جمادی الثانی

جنس لبخند تو از ترانه، گریه های تو هم عاشقانه یک نگاهت برایم بهانه، تا فدایت شوم عاشقانه لحظه اوج دلواپسیها، ای ترک خورده بیکسی ها حرمت کهنه اطلسیها، عطر بیخواب نیلوفرانه رود مشتاق آغوش بازت، آرزوهای دور و درازت آسمان رنگ چادر نمازت، وسعت آبی بیکرانه مثل قایق سواران اروند، موج را از تو باید بپرسند قد اگر خم کنی با دماوند میشوی تازه شانه به شانه لطف سرشار زاینده رودی، تو صعود بدون فرودی از همان روز اول تو بودی، نبض ناایستای زمانه مثل گرمای ظهر جنوبی، چون طلوعت ندارد غروبی یا که تعبیر یک خواب خوبی، بعد خمیازه های شبانه آفتاب از دو چشمت فراریست، آبشار از نگاه تو جاریست وه که پیش چنین اقتداریست، شعر پر قوتم کودکانه دشت را پر ز بابونه کردی، دامنت را پر از پونه کردی آن سبد را که وارونه کردی، زد کویر وجودم جوانه غرق گل می کنم این بغل را، کوچه پس کوچه های محل را می فرستم برایت غزل را، سوی یک مقصر بی نشانه جنس لبخند تو صابر خراسانی

اى بهشت قرب احمد فاطمه ليلة القدر محمد فاطمه اى خدا مشتاق يارب يا ربت اى سلام انبياء بر زينبت كاروان دل روان در كوى تو قبله جان محمد روى تو عصمت حق كوثر پيغمبرى بلكه زهراى محمد پرورى مشعل شب‏هاى احياى على نقش لبخندت مسيحاى على عمر تو بالاتر از ارض و سماست هيجده سالت اگر خوانم خطاست گر چه در اين گردش ليل و نهار زيستى با خاكيان هجده بهار بهشت قرب احمد محمدحسین پویانفر اولين نور آخرين روشنگرى هم ازل را هم ابد را مادرى اى سه شب بى قوت و از قوت تو سير هم يتيم و هم فقير و هم اسير آن كه خاك مقدمش جان همه گفت جان من فداى فاطمه اى كه در تصوير انسان زيستى كيستى تو كيستى تو كيستى فوق هر تعريف و هر تفسير هم پاكتر از آيه ي تطهير هم اى سجود آورده بر پاى تو سر اى خدا هم از نمازت مفتخر مرتضى را محو صحبت كرده ‏اى غرق در درياى حيرت كرده‏ اى مدح تو كى با سخن كامل شود وحى بايد بر قلم نازل شود اى دو عالم قبضه‏ اى در مشت تو وى زمام خلق در انگشت تو انبياء را رهبرى كن فاطمه اولياء را مادرى كن فاطمه خاك را فيض تو آدم مى‏كند فضه ات اعجاز مريم مى‏ كند بهشت قرب احمد محمدحسین پویانفر بر در بيتت مقام قنبرى نيست كم از رتبه پيغمبرى آنچه هست و نيست فيض عام توست خوش‏ترين ذكر امامان نام توست از نبى تا حضرت مهدى همه ذكرشان يا فاطمه يا فاطمه سائل بيت گِلينت عالمى بسته نبود باب احسانت دمى اى مهار ناقه ات زلف عفاف پيرهن بخشيده در شام زفاف عفو، را نازم كه گرد بسترت قاتلت هم نيست نوميد از درت سينه ي تو جنت پيغمبر است دامنت تا صبح محشر كوثر است اخترانت جمله ماه عالمند دخترانت خوبتر از مريمند دست بوس قنبرت فرزانگى خاك پاى فضه ات مردانگى از شب ميلاد تا آخر نفس مصطفى يك دست را بوسيد و بس آن هم اى دست خدا دست تو بود اى بر آن لب‏ها و دست تو درود چون ببيند چشم احسانم تو را با كدامين عقل بشناسم تو را گر چه عمرى در پناهت زيستم آن كه بشناسد تو را من نيستيم با وجود آن همه نعت و سپاس ناشناسى ناشناسى ناشناس بايد اين جا لب فرو بست از بيان روز محشر قدر تو گردد عيان شمع جمع اهل محشر چهر تو است مُهر هر پرونده مُهر مِهر توست جز تولاى تو دست آويز نيست بى تو رستاخيز، رستاخيز نيست حق به محشر محور جودت كند آن قدر بخشد كه خوشنودت كند محشر از فيض تو گلباران شود عفو، مشتاق گنه كاران شود شاعر:  غلامرضا سازگار بهشت قرب احمد محمدحسین پویانفر

اول دفتر به نام خالق اکبر آن که سزد نام او در اول دفتر نکته ای از قدرتش بس، این که بگویم اوست علی آفرین و فاطمه پرور فاطمه مجموعه صفات خداوند فاطمه آیینه کمال پیمبر عصمت کبری، ولیه ی الله عظمی قره ی عین النبی، حبیبه داور بَضعه ی احمد نه بلکه روح محمد همسر حیدر نه بلکه هستی حیدر شهر خرد احمد و علی ست درِ آن فاطمه آن شهر راست مرکز و محور فاطمه مجموعه صفات خدا محمدحسین پویانفر ای به مثَل بی مثَل چو خالق یکتا وی به نُبی چون نَبی ستوده داور شأن تو در «إنّما ولیُّکُمُ الله» با حق و با احمد و علی ست برابر جز پدر و شوهر و دو ابن و دو بنتت روی تو نادیده کس ز اکبر و اصغر پای به محشر چو می نهی رسد آواز «غضّوا أبصارکم» به خلق، سراسر چشم و چراغت دو گوشواره عرش اند راحت جانت دو نازدانه دو دختر در قدم مادر است جنت موعود وین سخن نغز چون سروده پیمبر در عجبم زین حدیث و آن که چرا او داده به زهرای خویش کنیه مادر بهر شفاعت تو را بس است در آن روز دست ابوالفضل و خون محسن و اصغر هر که پناهش تویی پناه تو عالم وان که شفیعش تویی شفیع به محشر به به از آن رهبری که پیرو زهراست به به از آن پیروی که فاطمه رهبر حبل متین پیمبران الهی است هر نخی از چادرت به عرصه محشر چهره ز أعمی نهان کنی و بگویی می نگرم من ورا نبیندم او گر آب وضویت دوای عیسی و موسی خاک درت آبروی ساره و هاجر کشته راه خدایی و هدف تو امر به معروف بود و نهی ز منکر حضرت باقر برای چاره هر غم نام تو می برد بر زبان مطهر خانه تو قبله امید سه حجت بیت تو معراج صبح و شام پیمبر سید رضا مؤید فاطمه مجموعه صفات خدا محمدحسین پویانفر

من از خاک پای تو سر بر ندارم مگر لحظه ای که دگر سر ندارم مگیر از سرم سایه ی چادرت را پناهی از این خیمه بهتر ندارم بگیر از سر لطف جان مرا هم ببخشا اگر جان دیگر ندارم بخوانم به فرزندیت که امیدی به غیر از دعاهای مادر ندارم با تو محشر به پا میکنیم در قیامت چنان که حراسی ز محشر ندارم به داغ تو خون گریه کردم هنوزم خبر از دل خون حیدر ندارم سرودم ز داغ تو چاره ای جز نوشتن ز دیوار و از در ندارم شنیدم که دست تو از کار افتاد اگر چه درست است باور ندارم خاک پای تو محمدحسین پویانفر

حی علی خیر العمل ، یعنی ولایِ فاطمه آری رضایِ حق بُوَد حکماً رضایِ فاطمه فاطمه مادر منه قسم آخر منه نور نخ چادرش سایۀ رو سر منه اُمُّنا زهرا مدد .. همیشه نوکریم کمه ، همیشه لطف تو زیاد دلم فقط رضایت ، مادریِ تو رو میخواد تا که تو لبخند نزنی ، نمیشه دل تو سینه شاد هر کی تو رو دوست نداره ، منم ازش بدم میاد من فقط سنگ تو رو رویِ سینه میزنم نوکرِ نوکرهاتم با دشمنت دشمنم اُمُّنا زهرا مدد .. حی علی خیر العمل ، یعنی ولایِ فاطمه آری رضایِ حق بُوَد حکماً رضایِ فاطمه فاطمه مادر منه قسم آخر منه نور نخ چادرش سایۀ رو سر منه اُمُّنا زهرا مدد .. از اسمت حاجت میگیرم ، تا رو لبم گل میکنه گناه بچه رو فقط ، مادر تحمل میکنه هر کی گرفتاری داره ، به تو توسل میکنه خدا خودش یه جاهایی ، به تو توکل میکنه شفاعت محشرم تویی همه باورم نوکرتم مثل حسن به تو میگم مادرم اُمُّنا زهرا مدد .. حی علی خیر العمل ، یعنی ولایِ فاطمه آری رضایِ حق بُوَد حکماً رضایِ فاطمه فاطمه مادر منه قسم آخر منه نور نخ چادرش سایۀ رو سر منه اُمُّنا زهرا مدد .. ولای فاطمه محمدحسین پویانفر

قلم بر صفحه سرگردان عشق است و دفتر سفره دار خوان عشق است یتیم شهر مکه شد پیمبر همان که صاحب قرآن عشق است اگر گفتند ابتر کور بودند که زهرا گوهر تابان عشق است پسر عمش ابالایتام آنکه خودش بابای فرزندان عشق است کریم ومهربان ودست ودل باز حسن، بانی هر احسان عشق است و آن نامی که سر خط جنون است حسینم وای سرگردان عشق است عجیب است اینکه بیمار است سجاد دوای درد بی درمان عشق است امام باقر آن علامه دهر دبیر دانش اموزان عشق است کسی کز دست صادق اب خوردست مرید مرد با ایمان عشق است کلید باب حاجات است کاظم خودش محبوس در زندان عشق است رئوف و مهربان آقاست مردم علی موسی الرضا سلطان عشق است جوانی ام فدای نوجوانش جواد است وبلا گردان عشق است دل ایرانیان شد هادی آباد بمیرم خانه اش ویران عشق است ز حلمش شیعه جانی تازه دارد امام عسکری جانان عشق است می آید آخرین فرزند حیدر طلوع طلعتش دوران عشق است گوهر تابان عشق صابر خراسانی

ای میخانه دار حوض کوثر حیدر لقد کرمنا بنی آدم از ولایت زهرا شرافت داره غبار قدومت به عرش معلی پس از تو شروع کرد خدای توانا به خلقت دنیا لقد کرمنا بنی آدم از ولایت زهرا شرافت داره غبار قدومت به عرش معلی پس از تو شروع کرد خدای توانا به خلقت دنیا کاشف الکرب علی ابن ابی طالب بردن اسم تو داره سجده واجب بعد ذکر تو همیشه زیر لب گفتم لعنت الله علی دشمن غاصب آروم جون حیدر حضرت انسیه میخانه دار حوض کوثر محسن عراقی

شب امیدو شب بارونه            با تجلی تو بازار خدا گرمه (تو رسیدی و فاتح خیبر           دیگه هرجا باشه پشتش به شماگرمه)۲ اونکه با یک نگاش قیامت میشه همسرش توهستی هرکسی نوکر حسین شد دیگه مادرش تو هستی هفت درب بهشت زیر پات مادر روح القدوس تو صدات مادر علامه میشم با دعات مادر (دلو زیرورو میکنی با خنده هات مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ خدا میدونه ، بی برو برگرد         داره حکم طلا خاک قدمت مادر (بگو کی دعوت ، میکنی مارو       بشینیم یک شبی توی حرمت مادر)۲ بدون یه موقع اگه پاش بیفته واسه تو میمیریم ایشالا روز مادرو یه روز مدینه جشن میگیریم ای غنچه ی باغ فدک مادر بر سفره ی هستی نمک مادر مثلت دیگه نیست تو فلک مادر (میگن قدیمیا رفیق بی کلک مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ پا گذاشتی ، رو چشای ما و          مثل خورشید به دل خشک ما تابیدی (با این عشقی که به حسین داری        جای عیدی بهمون کرببلا میدی)۲ وقتی که زینبی که کوه صبره دختر تو باشه طبیعتا باید یکی چون علی شوهر تو باشه تو قلب منه وطنت مادر زینب پرور دامنت مادر حرز علی رو گردنت مادر (منم دیوونه ی حسین حسنت مادر)۲ (مادر مادر خیلی دوستت دارم)۳ شب امید محسن عراقی

همه جا جار میزنم عاشق زهرا منم حک کنید به روی قبر و کفنم شور و زمزمه ام فارغ از واهمه ام تا نفس دارم نوکر فاطمه ام میگم به شور و احساس مادر ما تو هستی فقط خودت تو این دلم نشستی مادرم زهرا مادرم زهرا کوثر از راه اومده مادر شاه اومده واسه دل هستی دلخواه اومده تاج شاهی سرمه شافع محشرمه تاج شاهی سرمه شافع محشرمه ایها الناس فاطمه مادرمه بدونید اهل دنیا عاشق شدم سرا پا تو این دلم ساختم یه بیت الزهرا مادرم زهرا مادرم زهرا آسمون محشریه دلم از قنبریه به خدا مادر ما حیدریه عاشق زهرا محمد فصولی

سلام ای بانوی دنیا سلام ای حضرت دریا جانم ای مادر سقا تو اسوه ی عشق و ایثاری تو معلم علمداری هم کنیز حضرت زهرا هم جان حیدر کراری بانوی محشرمی تو سایه ی ، رو سرمی تو مادر، حضرت عباس تا ابد مادرمی تو سلام ای یاور طاها سلام ارامش مولا جانم ای مادر سقا تو قبله ی همه حاجاتی تو روح اشک و مناجاتی هم سنگ صبور عقیله هم ،عشق عمه ی ساداتی از همه بهترمی تو ذکر رو منبرمی تو حضرت ام بنینی تا ابد مادرمی تو بانوی محشرمی سلام ای بانوی دنیا حسین سیب سرخی

روضه هایی عجیب می خواند از شب و روز کربلای حسین با خجالت به زینبش می گفت: پسرانم همه فدای حسین از خدا خواست که قد من را ای خدا بیشتر هلالش کن دست بر دامن سکینه گرفت پسرم را بیا حلالش کن زیر این آفتاب چون آتش بدنش ذره ذره آب شده تشنه لب مانده آن قدر این جا صورتش سوخته, کباب شده بعد آن مشک پارهٔ پسرش شرم دارد از این جا چرا زنده است هر کجا شیر خواره می بیند از نگاه رباب شرمنده است در کنار چهار قبر شریف آن قدر گریه کرده بی حال است ظهر امروز باز غش کرده روضه خوان شهید گودال است: گفت زینب میان مردم شام فکر رأس برادرت بودی؟ راستی این دفعه جواب بده راضی از دست نوکرت بودی؟ گفته بودم که روز عاشورا همه دم پیش خواهرش باشد قبل از آن که کسی شهید شود پیش مرگ برادرش باشد سر عباس را به نی دیدی لب او خشک بود یا تر بود؟ خواب دیدم که آب ها را ریخت نگران لب برادر بود دست او جای دست مادر تو من شنیدم که زود پرپر شد سر عباس را به نی بستند بس که افتاد مثل اصغر شد تا سر شیر خواره می افتاد شعله بر قلب کاروان می زد سر عباس من که… ولی افتاد رعد و برقی در آسمان می زد  مهدی نظری روضه های عجیب صابر خراسانی

تو روضه ام بنین باید ادب کرد کرببلا رو باید از بی بی طلب کرد غلام خونش پدرمه مادر عباس مادرمه دل اباالفضلی میگه سرو فدا سرش کنم این شور سیدو میخوام هدیه به مادرش کنم یل کربلا ابالفضل قربون اون قد و بالات فدای چشای نازش فدای خشکی لب هاش به تو دخیلم صاحب علم اباالفضل یاد داده مادرم فقط بگم اباالفضل که این تموم باورمه مادر عباس مادرمه مگه میشه تا عمر داریم روی حرفمون نمونیم اسم اباالفضل که میاد از رقیه نخونیم انا کلب الرقیه تو روضه ام بنین حسین سیب سرخی

چقدر درد آورِ وقتی با ناله روضه میخونی از آتیش همین روضه است یه دنیا رو می سوزونی از اون بارون تیر و نیزه ها شرمندتم از این که من نبودم کربلا شرمندتم شنیدم که حسین و سر بریدن وای من شنیدن کی بود مانند دیدن وای من می سوزی جای من گریه کن منم تا صبح برات گریه میکنم گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم بسه پیکر پُرِ از زخمِ علاجم گریه کردن نیست با این حالی که من دارم علاجم غیر رفتن نیست رباب ، سکوت من برای حفظ غرورم نیست رباب نگی ام البنین سنگ صبورم نیست رباب چراغ گریه هام روشن نمیمونه رباب زیادی بودم از اول تو این خونه رباب دلم خونِ رباب ، دلم خونِ رباب گریه کن منم تا صبح برات گریه می کنم گریه کن تا زنده ام پا به پات گریه میکنم گریه کن زینب ، گریه کن زینب با ناله روضه میخونی حسین سیب سرخی

والله میاد فاطمه محشر قیامت کنه از عاشقای حسین یه جا شفاعت کنه تو دنیا و آخرت عین دیوونگی دل کندن ازت تو رو عشق فقط مثل یه همچین شبی با مدد فاطمه قرارمون سال بعد تو زینبیه همه اربابم تولدت مبارک اربابم تولدت مبارک والله میاد فاطمه حسین سیب سرخی

رودخونه هرچی باشه دریا نمیشه هیچ کسی به خوبی زهرا نمیشه دوست دارم که من غلام زهرا باشم کسی مثل فاطمه پیدا نمیشه طاووس با همه رنگش یک تار موش نمیشه زهرا رو نمیبینه حتما که روش نمیشه زهرا نور دوعینه زهرا عشق حسینه هیچکسی به خوبی زهرا نمیشه علی اکبری

صدای قدم بهاره داره بارون گل میباره داره مادر هستی میاد پا روی چشم ما میزاره صدای قدم بهاره داره بارون گل میباره داره مادر هستی میاد پا روی چشم ما میزاره شب عشقه شبی زیباترینه طواف آسمون دور زمینه شب عشقه شبی زیباترینه طواف آسمون دور زمینه همه هو بکشید امشب حلاله شب عشق امیر المومنینه همه صاحبدلان با مرتضی میگن یازهرا مدد زهرا یا زهرا همه صاحبدلان با مرتضی میگن یازهرا مدد زهرا یا زهرا صدای قدم بهاره محسن طاهری

بیستم ماه جمادی جلوه گاه کوثر است روز میلاد سعید دختر پیغمبر است دیگران را روز مادر بی سند باشد ولی با سند سادات را آن روز ،روز مادر است در رتبه زانبیاء مقدم زهراست همتای علی مرد دو عالم زهراست برگوی به آنکه اسم اعظم جوید شاید که تمام اسم اعظم زهراست * * بر چرخ عفاف نور سرمد زهراست محبوبه حق دختر احمد زهراست خاتون قیامت است و بانوی بهشت سر سلسله نسل محمد زهراست عالم صدف است وفاطمه گوهر اوست گیتی عرض است این گوهر جوهر اوست در قدر و شرافتش همین بس که زخلق احمد پدر است مرتضی همسر اوست یا فاطمه روز حشر ستاری کن دل سوختگان را زکرم یاری کن ما با همه گفتیم که با زهرائیم لیکن تو بیا و آبروداری کن * * یارب اگر من گناه بی حد دارم افعال قبیح و کرده بد دارم خشنود از این که درجزا شافعه ای چون فاطمه دخت پیمبر دارم کتاب فضل فاطمه هرگز تمام نتوان کرد اگر مداد شود ابحر و قلم اشجار کسی که دم زند از فضل بی‌نهایت او دیدم که به عرش بزم عیشی برپاست برپا کن این بزم شعف ذات خداست گفتم به خرد چه اتفاق افتاده گفتا که عروسی علی و زهراست بیستم ماه جمادی محسن طاهری زهرا که عنایتش به دنیا برسد باشد که به فریاد دل ما برسد یارب سببی ساز که در روز جزا پرونده ما به دست زهرا برسد یافاطمه جان دست من و دامانت ای چشم امید همه بر احسانت بادا بفدایت پدر و مادر من ای گفته محمد: پدرت قربانت من آن یاس سفید گلبن بی خار دادارم که فرموده نبی آزار زهرا هست آزارم اگر چه بیمارم ولی بی پرده می گویم دل من بیشتر سوزد بر احوال پرستارم * * افسوس که انوار جلی را کشتند ناموس خدای ازلی را کشتند با میخ در خانه نوشته است چنین با کشتن فاطمه ،علی را کشتند طایر پر بسته پریدنی نیست غنچه نورسته که چیدنی نیست بآن دو گلچین ستمگر بگو یاس کتک خورده که دیدنی نیست نخلی که شکسته ثمرش را نزنید مرغی که زمین خورده پرش را نزنید دیدید اگر که دست مردی بسته است در پیش رخش همسر او را نزنید بر سوخته باغ ما دگر سر نزنید این خانه آتش زده را در نزنید از ما که گذشت مادری را دیگر در خانه به پیش چشم دختر نزنید مادر بیا که شامم بی تو سحر ندارد جز گریه از فراقت کاری پدر ندارد باخون سینه تو بنوشته روی دیوار حاجت به در زدن نیست این خانه در ندارد چه جرات داشت آتش باغ مولا را بسوزاند اگر آهی کشد حیدر ثریا را بسوزاند خدا را مصلحت این بود در راه علی، زهرا بماند پشت در داغش دل ما را بسوزاند من آن گلم که دیده ز گلزار بسته ام از بسکه دیده ام ستم از خار خسته ام بنشسته گر بخوانم از این پس نماز خویش یا رب مرا ببخش که پهلو شکسته ام دگر پروانه بال وپر ندارد نه بال وپر که خاکستر ندارد مفسر ها شما با خون نویسید که قرآن علی کوثر ندارد بیستم ماه جمادی محسن طاهری

سرچشمه ایثاره عشق علوی داره گفته جون من نذر حیدر کراره ذکر تموم شیعه های عالمه جونم فدای فاطمه مادر میگه تمام دین حیدر احمد نبی و جانشین حیدر من کنت مولا فهذا علی مولا یعنی امیرالمومنین حیدر حیدر حیدر علی مولا جونم فدای فاطمه محمد فصولی