1403

خیر امواتم باشه این، سلام از راه دور گریه کرده از غمت جن و بشر انسان و حور ذکر رو لب های من، دین من دنیای من خاطرات کربلا رو میکنم هر شب مرور شدم آدم تو صراط کرببلا بده دست من برات کرببلا ندیدم خیری تو این زمونه فقط خوشم من با خاطرات کرببلا جانه باب القبله جنانه باب القبله دیوونم کرده این اذان باب القبله ما رعیت بر آستان باب القبله نظری کن تو بر این سگان باب القبله رحمتت واسه همه ی، دنیا مشهوده حسین هرچی که فکر میکنم تو زندگیم بوده حسین ما رعیت زاده ایم، ما غلام ساده ایم واسه ما سینه زنا ارباب و معبوده حسین شب و روز اسمت نوای رو لبمه اگر سینه زنم دعای مادرمه خودم می‌دونم ولی دلم به خدا گرفتاره باب سدره حرمه ماهه باب السدره فدای باب السدره مست مستم من از نوای باب السدره جون میدم من آخر برای باب السدره نظری کن تو بر این گدای باب السدره جان باب القلبه احسان لطفی

متوکل هر شب لعنت الله علیه بزم شبانه داشت تو این بزم شبانه امیرالمومنین رو مسخره میکردند جایزه میداد به کسانی که خوب مسخره میکردند رقص و آواز بود هر شب یه رقاصه ای برنامه اجرا میکرد یه روز نوبت یکی از این کنیزان بود که برنامه اجرا کنه گفتن نوبت فلانیه بیاد روی سن دیدن نیست مجلس سلطانه شوخی نیست یه مجلس عادی نیست که بگن نیومده حالا به یه توبیخ بگذره خیلی بهش بر خورد پیغام براش فرستادن که کجایی مدتی گذشت تا اومد بردنش مجلس متوکل گفت کجا بودی گفت حج بودم کنیز رقاصه حامد کاشانی

رفتن در خانه ی معصوم گفتن آقا آیه رو میخونیم ذلک الکتاب لاریب فیه هدی للمتقین آقا منظور از این کتاب قرآنه چیچی به ما بفهمونید که این آیه اول بقره هم نمی فهمیم تلاوت فرمودند وجود مقدس امام صادق الف لام میم ذلک اشاره به دور ذلک الکتاب الکتاب هو امیرالمومنین علی ابن ابی طالب لاریب فیه امام واجب الطاعه و هدی للمتقین شکی نیست که ایشون امام واجب طاعتا و هدایت متقین به دست امیرالمومنین علی بن ابی طالب باید بگویم یا علی هدایت به دست امیرالمومنین حجت الاسلام صدیقین 

به ساعت دفنم به وقت تلقینم همون لحظه‌ای که همش هراسونم تو می‌رسی بالا سرم و من از شوق سروده میخونم من هر نفسم هر تپشم اسم تو بردم گفتم که رقیه میرسه وقتی که مردم ریحانه رقیه ماه منه رقیه رقیه رقیه جونم به فدات رقیه رقیه رقیه دوباره بارونه دلم غزل خونه دو کاسه چشمم پیاله عشقه سه ساله عمر تو مرور هر لحظش رساله عشقه دلبستگی من اثر اسمه رقیه است چون روح خود فاطمه در جسم رقیه است مهتاب شبی رقیه رقیه رقیه رقیه لبخند عمو رقیه رقیه رقیه رقیه ای جان دلم رقیه رقیه رقیه رقیه جهان قشنگ تر شد درست زمانی که به خونه ارباب رقیه تابیده حسین سر سجاده و کنارش هم رقیه خوابیده این دختر و هم دل و هم راز باباشه این شاپرک با نمک ناز باباشه شیرین و شکر رقیه رقیه رقیه رقیه شاه بیت غزل رقیه شهد عسل رقیه رقیه رقیه ای جان دلم رقیه رقیه رقیه رقیه ریحانه رقیه محمد عطایی نیا

سن تو کمه ولی کرم داری زیاد دست کوچیکت حاجت عالمی رو داد حضرت ارباب دلخوشیش اینه روی زهرا رو در تو میبینه یا رقیه جان جنت خداست حرم با صفای تو کاش منم بشم یکی از زائرای تو کار ما امسال باز صبوریه وعده مون سال دیگه سوریه یا رقیه جان وقت انتقام میرسه مرتضی علی روزی که میاد وارث مرتضی علی اون دو تا ملعون رو می سوزونه دیگه از دشمن اثر نمی‌مونه یا رقیه جان وعده مون سال دیگه سوریه مهدی رعنایی

اشک شوق رو گونه ی اربابم نور تو تو خونه ی اربابم جای تو رو شونه ی اربابم دردونه ی اربابم گدای سفره ی تو حوریه بخدا خلقت تو نوریه تو دلم این شبا یه شوریه پر زده تا سوریه امشب تپش قلب مجنون زیر نم نم بارون میگه سیدتی رقیه خاتون اسم اعظم رقیه مدد نبض قلبم رقیه مدد میچرخه روی انگشت تو کل عالم رقیه مدد کوریه چشمای  منکرات حتی زیر لحد هم برم بازم میگم رقیه مدد دردونه ی اربابم مهدی رعنایی

کاشکی میشد تو حرمت میگفتم تولدت مبارکه عزیزم نمی‌تونم چشمامو رو حقیقت وعده عمری نوکری ببندم تولدت حرم چراغونی نیست روم نمیشه دست بزنم بخندم کاشکی میشد زائر صحنت بشم نترسی امشب کسی نیست کنارت کاش منو آتیش میزدی جای شمع اینجوری تاریک نباشه مزارت تولدت حرم چراغونی نیست مهدی رعنایی

روی تو ماهه و چادرته مثل کهکشان راه شیری خاموش میشه خورشید تو صلاه ظهرم  وقتی که روتو می‌گیری تفسیر نور علی نوره وقتی تو روی دوش عمو میری مثل ماهی که به منزل شب چهاردهمش می‌رسه آخر از افق شونه عمو تو افق شونه علی اکبر برو بالا بالا برو بالا بالا از ابرا برو بالاتر روی دوش عمو ماه شب چهاردهم رقیه خانوم خانوم خانوم رقیه با خطبه‌هات پیچیده به هم تومار بنی امیه خانوم خانوم خانوم رقیه دستات کوچیکه ولی گره‌ها رو زود وا می‌کنه سفارش تو رو حسین با یه نگاه امضا می‌کنه زندگی سخت ما رو عشق تو زیبا می‌کنه کاری که نوح نکرده رو چه جوری با این سن می‌کنی تو محشرم برای ما تو عمو تو ضامن می‌کنی غیر ممکن رو فقط تویی که ممکن میکنی خانوم رقیه خانوم خانوم خانوم رقیه از تموم دنیا برات اگه عروسک بیارن رو زخمای عمیق تو نمی‌شه مرهم بزارن تموم تسبیح‌ها باید فضائلت رو بشمارن نقشه شومه یزید و با گریهات بهم زدی استخاره به کربلا هرچی زدم تو اومدی سیصد و پونزده مرتبه میگم رقیه مددی خانوم رقیه خانوم خانوم خانوم رقیه خانوم رقیه محمد عطایی نیا

یا محمد یا نبی الله دق الباب عرش خدا یا محمد یا نبی الله مقصود تمام انبیا یا محمد یا نبی الله ای نام تو جاری به جهان یا محمد یا نبی الله وقت ملکوتی اذان یا محمد یا نبی الله اسم تو قشنگی اذانه قلبم رو ببین پیمبرانه میدوم سمت تو کودکانه آغوش تو بازه پدرانه دلو میسپرم به دستت که محمد امینی چه نامی به به توی آسمونا محبوب تر از روی زمینی نبی الرحمه نبی الرحمه عترت و قرآن همه ایمان خاک با عشقت میشه خب انسان پیغمبر ما روشنی آفاقه باید بگیم در واقع معلم اخلاقه پیغمبر ما نور حی سبحانه مسیحای سلمانه خنده اش ختم قرآنه یا محمد یا نبی الله جهانو به سمت عشق دعوت کردی تو از مکه به دلها هجرت کردی تو حتی از دشمنت عیادت کردی شما انسانیتو وصیت کردی جلوه بخشیدی آدمییت رو سرنگون کردی جاهلیت رو دست مظلوم توی دستاته روی لب های توهم هیهاته میخونیم محمد رسول الله صبح روز ظهور ان شاءالله پیغمبر ما روشنی آفاقه باید بگیم در واقع معلم اخلاقه پیغمبر ما نور حی سبحانه مسیحای سلمانه خنده اش ختم قرآنه یا محمد یا نبی الله نماهنگ به عشق نبی عبدالرضا هلالی

دختر رحمته مخصوصاً رقیه دختر برکته مخصوصاً رقیه واسه مادرش مخصوصا به باباش دختر زینته مخصوصاً رقیه گاهی با رقیه‌هم قافیه میشه گریه ولی این روزا باید قافیه باشه هدیه هدیه ای که خدا داده به اباعبدالله تا یه روزی بره به جنگ بنی امیه جانم جانم جانم به اقتدار رقیه به نقاب رقیه به صولت علوی و ذوالفقار رقیه شام و کوفه رو گرفت تازه بی خون ریزی بزنه کف جانانه به افتخار رقیه زهرایی لقب مخصوصا رقیه با اصل و نسب مخصوصا رقیه دختر های شاه مثل جدشونن خیلی با ادب مخصوصا رقیه گنبد سفید تو برکت آسمونه پرچم تو تا ابد پاینده می‌مونه اختیار عالمو خدا داده به دستات تو فقط  لب تر کن هرچی بخوای همونه جانم جانم جانم به انعکاس رقیه دنیا واسه رقیه چکیده احساسه با حماسه رقیه میون دستای عمو آب می‌خوره فقط کاسه آبش دسته عباس رقیه دختر رحمته مهدی رعنایی

هر کس به کسی داده دل و ما به رقیه لا حول و لا قوه الا به رقیه هرجا گره افتاد به کارت پدرم گفت یا رو به اباالفضل بزن یا به رقیه از بس که گرفتند شفا از حرم او باید که بگویند مسیحا به رقیه باید که بگویند مسیحا به رقیه محمد عطایی نیا

غم مبارک ماتم مبارک شب ظهور عشقم مبارک تولدت رو تنهایی میگیرم اگه از این غم مردم مبارک غم مبارک محمد عطایی نیا

هلهله هلهله بگو بی فاصله کوریه حرمله باز شب تولد عشق ابوفاضله اومده رقیه که ملیکه هردله اومد اون که خاک پاش حوریه است اینجاس جسممو قلبم سوریه است اینجاس با رقیه شده دلم من معتبر هدیه به مادرش میخونم تا سحر یا ام اسحاق چشمت روشن هلهله هلهله شادیمون کامله جونه ناقابله هدیه به رقیه که قبله بهشت مایله واسه این سه ساله هرکی دیوونه است عاقله این شبا هدیه واسه میلادش این شبا لعنت بگو بر زجره بی حیا لعنت شب بنت الحسین نوه ی حیدره عیدیمون این شبا با علی اکبره باز شب تولد عشق ابوفاضله مهدی رعنایی

همه دنیا برام نخوان تو بخوای کافیه عزیزم منمو اندک آبرویی همونم پای تو میریزم عجب حلوای قندی تو نگار دل پسندی تو روی دوش عمو عباس عجب ماه بلندی تو عجب تقدیر محکومی عجب لبخند معصومی عجب عشق دل انگیزی عجب خانومه خانومی یا رقیه یا رقیه دلبر رقیه محشر رقیه کلبت میمونم تا آخر رقیه زهرا رقیه حیدر رقیه اسمه  رو زنجیر نوکر رقیه تویی که همه لحظه هام تو غم شادی هام سهیمه با تو آشنا شدن همون نقطه عطف زندگیمه عجب صبح بهاری تو عجب زهرا تباری تو عجب ترکیب بی مسکین چه تیغ ذوالفقاری تو عجب رعدی چه طوفانی عجب لطفی چه بارانی تو زینب را علمداری به وقت شام لرزانی طوفان رقیه ایمان رقیه پاشیده نگاهت گردان رقیه برکت رقیه جرئت رقیه میدی به ملک الموت رخصت رقیه عجب حلوای قندی تو محمد عطایی نیا

ملیکه عشق اومده نوکرا همه جمع شدن خونه حسین به به توی آسمون جشن گرفته خدا برا عشق و دردونه حسین به به به به هرکی تو این تولده دمش گرم هرکی رقیه ای شده دمش گرم همه دستا با من امشب بخون صدای هلهله ات بره تا آسمون این لحن باشه هدیه تولد رقیه خاتون لعنت بر زجر لعنت بر زجر میره توی عرش انگاری تو آسمونه هفتمه رو دوش عمو به به به به عیدیامون حواله شد دمش گرم هر کی سگ سه ساله شد دمش گرم همگی هلهله با جنون زیاد منکرای بی بی تا چشاشون دراد با من میگه هر کسی یک سوریه امشب میخواد لعنت بر زجر لعنت بر زجر ملیکه عشق اومده مهدی رعنایی

میزانی که تو همین جلسه براتون گفتم داوود پیمبر از خدا خواست میزان رو ببینه مکاشفه شد براش میزان یعنی ترازو وسیله سنجش اون چیزی که برای ایشون مکاشفه شد چیزی شبیه ترازو که دو تا کفه داره هر کفه اش شرق و غرب عالم رو پر کرده این رو گذاشتن تو یکیش میخوان عمل بریزن تو یکیش هم باید سنگ بزارن موازنه پیدا بکنه حال اون سنگ چیه بماند عمل من و تو چیه بخواد پر کنه داوود علیه السلام به خدا عرض کرد خدایا چی میخواد اینو پر کنه پیغمبر فرمود من اینجا وایمیستم هرکسی میزان عملش سبک بود خود من نسبت به اون کسی که در دنیا بیشترین درود رو بر من فرستاده است میزان عملش رو سنگین میکنم میزان استاد علوی تهرانی

تو عالم ندیده هیچکس عین علی اسلام نبی به زیر دین علی مولامون قدم زد و خلقت شد شروع از گردی که پا شد از نعلین علی رزاق حیدره خلاق حیدره کعبه ی دل عشاق حیدره شروع سخن علی و حسن ختام علی سپرده خدا بهش امور زمام علی علیه السلام علی مرام تمام علی زمین و زمان میگن مدد یا امام علی کعبه دل عشاق حیدره محمد عطایی نیا

جناب‌ شعور میزنه‌ این‌ شعر و شور که‌مستی‌ بجور گهواره‌ تا‌ زیرگور ندازد به‌ طـور بسـم‌خداوند نـور سَـلامٌ‌عَلَٰـى‌ قلـب ربـاب‌ الصبور ناموس‌خدا خدا بگریـد از غمـت ای‌ نور هـدا چرا ز آغوش‌ تو اصـغر گشته‌ جدا ام‌الشـهدا سکوت‌ اندرایمان جنم‌ در خطابه جهـاد قصیـده قلم‌درحجـابه با زینب‌ همواره تا صبح‌ بیداره نوشته‌ در قرآن خدا نمیخوابه سلام على‌ قلب رباب‌الصبور غما مستدام سایه تان‌ برغلام به‌ شهر صیام بهر تو آبـم‌حرام رسد بر مشام عطر محرم‌ مدام زبام‌،اَلْسَّلام کرب‌وبلاومقـام شب‌ های‌ مقام به‌ یـاد اشکای‌ سحـرها پای‌ مقام بگریم‌ هرشب‌ به‌ اتاقم‌ جای‌ مقام آقای‌ مقام به‌ شام‌ فراغـت، فراقـت‌ عذابه نخفتم‌ ز شوقم، وصالت‌ به‌ خوابه به‌ صحرای‌ محشر که‌ خلق‌ اندومُضطر شفاعت‌ به‌ دست سـگان‌ رُبـابه سلام علی قلب رباب احسان لطفی

آهای دنیا پروردگارم علیه من کردگارم علیه نه فقط من که معبود ایل و تبارم علیه صنم خیلیا نوکرت انبیاء پدر خاکی تراب ره تو کیمیا بده ساقی به کف شبی اندر نجف سگ خود را به خاک و خون بکشان ایلیا آهای دنیا پروردگارم علیه احسان لطفی

به نام جنون به نام شب سوم محرم و خون به نام اونی که براش میدم سر و جون به نام بی بی رقیه خاتون دل،دلو دلبر من دل ساغر من من سرباز سپاهتم رهبر من دل آره جای توعه زیر پای توعه اگه چیزی دارم به لطف بابای توعه رقیه رقیه نوکر دربارم رقیه رقیه بهترین اذکارم رقیه رقیه گرچه قابل نیستم رقیه رقیه خیلی دوستت دارم به نام جنون به نام شب سوم احسان لطفی

دگر امشب‌ ز جام‌ناب کردم‌ اجتناب که‌ زنم‌دم‌ ز همسر سیدالشباب سر سجاده‌ نصف‌ شب مادرم‌ میگفت سگتن‌ کل‌ پسرام زوجَةُالحُسَین اُمُنّا‌رُباب خاکی بوترابم مملوک‌ آن‌ جنابم من‌ آدم تو نه‌نه آره‌آره‌ سگ‌ ربابم گنه‌ ثواب‌کند برکه‌ را‌ شراب‌ کند برش‌ حسین‌ رود پای‌ خود رکاب‌ کند به‌ ذره‌ گر نظر لطف‌ بوتراب‌ کند به‌ کربلا‌ رود وگریه‌ بررباب‌ کند دگر امشب ز جام ناب احسان لطفی

الا به قربون وفات وقت وفاتم چشم به رات خیلی دلم تنگه برات لنگه براتم‌‌ به نگات جونم بند جون بابا،آی قربون این اسم محزون رقیه رقیه رقیه... علی اکبر خیلی میخوادت من هر جا دختر بچه دیدم ذوقشو کردم افتادم یادت وعده داده بودم به دلم‌ بیام‌ پیشت واسه‌ میلادت نشد دیگه ولی‌ هستم‌ یادت اللّٰهُمَّ‌ارْزُقْنامرقده رقیه حال‌ خوش‌ اباالفضل حالم‌ بده‌ رقیه دوره‌ اگه‌ دمشقت آخر ببین‌ از عشقت‌ جون‌ میدم‌ یه‌ روز تو روضهٔ‌ سیده‌ رقیه الا به‌ قربون‌ وفات احسان لطفی

پا به پای غمت من نفس میکشم تو هوای غمت دستمو میگیره گریه های غمت جون میدم آخرش تو عزای غمت ارباب ارباب... غم شیرینم یا اباعبدالله دین و آیینم یا اباعبدالله یه روزی آخر وسط روضه تو رو میبینم یا اباعبدالله ای دم محزون غم طوفانی السلام ای حرمت شرح پریشانی زلف آشفته ات دلم خون کرد جذبه تمثالت عالم مجنون کرد قربونت برم اباعبدالله پا به پای غمت احسان لطفی

داری بالای نیزه میری تاب بازی حرمله میکرد جلوت آب بازی خدا گلم رو دیگه نندازی میندازی پیش سنان نندازی ماشاءالله قد و قامتت به عباس رفته روی نیزه بستنت به عباس رفته خنجر خوردن تنت به عباس رفته به عباس رفته مادر گلوت مثل چشمای عباس رفته گل یاس رفته خلخال مادرت برا التماس رفته منم  و هزار آرزوی بر باد رفته آنام علی آنام علی تنهام علی محمد عطایی نیا

همه میگفتن چشماش به باباش رفته طرز نگاهاش به باباش رفته حالت لب هاش به باباش رفته حتی مژه هاش به باباش رفته حالا ترک های لبت به بابات رفته بی حالی بدنت به بابات رفته طرز گریه کردنت به بابات رفته به بابات رفته تیری که از گلوت رد شده به سینه بابات رفته به چشمات رفته نای تلزی کردن از رو لب هات رفته منم و هزار آرزوی بر باد رفته آنام علی آنام علی برگرد عزیز من تنهام علی آنام علی محمد عطایی نیا