1403

دم شیرینم تویی تسکینم ابی عبدالله، ابی عبدالله نازنین یارم تو رو دوست دارم ابی عبدالله، ابی عبدالله توی این شبا اومدم اینجا مهمون دریاشم پیش تو احیا شم بطلب منو یک شب جمعه کرب‌وبلا باشم تو بغلت باشم ته لطف و مرامی حسین تو همونی که می‌خوامی حسین نمی‌شه مصادره کرد معشوقه خاص عوامی حسین ابی عبدالله، ابی عبدالله سروسامون دل دیوونه ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله همه احساسم بمونی واسم ابی عبدالله، ابی‌عبدالله تو بری سر قله قاف هم دل می‌ره دنبالت، دست منو و شالت تو گرفتی گداتو از اول زیر پر و بالت قربون تمثالت می‌گه انگارم این زودیا کربلا دعوتی پاشو بیا تویی عشق مقدس من ابی‌عبدالله دم شیرینم حسین ستوده

طرف اومد محضر امام عسکری از فامیلای حضرت بود کسانی بودند که ائمه را فحش می‌دادند پسرش گفتش که حالا تا حالا دیدی این فامیلتونو نه تا حالا ندیدم عجیبه ها ماها دستمون به امام نمی‌رسه از حرم امیرالمومنین تا حرم امام حسین می دویم بلکه یه نگاهی به گنبدش بکنیم فامیل‌های امام عسکری بودند امامزاده نوه نتیجه نبیره امام کاظم سلام الله علیه ابو محمد امام عسکری رو می‌دیدی گفت ندیدمش تا حالا نرفته بود حضرت رو ببینه چون مخالف بودن اینها قائل به امامت اهل بیت نبودن میگن خیلی کریمه همین طور که پدر و پسر راه می رفتند اینجوری میگن واقعا کریمه کاشکی دویست تا سکه بدهی هام بدم دویست تا سکه  هم بده مشکل کار و زندگیمو درست کنم صد تا هم برا خونه زندگیم خرج کنم پانصد تا سکه برای هزینه زندگی یه سال یه آدم یه نفر بیاد حقوق دوازده ماه شما رو بگه اینم به اضافه بیمه و سنوات کریم با اخلاص حامد کاشانی

امام حسین خریده شما رو چند شبه داری گریه میکنی چرا بس نمیکنی داد امام حسین بزنین امام حسین محشر صدات میزنه نگفتن بهت بسه دیگه مشکیت در بیار نگفتن بهت هرچی رو دروغ گفتم اینو جون مادرم راست میگم حسین خیلی دوست دارم آقا میخوای امتحان کن اگه برات نمردم تو راست میگی واسه روزایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم واسه شبایی که نیستم میخونم به خدا که دوست داشتم خاک سرده من می‌ترسم حسین منو تنها نزاریا به جان مادرم میترسم حسین من اگه مردمم به این امید میمیرم که تو میای بالا سرم حسین.دوست دارم واسه روزایی که نیستم میخونم حسین ستوده

در امان بود در این شهر غریب با همان تشنگی اش گفت حسین نامه ی دلشکن اش سرِ پیراهن او دعوا نیست از کفن داشتنش میسوزد دور او یک زن بی چادر نیست میکشد آه و میسوزد در امان بود در این شهر غریب حسین ستوده

یابن‌الحسن آجرک الله من واسه‌ی اشکات بمیرم این روزا با پیرهن سیاهم روضه برا بابات می‌گیرم رسمه تو دنیا پسر سرِ بابا رو به دامن می‌گیره پسر که باشه بابا دم جون دادنش راحت می‌میره با اشک چشمام بارون می‌ریزه رو لبایی که کویره تو حجره دلگرم بودو سرِ بابات روی بالش نرم بودو درسته بی‌تاب بودو آب اگه می‌خواست چند تا کاسه‌ی آب بودو من شصت و نُه روزه که دارم میگم حسینو خون می‌بارم با روضه‌ی این پیر مظلوم گودالو هی یادم میارم عریان نبودو بالا سرش نه خولی و سنان نبودو بی سر نبودو تو سامرا که صحبت چادر نبودو غارت نکردن تو سامرا هیچ‌کسو بی حُرمت نکردن از خیمه پابرهنه دویدم دویدم دویدم یابن الحسن آجرک الله حسین ستوده

تو گرفتاری هام تویی اونکه دستمو میگیره من گدای تو ام منم اونکه واسه تو میمیره عاشقانه دوسِت دارم عشق جاودانه خمادر تو داره هوای مارو مادرانه دوسِت دارم دوسِت دارم عاشقانه این روایت نقل از رسول اللهِ حک شده تو صحنت به خط خوانا گفت حسینُ مِنی و اَنَا مِن حسین اَحَبَ الله مَن اَحَبَ حسینا عشق برا من یعنی توی هیئتت بمیرم ارباب عبد این درگاهم از درِ خونت نمیرم ارباب کربلاته که قبله ی تموم حاجاته روزی ما دست خانوم رقیه ساداته عرش اعلا عرش اعلا کربلاته اَلا وَ صَلَی الله عَلَی الباکینه یا اباعبدالله میگم تو گریه عاشقای رقیه اینو بدونید اَحَبَ الاَرباب اَحَبَ رقیه تو گرفتاری هام حسین ستوده

ای همه ی کار و کسم یا حسن نیم نگاه تو بسم یا حسن با تو امیرِ دو جهانم ولی بی تو اسیر قفسم یا حسن جان و جانان منی دین و ایمان منی مهر تابان منی جان حسن مولا مست تو ام مست تو ام یا حسن عاشق پابست تو ام یا حسن تا به ابد من نروم از درت عمریه پیوستِ تو ام یا حسن جان و جانان منی دین و ایمان منی مهر تابان منی جان حسن مولا وصله ی ناجور تو ام یا حسن صیدمو در تور تو ام یا حسن دست کریم تو به من داده سینه زنه شور تو ام یا حسن تو رگت خونِ علی شیر جنگ جملی عشق بین المللی جان حسن مولا ای همه کار و کسم یا حسن حسین ستوده

آقا تو رو جون زهرا گره افتاده بی، تو به کل دنیا آقا، نکنی دل از ما نکنی سر تو چاه، دیگه مثل مولا برگرد، ای مرد شبگرد برگرد، ای ز مردم دلسرد برسون خودتو، ای پناه دلم به امید وصال، رو به راهه دلم العجل مولا... دنیا، یه سرابه محضه زندگیِ بی تو، یه عذابه محضه سخته، تو دلای سنگی کی برمیگردی، مُردم از دلتنگی احساس، چاره‌ی این تنهاست برگرد تو رو جون عباس ببین هق هق این، گریه‌های منو بی تو غم می‌گیره، جمعه‌های منو برسون خودتو، ای پناه دلم به امید وصال، توی راه دلم العجل مولا آقا تو رو جون زهرا حسین ستوده

چه غریبه کربلا شب جمعه ها پر از شمیم سیبه کربلا چی میشه منم بشم مثل حبیب کربلا به صفای کربلا توی خواب قدم زدم تو کوچه های کربلا به صفای کربلا میشه پرچمت بشم رو گنبدای کربلا با تو مستم کربلا خاک هستم کربلا ای کاش از اول به تو دل میبستم کربلا دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم نور دو عینی نکنی ولم عزیز دلم عزیزدلم شیرین تر از بغل مادر حرم حسین حرم حسین بره بالاتر علم حسین علم حسین ضربان ضربان ضربان قلبم چه غریبه کربلا حسین ستوده

می‌شنوی حرفای منو بدون واسطه با اینکه من بدم ولی بهم حواسته بیا و پای حرفای دلم یکم بشین منم یه روزی خوب بودم الانمو نبین خراب کردم هرچیو ساختم من به خودم قافیه رو باختم با دست خالی برنگردونم حالا که من بهت رو انداختم این بارو در حقم بزرگی کن من دیگه پامو کج نمی‌زارم دروغ تو کارم نیست باور کن به جون مادرم دوست دارم فقط تویی که میخری دل شکستمو وقتی که میخورم زمین میگیری دستمو یعنی میشه یه روز منم به چشم تو بیام تورو به کی قسم بدم یه کاری کن برام همیشه باتو درد دل کردم فقط خبرداری تو از دردم یه فرصت دیگه بده آقا می‌خوام دوباره به تو برگردم هیچ جا مث خونه نمی‌مونه میام حرم وقتی گرفتارم خیلی بدم اما تو میدونی به جون مادرم دوست دارم خاطره های بچگیم مال محرمه هر چقدر گریه کنم برای تو کمه فان ترتنی حسین دیگه کجا برم خدا نگیره تا ابد سایتو از سرم کی عاشقت شدم نمی‌دونم بدم ولی بچه این خونم من آخرش براتو میمیرم اصن بزار بگن که دیوونم من عاشقم شبیه مجنونم ناز تورو فقط خریدارم قیامتم ببینمت میگم به جون مادرم دوست دارم می شنوی حرفای منو حسن عطایی

پیغمبر خدا هجرت کرد به مدینه امیرالمومنین جوان خوابید اما فکر نکنید یه شب خوابیده شعب ابی طالب سه سال بود ابوطالب سلام الله علیه هر شب میومد علی بن ابیطالب جوان و نوجوان و جای پیغمبر می‌خوابوند پیغمبر رو می‌برد با شمشیر جای دیگه با شمشیر بالا سر پیغمبر نشست بعضی شبا چندین بار جاشون عوض می کردن یه شب نبوده بیتوته کرد جان پیغمبر رو نجات داد جبرئیل میکائیل شب اول ربیع ندا رسید ما دو تا برادر اعلام کردیم جبرئیل  میکائیل عمر یکی تون یه لحظه از اون بیشتره کدام یکی میخواهی بیشتر باشه ایثار کنه هردو سرشون انداختن پایین گفتن ما می‌خوایم هر دوتامون عمر کنیم بریم زمین در تفسیر کبیر این آیه در شأن علی ابن ابیطالب علیه السلام که جان خودش برای رضای خدا به خدا فروخت لیله المبیت استاد بندانی

که امام فرمود سنگی جابجا نمیشه برگی از درخت نمی‌افته خونی به اندازه سر تیغ حجامت ریخته نمیشه الا پایه ظلم شو همین ایام بنا کردند در سقیفه و سایبان بنی ساعده چرا این داعش نجس اومد چرا این صهیونیست نجس اومده فرمود هر گناهی که مرتکب میشه عمل زشتی انجام میشه پایه شو اینا سه خلیفه واهالی سقیفه بنا کردند سقیفه پایه ظلم استاد بندانی

آیا با عقل جور در میاد بیست وسه سال زحمت بکشه بعد بفرمایید خودتون هرکاری میخواد بکنید معذرت می‌خوام سوسمار می‌خوردن این تاریخ حجازه دختر را زنده به گور می کردند گوسفندو می‌خواستن بخورن سرشو تو آب نگه می‌داشتند خفه میشد بعد می خوردند خدای سنگی خدای فلزی خدای چوبی خدای خرمایی زن‌هاشونو دنبال خلاف می‌فرستادن مرداشون عصرا دور کعبه می‌نشستن یفتخرون به ذلک راه رفتن پیغمبر یادشون داد پاشنه کفشون چقدر بلند باشه یادشون داد منزلتونو پلکان نذارید برای زانوهاتون اینجوریه اینها که آداب خوردن و راه رفتن پوشیدنو تا لباس مرداشونو پیغمبر گفت چه جور بپوشید بی‌حیاییه تا برسه به زن‌ها این‌ها که آداب خوردن و پوشیدن یاد ندارن خلیفه می‌تونن تعیین کنند جانشین پیغمبر تایید کنن جانشین پیغمبر استاد بندانی

دیگه می‌دونی چیکار باید کرد برو تو میدون ماشاالله ای مرد بزرگش اونه که اون گوشه است برو میدون با جنازش برگرد همون‌جوری که تمرین کردیم از میمنه تا میسره می‌جنگیم همون‌جوری که تمرین کردیم تا وقتی‌که تو معرکه دشمن ندیدی بی سره می‌جنگیم خدایی شاگرد منی رو سفیدم کردی مثل خودم سر میزنی رو سفیدم کردی وقتی که دقت می‌کنم می‌تونی تو این جنگ یک در خیبر بکنی رو سفیدم کردی همیشه چشم حسودت کوره عجب نیرویی چه استحکامی تو رو می‌بینم میگم ماشاالله چقدَر مثل جوونیامی همون‌جوری که یادت دادم هر جا که دیدی خسته‌ای فوراً میگی یا حیدر همون‌جوری که یادت دادم دقت کنی تو معرکه میگن همه ملائکه یا حیدر به شاخ شمشاد حسین آی ماشاالله به ماه داماد حسین آی ماشاالله وقتی که تو میری نبرد آی ماشاالله این میشه فریاد حسین آی ماشاالله دیگه می‌دونی چیکار باید کرد حسن عطایی

باید مرد باید از غم محسن تو فقط مُرد باید گفت باید روضه های تو رو تا ابد گفت یه عده با غلاف و با بغض علی تو رو میون کوچه ها چه بی بهونه می زدن یه عده پیش چشم خیس بچه های تو توو اوج بی رحمی با تازیونه می زدن دلم گرفت دوباره زندگیم بوی غم گرفت دلم گرفت زمین و آسمون از تو دم گرفت دلا سوخت - یه مادر جلو چشمای بچه ها سوخت دلا سوخت - یه غنچه توو آتیش زیر دست و پا سوخت فضه به سمت تو دوید که باشه یاورت تا پشت در پیچید صدای آه و ناله هات سینه سپر کردی برا دفاعِ از علی به قیمتِ جونِت تموم شد این دفاع برات فدا شدی فدای علیِّ مرتضی شدی فدا شدی تو اول شهیده ی وِلا شدی فدا شدی چه بد زد همون که توو کوچه تو رو با لگد زد چه بد زد با سیلی به روی تو مادر! چه بد زد چه سخته که مقابل چشای یک پسر ... به روی خاک کوچه ها بیفته مادری ناموس مرتضی کجا و مَردَکی ذلیل عجب تقابُلِ عجیب و نابرابری! واویلتا بمیرم برای اشکِ مجتبی واویلتا شکستن غرورشو توو کوچه ها باید مرد باید از غم محسن تو فقط مرد حسن عطایی

بی تو که باشم غم دارم رقیه تو رو دارم چی کم دارم رقیه ضربان قلبم با تو می‌کوبه توی روضه‌‌ت پرچمدارم رقیه رقیه دنیا بی تو کویره رقیه ای قمر منیره تو باشی دنیا برام بهشته رقیه منکر تو بمیره بغلت می‌جوشم، عَلمت رو دوشم از همه غیر تو تو دل کندم نفسم بهت بنده، رو سرم سربندِ یا رقیه خاتون می‌بندم یا رقیه مدد... با نگاهت لشکر لشکر می‌ریزه توی میدون داره هِی سر می‌ریزه شمشیر اشکت بُرّنده مثل تیغ شما از گریه‌‌ت هم هنر می‌ریزه ماه عالم تویی، کوثر اربابی تو یزیدو حيران کردی شأن بی‌تکراری، نوه‌ی کرّاری کاخ شامو ویران کردی تویی که دنیا دنیا عاشق داری بذر عشقت رو تو دل‌ها می‌کاری با نگاهت ارباب آروم می‌گیره وقتی سر رو دوش بابات می‌ذاری رقیه عزیز عالمینی رقیه نفس زینبینی تویی که شعف دادی به خلقت رقیه ملیکه‌ی حسینی بفداکِ روحی، چه حیا و شکوهی وقتی چادر سر می‌گیری آرزوش اینه نوکر که بگن بهش آخر واسه رقیه می‌میری بی تو که باشم غم دارم رقیه حسن عطایی

تا که پشت پرده سقیفه روشن بشه باز شیعه غیرت امیرالمؤمنینی میخواد تا فدک هم به جهان حقایقش ثابت شه یه نفر شبیه علامه امینی میخواد به اشک اون چشم تار ، به اون حال دلخورش به مسمار غرق خون ، به خاک رو چادرش یا فاطرو به ، حق فاطمه یا عالی و به ، حرمت علی کی میرسه پس ، نوبت ظهور برپا بشه باز ، دولت علی این الطالب بدم الزهرا... دوتا شاهد میبرن تو محکمه مردم شهر حقشون و میگیرن وقتی شکایت میکنن ولی مولا صدو بیست هزار نفر شاهد داشت پس اینا چطور ازش غصب خلافت میکنن بحقی که خورده شد ، به اون بازوی کبود به خون روی غلاف ، به دستی که بسته بود از تو دل قبر اون دو غاصبو بیرون میکشه مهدی یه تنه عالم میبینن که قاتل تو پای یک درخت دارش میزنه این الطالب بدم الزهرا... تا که پشت پرده‌ی سقیفه روشن بشه باز حسن عطایی

به والله قسم خانوم زهرا پس از شهادت محسن بن علی یه بارم جلو علی نگفت آخ بچه م یه بارم نگفت دلم برا محسنم تنگه یه بارم هم نگفت کاش که میشد میبود بغلش میکردم شیرش میدادم مادره حتماً تو دلش این مسائل میگذشته اما جلو علی حرفی نزد این فاطمه یه جوری تربیت کرده تمام خاندان والله کربلا عروسشم همینجور بود یه بارم نگفت وای علی اصغرم یه بارم نگفت حسین کاش بچه‌ م بود اصغرم رفت فدای سرم اصغرم رفت فدای سرم جلو علی حرفی نزد حسن خلج

تعجب تعجب تعجب اینجاست به ما میگن شما چرا انقدر عزا  دارید به اونایی که کشتن بگید چرا کشتن مگه گذاشتن این خانواده نفس راحتی بکشن فاطمه رو کشتن بلافاصله بعد چند سال نقشه قتل علی رو کشیدن هنوز داغ علی تازه بود حسن رو کشتن هنوز امام حسن فراموش نشده کربلا رو راه انداختن روز خوش مگه گذاشتن که ما خوشی کنیم یقه اونایی که کشتن رو بگیرید که چرا شما کشتید که ما مجبور باشیم همش  عزاداری کنیم چرا انقدر عزا دارید حسن خلج

ای نور قلب عاشقم شمع این خانه تویی زهرا زهرا مرو مرو مرو لطف کاشانه تویی ای مرغ پر شکسته ی افتاده کنج قفس از فرط غصه فاطمه در سینه مانده نفس ممنونم اگر نروی می‌میرم اگر بروی زهرا مرو مرو ممنونم اگر نروی زهرا ممنونم اگر نروی حسن خلج

از همتون عذرخواهی می‌کنم از سادات بیشتر عذرخواهی میکنم از امام زمان دیدن حریف فاطمه نمیشن صدا زد قنفذ مغیره خالد یکی یکی ملعونا رو صدا زد چرا دست فاطمه رو کوتاه نمیکنید به خدا فقط یه ضربه غلاف قنفذ نبود هم قنفذ میزد هم مغیره میزد امام صادق می‌فرماید خالد بن ولید لعنت الله علیه از پشت سر چنان با غلاف شمشیر به کتف مادرم زهرا دل من بیشتر بابا برای شوهرم سوزد که زیر دست و پا می‌دید تنها یاور خود را تنها یاور حسن خلج 

دل‌خوشی که به دل ما نمیاد دستی که بشکنه بالا نمیاد میخ در داغ شده بود خوب می‌دونم محسنم دیگه به دنیا نمیاد تموم دنیام سوخت، مادرِ بچه‌هام سوخت مرحم آرزوهام، درست جلو چشام سوخت صدا می‌زد سوختم، جون تو بد سوختم وقتی لگد به در زد، زیر لگد سوختم الهی، الهی، بشکنه پای قاتل دویدن، تو خونم، یه لشکر از اراذل در وسطِ کوچه تو را می‌زدن ای کاش جای تو مرا می زدن دلخوشی که به دل ما نمیاد پیام کیانی

زیرِ پات کعبه می‌لرزه تویی حیدر، تویی حمزه صَنَما یا ابوفاضل، قَمَرَاللهِ فی اَرضِه ماه قدم می‌زنه رو زمین چه پسری داره اُمُ‌البَنین بگو جانم، هیبتو نگاه بگو به به، صورتو ببین نگارا، دلارا، شرابِ گوارا تو چشمِ اباالفضل می‌بینم خدا را ابوفاضل ابوفاضل زیر پات کعبه می لرزه پیام کیانی

من میمیرم برای کرب و بلا آقامی آقای کرب و بلا میگن بعد غروب های حرم جذابه شب های کرب و بلا رویامه رویامه کربلا خونه ی آقامه کربلا مثل دلتنگی که پیشمه تربتت همرامه کربلا قربان کرب و بلا ایوان کرب و بلا یکروز میاد میشم مهمان کرب و بلا هم درده کرب و بلا درمانه کرب و بلا جونم فدات اصلا سلطان کرب و بلا یا اباعبدالله آقای من من میمیرم برای کرب و بلا پیام کیانی

علی علیه نه آدم علی علیه معادم علی مولا علی مولا علی علیه حیاتم علی علیه مماتم علی مولا علی مولا صد و ده عددِ منه عددِ علی زندگیم میره به مددِ علی شیرِ خدا اسدِ علی اَحَده صَمَده صَدده علی مِیِ مانا علی حیدر اَبانا علی رو دلم مینویسم خوش خط و خوانا علی علی مولا علی یا علی مولا علی مولا علی یا علی مولا علی علیه سلامم علی علیه کلامم علی مولا علی مولا علی علیه ملاکم علی علیه پلاکم علی مولا علی مولا اگه عاشق نجفم هدفه علی قربونِ حرمِ نجفِ علی دادم دل و به کفِ علی قبله یِ دلمه طرفِ علی غم و لبخند علی نیشکر و قند علی مث قلعه ی خیبر قلب منم کند علی علی مولا علی یا علی مولا علی مولا علی یا علی مولا نماهنگ علی علیه نه آدم علی اکبر حائری