1403

پدرش ابوتراب و مادرش ام‌بنین زلزله اومده عباس پا زده روی زمین هیبتش ام‌البنینی، صولتش حیدریه خیلی حساسه به زهرا خُب پسر مادریه ابا القَربه کَبش الکتیبه ابالفضله عشقش عجیبه شفا میده دردو طبیبه حبیبی که نعم الحبیبه کفیل ابالفضل، بی‌بدیل ابالفضل حیرت کرده از تو جبرئیل ابالفضل با مرام ابالفضل، خوش کلام ابالفضل اهل کربلا بهت میگن امام ابالفضل ساقیِ ما چه شرابی چه سبویی دارد بنویسید رقیه چه عمویی دارد پدرش ابوتراب و مادرش ام بنین پیام کیانی

نوشتم از حال دلتنگی که در دلتنگی قیاسی نیست به پلکت جانم گره خورده بگیر جانم را هراسی نیست همه دم نفسم روح و جانم شده نام تو وِردِزبانم بروند همه از کشور دل تو بمان تو بمان در جهانم در دلبر عالمی بستم عاشقی خستم با جهانی نجوشم نشستم تنها سر کویت تاری از مویت بر بهشت نفروشم اباصالح یا اباصالح شبی از دنیا گذر کردم به دست آوردم نگاهت را تو را در خوابم عجب دیدم زدم بوسه روی ماهت را به لبم به تنم مانده بویت و درخشش آن خالِ رویت همه عمر به تماشا نشینم زِ دلم نرود آرزویم پریشان از حس زندانی اشک پنهانی انتظار و جدایی تو برگردی من سفر باشم بی خبر باشم آن شبی که میایی اباصالح یا اباصالح نماهنگ حال دلتنگی حسین ستوده

فویل للمصلین اما متاسفانه درست شده دیگه آدم از کربلا میره پیاده نماز نمی‌خونه تو این مسیری هم که آدم از جمکران میره نماز نمی‌خونه آدم سینه میزنه نه خواب بمونه نمی‌خونه سه تا نمازه میگه به درد نمیخوره یکی نمازی که آدم زکات نده خمس نمیده گفتم آقا چرا خمس گفت من به آخوندا نمیدم حساب کن خمست چقدره به پابرهنه بده اصلاً به آخوند نده به همینایی که ندارن بده گفت نه من اصلاً ... زکاتتو حساب کن بده به آدم خدا هر جا میگه نماز بعد میگه زکات یه عده رابطشون با خدا خوبه با مردم نه نماز می‌خونه زکات نمیده اینجا میگن اینا دوتا با هم دیگه برعکسشم هستا آدمایی هم هستن خیلی خدومن من یه دوستی داشتم همش صبح تا شب سرش درد میکرد برای کار خیر آشپزه امام حسین یازده شب نماز میخونه یه دهه داره اونجا خدمت میکنه توجه میکنی صبح و شب نمازم قضا شد امیرالمومنین هم خیر بود نمازشو چجور میخوند ایناجنگ و تعطیل می‌کردن نماز اقامه می‌کردن امام حسین آقا شهید می‌داد نمازو به نحو ه نیکو می‌خوند اهمیت نماز استاد توکلی

یه وقت پیغوم دادن دندون رسول الله پیشونی مبارک شکسته تنگه رو خالی کردن برای غنیمت لشکر حمله کرد اون دوتا ملعون مثل بز کوهی رو کوه فرار می‌کردن جون پیغمبر براشون مهم نبود نوشتن تنها کسی که موند پای رسول الله نود تا زخم خورد امیرالمومنین جون پیغمبر و نجات داد یه وقت دیدن خانوم داره می‌ دوئه گفت بابام کجاست همه با دست نشون دادن بابات اونجاست خانم دختره چادرش را پهن کرد گفت بخواب روی پای دخترت کی پیشونی تو اینطوری کرده چرا دندونت شکسته بابا حرفام آشناست آره این اولین دختری بود سر بابا رو گرفت بغل دست انداخت لای موهای رسول الله گفت دخترت برات بمیره کی لبتو اینطوری کرده کی دندون بابامو شکونده یا زهرا اگه علی نبود آقاتونو کشته بودن رسول الله رو کشته بودن یه نگاهی کرد گفت علی جان اگه عمری باشه جبران می‌کن روم نمیشه شما رو نگاه کنم چه جبرانی کرد راحله بود یه نفر نگفت که زهرای علی حامله بود کشتن فاطمه ختم کل این قائله بود محکم می‌زدن یکی دوتا نبودن چهل نفر با هم می‌زدن دخترت برات بمیره علی پور کاوه

اولین باری که گریه کردمو یادته تو بغل مادر، روضه علی اصغر اولین باری که سینه زدمو یادته رو شونه‌ی بابا، غروب عاشورا دیگه آقا همین بچه خودش مردی شده حالا بزار تا که نفس داره بخونه یا حسین مولا اولین باری که گریه کردمو یادت علی پور کاوه

اگر حرف دلت نبود تو رو قسمت میدم به همین سیاهی و این منبر رو این فرش روضه این سیاهی‌ها گریه نکنید خیلیا خوشحالن محرم و سفر تموم شد عروسیا رو برپا کنن به مجالسشون برسن و عقب افتاده‌ها اونایی که مجلس نگرفتن عروسی و کارای خیرشون آخ بمیرم برا خونه علی تازه مصیبت شروع شده آب کفن پیغمبر خشک نشده بود دخترشو زد یامظلومه خونه علی تازه مصیبت شروع شده علی پور کاوه

کارشه از سنگ طلا درست کنه از لات محل گدا درست کنه حرفای قدیمیا غنیمته کار خوبه امام رضا درست کنه مأوامه امام رضا دنیامه امام رضا پشتم گرمه وقتی که آقامه امام رضا میریزه اشک یک زائر که می گفت امام رضا مادرم مریضه صدات زد می گفت امام رضا جوابمم نده باز برام عزیزه عزیزم امام رضا خیال کن که منم مریضم کی جز تو از درد دوا درست کنه کی از غریبه آشنا درست کنه یه پیرزن با دل شکسته گفت کار خوبه امام رضا درست کنه دل خونم امام رضا محزونم امام رضا راهم دادی باز بیام ممنونم امام رضا دور و برت همه خوبن فکر گدای بدم باش فقط گدای تو میشم امام رضای خودم باش آقای آقای آقاها یا علی ابن موسی الرضا کار خوبه امام رضا درست کنه علی پورکاوه

آه سادات ببخشید که او خورد زمین در همین فاصله‌ام کنده شده است لولا در آن چنان با لگدی باز شد آن در که همه فکر کردند که دیوار یکی شد رد شدن آن همه نامرد از آن در با پا که افتاد به روی بدن زهرا مادر زیر دره سینه و میخ در درگیر دره این شکستگی‌ها تقصیر دره مادر زیر دره همه فکر کردندکه با دیوار یکی شدعلی کرمی

کشته شد محسن آنان که تماشا کردند سند تیر به اصغر زدن اصلا این بار کماندار چه با زور کشید با سه شعبه همه حنجره را زد بد زد طفل را از وسط خاک کشید به نی سر او را به نوک نیزه که جا زد بد زد شش ماهه یل رباب قند و عسل رباب رو نیزه نشستن بهتره یا بغل رباب ای کارو کسه رباب برگرد نفس رباب از بس گریه کردم همه میگن که بسه رباب یارالی علی آب آزاد شده جات خالیه یارالی علی رو نیزه چرا بی‌حالی برگرد نفس رباب علی کرمی

یه خصوصیتی داره مادری از همه عالمم خسته‌ تر باشه تا مطمئن نشه بچه‌اش نخوابیده خودش نمی‌خوابه زن اجازه به خودش نمیده نگاه کرد گفت علی دو چشمت روی نیزه ناز برایت یک ناز مانده بگو تقصیر نیزه یا سه شعبه است چرا مادر دهانت بازه حال خوشه ربات قربون تو بشه رباب خندت نمی‌گیره خودشو هم بکشه رباب قربون تو بشه رباب علی کرمی

آتیش غوغا می‌کنه داره بلوا می‌کنه یکی با لگد درو وا می‌کنه چهل تن یک تن و زدن گل گلشنو زدن مرد بودن اونا که یک زنو زدن در رو داره می‌شکنه زهرا مونده یک تنه یکی داره مادرم رو میزنه یکی آتش به کل باغ می‌زد یکی بر قلب زینب داغ می‌زد میان آن شلوغی‌ها مغیره به دست مادرم یکی بر قلب زینب داغ می‌زد علی کرمی

سه چهار روز از شهادت پیغمبر گذشته چند لحظه سکوت کرد سپس چند گامی عقب عقب برگرد همه گفتن منصرف شده‌اند همه گفتند که بخیر گذشت ناگهان با سمت خانه دوید لگدی زد به در خدا ما در شده شعله ور خدا محسن فاطمه بی سپر خدا مادر محسن فاطمه بی سپر علی کرمی

بگو به شعله چه وقت دخیل بستن بود شعله می‌رفت به بالا سر حیدر پایین شعله می‌رفت به بالا سر حیدر پایین بیشتر غربت او بود که می زد شررم یک لگد خورده در شنیدی برای در خانه نیو مدن اومدم یک نفر گفت فاطمه اینجاست گفت فضه علی حسن بیا او هر کسی پشت در به این خانه است آتش است حتی فاطمه جای خودش یک نفر گفت محسنش بسه گفت فرقی نمی‌کند اصلاً باید این خانه را بسوزانم مردباشد میان آن یا نه کوچه آماده هیزم آماده یک نفس مانده بود تا آتش داد زد ای اهالی خانه یا که بیعت کنید یا آتش شعله می‌رفت بالا سر حیدر پایین علی کرمی

ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین امضای تو بود رفتم اربعین برگشتم دوباره همسایه سلام اشکای منو ببین همسایه هم‌سفرِ مشایه تو بهترین روزای زندگیمو ساختی صدام زدی انگار به اسم می‌شناختی خلاصه ممنون آقا دو ماه سینه می‌زدیم با چشم گریون آقا خلاصه ممنون آقا دیدی ثمر داد اشکای مادرامون آقا خلاصه ممنون آقا سلطان امام رضا جان ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین محمدرضا نوشه ور

عشقت تو وجود من زد ریشه امام رضا هرکی جایی راحته، من پیشِ امام رضا جز تو مَحرَمِ دلم کی میشه امام رضا واسم فقط تو می‌مونی حال دلم رو می‌دونی میگن به تو آقایِ درد و دلایِ پنهونی ای پناه من، امید راه من تکیه دادم به ضریحت، تکیه‌گاه من اینجا به گفتن اصلاً نیازی نیست حالمو می‌فهمی تو از نگاه من امام رضا جانم هر لحظه یاد تو می‌افتم امام رضا مهدی رعنایی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿۱﴾ سوگند به اين شهر وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿۲﴾ و حال آنكه تو در اين شهر جاى دارى وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿۳﴾ سوگند به پدرى چنان و آن كسى را كه به وجود آورد لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ ﴿۴﴾ براستى كه انسان را در رنج آفريده‏ ايم أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ ﴿۵﴾ آيا پندارد كه هيچ كس هرگز بر او دست نتواند يافت يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا ﴿۶﴾ گويد مال فراوانى تباه كردم أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ ﴿۷﴾ آيا پندارد كه هيچ كس او را نديده است أَلَمْ نَجْعَلْ لَهُ عَيْنَيْنِ ﴿۸﴾ آيا دو چشمش نداده‏ ايم وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ ﴿۹﴾ و زبانى و دو لب تلاوت قرآن سوره بلد حامد شاکرنژاد

هفت تا چیزه تو زندگیتون باشه بدونید دارید کلاه سر تون میره توفیق بخواید تلاش نکنید کلاه سرت رفته استغفار کنید جبران نکنید کلاه سرت رفته بهشت بخوای صبر نکنی بر عبادت کلاه سرت رفته از جهنم بترسی اما از شهوت حرام دوری نکنید پنجم من ذکر الله ولم یشتق الی لقاء کسی خدا رو نام ببره نماز می‌خونیم الله اکبر اصلاً همین‌طور تو فارسی گاهی میگیم خدا کسی خدا رو صدا بزنه اما مشتاق لقاء خدا نباشه خب شما خدا رو دوست نداری ششم من ذکر الموت و لم یستعد له کسی یاد مرگ بکنه اما آماده نشه آدمی که یاد قسط اول ماه می‌کنه ولی پرداخت نمی‌کنه هفتمین مورد کسی که محتاط باشه اهل احتیاط باشه اما خلاصه دوراندیشی نکنه آینده‌نگری نکنه این روایت از وجود مقدس امام رضاست با هفت موردی که داشت همشم یک کلمه خلاصه میشه و اون این است که ما نمی‌تونیم با ادعایه بدون عمل به جایی برسیم ادعای بدون عمل استاد رفیعی

خیلیا بهت پیام دادن حرم امام رضا مریض داریم یالا من نمی‌دانم چرا هر وقت که تب می‌کنم مادرم پا می‌شود رو به خراسان یا امام رضا ممنونتم خیلی از این رفیقای من اربعین نتونستن برن کربلا اما اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هم هست الحمدلله از راه دور دست تمنا گرفتم عمریست در حریم تو مائوا گرفته ایم دستان خویش به سوی تو بالا گرفته‌ایم هرچه گرفته‌ایم ز زهرا گرفته‌ایم اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هست علی پورکاوه

بالا سر امام حسن همه جمع بودند علیا مخدره قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دید ابی عبدالله برش داشت دوباره زینب قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دوباره ابی عبدالله برداشت گفت داداش چرا نمی‌ذاری بچه‌اش رو سینه‌اش باشه از رسول الله شنیدم اونی که داره جون میده یه دکمه هم سنگینی می‌کنه نمی‌خوام سینه داداشم سنگین یا مظلوم سینه‌ات جای سرم بودخرابش کرد قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن علی پورکاو

دو تا ابالحسن دو تا سلطان یکی عراقه و یکی ایران یکی شاه نجف یکی شاه خراسان آغاز ولایت از ابالحسن علی تکمیل ولایت با ابالحسن رضا در ذکر دمت بگو دائما علی در بازدمت بگو دائما رضا شد شاه عجم شهزاده ی توس شد شاه عرب سلطانِ نجف والله نبود بالله نبود تالله نبود در سفره ی ما جز نمک مشهد و جز نان نجف دو گنبد طلا دو تا ایوان دو تا عمارت ملک دربان ایوان نجف ایوان خراسان معیار حلالزاده ها حب علی معیار حلال لقمه ها حب رضا در قصه ی عشق ابتدا حب علی در قصه ی عشق انتها حب رضا هرکس نفسی دیوانه شده در مسلخ عشق پروانه شده والله قسم بالله قسم تالله قسم دو تا ابالحسن دو تا سلطان یکی عراقه و یکی ایران دو تا اباالحسن دو تا سلطان امیر کرمانشاهی

خدا رحمت کنه مرحوم شیخ احمد کافی رو می گفت آقایون یه جوری زندگی کنی یه جوری ولایت مداری کنی یه جوری شیع گی کنی یه جوری محب اهل بیت باشید که از دنیا رفتید امام زمانتون غصه دار بشه شیخ مفید که از دنیا رفت شعری منسوب به امام زمان یه جمله‌ای رو امام زمان در مرگ شیخ مفید فرمود یوم علی آل رسوله عظیم اینها امام زمان فرمودند این جمله رو برای موقعی به کار بردن اهل بیت که پیغمبر اکرم از دنیا رفت مثل دیروز یوم علی آل رسوله عظیم چرا شیخ مفید به اینجا رسیده چون شیخ مفید طبق تعریف عمل کرد سلیقه‌ای و دلی و دلنوشته‌ای عمل نمی کرده محب اهل بیت باشید شیخ محمود ریاضت

هر وقت میام مشهد به کریمه اهل بیت فاطمه معصومه چشمم به گنبد امام رضا میوفته میگم آقا جان هیچ کس بین من و تو نیست چی تو وجود من دیدی منو دعوت کردی من که خودم میدونم لیاقت نداشتم بیام پابوس تو من که میدونم چیکاره ام تو چرا انقدر آقایی دیدم همه جا بر در و دیوار حریمت جایی ننوشته است گنهکار نیاید خودم میدونم مهدی شریف

قربونت برم پناه مردم مایی آقا جان یکی اولاد نداره ای التماست میکنه یکی عزیزش رو تخت بیمارستانه اومده التماست کنه یکی لنگ اون دنیاست اومده داره گریه میکنه اما بی‌شمارن اونایی که هنوز کربلاشون گیره امضای امام رضاست آی مهربون آقام پناه مردم مایی آقا جان جواد حقیقت

حاج احمد پیکان روضه خون قدیمی امام حسین همه رو برد سوریه بهش گفتن حاج احمد چرا حرم نمیای بیا حرم حضرت زینب گفت من نمیام حرم هرچی بهش گفتن بابا رئیس کاروانی مداح کاروانی بیا بریم حرم گفت من پامو تو حرم نمی‌ذارم شب آخر گفتن حاج احمد شبا آخره بیا بریم حرم گفت من نمیام حرم یه دفعه نیمه‌های دل شب دیدن همه رو بیدار کرد گفت بلند شید بریم حرم عمه جان هرچی گفتن حاج احمد چی شد نه به اون اصراری که ما می‌کردیم جوابمو از خانوم گرفتم بلند شید بریم روبرو حرم خانم حاج احمد  سوال چی بود جواب چی بود گفت از شهرمون راه افتادی به خانوم گفتم خانوم من روضه خونم نمی‌خوام دروغ رو منبر پیغمبر حرف بزنم گفت به خانم گفتم خانوم من اصلاً باورم نمی‌شه این دخترو زده باشن تا حالا اینطوری روضه نخوندم چون باور قلبیم نیست مگه میشه یه دخترو انقدر بزنن که دیگه عمه اومد موها رو شونه بزنه گفت عمه مویی که  سوخته گرش وا نمی شود این رقیه اون رقیه نمیشه جواب گرفتم چی احمد حالت خرابه همچین که دل شب خوابم برد بی‌بی حضرت زینب با احمد دست رو دل ما نذار بلند شو بیا حرم گفتم خانوم به مادرتون قسم نمیام تا جواب ندید جواب بدید احمد خودم تو قبر گذاشتم دست رو دل ما نذار خانم جان مادرتون بگو ببینم زدنش یا نه گفت احمد موقعی که تو قبر گذاشتمش فقط ناخونا و دندوناش سفید بود همه بدنش سیاه شده بودکبود شده بود احمد من شرمنده حسین شدم من شرمنده حسین شدم محمود علوی

شیرینیِ لبخند تو رو قند نداره دل بالاتر از اسم تو سوگند نداره از وقتی شنیدم تو گلوبند نداری دختر منم دیگه گلوبند نداره من برا زخم تنت می‌میرم واسه بابا و عموجون حَسنت می‌میرم برا عطر یاس بوت می‌میرم برا داداش علی‌اکبر و عموت می‌میرم زندگی زینب و حسینو شیرین کردی سفره‌ی امام حسینیا رو رنگین کردی وقتی که پاتو گذاشتی تو دل سوریه شهر شامو واسه ما دارِ مجانین کردی شیرینی لبخند تو رو قند نداره علی اصغر احمدی