1404

کسی مثه تو علمداری نکرده سردار عباس علی اکبر به دور تو میگرده کرار عباس دوسِت دارم به جون هرچی مرده سردار عباس علمو ببین عشق کن قدمو ببین عشق کن مثه همه یا للعجب بگو جنمو ببین عشق کن یلِ یلهای هر نبرد عباسه آره الگوی هرچی مرد عباس ذوالفقارم یه وقتایی کج میشد اونی که ابرو خم نکرد عباسه کسی مثل تو علمداری نکرده وحید شکری

امام باقر علیه السلام فرمود پدر ما رو طوری کشتند که پیغمبر نهی کرد حیوون رو اینطور بکشند هلال میگه سپرم رو پر آب کرده بودم دست و پاش میلرزه آب برای چیه گفتم لبای حسین مثل دو تا چوپ خشک بهم میخورد گفتم براش آب بیارم دیدم شمر دامن عربی رو کنار زد سر حسین رو از مو گرفته بود خودم سیرابش کردم همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه دست قاتل اگه به سرش برسه آخ خدا به داد موی دخترش برسه رگاتو میبوسم تو رو خدا دست و پا نزن مظلوم حسین... لب‌ های ترک‌ خورده امین قدیم

الهی سینه حسین پاره پاره شود گلوی حسین بریده شود از حسین راضی میشوی ما رو صدا بزن عرفه صدات بزنیم بگیم ما هم مظلوم حسین غریب حسین عرفه صدات بزنیم امین قدیم

حاجت به آب روی زمین ریختن نبود یک روبه قبله را که عذابش نمیدهند یه کنیزی دلش سوخت یه ظرف آبی مهیا کرد تا اومد به حضرت برسونه ام فضل ملعونه ظرف آب رو گرفت جلو چشم حضرت روی زمین ریخت هی داد میزنه آه جگرم میسوزه حالا چیکار کردند از بس که کف زدندو شده هلهله به پا مانده ام درون خانه عروسی است یا عزا آه جگرم میسوزه حمید دادوندی

در کودکی ای آنکه زدی مشت بر زمین حالا به جاش آمده زهرا بیا ببین چهار پنج سال بیشتر نداشت تو دامن امام رضا نشسته بود هی با مشت به زمین میکوبید میفرمود به خدا خودم بدن دوتاشونو از خاک بیرون میکشم خودم بدنشونو آتیش میزنم خودم خاکسترشونو به باد میدم امام رضا یه نگاه کرد چیشده عزیز دلم با کی داری حرف میزنی گفت بابا خطابم همون دو تا نامردیه که به مادرم زهرا جسارت کردند حق بابام علی رو خوردند روضه امام جواد برای مادر حمید دادوندی

من دلخوشیم اینه حسین که اگه مسیر رو کج برم تو هستی کشتی نجات تنها تویی باب النجات اگه هر دری به روم بسته بشه می‌افتم به پات آقا نذار از دست برم قسمت میدم به اشک نوکرات غیر تو رفیقی نیست کیمی‌خوام بفهمم واسه من شفیقی نیست کی میخوام بفهمم حسین جانم حسین جانم حسین جانم من دلخوشیم اینه حسین حمید دادوندی

غریب و مهمون نواز و گره‌گشا دیدم زیاد به خدا تا دلت بخواد ولی تو سفره داری هیچ کسی رو دستت نمیاد یه دونه‌ای امام جواد ای حس فوق العاده عشق صاف و ساده اسم من فقیر و اسم تو امام جواده نذر تو سرم با کل خونواده ملجا تموم ما دم باب المراده من قبله رو به کاظمین میگم از لطف و محبتت به عالمین میگم آخرش توی صحنت میمیرم روبروی گنبدت شهادتین میگم غریب و مهمون نواز و گره گشا محمدرضا نوشه ور

عشقت دوای همه درداست این عشق همه اعتقاد ماست بزم عزای شما نوره روضه شفاخونه زهراست اباعبدالله شفا توی چای روضه هاته اباعبدالله شفا توی خاک کربلاته اباعبدالله بدون تو زندگیم مماته اباعبدالله ولی با تو مردنم حیاته به سر هوای حرم دارم به دل امید کرم دارم خدا را شاکرم از این که به زیر دین علمدارم ابا عبدالله وجیهاً عندالله غیر از تو شاهی به عالم نیست با تو به دل غصه و غم نیست هر چی خبر هست توی دنیا جایی به جز زیر پرچم نیست اباعبدالله حالم زیر پرچم تو خوبه اباعبدالله چون اسمت مقلب القلوبه اباعبدالله اگه میکوبم به سینه آخه اباعبدالله دلم تو سینه برات میکوبه تو جان و جانی و جانانی محک به قوت ایمانی چه غم ز جور مخالف چون تو آن چراغ فروزانی ابا عبدالله وجیهاً عندالله عشقت دوای همه درداست حمید دادوندی

یه‌ روز‌ بعد‌ِ مرگم‌‌ انگار اصلا‌ً نداشتم‌ وجود میخوام‌ یه‌ چیزی‌ اگه عُمر‌م‌ به‌ دنیا نبود آهای‌ رفیق‌ بِجای‌ِ من بزن‌ تو‌ زیرِ گریه به خاطرِ رقیه یه‌ روز‌ اگه‌ شدی‌‌ تو تو زائر‌ِ رقیه ضریح‌ِ رقیه رو‌ دیدی‌ کن‌ یادم بِخر عروسک‌ چون به‌ بی‌بی‌ قول‌ دادم قربون تاریکی های حرمت برم خانوم خانوما یکی نیست به اینا بگه چراغا رو روشن کنید این خانوم از تاریکی میترسه این خانوم خیلی غریب و مظلوم بوده این خانوم یه روز تو خرابه های شام تو تاریکی ها مونده این خانوم یه روز از بالای ناقه تو صحرا تو تاریکی مونده بسشه نماهنگ یه روز بعد مرگم مرتضی خادمی

اذان کربلا چه خبره الان کربلا بدا نشد بیان کربلا نماز کربلا منو میاری باز کربلا با دل من بساز کربلا بیا کربلا منو نبردیا کربلا هستند الان کیا کربلا شهر دوست داشتنی کربلا خونه‌ی آقای منی کربلا کربلا کربلا کربلا... غروب کربلا خاطره های خوب کربلا تو قلب من بکوب کربلا چشم کربلا آخ که فدات بشم کربلا من با غمت خوشم کربلا بگو کربلا همیشه رو برو کربلا شده‌ یه آرزو کربلا شهر دوست داشتنی کربلا خونه‌ی آقای منی کربلا کربلا کربلا کربلا... سلام کربلا روضه بخون برام کربلا از بدن امام کربلا چی بود کربلا کی پیرهنو ربود کربلا یار براش نبود کربلا رسید کربلا سرشو کی برید کربلا موهاشو کی کشید کربلا راست روی نیزه هاست کربلا ‌ پس بگو خواهرش کجاست کربلا شهر دوست داشنی کربلا

شاه بی حبیب ، بی یار و مجیب بی مثل و همتا یکتای یکتا غریب غریب به عشقت دچارم آقا برات بی قرارم آقا به جز تو تو روز محشر کسی رو ندارم آقا من به تو مدیونم تا ابد مجنونم ای تمام جونم یا اباعبدالله بهترین آرامش معنی آسایش اونی که میخوامش یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین سر مستم عجیب ، مست بوی سیب رو لب هام آهه ، ای شاهنشاهه غریب غریب تمام وجودم هستی تو ذکر سجودم هستی شده حب تو سرمایه‌ام تو بود و نبودم هستی ای نماد عزت ناجی این امت سد راه ذلت یا اباعبدالله غرق ادراکم کن تو خودت خاکم کن کربلا خاکم کن یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین.... ای خد التریب ، یا شیب الخضیب با تیغ و دشنه ، کشتنت تشنه غریب غریب دل از‌ عشق تو آکنده چه رحمانی و بخشنده نه تنها تشیع بلکه شد اسلام ز خونت زنده ای امام حق خواه بهترین تکیه‌گاه فرق راه از بی‌راه یا اباعبدالله مرد آزادی‌خواه نور خورشید و ماه روضه هات دانشگاه یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین شاه بی حبیب حسن عطایی

چشات قبلمه تو لیلای لیلا بگیر دستمو نگاه کن تو برما ندای لب مجانین همینه سلام علی حبیبی حسینا صدو بیست و هشت بار فدای تو میمیرم من تو کربلای برای تو همه عالم شده گدای تو زیبا حسین لیلا حسین امیر دل حسین نوا حسین

از بالا دار العماره هی میگفت مسلم کی گفت نامه بنویسی اگر رقیه شو بیاره میخوای چه کنیم تو که می‌دونی قراره شش ماهشو بیاره چرا نامه نوشتی این نامه خیلی جیگر مسلمو سوزوند هی خودشو ملامت می‌کرد می‌گفت چرا نامه نوشتم چرا نامه نوشتم هی دست رو دستش میزد هی می‌گفت مسلم این چه کاری بود کردی چرا نامه نوشتی اما یکی تو مدینه خیلی به نامه اش می‌بالید گفت معاویه وقتی دیدم در داره می‌سوزه گفت چنان لگد به در زدم صدا شکستن استخوناشو نه یکی نه دو تا نه ده تا چهل تایی زهرا رو کشتیم تا روش درب نیم سوخت افتاد همه روی در پا گذاشتیم

در شهادت امیرالمومنین در مسجد کوفه وقتی امام حسن مجتبی آمد بعد از دفن پدر سخنرانی بکنه خطبه بخونه دیدن آقا لباس مشکی به تن کرده زن‌ها بعد از کربلا لباس مشکی به تن کردن تا یک سال لباس عزای خودشون در نیاوردن همین الان اگر ما قائل به این بشیم آقا اصلاً عزاداری عرفیه یه عزاداری عرفیه دیگه الان شما حالا قدیم بود شب‌ها اینجا می‌آمدن نجفی‌ها رسم دارن دیدید یه علمی میارن که روش مثلاً مشعله این نشانه سابقه ای داره در نجف در هند مثلاً روی خاکستر می‌دوند به نشانه عزا در لرستان خودمون یه نشانه‌ای دارند به نام خره گیری یعنی همین گل ریختن به خودشون نشانه عزاداریه هنوزم این عزاداری رو دارن و خیلی هم عجیبه مرحوم آیت الله عظمی بروجردی که دچار درد چشم شده بود دچار درد چشم شد بر اثر کثرت مطالعه به خاطر احترام به این عالم مردم بروجرد در روز عاشورا با همین گلی که داشتند به سر و صورت و تن کشیده بودند در قالب دسته عزا آمدن تو حیاط خانه این عالم تو همون پیچ دالان خونش من رفتم اونجا رو دیدم ایشون وایساده بود که خیر مقدم بگه و گریه می‌کرد از شانه یکی از این عزادارها یه مقداری از این گل برمی‌داره به سر و صورت چشمان خودش می‌کشه که ایشون می‌فرماید من دیگه تا آخر عمر نه دچار سوی کم چشم شدم نه دچار درد چشم شدم هرکسی عزاداری عرفیه درسته عزاداری عرفیه اما واقعاً در عرف شما لباس مشکی نشانه عزا نیست حتی خارج از کشور ما هم در بین برخی از ادیان دیگه هم لباس مشکی لباس حزنه نشانه حزنه در ماه محرم و عزای امام حسین هم همین اتفاق می‌افته همه محزونن نشانه حزن که این لباس یک دسته باید در ماه محرم محور رو پیدا کرد محور وجود نازنین اباعبدالله الحسین علیه السلامه خود امام حسین محوره اصلاً حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند آقا بعد از پیغمبر محور رو گم نکنید شروع شد که بعد از پیغمبر مردم دور کسی که باید می‌چرخیدن نچرخیدن محور را گم نکنید هادی الیاسی

دستور داد بدن امام جواد رو از بالای بام به زمین بندازن یعنی وقتی از بالا انداختنش پیشانیش شکست تکیه به نیزه غریبی داده بود داشت نفس تازه میکرد یه نانجیبی پیشانیش رو نشانه گرفت دامن عربیش رو بالا زد خواست خون پیشانی رو پاک کنه اونوقت سفیدی سینه اش معلوم شد دوباره حرمله سه شعبه رو به کمان گذاشت بیرون کشید از کمر خود سه شعبه را از بس به روی سینه ی او با شتاب خورد فَسَقَطَ الْحُسَیْنُ عَنْ فَرَسِهِ إِلَى الْأَرْضِ با صورت به زمین افتاد پیشانی شکسته امام جواد علی کرمی

كاشكی تو حجره يه پياله آب بود يا آب دادن به تشنه لب ثواب بود كاشكي بجاي اُمّ فضل تو حجره خانوم دلسوزی مثه رباب بود اسم رباب اومد فضا عوض شد گريز روضه بي هوا عوض شد صبح تا غروب تو آفتاب مینشست كه رنگ چهره اش به خدا عوض شد گلی نمونده دیگه تو گلشنش روضه بازه لالایی خوندنش داغ علی یه کاری با رباب کرد برادراش رباب رو نشناختن آب دادن به تشنه لب ثواب بود علی کرمی

منو یاد خاطره ها و چشمای ترم چی میشه به شیش گوشه باز بخوره گذرم الهی بگیره نفس یه شبی تو حرم حرم حرم حرم حرم حرم آرزومه هنوز عکسی که گرفتم تو کربلا رو به رومه بدون حسین بمونم تو دنیا کارم تمومه حرم حرم حرم آرزومه به اشکای جاریِ این چشام دلمو رو دست می گیرم میام به همه رفیقای هیئتیم گفتم اربعین دیگه کربلام دلی رو میخوام که فقط باشه تنگ حسین چه خوبه گرفته کارام همه رنگ حسین دل از همه میبره اسم قشنگ حسین حسین حسین حسین حسین زندگیمه همه خاطرات شرینی من از بچگیمه رفیق روزای زمان خستگیمه حسین زندگیمه در خونش عمریه نوکرم آقایی که سایه اش روی سرم مگه کسی هست که ندونه من سگ خونواده ی حیدرم رسیده همیشه بهم خیر کرببلا یه عمره که درسه برام سیر کرببلا من از همه دل میکنم غیر کرببلا کربلا کربلا کربلا کربلا کربلا دعامه یه بغض از زیارت اولم هنوز تو صدامه یه عکس از حرم خریدم همش جلو رو چشامه کربلا کربلا کربلا دعامه همیشه پناهمه کربلا آره تکیه گاهمه کربلا شروع نفس پای روضه بود عاقبت راهمه کربلا منو یاد خاطره ها و چشمای ترم حسن عطایی

در حجره را بست گفت کنیزا بیان هلهله کنن کف بزنن دف بزنن صداش نیاد بیرون از حجره دیدن یه کنیز با یه قدح اومد جلو پر آب آب چیته مگه نمیشنوی داره از تشنگی دست و پا میزنه صداش میاد پسر زهراس زد زیر کاسه آب به تو ربطی نداره دوست دارم صداش نیاد اصلا بزار دست و پا بزنه هلال میگه سپرمو پر آب کردم گرفتم جلو شمر داشت بالا میومد دست و پاش میلرزید گفت آب برا  چیته گفتم دیدم داره دست و پا میزنه لباش مثل چوب خشک به هم میخوره دیدم شمر دامن عربی رو کنار زد یه چیزی رو آورد بالا از موهای حسین گرفتم همه منتظرن ، مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه رگاتو میبوسم تو رو خدا دست و پا نزن داره از تشنگی دست و پا میزنه امین قدیم 

میگه بلند شد بعد گریه کرد گفت خودت زهر میدی خودتم گریه می‌کنی حرصش گرفت دید نگاه آقا جوادالائمه به قدح آبه اول اومد اونو با پا زد کنار یه قطرشم بهت نمیدم تا گفتم قدحو کنار زد به هم ریخت انقدر جلو چشم حسین آب زمین ریخت پس بزارید راحتتون کنم میگه اومد کنار بدن مطهر امام جواد شروع کرد به لگد زدن به پهلو یهو پاشو گذاشت رو گردن آقا لگدو کجا یادت اومد در وسط کوچه تو را میزدند پسرش نشست اون ملعون سیلی رو زده بود مردم دوباره اومد کنار بدن نوشتن هول شده بود هی به پهلوی زهرا لگد میزد لگد به پهلو امین قدیم 

میگه دیدم امام جواد مثل مار گزیده ای به خودش میپیچه هی به سینه اش میزنه میگه یا یوماه هی میگفت وا اماه وای منو  وای منو وای من سیدا ببخشن میخ در و.. وا اماه وا اماه وا اماه وا اماه امام جواد امین قدیم

امام رضا دیر بچه‌دار شد امام جواد که به یه سنی رسید نوشتن قیاف آوردند یعنی تشخیص دهنده چهره گفتند این مال رضا نیست چقدر غریبی یا امام رضا که تشخیص بدن این بچه امام رضاست عمر سعد اگه بدونن با پیغمبر چیکار کردیم همه‌ مون رو تف و لعن میکنن پسر حسین شبیه پیغمبره تا الان رو نیزه آوردید نزدیک کوفه و شام بشیم نمیتونیم گفت کاری که نداره گفت دستور دارم چه دستوری رنگ صورت و چهره رو عوض بکنیم شکل صورت و عوض کردند مردم یه موقع است مرد یه کاری میکنه میگی مرد بود یه موقع است زنها یه کاری میکنن اذیت میشه آدم اون از دل میدون تا زمین افتاد کشیدنش بنا نبود که آفت به باغ ما بزند پسر بزرگ نکردم که دست و پا بزند  گفتن این بچه امام رضا نیست امین قدیم

باز افتاده رو خاک یک جسم نیمه‌ جون باز یک روضه‌ی تلخ بازم داغ یه جوون سخته داغ جوون داغ ابن الرضا روضه‌هاش می‌بره، دل رو تا کربلا بازم خدارو شکر بالا سرش، بابا نبود اعضای تنش إرباً إربا نبود این روضه هم سخته ولی مثل مصیبت عاشورا نبود بازم خدارو شکر عمه نبود بابا ندید جسمش رو هیچکی پخش صحرا ندید مثل علی‌ اکبر نشد قطعه قطعه تنش رو لیلا ندید شهزاده رو زدن جلوی چشم شاه لا یوم کیومِکَ، یا أباعبداللّه داره إبنُ الرضا، تشنه جون می‌کنه هِی می‌گه العطش، دست و پا می‌زنه اون که جسمش سه روز ،مونده رو پشت بام دفنش کردن ولی مَردم با احترام بازم خدارو شکر نیزه نبود، با سنگ و تیر جسمش کفن نشد در بین یک حصیر إبنُ الرضا، مظلومه و مظلوم‌تر اون که شد تو گودال اسیر بازم خدارو شکر مَرکب نرفت از رو تنش غارت نشد توی مقتل پیرهنش ذبح عظیم، یعنی حسین تو قتلگاه به قتل صبر کُشتنش رگ‌های حنجرش، شد بلند و کوتاه لا یوم کیومِکَ یا أباعبدالله باز دارن به امام، می‌خندن با صدا لعنت به اُمِّ فضل، وای از رقّاصه‌ها گفتم رقاصه و بازم خیسه چشام از این حجره دلم رفته بازار شام بازم خدا رو شکر دستش نبود بین طناب ناموسشو نبردن بزم شراب کاخ یزید، تشت طلا، وای از دل سکینه وای از رباب بازم خدارو شکر عمه‌اش که با دشنام نرفت بی‌بی معصومه تو شهر شام نرفت کاشکی میگفت تاریخمون زینب هم توی ملأ عام نرفت بازار و ازدحام زینب و اشک و آه لا یوم کیومِکَ یا اباعبدالله باز داغ یه جوون مهدی رعنایی

ما هرکدوم مون قشنگ درک میکنیم این مطالب رو هر کدام همسایه ها به یه رفتاری شاخصن من شمارو میگن ایناهیئتین یکیم هست اهل دین نیست از خونه ش صدای موزیک میاد صدای رقص آواز میاد هیچکسم تعجب نمی کنه ولی از خونه من شما هیئتی اگه صدا بیاد همه تعجب میکنند میگن از این خونه بعیده یه وقت دیدن از خونه جواد الائمه صدای هلهله زنا وکنیزا صدای هلهله کاظم غفارنژاد

حسین جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم آرومم پناه امن نوکری و برای آغوش تو مجنونم هر شب بازم تو روضه‌های تو شبیه ابر بارونم ای جانم بهم اجازه دادی که بیام به زیر این پرچما ممنونم ای خیر کثیرو به لطف زهرا مادر تو مدیونم حسین جانم حسین جانم دادوندی نوشه ور

شما اکثرا عربی بلدین ابالغوث میدونی یعنی چی یعنی سبب ایجاد دستگیری در عالم یعنی هر کی تو عالم دستگیری میکنه به ید قدرت اباالفضله امامزاده شهرتون حاجت میده به ید قدرت ابالفضله تازه داری میفهمی چرا برا ما روضه خونا میگن روز عاشورا حسین هم به اباالفضل پناه آورد سخنرانی ابالغوث شیخ مهدی بنیانیان