1404

سید مهدی عبد الصاحب خدا رحمتش کنه دراین مسجدحاج ابوالفضل برادرشون نماز میخوند گفت یه جا دیدم صف کشیدن یه مرتاضی بود این چندسال یه بار از خونش میومد بیرون گفت تمام مرتاض هایی دیگه که خودشون مرید داشتن واستاده بودن دم خونه که این اومد بیرون سولات شون بپرسن گفت وقتی اومدبیرون عبارت و ببین ایشون نوشته به قدرت ریاضت بر زبان های مختلف مسلط شده بود کافر بوده طرف ولی مرتاضه هندی بوده گفت وقتی آمد بیرون این هیئت ما براش جالب اومد که با عمامه بودیم ایناگفت اهل کجایی گفتم ایران یه نفر اومد مکالمه مارو قطع کنه من دیدم که میان بهش اسم میگن مثلا میگن که عذرابنت فلان یه چند لحظه چشم شو میبنده اینا که گم شدن بچه هاشون مردن خبری نیست یه چند لحظه چشم شومیبنده آدرس دقیق طرف و میگه گفت برا من جالب بود وقتی بهش میگفتن علی پسر احمد نمیگفت کدوم علی پسر کدوم احمد این همه علی پسر احمد داریم اونی که تو ذهن طرفه رو میدونست کی رومیگه گفت بهش من یه گمشده ای دارم گفت اسمش چیه گفتم مهدی عج الله تعالی الشریف گفت اسم مادرش چیه گفتم فاطمه سلام الله علیها گفت یه چندلحظه ای چشم شو بست گفت کاغذ بیارید این مریداش خیلی تعجب کردن که این نیاز به کاغذ پیدا کرده این به کاغذ پیدا نمیکرد همین چند لحطه چشم ومی بست میگفت گفت یه کاغذ آوردن هی نوشت پاره کرد گفت دیدم هی قطرات عرق داره صورتش میریزه گفت اسم مادرش فاطمه نیست نرجش هست اسم جده اش فاطمه هست کی هست گفتم رفیقمه گفت الان بهت میگم کجاست گفت جان منو گرفتی اینا چند سال منتطرن که من بیام بیرون تمام انرژی من وگرفتی این کیه گفتم خب یعنی چی کیه گفت از هزار سال پیش نگاه کردم هست تاهزار سال بعد دیدم هست میاد کی میاد نمیدونم گفت مسلط هست بر زمان من نمیتونم پیداش کنم فقط بدون الانی که ار من سوال کردی کنار کعبه ایستاده است و کعبه و مسجد الحرام و آسمان اول تاهفتم دارن طواف سراو رو میکنند گمشده سید علی صادقی

ای قهرمان ای بیکران ای عمه ی صاحب زمان جبل البصر جبل البصر هم در زمین هم آسمان نام تو در طاق جنان جبل البصر جبل البصر زینب علی اکبر در رکاب تو داری ز زهرا کفو حجابتو رسوا شده دشمن از جلال تو میشه جهان محو انقلاب تو یاجبل البصر یاجبل البصر زن نه مرد میدانه شیر دورانه با صدای علوی خطبه می خوانه زینب و کاخ ویرانه میریزه روی سر ابن مرجانه ای قهرمان امیرحسین حضرتی

بردی‌ تو‌ خلائقو به‌ زیر دین‌ امام‌ حسین لیلی‌ لیلا های‌ عالمین‌ امام‌ حسین منمو شبای‌ بین‌ الحرمین‌ امام‌حسین عمر یعقوب‌ مگه‌ دارم‌ من صبر ایوب‌ مگه‌ دارم‌ من غیر تو یااباعبدالله یار محبوب‌ مگه‌ دارم‌ من پدرم‌ پدرم‌ پدرم حسین‌ مولا حسین‌ آقا حسین‌ بابا السلام‌ علیک‌ ای‌ عزیز الله به‌ قربون شهنشاها سلطان‌ سلاطین‌ اباعبدالله طاق‌ ابروی‌ تو شد قبله‌ نما ای‌ صنما تو رو قرآن‌ یه‌ دفعه‌ رخ‌ بنما ای‌صنما تو بخواه‌ دل‌ ز همه‌ میکنما ای‌ صنما روبه‌ تمثال‌ نشستیم‌ آقا دل‌ خود را‌ شکستیم‌ آقا ما حقیقت‌ رو عنوان‌ کردیم ما اباالفضل‌ پرستیم‌ آقا قمر قمر قمر قمر العشق قمر الحق قمر النور السلام‌ علیک‌ ای‌ مه‌ کامل گفته‌ زینب ای‌ عزیزم ای‌ تعصب‌ کش‌ ما‌ ابوفاضل بردی‌ تو‌ خلائقو به‌ زیر دین‌ امیرحسین حضرتی

اگه پیر شدم و توون نوکری نداشتم اگه آخر عمر یه حال بهتری نداشتم منو رد نکن آقا منو رد نکن آقا اگه پیر شدم جوهره صدام ضعیف شد اگه ضریحتو تار دیدم و چشمام ضعیف شد منو رد نکن آقا منو رد نکن آقا با عصا میام فقط بذار کربلا بیام یادته آقا کرب و بلایه جوونیام میشناسی منو من همونم پیر شدم حسین پای عشق تو دیدی زمین گیر شدم حسین حسین وای اگه توون نداشتم که برات علم بگیرم اگه پیر شدم و نشد برای تو بمیرم منو رد نکن آقا منو رد نکن آقا اگه پیر شدم و نشد ببینم کربلاتو اگه نشد که جارو بزنم فرش عزاتو منو رد نکن آقا منو رد نکن آقا رو سفید بشم چی میشه واست شهید بشم این محاله من از کرمت نا امید بشم من فدای تو فدای پایین پای تو میشه خاک بشم یه گوشه از کربلای تو حسین وای منو ردم نکن آقا محمدحسین پویانفر

صاحب‌ شوکت‌ صاحب‌ جاه اوج‌ نجابت‌ همسر شاه خادم‌ خورشید مادر ماه مادره‌ سقا‌ مادره‌ سقا تو همونی‌ که‌ ملک‌ خونشو جارو میزنه ادب‌ از روی‌ ادب‌ پیش‌ تو زانو میزنه دست‌ خالی‌ نمیره‌ هرکی‌ بهت‌ رو میزنه نقش رو نگینم همه‌ ایمان‌ منی‌ که‌ من‌ از مومنینم صدقه‌ سره‌ شما تو روضه‌ میشینم من‌ نمک‌ پرورده‌ ی‌ یل‌ام‌ البنینم معدن‌ عفت‌ ادبت‌خاص اوج‌ حیا و کوه‌ اخلاص بانوی‌ دریا تاج‌ علی‌ الراس مادره‌ سقا مادره‌ سقا‌ خاک‌ چادرت‌ داره‌ عطرخوش‌ اقاقیا به‌ نگاهه‌ کرمت‌ شدن‌ حسینی‌ یاغیا بی‌بی‌ از تو معجزه‌ خیلی‌ دیدن‌ عراقیا بانوی‌ فقیهی اونقده‌ ام‌البنین‌ به‌ فاطمه‌ شبیهی قربونه‌ معرفتت‌ بی‌حرم‌ و ضریحی کلی‌ نوکرداری‌ ارمنی‌ و مسیحی صاحب‌ شوکت‌ امیرحسین حضرتی

سلطان سریر ارتضا از نسل علی مرتضی هشتمین نور ولایتی یا علی ابن موسی الرضا ای ماه شبهای مشهد ای شاه و مولای مشهد ای جانم آقای مشهد برای زیارت کربلا به پات می افتم امام رضا السطان اباالحسن علی ابن موسی الرضا فرمودی از ماتم حسین گریه فقط برغم حسین اذن عزاداری از شما برای محرم حسین آه فرمودی یابن شبیب آه مات عطشان الغریب آه روضه شیب الخضیب میرزه اشک از چشم شما هنوزم واسه ی کربلا صلی الله علی الباکین علی الحسین میبارم از عشق تو جانا دلدارم هستی تو ای یارا عمریه هستم سینه زنه نجوای شب هامی تو آقا ای رویای شیرین من ای رفیق دیرین من ای دین من آیین من دل و دینو دنیامی حسین تو ارباب و مولامی حسین سلطان سریر ارتضا امیرحسین حضرتی

وقتی امام رضا رو شهید کردند اولین کسی که خبر برای خواهرش آورد کی بود کسی به خواهرش جسارت کرد یا نه کسی خونشو رو غارت کرد یا نه خودش روضه بخونه یابن شبیب عمه ی ما راه دور رفت میخواست قتلگاه بماند به زور رفت چه جوری آقا یابن شبیب آتش قبلم زبانه زد نامحرمی به عمه ی ما تازیانه زد وقتی امام رضا رو شهید کردند علی کرمی 

بازم دلشوره افتاده به قلبم داره از راه میاد ماه محرم منی که عاشق صحن و سراشم الهی تا محرم زنده باشم حسین جانم حسین جانم حسین جان منو دل کندن از دلبر محاله سپردم قلبم رو دست سه ساله ندارم غیر این من دیگه حاجت شب سوم بمیرم توی روضت حسین جانم حسین جانم حسین جان الهی زیر این بیرق بمیرم به یاد روز هفتم دم بگیرم گلایه زیر لب از تیر دارم بیا پایین ز نیزه شیر دارم حسینیا حاجتشون اینه که با دعای حضرت زهرا سیاه بپوشن برا اربابو زنده باشن تا شب عاشورا بازم دلشوره افتاده به قلبم امیرحسین حضرتی

چه جوری این خواهر رو از برادر جدا کردند گفت حسین مرا خیال جدایی نبود هیچ به سر اگر جدا شدم از تن دویدم از پی سر به زخم قلب عزادار من نمک زده اند حسین چشم تو روشن مرا کتک زده اند مرا خیال جدایی نبود علی کرمی

سلام الله علی یا اباعبدالله تویی جان جهان ای شه دل آرا یا رفیق من لا رفیق له یارا یارا یارا حسین مولانا اسیر و مبتلاتم تویی راه نجاتم برا من افتخاره سگ کرببلاتم ای سر و سامونم دوا درمونم به تو مدیونم اباعبدالله ای غم بی پایان تمام قرآن بیا جان بستان سلام الله علی یا اباعبدالله امیرحسین حضرتی

ای تاج تو اومده از سوی خالق بحر و بر در این دنیا تویی حیدر تویی تو بر دل و جان نبی شهباز قلندر تو شاه و مولا من مست قلندر ای عشق زهرا من مست قلندر دم همه دم علی علی صاحب دم علی علی لوح و قلم علی علی تو شاه و مولا من مست قلندر ای عشق زهرا من مست قلندر تو شاه و مولا من مست قلندر امیرحسین حضرتی 

نه مراست قدرت آنکه دم زنم از جلال تو یا علی نه مرا زبان که بیان کنم صفتِ کمال تو یا علی شده مات عقل موحدین همه در جمالِ تو یا علی هله ‌ای تجلّیِ عارفان تو چه مطلعی تو چه منظری که ندیده‌ام به دو دیده‌ام چو تو گوهری چو تو جوهری هله ‌ای مولّه عاشقان تو چه شاهدی تو چه دل بَری به کدام کس مَثلت زنم که بُوَد مثالِ تو یا علی دم زنم از جلال تو یا علی امیرحسین حضرتی

جان‌ِ جانانم‌ تمام‌ ایمانم ای‌ همه‌ دینم‌ نماز‌ و‌ قرآنم از‌ عناوین‌ تمام‌ این‌ عالم شکر‌لله‌ که‌ غلام‌ سلطانم سلطان‌مددی هستی‌ سر‌ پناه‌ روز‌ معاد میگم‌ با عقیده‌ با اعتقاد رزقم‌ میرسه‌ از‌ باب‌ الجواد انقلابه صحن‌ انقلابه شعبه‌‌ ای‌ از‌ حرم‌ ابوترابه من‌ اگر‌ که به‌ جایی‌ رسیدم از‌ عنایات‌ همین‌ عالی‌ جنابه غلام‌ سلطانم امیرحسین حضرتی

گرچه پستیم و کوچک و ناچیز ما خریده شدیم گریه کنیم خنده اصلا به ما نمی آید آفریده شدیم گریه کنیم ما برای حسین میمیریم مرد حرفش دوتا نخواهد شد ما نباشیم دیگران هستند خلوت این روضه ها نخواهد شد خنده اصلا به ما نمی آید علی کرمی

مینویسه‌ تاریخ‌ تو جمل‌ بی‌تردید معرکه‌ تو مشت مجتبی‌ میچرخید اسمشو میبردن عایشه‌ میلرزید یعنی‌ کیه‌ که‌ مثه‌ شیر‌ نر‌ میاد حسن‌ که‌ داره‌ سینه‌ سپر‌ میاد‌ یک‌ جوری‌ داره‌ میجنگه‌ که‌ چشمای عایشه‌ از‌ حدقه‌ داره‌ در‌میاد دوباره‌ باز عشقت‌ منو بی‌تاب‌ کرده فکر‌ خیال‌ صحنت‌ دلمو آب‌ کرده کنار تمثال‌ علی‌ تو عرش‌ اعلی خدا عکس‌ جنگیدن‌ تو قاب‌کرده مینویسه‌ تاریخ‌ امیرحسین حضرتی

سلام الله علی ای یل ام بنین دخیل علم تو سماوات و زمین یا حبیب من لا حبیب له جانا جانا جانا جانا اباالفضل علی ای یوسف کنعانی که از عشق تو میمردن علامت های هیئت از ذوق شما پر در آوردن بی دست کربلا دست بگیر قلب مرا جان بستان علی ای قدر قدرت صاحب شوکت ای علی هیبت یا ابوفاضل ای همه احساسم به تو حساسم سگ عباسم ابوفاضل سلام الله علی ای یل ام بنین امیرحسین حضرتی

‌مرید راه‌ قنبرم‌ و‌ کاس‌ لیس‌ این‌‌ درم میگیره‌ دستمو‌ علی‌ پل‌ صراط‌ رو‌ میگذرم‌ تعصبش‌ رو‌ میکشم‌ کمر‌ بسته‌‌ی‌ حیدرم میدونم‌ دوسم‌ داری‌ عشقت‌ تو‌ رگم‌جاری‌ جنت‌‌ بی‌ علی‌ هرگز‌ دوزخ‌ با‌علی‌ آری‌ به‌ نام‌ خدا به‌ نام‌ علی تبارم‌ همه غلام‌ علی‌ کلام‌‌ الله‌ است کلام‌ علی بعد‌ غدیر‌خم‌ فقط امامه علی زمین‌ آسمان‌ کهکشان‌ و‌ هر‌چه‌ در‌ این‌ ماسواست وجب‌ به‌ وجب‌ هر چه‌ هست تماماً‌ برا مجتبی‌ است خلاصه‌ که‌ کل‌جهان طُوفیلی‌ آل‌عبا آقای‌ کریمانه‌ وا‌کرده‌ کرده‌ کرم‌خانه مدحش‌ رو‌ خودم‌ قرآنم‌ حسن‌جانه به‌ نام خدا‌ به‌ نام‌حسن شبیه‌ علی‌ مرام‌ حسن جمل‌ دیدنی قیام‌ حسن شتر‌ سوار افتاده‌ به‌ گام‌ حسن ‌مرید راه‌ قنبرم‌ امیرحسین حضرتی

قسم به قرآن کریم قسم به قرآن مجید خدای زیبایی پسند جمالش رو زیبا کشید برا حسین ابن علی خدا اباالفضل آفرید لقمان از خروجی تدریس اباالفضله بالای در جنت تندیس اباالفضله جانم عباس علی به چه یلی صدای علی صدای قمر میدم جونمو به پای قمر خدا زد به عرش لوای قمر ارمنی نذر میکنه برای قمر قسم به قرآن کریم امیرحسین حضرتی

من این شبا دل پریشونم من این شبا ابر بهارم کسی ندونه تو میدونی پناهی غیر تو ندارم من خواهشم اینه به حرم آقا برسونم به خدا فراقِ تو مرگه محاله که زنده بمونم تنها یه نگاهت واسه دل من میشه مرهم بدم آقا اما شنیدم خوب و بدو میخری درهم مجنونِ تو منم آقایِ کربلا در سر دارم همش رویایِ کربلا بیزار از زندگی منهایِ کربلا ای جونم یاحسین ای جونم یاحسین اگه به من باشه آقاجون میام حرم برنمیگردم جایی مثه کرببلا نیست تموم دنیا رو بگردم خوشبخته کسی که میگیره ضریحو تو آغوش اگه غمی باشه تو سینش میگه به شما پایِ شیش گوش بیچاره کسی که دوره و ندیده شما رو با دلِ شکسته و اشکاش میگذرونه روز و شبارو قلبِ ویرونه رو سامونه کربلا رو زخمِ عاشقا درمونه کربلا مهمونه جنته مهمونه کربلا ای جونم یاحسین ای جونم یاحسین میگن طبیبِ همه درداست مثه پناهِ واسه سائل اگه گره داری به کارت بگو مدد یاابوفاضل مردِ همه مرداست روزیه دو عالمو میده داده دلش و شده عاشق علمشو هرکسی دیده خوشحالم از اینکه شاهِ و منم یه فقیرم یه آرزو دارم الهی تو حرمِ ساقی بمیرم بازم با هر نفس میخونم یاقمر قنده رویِ لبام ذکرِ مولاقمر میگیره دستمو روزِ عقبی قمر ای جونم یا قمر ای جونم یا قمر من خواهشم اینه به حرم آقا برسونم جواد مقدم

همه اونایی که دست ما رو گرفتن برا بار اول آوردن حرم علی بن موسی الرضا پدرا و مادرا گذشتگانمون شریک باشن اللّٰهُمَّ إِنَّ قُلُوبَ الْمُخْبِتِينَ إِلَيْكَ والِهَةٌ وَسُبُلَ الرَّاغِبِينَ إِلَيْكَ شارِعَةٌ وَأَعْلامَ الْقاصِدِينَ إِلَيْكَ واضِحَةٌ وَأَفْئِدَةَ الْعارِفِينَ مِنْكَ فازِعَةٌ وَأَصْواتَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ صاعِدَةٌ وَأَبْوابَ الْإِجابَةِ لَهُمْ مُفَتَّحَةٌ وَدَعْوَةَ مَنْ ناجاكَ مُسْتَجابَةٌ وَتَوْبَةَ مَنْ أَنابَ إِلَيْكَ مَقْبُولَةٌ وَعَبْرَةَ مَنْ بَكَىٰ مِنْ خَوْفِكَ مَرْحُومَةٌ وَالْإِغاثَةَ لِمَنِ اسْتَغاثَ بِكَ مَوْجُودَةٌ فرازی از زیارت امین الله محمدحسین پویانفر

آه ریان پشت اسمش بنویس عطشان آه ریان جد ما به خاک و خون غلتان آه ریان، بگو برگه برگه شد قرآن شیب گودال و شاه بی‌ردا وا محمدا وا محمدا عمه جان رو به مدینه زد صدا وا محمدا وا محمدا آه ریان ناله می‌زنم براش از جان آه ریان حتی از شریعه خورد حیوان آه ریان جلو چشمامه همین الان میزنه شمر جدا سنان جدا وا محمدا وا محمدا برسه اگه صدایی به صدا وا محمدا وا محمدا شیب گودال و شاه بی‌ردا وا محمدا وا محمدا عمه جان رو به مدینه زد صدا وا محمدا وا محمدا آه ریان کشته ی فتاده در میدان آه ریان حق دارن بهش بگن عریان آه ریان جلو چشمامه همین الان لااقل صیدتو رو به قبله کن شمر حوصله کن شمر حوصله کن اولش بکش و بعد هلهله کن شمر حوصله کن شمر حوصله کن شیب گودال و شاه بی‌ردا وا محمدا وا محمدا عمه جان رو به مدینه زد صدا وا محمدا وا محمدا آه ریان پشت اسمش بنویس عطشان آه ریان جد ما به خاک و خون غلتان آه ریان، بگو برگه برگه شد قرآن نماهنگ آه ریان محمدحسین پویانفر

ما زیارت مخصوص وقتی میرسیم حرم امام رضا همین دم در حرم میرسیم اولین حرفی که میزنیم میگیم یا امام رضا محرم ما رو بساز ما از این حرم دلشوره محرم داریم یا امام رضا سپردی دست خادم ها سیاهی های پرچم را تمام حاجتم این است باشم این محرم را دم فواره ها از مشک سقا آب می نوشم لباس مشکی ماه عزا را با تو می پوشم همین که ناله یابن الشبیبت راه می افتاد تصور می کنم از روی مرکب شاه می افتاد نوک سر نیزه با دندان او برخورد خواهد کرد سم مرکب تمام پیکرش را خرد خواهد کرد حسین جان ما رو به محرم برسون یا رضا ما را به محرم برسان محمدحسین پویانفر

ای‌ امام‌ زمان‌ الامان ای‌جان‌ جهان‌،جهان‌ جان زتـلألـوء نـورظهــور خیزم‌ به‌ حضور ازدل‌گور تو سوار براق برسی‌ زعراق به‌دلم‌مده‌داغ فراق به‌ علی‌ ببین‌ صفاتش به‌ اباالفضل‌ کشیده‌ معجزاتش بکشاند‌ ابن‌خطاب‌ وقحافه‌ رابه‌ آتش عمه‌جان‌ امام‌ زمان قربان‌ سنه‌جان‌ رقيه‌جان آگلمزسنه‌ دنيا ده‌ تای آی‌ باشواد ولانیم‌ من‌ بای آغلارام‌ ای‌جان‌ آدووا قربان‌ دردیمه‌ درمان ای‌جان تو خودت‌ بگو‌ که‌ هستی نه‌ سه‌ساله‌ که‌ رقیه‌ ازاَلستی تو همان‌‌ غمِ‌ عظیمی‌ که‌ سر مرا شکستی بخرم‌ ببرم‌ به حرم ز کرم ای‌جانم‌‌ اذان گوی‌ حرم باید از همه‌ جزتو گذشت یاصاحبِ صبح‌ روز‌هشت به‌ فراق مدام دهم‌عرض‌ سلام به‌ زقاق‌ِ مقام و خدام به‌ غم‌ دلت‌ صبورم نبرم‌ زیرلحد‌ زمال‌ وزورم همه‌ زخم‌های‌ هشتم‌ببرم‌  میان‌گورم ای‌ امام‌ زمان‌ الامان احسان لطفی

چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره سگ‌ شهنشه‌ طوسم‌ نه‌ کلب‌ آواره ای رضا رضا رضا ای دل‌ سرگشته من‌ همه‌ اعدادم گروی‌ هشته دل‌ بیچاره صور اسرافیله‌ یازده‌ نقاره من سگ‌ گوهرشادم هرجا‌ بهره‌ای‌ دیدم‌ حسابشو دادم سنگای‌کف اسمال‌ طلا‌ شهادت‌ داد که‌ با هر بار دیدنت‌ به‌ سجده‌ افتادم چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره احسان لطفی

یکی از خطبای خوب ایران میگفت میگفت سید من شهر میبد یزد منبر رفتم ده شب شب عاشورا تموم شد از منبر اومدم پایین یه پیرمرد هشتاد و خورده ای سال رعشه هم داشت سخت راه میرفت اومد سمت من دست گذاشت رو شونه من گفت سید این ده شب حرفای خوبی بالا منبر زدی آیا به این حرفایی که زدی خودت قائلی قبول داری گفتم آره همه رو قبول میکنم من هرچی بالا منبر بگم قبول دارم حالا که قبول داری میخوام برات یه قصه بگم من کارم قبر کنی بود تو این شهر میبد اما تو شهرمون مرده خاک نمیکردم چون مردم از قبر کن اینا خیلی ارتباط نمیگیرن دختر نمیدن دختر نمیگیرن من تو روستای اطراف کسی میمرد میرفتم خاکش میکردن پول میگرفتم بیست و هفت هشت سالم بود یه پیرمرد یکی از این دهاتا میبد از دنیا رفت رفتم جنازه رو تحویل گرفتم شستم غسل دادم کفن کردم پیرمرد تابوت رو برداشتم اومدم کنار قبر قبر رو کندم رفتم تو قبر ساعت ها طول کشید غسلش دادیم تشییع کردیم آوردم تو قبر خودم گذاشتمش کف قبر تلقین رو خوندم اعمال قبر رو انجام دادم شروع کردم به چیدن این سنگ لحد که آخرین سنگ بود اومدم خم کنم بذارم خم کردم از این لای سنگ یه بوی عطری خورد تو مشام من خدایا این چه بوی عطری بود انقدر دلنشین اینقدر معطر این که بوی مرده میداد این پیرمرد بوی سدر و کافور میداد این عطر از کجا یه خورده از بغل نگاه کردم دیدم هیشکی تو قبر نیست نه جنازه تو قبره حتی کفنی هم که روی جنازه بسته بودیم نیست قبر خالیه خالیه به این بالایی ها بگم نه بابا ولش کن دعوا میشه سنگ رو خوابوندم گلو ریختم خاک رو ریختیم اومدیم خونه اون کسی از دنیا رفته به بزرگ ده بغلش نشستم به این کدخدای ده گفتم بنده خدایی که من غسلش دادم خاکش کردم چه کاره است بیچاره فکر کرد حق منو ندادن حق قبر کنی و غسل رو ندادن میخوام دنبال یکی میگردم که پول گفت پولت رو ندادن گفتم نه بابا چند برابر هم دادن این پیرمردی که من غسلش دادم خاکش کردم شغلش چیه گفت برا چی گفتم آخه خیلی چهره ماه و نورانی داشت یه کشاورز بود آدم مومنی بود مسلمون بود حق ناحق نمی کرد ظلم نمی کرد گفتم نه به چی معروف بود گفت آهان این چایی ریز هیئت امام حسین روستا بود تمام عمرش چایی هیئت رو این دم میکرد چایی می ریخت استکان میچید میاورد چایی رو پخش میکرد گفتم همینه نوکر رو هنوز خاکش نکردن ارباب اومده بردتش نوکری بلد نیستیم ما نوکری رو یاد بگیریم ارباب اربابش رو بلده میدونه من توان شب اول قبر ندارم من توان تنگی قبر رو فشار قبر ندارم من اصلا حوصله نکیر و منکر هم ندارم لال میشم از من بپرسن من ربک من نبیک من امامک چی بگم نوکری بلد نیستیم استاد دارستانی