1404

غم‌ غم باب‌ السدره وعده‌مون‌ هشت‌محرم باب‌ السدره توی‌ قبرم‌ بذارین‌ تربت‌ و تمثالی که‌خودم‌ خریدم‌ از دم باب‌السدره حال‌ جهان‌ زاره ولی‌ چه‌ غم‌ داره من‌سگ‌‌‌ باب‌ السدرم نه‌ کلب‌ آواره ای‌ حسین حسین‌حسین ای دل‌ دیوونه باز هواتو کرده که‌ دلم‌خونه دل‌ سرگردون تو رو جون‌جوونت‌ ما رو برگردون غم غم‌ باب‌ السدره وعده‌مون‌ هشت‌محرم باب‌ السدره توی‌ قبرم‌ بذارین‌ تربت‌ و تمثالی که‌خودم‌ خریدم‌ از دم باب‌السدره غم‌ باب‌ السدره احسان لطفی

مجلس مامون نشسته امام رضا یهو اباصلت میگه دیدم آقا دست پاچه بلند خارج شد چند لحظه بعد برگشت بهش گفتم آقا کجا رفتی فرمود یه قولی به سلمونی نیشابور داده بودم رفتم بالاسرش موقع جون دادن پیکر آقا رو غریبونه داشتن میبردن تنها داشتن میبردن عروسی بود ظاهرا رسیدن زن های نوغان پرسیدن اینجاچه خبره این پیکر کیه اینقدر غریبونه میگفتن علی ابن موسی الرضا باریک الله به این زن ها آمدن پیش شوهراشون مهرمون حلال تا آخر عمرم کنیزی تون میکنم اجازه بدید بریم تشییع جنازه علی ابن موسی الرضا آقا را غریب نبرن آقا هرچی گل برا عروسی آورده بودن ریختن رو تابوت امام رضا تابوت زیر گل ها مدفون شد نمی دونم اینجا کدام طرفی برم یه دلم میگه به این مردم بگو یه پیکریم تو قتلگاه زیر سنگا مدفون شد آقا خودت فرمودی ان کنت باکین لشی فابک للحسین به هرچی خواستی گریه کنی رو پیکر شما گل ریختن رو پیکر جد شما سنگ ریختن آقا از گل تا سنگ شیخ مهدی حسن آبادی

قال مولانا الرضا مهیج الاحزان کربلا إنَّ یَومَ الحُسَینِ أقرَحَ جُفُونَنا أسبَلَ دُمُوعَنا ریان ابن شبیب تو کربلا پیچیده بود بوی سیب فاطمه می‌گفت حسین غریب ریان ابن شبیب افتاده بود گیر یه مشت نانجیب عمه‌ ی ما می‌خوند امن یجیب ریان ابن شبیب جد ما رو غریب گیر آوردن ریان ابن شبیب آب و واسه حبیب دیر آورردن تو شیب گودال سرازیر شد حسین پیر شد حسین پیر شد قال مولانا الرضا محمدرضا نوشه ور

دو جا تا دعوت نشیم نمی تونیم بریم یکی خیمه ی امام حسینه یکی حرم امام حسین یکی خیمه امام رضا یکی حرم امام رضاست تا دعوتت نکنن که نمی تونی بری میکده حمام نیست که هر بی سر و پایی پاشه بیاد ما ها گاهی بچه ها در مقابله با امام اینجوریم در مقابله با امام کاسبیم حواسمون نیست هی میگیم آقا یادت نره آقا شب اول قبر بیا آقا لحظه جون دادن بیا آقا برزخ بیا آقا قیامت بیا من سوالم اینه نوکر باید به ارباب بگه چیکار کنه یا ارباب خودش میدونه ما که درس اربابی نباید به ارباب بدیم که ما نوکریم بچه ها محرم داره میاد یه جوری محکم پای امام حسین وایسیم از اول محرم تا آخر صفر که آخر صفر امام زمان خواست به نوکراش تو این کره خاکی نمره بده تو نوکر اول باشی نوکر دوم به درد نمیخوره محکم پای امام حسین وایسیم استاد دارستانی

دل‌ عزاداره غمِ‌ اون‌ یاره که‌ بیشتر از همه‌ رقیه‌ دوسش‌ داره گره‌ خورده‌ زلفم‌ به‌ گوشهٔ‌ گهواره رَضیع‌ الْرُباب نگو شیرخواره‌ بگو شیرِ بوتراب طفل‌ صغیر عطشانم آتش‌ زده‌ بردامانم لب‌ تشنه‌ آسود ای‌ رودم‌ ای‌رود روی‌ دست‌ سرور دین شد علی‌ اصغر چو غمین حرمله‌زد  تیرجفا، عرض‌و سماء غوغا شورِفغان، آهِ‌ خزان، به عرصهٔ‌ دنیا جون‌ دلم قانون‌دلم زلفت‌سرو سامون‌دلم پای‌مقامت‌هفتِ‌دهه کاشکی‌بریزی‌خون‌دلم دل‌ عزاداره احسان لطفی

روضه‌ دار امام‌ رضا روضه‌ خون‌ امام‌ رضا گریه‌ کن‌ باچشمای غرق‌خون‌ امام‌ رضا روضه‌ رو اینجوری‌ خوند واسمون‌ امام‌ رضا إنَّ‌يَومَ‌الحُسَين أقرَحَ‌جُفُونَنا أسبَلَ‌دُمُوعَنا وأذَلَّ‌عَزيزَنا بِأَرضِ‌کَربَلا ای‌وای ای‌وای ریان‌ ابن‌‌ شبیب کشتن‌ کشتن جدما رو غریب مظلوم‌ مظلوم بی‌یارو بی‌حبیب روضه‌ دار امام‌ رضا احسان لطفی

بچه ها تا حالا حرم امام رضا رفتین گاهی به امام هشتم بگو آقا من به چه دردی میخورم برا تو به چه دردی میخورم آیا این شغلی که دارم شما راضی هستی از این درسی که میخونم شما راضی هستی از این رفیقایی که دارم شما راضی هستی بچه ها تا حالا به امام هشتم گفتین آقا از من راضی هستی یا نه گاهی جوونا تو حرم جلو منو میگیرن میگن سید از آقا چی بخوایم میگم یه چیز آقا از من راضی هستی یانه شغلم اخلاقم رفتارم رفیقام راضی هستی یا نه ما باید تربیت بشیم بچه ها آقا من به چه دردی میخورم استاد دارستانی

عزیزان من یه چیزی یاد بگیریم از این خیمه میریم بیرون یه چیزی اضافه بشه به داشته هامون برای محرم هنوز معلوم نیست به محرم برسیما خیلی ها به محرم نمیرسن بچه ها خیلیا قراره امشب بمیرن خیلیا قراره فردا بمیرن خیلیا قراره فردا شب بمیرن تا محرم خیلی وقت هست من پارسال شب اول محرم گفتم حسین جان ممنونتیم که شب اول محرم ما رو رسوندی بعد گفتم بچه ها ممکنه به شب دوم نرسیما یکی از رفقای ما چهل سالش بود صبح اول محرم تو نماز صبح سنگکوب کرد از دنیا رفت به شب دوم نرسید شب اول اومد به شب دوم نرسید بچه ها این حرفا رو جدی بگیریم معلوم نیست به محرم برسیم استاد دارستانی

مسلم چهار تا پسر داشت یه دختر و همسر همه رو قربونی امام حسین کرد چهار تا پسر داشت محمد و ابراهیم که دو طفلان مسلم معروفند اینا یک سال بعد از کربلا به دست حارث تو کوفه زنده زنده سر از بدنشون جدا کردن دو تا پسر میمونه عبدالله و عبیدالله اینا بیست و هفت و بیست و هشت ساله بودن کربلا اینا هم روز عاشورا شهید شدن یعنی مسلم چهار تا پسر داشت چهار تا پسر رو فدای امام حسین کرد دخترش هم حمیده خاتون عصر عاشورا در حمله ی سپاه دشمن به خیمه زن ها این دختر بچه زیر سم اسب ها لگدمال شد و شهید شد یعنی مسلم نسلش کربلا قطع شد یعنی روز قیامت مسلم میتونه جلوی امام حسین بایسته عباشو بتکونه و بگه آقا هرچی داشتم خرج شما کردم حتی نسل من قطع شد به خاطر سیدالشهدا خودش هم که مسلم تو کوفه زنده زنده سر از بدنش جدا کردند موند ازش یه زن این زن هم از کربلا تا شام بلا تا مدینه سه کلمه بیشتر نمیگفت واحسینا واعطشا واقتیلا وای حسینو کشتن با لب تشنه و سر از بدنش جدا کردند یک بار تو این سفر نگفت پسرم نگفت شوهرم وقتی هم رسیدن مدینه اولین زنی که در مدینه دق کرد و مرد که عرب میگه ماتت کمدا دق کرد زن حضرت مسلم پنج ماه حدودا چند روز بعد کربلا تو مدینه دق کرد و مرد مسلم هرچی داشت خرج امام حسین کرد مسلم هرچی داشت خرج امام حسین کرد استاد دارستانی 

امام رضا تو لحظه های آخر غصه پیراهن نداشتی آی امام رضا تو جوون قطعه قطعه ندیده بودی آی امام رضا تو بچت رو دست نگرفته بودی آی امام رضا کسی لحظه ی جان دادنت خنده نمیکرد ته گودال حسین زبونم لال حسین یه نفر گفت بهت باخنده کیف احوال حسین پدرت ساقی کوثرت بهت آب بده تشنه ایی بگو مادرت بیاد بهت آب بده نوشتن حسین هی زبان میگردان هی خاک وارد دهنش میشد یا اباعبدالله تا دلت بخواد نیزه هست حسین دیدی آخر دل خواهرت شکست تو بگو مظلوم حسین غریب گودال امین قدیم

تو شاها یکتاها تو هستی معناها حیدر بابا مُنِ رسوای رسوا کِردی ای دل ز بس این پا و اون پا کِردی ای دل ز بس که دیریِ مولا غمینَه زخم سروازی پیدا کِردی ای دل دل دل دل دلآرا ایلیا شاه‌ والا کوثر مست‌ سقا علی علی می می می طهورا حیدرحق‌حق‌ هورا مظهر یا اَهورا تو شاها احسان لطفی 

دل‌ و دلبر سر و سرور مَهِ‌ محشر سیصدو سی‌ و سه‌ دفعه‌تا اون‌ آخر علی‌ اکبر ضربانم همه‌ جانم نگرانم شب‌ هشتم‌ به‌ مقامت‌ بکشانم علی‌اکبر من‌ خالیه‌ دستم‌ که‌ بیام‌ پیشت  اون‌ باتو چه‌ شبای‌ سختی‌ که‌ نبود هیشکی‌ الا تو اولین‌ دفعه‌ برا تو دیدن‌ اشکِ باباتو علی‌اکبر می‌ مستِ‌ علی‌ اکبر تمثالشو واویلا این‌ سر پُر از زخمم نذریِ‌ ننه‌ لیلا دل‌ و دلبر احسان لطفی

یا امام رضا اومدم رزق محرم بگیرم برگردم اومدم یادم بدی چطور سیاهی بزنم برای جدت غریبت دلم شکسته و در سينه ام نوايي نيست به بي نوایی من هيچ بينوایی نيست تمام زندگي من تويی امام رضا اگه زندگیم نبودی نصف شب اینجا چیکار میکردم آقا از زار و زندگیم زدم فرسنگ ها راه اومدم زندگیمو ببینم امام رضا تمام زندگی من تویی امام رضا من عاشق توام در این ریایی نیست یکی به گوش دلم در میان صحنت گفت به با صفایی این آستانه جایی نیست اگر چه غرق گناهم ولی خبر دارم تو آبروی کسی را نمی بری آقا دامن آلوده و بار گناه آورده ام گر چه آهی در بساطم نیست آه آورده‌ ام هر چه بودم هر که هستم بر کسی مربوط نیست بر امام مهربان خود پناه آورده‌ ام پناه گناهکار مهدی لیثی

رفقا دورتون بگردم غدیر رو خیلی جدی بگیرید خیلی خیلی جدی بگیرید ریشه ی تمام فسادهای عالم در فراموش کردن و انکار غدیره امام رضا علیه السلام به ابی نصر بزنطی فرمود فرمودند خدا در ماه مبارک رمضان دم افطار هزار هزار بنده رو از آتش آزاد میکنه من تو کتم نمیره که کسی شب قدر که خیر من الف شهره به نص قرآن بیاد بشینه جوشن کبیر رو بخونه صد بند هر بندی رو با ده اسم خدا رو صدا بزنه ته هر بندم الغوث الغوث خلصنا من النار یا رب بعد ثقل اکبر قرآن رو روی سر بگیره شروع کنه به قسم دادن بک یا الله به محمد به علی به فاطمه با الحسن بالحسین هر کدومی ده بار ته این پروسه خدا بگه خب من نمیبخشمت اصلا تو کت من نمیره از اون کریم و بزرگی که من میشناسم نبخشیدن بر نمیاد بعد روایت میفرماید شب عید فطر هر چی که خدا تو ماه رمضون دم افطار دم سحر شبهای قبل بخشید همون اندازه رو شب عید فطر خدا از آتش دوزخ آزاد میکنه افطار سحر شبهای قدر ماه مبارک هرچی که خدا بخشید همون اندازه رو شب عید فطر از آتش دوزخ آزاد می کنه بنازم به تو یا علی بن موسی الرضا امام رضا به ابی نصر بزنطی فرمود خدا هرچی در ماه رمضان شبهای قدر بخشید همون اندازه رو شب عید فطر بخشید دو برابر اون تعداد رو صبح عید غدیر به احترام امیرالمومنین از آتش جهنم آزاد خواهد کرد هرچی جون داری هرچی مولا رو دوست داری هرچی ولایت امیرالمومنین تو دلت رخنه کرده تو دلت نشسته بلند یک صدا سه مرتبه بگو یا حیدر عظمت غدیر شیخ مهدی حسن آبادی

هو السلطان هو السبحان قرآنم رضاجانم هو الثامن هو الضامن به‌ ایمانم رضاجانم سگ کوی خراسانم که‌ انسانم رضاجانم یگانه شاه ایران شیر یزدانم رضاجانم جان‌ جهان کهف‌ امان از درمران رَب‌ُ الفَلَک کُفْوُ الْمَلَک صَلو عَلَیک یا ابوالحسن شاه‌ِ وطن رب‌ِ سخن هشتم‌ ولی وجه‌ِ جلی حق‌ یاعلی یا‌ انیس‌ النفوس ایها المرتضی اباالحسن‌ علی ابن‌ موسی‌ رضا هو السلطان احسان لطفی

رضای‌ او رضای‌ حق قضای‌ او قضای‌ حق دلش‌ از ما سوای‌ حق‌ گزیده‌ عزلت‌ عنقا تو در معموره‌ امکان، خداوندی‌ پس‌ از یزدان چو در رگ‌ خون، چو در تن‌جان  روان‌ حکم‌ تو دراشیا اگر لطف‌ تو ای‌ داور  نگردد خلق‌ را رهبر ز آه‌ خلق‌ در محشر قیامتها شود برپا ای‌ جان‌ وای‌ جانان‌ رضا هم‌ دردم‌ و درمان‌ رضا ما رعیت‌ و سلطان‌ رضا ای‌ ساقی‌ مستان‌ رضا جانیم‌ سنه‌ قوربان‌ رضا ای‌ رهبر ایران‌ رضا اذن‌ به‌ یک‌ لحظه‌ نگاهم‌ بده سوز و آهم‌ بده یه‌ بــرات‌ کــربــلا به‌ رو سیــاهم‌ بده و مران‌ از در و راهم‌ بده تو پناهم‌ بده تو محرم‌ یه‌ مقام‌ و خیمه‌گاهم‌ بده رضای‌ او رضای‌ حق احسان لطفی

میگه وارد حرم امام رضا شدم دیدم یکی داره وضو میگیره اما وضوش کاملا اشتباهه رفتم ایراد کردم وضوت اشتباهه دیدم اصلا به زبون ما صحبت نمیکنه گفت من امریکایی ام ساکن اینجا نیستم من خلبانم گفتم حرم امام رضا چیکار میکنی گفت من خانمم مریض بود دکترای عالم رو گردونده بودم به دردش علاج نمیشد یه روز میخواستم برم سمت کارم ما یه مدیر فرودگاهی داریم به نام عماد اومد بهم گفت خیلی پکری گفتم آره خانومم مریضه شیرازه زندگیم بهم ریخته اگه مادر خونه مریض بشه سکان دایره خونه بهم میریزه میگفت صحبت کردیم و رفتیم چند روز بعد عماد منو دید گفت فلانی برنامه پروازیتو نگاه میکردم تقریبا دم دمای صبح از آسیای شرقی میخوای عبور کنی هرجا دیدی از زمین دارن آسمون رو روشن میکنن بدون حرم امام رضای ماست حرف دلتو بهش بگو گفت زیاد اعتنا نکردم اما دل تو دلم نبود اون ساعتایی که عماد گفته بود دیدم آره دارن از زمین آسمون رو روشن میکنن سرمو انداختم پایین گفتم آی امام رضای عماد من خانومم مریضه اگه میشه به منم یه نگاهی بکن گفتم و رد شدم تا اینکه پروازم نشست دیدم تلفن پشت تلفن برداشتم دیدم خانممه صدای گریه میاد از پشت تلفن گفتم چیه چه خبره گفت نمیدونم کجای عالمی اما الان یه آقایی اومده بود خونمون بهم گفت به صاحبت بگو به عماد سلام برسونه اگه هرچی از این مشتریا داره بفرسته در خونه من نگاه میکنم آی امام رضای عماد منم اومدم حرف دلم رو بهت بزنم امام رضای عماد مهدی لیثی

در شب‌ ظلمت‌ فانوس فضل‌ تو صد اقیانوس کرده‌ ای‌ تو تفسیر زنگ‌ ممتد‌ناقوس سُبْحَانَ‌ الله حَقّاًحَقّا إِنَّ‌ الْمَوْلَى صَمَدٌیَبْقَیٰ یَحْلُمُ‌ عَنَّا رِفْقاً رِفْقا حَقّاً حَقّا صِدْقاً صِدْقا والله‌ بالله‌ تالله‌ والله حیدر آقا حیدرمولا حیدر والا حیدر اعلا قاب‌ قوسین‌ اوادنی درب‌ جنت‌ میگوید یا اشهدان‌علی‌ولی‌الله قول‌ هو الله‌ احد تا قیامت‌ تا ابد یا علی‌حیدر مدد ای‌ به‌ دشمن‌ ها کابوس با خدای‌خود مانوس کردی‌ از حکمت‌ تفسیر زنگ‌ ممتد ناقوس سُبْحَانَ‌ الله حَقّاًحَقّا یَا ابْنَ‌ الدُّنْیَا دَقّاً‌دَقّا تَفْنَی‌ الدُّنْیَا قَرْناًقَرْناً ای‌ در لحنت وحیُ‌ یوحا عشقت‌ والله قداکرمنا یَا ابْنَ‌الدُّنْیَا مَهْلًامَهْلا زِنْ‌ مَایَأْتِي وَزْناً وَزْنا کُلّاًمَوْتا کُلّاًمَوْتا اِلّا وَجهُ‌اللهِ‌ العُلیا مظهرربِ‌صمد بی‌حدود و بی‌عدد یاعلی‌حیدرمدد در شب‌ ظلمت‌ فانوس احسان لطفی

امام رضا نگاه کرد خواهرم معصومه جوادم رو بگیر بچه دستاش رو طوری دور گردن من حلقه زدن اشک میریزن من از شما سوال می کنم جواد الائمه تشنه بود جواد الائمه گرسنه بود نه به قرآن نه نه نه جواد الائمه ترسیده بود نه نه نه همچین که از بغل امام رضا اومد عمه ها یا امام رضا دخترهای موسی ابن جعفر جواد رو دست به دست میدادن میبوسیدن قربون اون دختری برم که دید دستش رو گردن باباش کرد هم گرسنه بود هم تشنه بود یه کاری کرد بابا رو نشوند رو خاکا و جلس علی التراب نشست رو خاکا دستاشو گردن ابی عبداالله کرد دست بابا رو گرفت گفت بابا دستا تو بیار موهامو لمس کن ابی عبدالله بنا کرد موهاشو لمس کردن چه فایده ای لمس کردن این مو ها گفت بابا فردا این موها پریشانه بغل بابا محمد نوروزی

مستان سجده بر دو ابروی تو من دارم من با همین سجده برون از صف کفارم قبله علی کعبه علی یعنی نمازم را الله اکبر رو به روی حیدر کرارم یا أبا القمر حضرت پدر موندم آخرش ربی یا بشر قال الصادق لعنت به عمر دم دمادم علی خالق دم علی أبا الآدم علی مولا حیدر ای شه کبریا حضرت ایلیا کور بشن سنیا مستان سجده احسان لطفی 

حالا که‌ مشهدم از همه‌ جز تو دل‌ کندم‌ و اومدم بوسه‌ بر خاک‌ باب‌ الجوادت‌ زدم تو قبولم‌ نما‌ گرچه‌ خوب‌ و بدم امیر مشهد یا رضا مولا طلایی‌ گنبد یا رضا مولا توی‌ گوهرشاد باب‌ القبله به‌ یادم‌ اومد یا رضا‌ مولا آب‌ و دونم‌ داد آی‌ خونت‌ آباد قلبمو گره‌ زدم‌ به‌ پنجره‌ فولاد هر طرف‌ هر سو غیر رویت‌ کو ضامن‌ سگت‌ شو ای‌‌ ضامن‌ آهو السطان امام رضا حالا که‌ مشهدم احسان لطفی

بده‌ ساقی یه‌ جلایی آخ‌ تو حسرت‌ تو مردم‌ چه‌ شبایی توی‌ مشهد بها گرفتم فکر‌ کنم‌ شدم‌ یه‌ پا‌ شیخ‌ بهایی همه‌ اینجا کربلایی‌ میشن ولی‌ من‌ تو کربلا بود که‌شدم‌‌ امام‌ رضایی یا امام‌ رضا امامه‌ رضا لاتِ‌ میدونم‌ میگه‌ چشامه‌ رضا همه‌ دولتا میان‌ و میرن اون‌ حکومتی‌ که‌ مستدامه‌ رضا رضا نمی‌میرد مرتضی‌ نمی‌میرد ز آب‌ سقاخانه‌ شفا نمی‌میرد نماز میت‌خواند به‌ خودشبِ‌ دفنش نوشته‌ است‌ به‌ قرآن‌ خدا نمی‌میرد بده‌ ساقی احسان لطفی

پاشو ببینم پاشو بیا اینجا بیا قربونت برم دست بابا رو گرفت گفت بابا دستاتو بیار موهامو لمس کن ابی عبدالله بنا کرد موهاشو لمس کردن گفت بابا چه فایده این لمس کردن این موها گفت بابا فردا این موها پریشانه دست هاشو که تو موهاش کرد گفت بابا یادته دختر مسلم رو بوسیدی میشه یه بوسه هم... همچین که لباشو گذاشت روی گونه هاش اون دختری که له له یه بوسه داشت صدا زد بابا صورتم سوخت لبت را بردار چقدر لبات داغه بابا بابا موهامو لمس کن محمد نوروزی

من آرامش دارم کنج صحن گوهرشاد تو از پنجره فولاد تو کربلامو گرفتم تو خیلی آقایی تو رئوف آل طاهایی عمری با تو توی تنهایی حرف دلم رو گفتم آقای من دنیای من ای مرهم دردای من سلطان علی موسی الرضا ... نماهنگ من آرامش دارم محمدرضا نوشه ور

السلام علیک ای شه مردان علی صاحب کوثر و ساقی مستان علی ای شه لو کشف بطلب تا نجف حق علی مولا پدر خاکی و خاک نجف بر سرت خادمت انبیا کلب در قنبرت یا انیس النفوس یا انیس النبی تو اب الزینبی حق علی مولا ای شه مردان علی احسان لطفی