1403

نبودن تو علی اصغر عجب مکافاتی شده می‌بینه هرکی منو میگه رباب خیالاتی شده لالا لالا ای دین و دنیامو قربون خوش قد و بالامو قربون بزرگ شدی الان دیگه جوون رعنامو قربون لالا لالا دومادخونمو قربون آروم جونمو قربون مردی شدی واسه خودت سر و سامونمو قربون دوای دردم به جون تو حرمله رو حلال نکردم هنوز دارم دنبال گهوارت می‌گردم بند دل ما پاره میشه مادرت بیچاره میشه این سینه پاخورده من آخر برات گهواره میشه رنگ تو یهو پرید وای رباب گریبون واسط درید وای رباب رو لب بچه باید شیر باشه از لب تو خون چکید وای رباب نماز خوندن سر قبر تو شرمه هنوزم خون رو قنداقه گرمه چه جوری خاک روی جسمش بریزم خدایا استخون بچه نرمه حسرت خوردی از دار دنیامون غسلت دادیم با اشک چشمامون قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریش بگیره نبودن تو علی اصغر محمد عطایی نیا

زیر بارونم حس می‌کنم الان رو به ایوونم یه دل ناقابل دارم که اونم خونه‌ی آقامه اینو میدونم سرو سامونم تا نفسی باشه از تو می‌خونم منو ببخش که ناقابله جونم اگه تو لیلایی آره مجنونم به تو پناه آوردم از همه دنیا هوای دنیا با دلم نمی‌سازه خونه‌ی تو خونه‌ی مادریمونه مادر که بچش رو بیرون نمیندازه یا اباعبدالله حسین اباعبدالله شمع محفل‌ها موج عشقت رو میزنی به ساحل‌ها حرارت عشق تو گرمی دل‌ها دل به تو دادن دعبل و مقبل‌ها بال پروازی واسه من دنیای خوبی می‌سازی حرفامو میدونی محرم رازی خدا میشه راضی تو بشی راضی مثل همیشه ذره پروری کردی تو بزرگ مایی بزرگ دنیایی اسم تو دلهامونو زیر و رو کرده یا اباعبدالله چه اسم زیبایی یا اباعبدالله حسین اباعبدالله زیر بارونم محمد عطایی نیا

با گفتن اینکه من دوست دارم دوست دارم مفیده ها باید گفت صرفاً آدم عاشق نمیشه عشق مشق میخواد باید مشق عشق کرد بهترین کسی‌ام که میشه ازش از رو دستخطش مشق عشق برداشت رباب سلام الله علیهاست... یعنی چی عملی تئوری حرف بزنم از بی‌بی بایست یاد گرفت چیو یاد بگیرم سوال بپرسم خانم خاتون من چیکار کنم که ابی عبدالله رو بیشتر دوست داشته باشم جیگرم براش بسوزه عاشقش بشم چیکار کنم دختر من و حسین سکینه سلام الله علیها از تو گودال قتلگاه از حلقوم و حنجر مطهر بریده اباعبدالله پیغام آورده برات نه اینکه صرفاً بعد از اینکه آب گوارایی نوشیدی یاد بکنی نه نه صبر کن ماها همه تشنمون میشه طبیعته جسم من و شما اینه که ما تشنمون میشه درسته باید آب بنوشیم هیچکسم جلوتو نگرفته در دسترستم هست تشنت شده به آب هم احتیاج داری قدح آب رو گرفتی دستت سی ثانیه میتونی صبر کنی یه دقیقه میتونی صبر کنی بگی این سی ثانیه این یه دقیقه رو برا تو صبرمیکنم تشنمه اما لب به آب نمیزنم یه دقیقه صبر می کنم یه خط روضه می‌خونم السلام علی المضیب الکبد الحرا سلام بر جیگر سوختت ابی عبدالله چقدر تو گودال قتلگاه صدا زدی جیگرم می‌سوزه یه جرعه آب بدید یه قطره آب به لب هام برسونید مشق عشق شیخ علی خزاعی

هر کی میگه گرفتارم گِره افتاده تو کارم به‌ کی‌ توسل‌کنم‌ میگن باب‌ الحوائج هر کی میگه مریض دارم وَخیمه حال بیمارم به‌ کی‌ توسل‌ کنم‌ میگن باب‌ الحوائج بابای امام رضا حسابی دست‌ و دل بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین هر بار درش رو کوبیدم خیلی چیزا ازش دیدم گدای موسَی‌ الکاظمم می‌گم‌ باب‌ الحوائج من که پای علم هستم هوایی حرم هستم من که حرم لازمم می‌گم باب‌ الحوائج بابای امام رضا همیشه آغوشش بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین نماهنگ آقای کاظمین حسن عطایی

عقیله العرب خاتون دنیا زینب عقیله العرب تمثال زهرا زینب عقیله العرب شمشیر مولا، خاتون دنیا تمثال زهرا زینب ستون لشکر حسین زینب امید آخر حسین زینب یگانه مظهر حسین حسین حسین حسین ای جنس صدای تامشه  علی معجزه یعنی خطبه های تو نهضت حسین رو دوشه توئه وارث علی زینب یا زینب... عقیله العرب دریای ایمان زینب عقیله العرب الگوی دوران زینب عقیله العرب ناموس یزدان دریای ایمان الگوی دوران زینب صدای دعوت حسین زینب پر از محبته حسین زینب نظام نهضت  حسین حسین ای نطق توئه سرمایه حسین منبر علی زیر پای تو حس می کنی که روی سرته سایه حسین زینب یا زینب عقیله العرب زهرا وقاری زینب عقیله العرب تو جان نثاری زینب عقیله العرب همتا نداری زهرا وقاری زینب ستون لشکرحسین زینب امید آخر حسین زینب یگانه مظهر حسین زینب زینب لا حول ولا قوه الا بالله ای شیرزن کرببلا ای شرط قدمت شده علی شامیان میگن درباری تو دختر علی خطبه میخونه یا خود علی عقیله العرب خاتون دنیا زینب حسن عطایی

کربلا دنیامه نگیر دنیامو روبه شمایلت میگم تموم حرفامو نوا و نجوامه صدای شب هامه هر جا برم جار میزنم حسین آقامه نوا نوای حسین است جنان کرب و بلا قسم به خانه کعبه و جان کرب و بلا که جان دهم شبی آخر میان کرب و بلا ای شه والا ای یوسف زهرا معشوق بی همتا شاه اباعبدالله ای تب و تابم ای ماه مهتابم من کلب اربابم کربلا دنیامه امیرحسین حضرتی

اون که خوب بنده نوازی بلده دست رد هیچ وقت به سینم نزده واسه همینه که ذکر لبم همیشه موسی بن جعفر مدده چه شرافتی تو نامه کاظمه آره کظم غیظ مرام کاظمه هر کسی که دلش اهل بیتیه خیلی مدیون امام کاظمه شاید این حرفا یه جور تذکره برا اون که دل به غصه می‌سپره زشته نا امیدی واسه کسی که از سر این سفره روزی می‌خوره موسی بن جعفر مددی باب الحوائج اگه میگن خاک ما مثل طلاست آسمونمون اگه رنگ خداست یه دلیل داره آخه کشور ما ملک طلقه بابای امام رضا مما که توی خیل عاشقاش گمیم فقیرای صحن مشهد و قمییم سر هر سفره‌ایم که بشینیم کاسه لیس های سایه امام هفتمیم توی مشهد پسرش امام رضا سایه داره رو سر کشور ما قم هم از برکت بی بی معصومه شده سرپناه برای فاطمیه ها موسی بن جعفر مددی باب الحوائج نوکرای علوی رو دوست داری خادمای رضوی رو دوست داری ولی ما که تو قمیم یه جور دیگه سیدای موسوی رو دوست داری توی کاظمین برام قدم زدن یعنی پشت پا به هرچی غم زدن یا امام رضا تو صحنه پدرت چقدر می‌چسبه از تو دم زدم کی میگه تو دیر گره وا می‌کنی کی میگه امروز و فردا می‌کنی مطمئنم همین الان آقا جون کاظمین منو امضا می کنی موسی بن جعفر مددی باب الحوائج چه شرافتی تو نام کاظمه حسن عطایی 

نشد ابتر باتو این عشق ای کوثر ارباب به تو نازل شد عشق و غم پیغمبر ارباب عصمت اللهی رقیه زینت شاهی رقیه نوکریه خونت از من از تو نگاهی رقیه پرچمدار حجب و وقار فاطمه ای رو شونه های عمو ذوالفقار فاطمه ای از فتح تو در شام این سخن پیداست که پرچم ولی الله دست فاطمه هاست ذهن عالم کوتاهه از فکر معجر تو سایه انداخت تنها دست سقا رو سر تو کلید قلب اباالفضل قوت لشگر ارباب زهرایی بس که تو این سن تو شدی مادر ارباب نسل امیه رو از رو زمین برداشت برای فاطمه بودن سه سال لازم داشت با خون هک کردیم ما فقط علی مولاست که پرچم ولی الله دست فاطمه هاست کلید قلب اباالفضل حسن عطایی

سرفرازه دستی کـه پیش امام ما درازه درخونتون به روی همه بازه پرچم رو گنبدش چه دلنوازه بیقرارم ای نگارم با تو دیگه غم ندارم با تو ندارم غم دنیارو بادختر تو دارم زهرا رو وقتی رقیه کربلا میده معصومه کاظمینی کن مارو آقام باب الحوائج ای امیرم به پای تو مثل یک گدا میفتم از بوی صحنه تو بی هوا میفتم آخه یاد مشهد الرضا میفتم از کرمت زیر دینم مرغ باغ کاظمینم میدونم میرسه به تو صدام عمریه در این خونه گدام معصومه سفارش کرده منو باب الحوائج کربلا میخوام سرفرازه حسن عطایی

ابوالفرجه یعنی عباس گره انداخت به ابروهاش گره‌ها وا شد یه جوری زد به لشکر که عزرائیل جا زد و با سقا جا به جا شد زهره‌ها رو می‌دره غرش تو چشم و ابرو عضو تو ارتش تو میمنه تا میسره چشم خیمه هی میچرخه دنبال چرخش تو در تو دیده که علم سپرده به تو غیرت الله یه حرم سپرده به تو با وفایی اینقدر که دست خدا شد حسین زینب رو هم سپرده به تو ابوالقاسم یعنی عباس هر کسی خورد به تیغ ابروهاش دو نیم شد دور خیمه، پرچمشو جوری کوبید زمین به زیر پاش دو نیم شد رو به لشکر با اینکه با غضب بود از امامش چند قدمی عقب بود تو حرم داشت خواب شیرین رقیه اون شبایی که نگهبان شب بود کاشف الکرب حسین شده لقبش مستقیم به حیدر میرسه نسبش از غریبی حسین که غیرتی شد رکاب اسبش پاره شد از غضبش از تو چشماش محشر پیداست عرش خدا به روی شونه‌های سقاست منظور حق از قیامت شاید تماشای قد و بالای سقاست ما شنیدیم ولی رقیه دیده که جهان عاشقی آفریده بین عرش شونه‌های اباالفضل قدری طعم خدایی رو چشیده جز توئی که رو به لشکر ایستاده‌ ای هیچکی ایستادن دریا رو ندیده مشک تو هر جایی که به دوش میکشی از پیمبرها لشکری صف کشیده ابوالفرجه حسن عطایی

من یه دیوونم که واسه خودم دنیایی دارم حال و هوایی دارم با دلبرم صفایی دارم من یه دیوونم حال منو هیچ کسی ندونه نمیسازه با من این زمونه دیوونه میشینه با دیوونه آهای لیلی سراغی از مجنون بگیرو تو فقط به من بگو بمیرو آهای لیلی چه میکنه با من این رقیه بگو حالشو ببین رقیه نزار بخوره زمین رقیه انا کلب الرقیه من یه دیوونم سید علی مومنی

چقدر آدم برا تو گریه کرده چقدر آدم برا تو مرده از باب الحسین همه قراره بریم عه شما ها چقدر آشنایید یادتونه تو دنیا دور همدیگه حلقه میزدیم ضجه میزدیم یادتونه دور همدیگه حلقه میزدیم تو سینه زنه حسینی تو گریه کن امام حسینی با یه لبخندی همه به هم فخر میکنند ببین آقامونو بر منبری از نور یک یه یک مادحین روضه خونا میان میخونن سینه زنا حسین میکشن ای خدا چقدر مشتاقم برا اون لحظه قراره ما باب الحسین عبدالرضا هلالی

بنگرکه‌ تا چه‌حد استُ‌ مکان‌ آدمیت رسدآدمی‌به‌جایی که‌به‌جزجمال‌عباس رخ‌دیگری‌نبوسد بَرِغیری‌ننشیند که‌به‌جزهونپرستد بُت‌دیگرنگزیند رسدآدمی‌به‌جایی‌که‌به‌جزقمرنبیند ابوفاضل آی‌ربِ‌اَرامنه آی‌صاحِبِ‌قَنْطَره تقصیره‌چشماته‌اگه‌‌شباخوابم‌نمیبره نشداین‌دنیا‌ببینمت‌امیدم‌به‌دمِ‌آخره یاصاحِبُ‌الْقَنْطَرة حسین نظر به‌سر شرر علی خدا  خدا قمـر بنگر که‌ تا چه‌ حد است مرتضی خادمی

عباس آفرین اول آخرین بانو بی قرین ای بالا نشین ام مه جبین ذکر مومنین یا ام البنین... مادر دریا قلب قمر بشه ماه خدا داری پسر قلب قمر منم کلب قمر مادر مادر حرم ابالفضل دلمون آرومه سایه سرم اباالفضل پهنه سفره شما با چه شکوهی شنبه هر هفته از کرم اباالفضل یا عباس یا سیدی عباس آفرین مرتضی خادمی

تو خاکتم به من وفا میکنه تو اسمت درد و دوا میکنه عراقیا میگن کار عالمو امام شهر کربلا می کنه هرکی دل میبازه عشق میفهمه تازه کار کل دینا رو این حرم راه میندازه زمانم اینجاست زمینم اینجاست بی بی جان ام البنین اینجاست فاطمه اینجاست حسنم اینجاست دنبال چی هست وطنم همینجاست یا اباعبدالله... تو خاکتم به من وفا میکنه مرتضی خادمی

ابوالقربه اباالفضل بگو به به ابالفضل سپرده زندگیشو حسین شه ابالفضل کیفی کرده ایم  ما در خونه ابالفضل صد پادشاه نکرده ما با رو بسته یا ابوالفضل صلابت و ببین آخ اسارتو ببین بهشت منو برده کفایتو ببین نگاه به قامتش این قیامت ببین فقط به شان عباس امامت رو ببین یا عباس یا سیدی ابوالقربه اباالفضل مرتضی خادمی

این دم و شور نغمه محتشمت مانا عاقبت میشه جون من فدای تو جانا حسین مولانا من می روم ز کوی تو و دل نمیرود کوی تو جای مستی تموم مستانا حسین مولانا من از تمام دنیا شبی بریدم تو را که دیدم به شوق روی ماهت چه ها ندیدم تورا که دیدم غم تو را همان شب که دل سپردم به جان خریدم قسم به جان تو من به جان رسیدم تو را که دیدم فدای نگاه نافذ دلبرم کل تن و پیکرم هی نازشو میخرم حسین به قربون عشق یار فسونگرم من مست و مسخرم ای رب مصور حسین این دم و شور مرتضی خادمی

اگر بپرسن از اینا کدومشون کربلا رفتن شاید نصف بیشترشون بگن ما رفتیم اما بگن کی حرم رقیه رفته تک و توک دستا میاد بالا آقا جان اینا دلشون می‌خواست عروسک بخرن بیان بگن اهل شام با سر بریده بچه یتیمو آروم نمی‌کنه حالا هرکی دوست داره یه عروسک بگیره دستش بره حرم رقیه آرزو به دل نمونه دستشو بیاره بالا زن و مرد جان زهرا یه حسین بگو ای عهده دار مردم بی دست و پا حسین آرزو حرم رقیه علی پورکاوه

به امام حسین قسم به امام رضا قسم اگه همین الان من اینجا بمیرم یه پتو میارن من می‌برن بیمارستان میگن تموم کرده سردخونه فردا غروب زیر خاک بچه‌ها یه جوری برید مجلس امام حسین که خاکتون کردن ببینید یه مادر پهلو شکسته کنار قبرت نشسته هی بگه خدایا... یه گریه کن حسینم رفت یه سینه‌زن حسینم رفت گریه می‌کرد برا حسینم صداش آشنا بود بعد ببینی پایین پا یه  سه ساله نشسته هی بگه بابا انقدر تو صورتش زده برا من یه گریه کن حسینم استاد دارستانی

میرزای قمی روضه می‌گیره شب اول روضه خون میگفت آمیرزا چی بخونم آقا شب پنجمه چهار شب علی اصغر خوندم امشب چی بخونم علی اصغر آقا نه شب علی اصغر خوندم شب دهم ابوالفضلم برادر حسینه علی اکبر پسر امام حسینه یه جمله می‌گفت گفت روضه خون امشبم علی اصغر علی اکبر کلاه خود سرش کرد زره تنش کرد شمشیر دست گرفت زد و خورد اما این بچه فقط زبونشو دور لباش می‌گردوند فقط روضه علی اصغر بخون استاد دارستانی

یا امام حسین اینو که نه من میدونستم الان حاج جواد میگه پناه آورده به خدا مریض میشیم اینجور نکنید این کارا رو اسمش چیه چرا انقدر گریه کردی آدم ببره همینه ها بریده معلومه حالا تو هستی بالا سرش یه دختر میشناسم همینجور افتاده بود اولین مردی که اومد بالا سرش گفت آقا بابامو ندیدی نزدنش که یه روضه خون بغلش گرفته دیگه هر چی داری باید بزاری وسط دستتو بکش به چشمات به گریه هات بیار بالا خدایا به این اشک ها دل این پدر و مادرو به شفای این بچه شاد کن خدایا به نا امیدی زینب سر رقیه به نا امیدی دخترای تو خرابه خدایا آبروی ما رو نبر پناه دختر بچه مریض به روضه حیدر خمسه

مدحتو‌ میخونه‌ هر مناره شیعه ی‌ علی‌شدن افتخاره حق بده دلتنگ دیدنت شم وقتی میثم‌ با شوق‌‌ روی داره ای واجب‌‌تـر از آب‌ و‌ نـونم‌ علی آخر میبینمت‌ نوش‌جونم علی یار دیرینه جاته‌تو‌ی‌سینه “من‌‌یمت‌یرنی‌”با‌تو‌مرگ‌شیرینه من‌و‌خاکم‌کن حوالی‌صحنت نجف‌چه‌جای‌قشنگی‌برای‌تدفینه مثلش‌و‌‌تو‌عالم‌کسی‌ندیده از عـلی‌خـدا یـدونه‌آفریـده علامه‌ پروره‌‌خاک‌ نجـف‌ پس به‌خدا‌رسیده‌‌‌هرکی‌تورو‌دیده مولا‌دور‌سرت‌،زهراکرده‌طواف پیروز‌معرکه،ای‌‌‌شیرهرمصاف مردنام‌آور فراتـر‌‌‌از‌بـاور‌ مثـل‌‌تفریحه‌بـرا‌‌‌تـو‌کنـدنه‌خیبـر محواعجازت شده‌همه‌عالم خورشید‌و‌ برگردوندی‌‌‌عجبا‌حیدر نماهنگ شیعه علی شدن افتخاره مهدی رعنایی

ذکرم هر شب با تاب و تب شده واسم دین و مذهب زینب زینب،زینب زینب ای بانوی خوش نصبی‌ست منصب و برم، بَه به بنتِ شاه عربی‌ست هزار مرتبه شستم دهان به مشک و گلاب هنوز نامِ تو بردن کمال بی ادبی‌ست خاتونِ دلم،قانونِ دلم تا اسم تو میاد محزونه دلم زینب زینب، زینب زینب خطبه بنما،نطق تو رسا بگو لال ای یزید یابنَ الطلقا زینب زینب ذکرم هر شب علی پورکاوه

اسطوره ی دوران اباالفضل ای ماه فروزان اباالفضل از هر دینی عاشق داره ای محبوب ادیان اباالفضل امام ارمنی ها روز تاسوعا اباالفضله برای هر مسیحی جلوه ی عیسی اباالفضله تموم مردم دنیا ذکر یا علی میگن ولی روی لب مولا ذکر یا اباالفضله منطق و برهانه جلوه ی یزدانه دستاشو حسین بوسید گفتن قرآنه یک تنه گردانه تل یل میدانه کار عالم دست ، اباالفضل جانه سلطان سلاطین اباالفضل ای قابل تحسین اباالفضل میمیرم یه روزی زیر علم بلند بگو آمین اباالفضل چراغ هر محل از چهل چراغای اباالفضله رو دیوار اتاق من ، عکس سیمای اباالفضله زمین میچرخه دور خودش حق داره خب آخه زمینم مست چشمای زیبای اباالفضله یوسف کنعانه رکنی از ارکانه هرکسی شمایلش رو دید شده دیوانه ای دم مستانه واقعا طوفانه کار عالم دست اباالفضل جانه اسطوره ی دوران ابالفضل سید علی مومنی

رفقا به اهلبیت می رسن می نویسن عین به نام پیغمبر خدا صاد اما سر سفره سالاد دوغ نوشابه ترشی چرا برای این خانواده فقط مختصره طلاب عرض کردم به خطبا عرض کردم محرم پارسال بود قبل از تبلیغ چطور میگید علی گفت فاطمه گفت نستجیربالله به قول قمی ها کشمش هم دم داره حاج آقا بزرگ ما این جوری فرمودن به اهلبیت می رسه شد علی و فاطمه علیه السلام کجاین پیغمبر خدا  در اون جلسه‌ای بود صحابه بودند چند نفر اومدن گفتن کسی اومده قبل ما فلانی اومده فلانی دیگی چی اومده آقا اینها که صفات دامادت بگید علی ابن ابیطالب فرمود آستینشو داد بالا وضو نداشتم نامشو ببرم نام اهل‌بیت ادب می‌خواهد استاد بندانی