ذی القعده

هر که رو انداخت خاطرجمع زائر می شود قبل زائر کوله بار راه حاضر می شود دل سپردن ساده اما دل بریدن مشکل است هر کسی یک بار آمد قم ، مهاجر می شود خوش به حال خانه ی خشتی نزدیک حرم آخرش یک تکه از صحن مجاور می شود دست را بر سینه ات بگذار و چشمت را ببند رو به رویت گنبد و گلدسته ظاهر می شود نوحه می خواند کسی بین حرم در همهمه بر مشامم می رسد هر لحظه بوی فاطمه ماه قم دست خیال ما و دامان شما میزبان هستید و ما هستیم مهمان شما ماه قم صابر خراسانی

هشتمین خورشیدی که به دل تابیدی توی قبرم آقا اولین امیدی با زیارت نامه دل من آرومه عیدی میگیرم من امشب از معصومه شبا شبای زیارت شبا شبای حرم هوا هوای زیارت هوا هوای حرم دوباره تنگ دل من آقا برای حرم الهی جون بده زائر پایین پای حرم دخیلک یا امام الضامن

می خونن اهل سما تبریک ای اهل ولا آخه امشب اومده خواهر امام رضا به استقبالش اومدن ماه و خورشید دلا پر از شور و امید رضا تو نگاش جلوه ی نور مادرو دید می خنده رو دست مادرش خندونه لبای پدرش می گرده ملک دور سرش میخونه مولاتی حضرت معصومه

گرچه از دور از آن فاصله‌ها زد بد زد آتش انگار که بر کرببلا زد بد زد چقدر هست مگر بچه سه جایش بِرَود وایِ من بر سه هدف او به سه جا زد بد زد اصلا اینبار کماندار چه با زور کشید به سه‌شعبه همه‌یِ حَنجره را زد بد زد دست و پا داشت که می‌زد پدر انداخت عبا آخرین بار نَفَس زیرِ عبا زد بد زد اولین بار که چشمش به ربابش اُفتاد اندکی حرف نزد بعد صدا زد بد زد بُرد در بینِ عبا تا که نبیند چه شده مادرش گفت بگو تیر کجا زد بد زد؟ گرچه بر چشمِ ابالفضل همین تیر نشست بدتر از چشمِ عمو بود که تا زد بد زد پشتِ خیمه به سرِ قبر , حرامی آمد نیزه برداشت و مانندِ عصا زد  بد زد طفل را از وسطِ خاک کشیدند به نِی بچه را باز نوکِ نیزه که جا زد بد زد نیزه دارَش زِ سر نیزه سرش را انداخت سَر که اُفتاد زمین ضربه‌یِ پا زد بد زد رهگذرهای دَمِ کوچه به هم می‌گفتند حرمله تیر به این بچه چرا زد بد زد سالها بود همین جمله فقط کارِ رباب نانجیب آنهمه لبخند به ما زد….بد زد درب بسته حرم صابر خراسانی

صدا صدای تپش های قلب باران است من مثل زمزمه ی قاریان قرآن است ستاره های فلک دانه های تسبیحند دوباره خانه ی خورشید ریسه بندان است کلیم آل عبا هست با خدا هم صحبت کنار وادی گهواره ای غزل خوان است برای دختر خود و ان یکاد می خواند کسی که روی لبش ذکر فاطمه جان است

می خونن اهل سما تبریک ای اهل ولا باز امشب اومده خواهر امام رضا به استقبالش اومدن ماه و خورشید دلا پر از شور و امید رضا تو نگاش جلوه ی نور مادرو دید می خنده رو دست مادرش خندونه لبای پدرش می گرده ملک دور سرش میخونه مولاتی حضرت معصومه اومده خواهر امام رضا محمد فصولی

یه نگاهی به دل عاشق کن که به دوری از حرم مغمومه دلمو فقط به تو خوش کردم مددی یا حضرت معصومه یه نگاهی به دل من که مثه ابر بارونم یه نگاهی به دل من می کنی کی منو مهمونم یه نگاهی به دل من بی بی یه عمریه مدیونم معصومه ببر حرم منم یه نوکرم مدد یا معصومه مدد مددی حضرت معصومه ملا محمد معتمدی

با اشک شوق جاری از چشم تر سلطان دارد خبرها می رسد از محضر سلطان در جمع خوبانش دوباره دعوتم کرده با مهربانی چشم ذره پرور سلطان  آباء و اجدادش تمامی سرورم هستند آباء و اجدادم تمامی نوکر سلطان از  سائلان آبرو داری که محتاج اند امشب دوباره پر شده دور و بر سلطان قطعا از اینجا دست خالی برنمی گردم با سفره ای که پهن کرده مادر سلطان از یاد زهرا پر شده سرتاسر حجره با عطر و بوی بی نظیر کوثر سلطان از مادرش که بگذرم باید صدایش زد این طفل را خیرالنساء دیگر سلطان نذر قدم های عزیزش هدیه آوردم ای خواهران من فدای خواهر سلطان نامش اگر چه ظاهرا معصومه ست اما ” معصومه ” نه بلکه بگو ” تاج سر سلطان “ اشک شوق سید رضا نریمانی

دل تو دستای تو باشه آرومه آرزوم نوکری تو خانومه تا دلم هوای فاطمه میگیره میره پابوسی بی بی معصومه عشقت رویایی حرمت بی بی چه غوغایی به زیارت حریمت میاد دل هر کسی که زهرایی سالی چند بار دلمو روانه قم میکنم خودمو تو این شلوغی حرم گم میکنم قرارم نگارم تویی که قبله حاجات منی باب مناجات منی بی تو خزون و من بهارم ارامش قلب زارم عشقت رو تو سینه دارم یا معصومه حرمت ارزومه نوکری تو خانومه سید رضا نریمانی

حج مقبوله ی ما فقیران در طواف حریم تو سلطان اون شمالی میگه تی فدا و زائر ترک میگه سنه قربان جان جانان شاه شاهان پایتخت عشق ایران چه صفایی چه سرایی چه بهشتی چه هوایی چه ضریحی چه طلایی چه امامی چه رضایی یا رضا جان آهوی کوی تو میشدم کاش من اسیرم بیا ضامنم باش قلب من هست گذر نامه ی من امضای کربلا رو بزن پاش من مجنون هستم مدیون به تو آقا از دل شاه دل ها دلبر ما پرچمش هست خیلی بالا آی مردم ایها الناس لک لبیک کعبه این جاست یا رضا جان پایتخت عشق ایران حسن عطایی

خورشید کم کم میره پشت ابرا وقتی که می تابه ماه زهرا تشنه تو شهر قم میشه سیراب چون دریا اومده سمت صحرا نسیم خدا دوباره وزید یه بار دیگه فاطمه رسید خنده رو لب ستاره نشست تا از آسمون صورتشو دید عمر غم سر اومده شادی از در اومده عطر کوثر اومده ماشاالله دختر امامته بانوی کرامته شافعه قیامته ماشاالله یا حضرت معصومه ماه زهرا سید رضا نریمانی

ای جاری ترین ذکر روی لبا ای بانوی عشق بی بی سلام ای اوج معانی زهرای ثانی تو قبله گاه ایرانی ای اوج تمنا معنی دریا ای صحن تو صحن زهرا شاهانه می رسم به محضرت مستانه اسم تو ترنم بارانه تو ملیکه و رضا سلطانه بی بی جان حضرت معصومه من امشب ازت روزیمو می خوام ای بانوی عشق بی بی سلام عشقت بی کرونه اسمت ترونه تو قلبم عشقت می مونه من با هر بهونه میشم دیوونه هر کس که از تو می خونه دریایی تو این شبا می شم رویایی تو تولدت میشم زهرایی می خونه رضا برات لالایی ای بانوی عشق حسن عطایی

گذرم باز به سمت گذر خان افتاد راه افتادم و گویا به تنم جان افتاد تا رسیدم به حرم شعر به جریان افتاد (چشم باز کردم و چشمم به شبستان افتاد) لحظه ای در نظرم بهتر از آن نیست که نیست در کرم خانه ی قم شور و شعف معلوم است مستمندیم و در این خانه هدف معلوم است از حریم وجنات تو شرف معلوم است زیر ایوان شما خوب نجف معلوم است زیر ایوان شما قید مکان نیست که نیست دست معمار تو نقش دگری میریزد سبک معماری عصر قجری میریزد می ناب است به جام بصری میریزد از هر انگشت حریمت هنری میریزد غیر قم هیچ کجا نصف جهان نیست که نیست شاه بانویی ایران به شما می آید ملکه ملک سلیمان به شما می آید منسب خواهر سلطان به شما می آید چقدر آینه بندان به شما می آید مثل ایوان تو در کل جهان نیست که نیست محضر بانوی قم علم فراگیر شده هر که آمد به حرم دست به تحریر شده یک شبه مرجع دین صاحب تفسیر شده شیعه از سفره ی بذل تو نمک گیر شده مزه ی آب قم از شوری آن نیست که نیست گوهر ناب جنان لؤلؤ و مرجان اینجاست چه کویریست که استان گلستان اینجاست خانه ی فاطمه در خطه ی ایران اینجاست منزل مادری شاه خراسان اینجاست سخن از وصف تو در حد توان نیست که نیست باید آیینه به دیدار تو مرطوب کنیم حرمت را حرم فاطمه محسوب کنیم باید از شان تو یک شهر طلاکوب کنیم باید این جمله به ایوان تو مکتوب کنیم مادرت فاطمه بی نام و نشان نیست که نیست ملکه ملک سلیمان محمد هادی غلامی

دختر جون باباشه بابا که میاد از راه درمون همه خستگی هاشه برکت سفره خونه به دختره از اهل خونه با نگاش دل میبره سر سبد تموم دخترای ما دختر حضرت موسی ابن جعفره تو سفره داری مظهر علمی یا معصومه حوزه بی تو نداره علمی یا معصومه بسته به نفس هاشه قلبم که تو دستاشه اونی که همه میگن رقیه جون باباشه خاص ترین دختر اهل حرمه کسی که از تموم دخترا سره وقتی رقیه میرسه پیش عمو جای ستاره روی پای قمره سر سبد دخترا محسن عراقی

گریه ام در حرم از روی پریشانی نیست که پریشانی از آداب مسلمانی نیست در طوافند چنان موج کبوترهایت که در این سلسله انگار پریشانی نیست عربی آمده پابوس تو از سمت عراق همه ی حسرتش این است که ایرانی نیست دست خالی ست هر آنکس به حرم می آید در ورودی که نیازی به نگهبانی نیست! در معطل شدن و دست رساندن به ضریح لذتی هست که در سجده طولانی نیست ادخلوها بسلامٍ آمنین…در باز شد از میان جمعیت راهی به این سر باز شد در حرم سهل است, حتی در دل میدان مین هر زمان که یارضا گفتیم, معبر باز شد اول ِ نامش که آمد بر زبانم سوختم در دلم بال صد و ده تا کبوتر باز شد از صدای گریه ی زن ها یکی واضح تر است خوش به حالش بعد عمری بغض مادر باز شد دار قالی…پنجره فولاد… مادر سال ها گریه ام در حرم صابر خراسانی

علم آل مصطفی آری آری علم آل مصطفی متصل باشد به علم کبریا آل هاشم جملگی نام آورند برکلام و دربلاورد محشرند علم آل مصطفی ابراهیم رهبر

به روی بیرق جواد امام بر حق جواد نوشته بر ساق عرش قدرت مطلق جواد شهریارا در یابم یابن سلطان اربابم از حجر کاظمین و کرببلا بی تابم به روی بیرق جواد وحید شکری

توروح دعایی بر دردم دوایی تو جلوه ی مهربونی خدایی حج فقرایی اومدم گدایی بایک نگاه تو میشم کربلایی حج فقرایی محمد فصولی

از دلم میره مگه یاد مهربونیت روزبونه همه افتاد مهربونیت اقاجون از تو که پنهون نیست از سرم خیلی زیاده مهربونیت مثل تو هیچکی پیدا نمیشه مهر تو توهردل جا نمیشه بی عشقت اقاجون دنیا دنیا نمیشه پایه من میمونه کی از تو بهتر حالمو میدونه کی از تو بهتر حی علی مشهد ملا محمد فصولی

عالی جناب عالی مقام علی علی موسی الرضا السلام اول کلام حسن الخطاب علی علی موسی الرضا السلام روبه روی گنبد تو خم میشم من با یه نگاه تو ادم میشم بیا شب ولادتت دعا کن دارم اماده محرم میشم عالی جناب عالی مقام علی علی موسی الرضا السلام اول کلام حسن الخطاب علی علی موسی الرضا السلام روبه روی گنبد تو خم میشم من با یه نگاه تو ادم میشم بیا شب ولادتت دعا کن دارم اماده محرم میشم عالیجناب محمد حسین پویانفر