بی حساب هم واجب الاحترامی، هم فیض مستدامی کریمه‌ی دو عالم داری عجب مقامی ای دختر مظلومه، یا حضرت معصومه عطر فاطمه میرسه از ضریح تو حسن عطایی

غریب شهر قم کریمه همه شبای دلتنگی نداره خاتمه رو بستر افتادی شبیه فاطمه شبیه زهرا شد اگر که رفتنت بازم خدا رو شکر که سالمه تنت نمونده لکه خون به روی دامنت وای از اون زمونی که دری شکست پهلوی کبوده مادری شکست وایلا وایلا وایلا وایلا یه کم تحمل کن میون بسترت تو میریی از دنیا دیگه برابرت نمیره رو نیزه سر برادرت یکم تحمل کن میاد برادرت نمیذاره از سر بیفته معجرت کبود کعب نی نمیشه پیکرت پیش چشم زینب سر بریدنو اهل کوفه بردن کهنه پیرهنو غریب شهر قم حسین عینی فرد

موندی بلاتکلیف، داغ تو پیرم کرد روزِ بیابون داغ، شبِ بیابون سرد با خونِ تو خاکِ گودالو گِل کردن کی فکرشو می‌کرد با اسب برگردن نیازی به تشیع جنازه نبود نیازی به نعل‌های تازه نبود میومد صدات امّا واضح نبود غمِ حسینم بَده صدات کنم جلو همه حسینم موندی بلاتکلیف حسن عطایی

یه جام دیدن مولا سر به دیوار گذاشته داره بلند بلند گریه میکنه اسما اومد جلو آقا جان چرا شما داری بلند گریه می‌کنی گفت آخه هرچی آب می‌ریزم خون سینه بن نمیاد بازوهام ورم داره هی می‌خوام راه برم این دنده نمی‌ذاره چند روزه که تب کردم هرچی که می‌کشم از داغیه مسماره ای جانم بی هوا زمین خوردم بی هوا زمین خوردم مهدی آینه

چاره حسین فقط می‌خوام باشم دچار حسین حال دلم خوبه کنار حسین خوبه که رو دوشمه بار حسین زندگی منه روضه کی زندگیشو میفروشه آخه میرسه روزیم از گوشه گوشه‌ی شیش گوشه هر کرمی که کرم تو نمیشه هر چی زیاد باشه کم تو نمیشه دنیا اگه هزار سال تو آرامش باشه باز این جهان شبیه حرم تو نمیشه چاره حسین حسن عطایی

بعیده خاک تنتو خوب بپوشونه دل منم مثل مو‌هات پریشونه، آی دلم خونه دم غروب سر پیراهنت جنگه، آی دلم تنگه سرت چرا زخمی نیزه و سنگه، آی دلم تنگه آه دم حسین من مجروحه، قلب مادرم پر از اندوهه کاش تنت رو برنگردونن که پشت به خورشید شدن مکروهه نه وقت می‌دن که دست و پا بزنی نه دوست دارن که من و صدا بزنی یاد تو می‌ندازه من و بوی این تربت، آه از این غربت با سر تو نیمه شب می‌کنم صحبت، آه از این غربت غروب قتلگاه چقدر می‌ده آزارم، کو علمدارم بعد تو من بیشتر از همه غم دارم، کو علمدارم از همه سراغتو می‌گیرم دست و پا نزن که بی تقصیرم صد دفعه برای من تب کردی صد دفعه برای تو می‌میرم نه دل دارم که از تو دل بکنم نه صبر دارم که خودمو نزنم نه وقت می‌دن که دست و پا بزنی نه دوست دارن که من و صدا بزنی بعیده خاک تنتو خوب بپوشونه حسن عطایی

من یه حرفی میزیم بازم من میگم خدا رو شکر نیومد امام رضا رو ببینه دیر رسیدن تو قاموس این خانواده است خانوم ازت معصومه دیر رسید نرسید بیاد برادرو ببینه من یه خانم دیگه هم می‌شناسم اونم دیر رسید ولی چه جوری مرحوم محدث ملاتی میگه هی زمین می‌خورد هی بلند میشد گفت یه جا اومد بالا گودال همه هوراش کردن دستاشو رو سر گذاشت گفت محل خبر چی شده همه دارن هلهله میکنن یکی اومدجلو گفت دختر علی برو کنار اینا دارن جون کندن حسینتو می بینن خمیده به خمیده رسیدم به تو دیر رسیدن خواهر مهدی آینه

عزیزان اینو امتحان کنید معمولا شما زیارت حضرت معصومه میرید گذری میرید می‌خواید برید کاشان می‌خواید برید سلفجگان می‌خواید برید اصفهان یه زیارتم برید اینم خیلی خوبه ولی همونجور که حرم امام رضا میرید وایمیستید یه روز دو روز اقامت دارید قم برای زیارت حضرت معصومه سلام الله علیها برای اقامت برید یه روز دو روز با تمرکز زیارت کنید بابای مرحوم آیت الله مرعشی نجفی خواب دیده بود امیرالمومنین و خواب دیده بود گفته بود آقا جان ما بالاخره فرزند شماییم مرحوم آیت‌الله مرعشی نجفی گفته بود  ما محرمیم به حضرت زهرا قبرشو به ما بگید کجاست حداقل امیرالمومنین فرموده فاطمه دستور داده قبرش مخفی باشه تا زمانی که کار امام زمان سامان می‌گیره پسر بالاخره دلش می‌خواد مادرشو بره زیارت کنه یه جا بگید ما بریم مادرمونو زیارت کنیم گفته بود برو قم هر وقت میرم حرم حضرت معصومه سلام الله علیها زیارت حضرت زهرا هم می‌خونم یکی از مهم‌ترین مزان توجه حضرت زهرا سلام الله علیها به ما حرم حضرت معصومه است ساده نگیریم و تاریخ وفات حضرت معصومه سلام الله علیها حالا مثل عاشورا نیست که خیلی سفت و محکم باشه ولی خیلی زمان مناسبی پیش درآمد فاطمیه است بعد از بی بی دوعالم حضرت معصومه اذن بگیریم بی بی جان این فاطمیه ما رو رونق بده اذن فاطمیه از حضرت معصومه حامد کاشانی

سرداب خراب شده بود چند تا سادات موسوی رو گفتن باید برن پایین یکی از مراجع شیعه که تو حرم دفنه فرمود ما وضو گرفتیم مودب آقای مرعشی نجفی اول رفت فرمود دیدم عمه‌ام حضرت معصومه سلام علیها مثل یه کسی که تازه خوابیده گندمگون کفن شون هم سالمه آقای مرعشی فرمودن بارها مادرم صدیقه طاهره رو درخواب دیدم عمه ام مثل مادرم بود فرمود گونه‌هاشون من بدن عمه‌ مو صورتشو دیدم ما نبودیم بپرسیم آقا گونه ی عمه تون سالم بود عمه ام مثل مادرم بود استاد بندانی

شبیه زهرایی تو از هر طرفی بی بی تو مروارید توی صدفی گفته امیرالمومنین مقام تو به آیت الله مرعشی نجفی بی بی مجتبایی ولی تو قالب یه زن حرمت خدایی حرم مادره اصلا اومدم گدایی بیا نگاهی کن به من خواهر رضایی من توی هر حالی ، پیش تو آرومم همه میدونن که نوکر معصومه‌ام من شدم سلمانت ، خادم و دربانت من نمک گیرت شدم با یکم سوهانت خیلی به تو می‌نازه زهرای علی بی بی تو زهرایی تو چشمای علی فاطمه ای برای زندگی با تو دنیا نداشت کسی رو همتای علی بی بی کن اشاره تا من بشم فدای تو نیست یه استخاره تو کار من برای تو انگاری قراره فقط باشم گدای تو این یه افتخاره ای شفیع محشر ، عزت این کشور با تو آب شور قم از عسل شیرین تر وقتی تو بالایی بقیه پایینن پای منبرت بی بی علما میشینن خواهر رضایی حسن عطایی

من یه حرفی میزیم سلمان در خونه رو زد گفت خانم جان یه چیزایی زنای همسایه برای شما میگن میگن زهرا مردنیه... خانوم فرمود:سلمان میخ در بیچاره م کرده در بیچاره‌ام کرده شبا خوابم نمی‌بره هی از این پهلو شبا خوابم نمیبره هی از این پهلو به اون پهلو میشم این نفس بالا نمیاد این تویی سرد وخسته مادر پهلو شکسته اشکمو در میاری با نماز نشسته مادر پهلو شکسته 

اهالی ری رفتند خدمت امام صادق علیه السلام فرمود مرحبا به اهل قم گفتن آقا اهل ری هستیم فرمود:مرحبا به اهل قم تربتها مقدسه اهلها منا و نحن منه خود خاکش مقدسه آنها از مال و ما از آنها پاره‌ای از تنم در اونجا دفن میشه به شفاعت اون اولیا مخدر شیعیان به اجمعهم وارد بهشت میشه وقتی در احوال بی‌بی می‌فرمود لم تحمل موسی هنوز موسی بن جعفر علیه السلام در شکم مادرشونم نبودند امام صادق علیه السلام از این دختر حضرت کاظم امام صادق علیه السلام می‌فرماید. آرزوم اینه که این دخترو ببینم از دنیا برم اما خب چند سال قبل ولادته که هیچ حضرت به شهادت رسیدند مرحبا به اهل قم استاد بندانی