صفر

دختر منم اومده بیا بابا ببینمت قشنگ بابا بیا اینجا ببینمت این تازه 7 سالشه بابا یه ذره بخند دندوناشم شیریه افتاده عموهاش عموهاش دندوناش شیریه دست بزنی لق میشه دندون شیری اینطوریه دیگه آقا عمو ها کسی میتونه بیاد اینو بزنه این تازه 7 سالشه این 7 سالشه صورتشو نگاه کن باباش داره اینطوری میکنه زجر اومد بالا سرش گفت بیا بالا گفت بابام گفته سوار اسب غریبه ها نشم گفت نمیشی دستاشو بست به طناب بست به دم اسبش بچه رو رو خاک کشوند روضه پدر دختری علی پورکاوه

بالای ناقه اشک علمدار دیده ام پایین ناقه کوچه و بازار دیده ام شامیان بزم سرور آراستند دخترت را بر کنیزی خواستند بالای ناقه حرمله با سنگ زد مرا پایین ناقه دختر او چنگ زد مرا بالای ناقه تا که خارجی ام صدا زدند پایین ناقه پیرزنان عمه را زدند پیرمردی که روضه را بهم ریخت پیام کیانی

همه عمرش سه ساله از روز عاشورا تو حساب کنی تا 5 صفر یک ماه نمیشه این دختر جون داده چقدر گریه کرده که میگن آن کو در این مزار شریف آرمیده است ام البکا رقیه محنت کشیده است کی دیده سری که مو سفید ندیده باشه کی دیده سه ساله قدش خمیده باشه اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری کلی روضه نگفته داری سلام خانوم ایتهاالصدیقه الشهیده ای نوه مادر قد خمیده گنبدتم مثل موهات سفیده همه عمرش سه ساله حسین طاهری

زهرای تمامه دنیای امامه با زینب کبری فرمانده شامه نور ماهه رقیه عشق شاهه رقیه رزق ما می رسه از بارگاهه رقیه افتخاره رقیه باوقاره رقیه بی نیازه کسی که تو رو داره رقیه ای قراره کاروان اباعبدالله ای عزیز خاندان اباعبدالله جان عالم و آدم فدای لبخندت حضرت رقیه جان اباعبدالله نماهنگ فرمانده شام حسن عطایی

از خرابه دیگه بیزارم در و دیوارشم زشته عاشق بازارم اینجا کوچه و بازارشم زشته خوب تو میدونی چقدر پیراهن گلدارو دوست دارم توی بازار پیراهن دیدم ولی گلدارشم زشته چقدر نامردن اینجا عروسک داشتمو له کردن اینجا بهم خندیدن اینجا النگومو ازم دزدیدن اینجا قدم شکست خم شدم ببین انگاری که هم سن عمم شدم اصلا کجام سالمه کدوم دختر سه ساله است که عصا لازمه بابا حسین جان حسین اینکه پیرم کردن آخر واسه همدردی خوبه توی بازار زجر هلم داد باز نمردم اون وسط خوبه حرف بد تا زد بهش گفتم مگه دختر نداری تو با لگد هم زد همینجا رو که دور بودم ازت خوبه همه جلادن اینجا کجا بودی منو دق دادن اینجا کتک بد خوردم اینجا اگه عمم نبود میمردم اینجا آخ کشت منو زجرِ بد لگد میزد لگد میزد لگد هی لگد شد باعث لکنتم جای انگشترش افتاده رو صورتم بیا تو آغوشم بابای منی بگو در گوشم نماهنگ از خرابه دیگه بیزارم حسین ستوده

در حرمتو باز کن اینا که همش دنیا بابا دست خودته به عموت بگو حرمتو باز کنه حیفه به خدا من ندیده برم زیر خاک خانوم سه ساله به بابات بگو هموامو داشته باشه خانوم سه ساله چقدر دلتنگ داریما شما اگه اربعین نرید دق میکنید که دلم برا پا دردم تنگ شده راستشو بگو اون ساعتی که همه میرسن تیر سیصد و پونزده می ایستند هی میگن دخترت نیومد در حرمتو باز کن رقیه امین قدیم

عطر سیب حرمت دل ز دلم برده حسین حسرت دیدن صحنت به دلم مونده حسین این چه سری است که دلتنگ حرم میگردم سرنوشتم به ضریح تو گره خورده حسین عزیز دلم حسین تو رحمت واسعه‌ای من از تو خودت رو میخوام می‌ترسم از اون روزی که عادت بشه روضه برام دلیل گریه‌های من یه روز روضه‌تو، اگه نشنوم، مریضه دلم خیلی دلم تنگه برات یه کنج از حرم، بهم جا بده، عزیز دلم یه کنج از حرم بهم جا بده دلم تنگته خدا شاهده هوای حرم، هوای بهشت دلم کربلاست به جای بهشت من دورم از حرم سایه ی سرم عشق مادرم حسین آه ای خیر کثیر، ای نعم‌الامیر دستامو بگیر، حسین

حرومم باشه لمقه ای که در خونه امام حسین خوردم یادم از امام حسین زدم الان این اشکم میبینی فکر نکنی برا دخترم دارم گریه میکنم همه دخترهای عالم فدای... خاک پای سه ساله اباعبدالله اشک مال امام حسین حروممون باشه اگرغیر از چیزی خانوم چان برا حسینت گریه کنیم من یه دختر مریض دارم چهارده ساله الان مریض نه میتونه حرف بزنه نه میتونه راه بره نه میتونه غدا بخوره تو میدونی تو حرم شمام هیچ وقت اسائه ادب نکردم که بگم یه نظری بکنین تو صاحب مایی خودت بهتر میدونی چند سفر قبل که ما اومدیم خب cpاوتیسم جمعیت که میبینه وحشت میکنه تشنج میکنه فرودگاه روسرش میزاره اینقدر جیغ میزنه که مامورا میخاستن پاس ها رو ببینن و وارسی بکنن زود ما رو خلاص میکردن اصلا میگفتن ببرش اونور بعد ابیار بزارهمه برن... امروز که از تهران اومدیم راه بیفتم من به بی بی رقیه عرض کردم خانوم جان من که چیزی نمیخام من میخام فقط این بچه آروم باشه امشب تو حرم بابات بیارمش چند روزه نتونستم بیارمش حرم چون تشنج میکنه نمی تونم بیارمش یا ابالفضل علیه السلام منم دوست دارم بچم بیاد تو حرمت عرض ادب کنه آقاجان برا تو که کاری نداره آقا جان لااقل آروم بیاد تو حرمت ترس و لرز نکنه اینجا بدن رقیه ات لرزیده دیگه بسه برام دیگه بسه برام تو رو به حق رقیه یه نظری کن امشب منم دوست دارم بچم بیاد تو حرمت حاج علی آینه چی

اگه میشه دختر اینجا بزار فقط مواظب باش نترسه دختر بچه یه کوچولو زود می ترسه ازسر وصدا مقتل که می خواندم شبی با خویش گفتم پیدا نمی شد کاش در صحرا رقیه وقتی که پیدا شد خمیده راه می رفت نترسی یه وقت بابات همینجا کنارنه شما دادمی زنید دختر کوچولو زود می ترسه سید محمد جوادی

راحت گریه کنیم بابا مدینه نمیذارن بلند گریه کنیا مدینه قسمتت شد رفتی کنار بقیع هی قبر امام حسن رو نگاه میکنی نمیذارن بلند گریه کنی ها امروز یتیم نوازیو بلد باش برای یتیم امام مجتبی گریه کن تیر تیر تیر تیر عجب خاطره بدی تو تشییع جنازه امام مجتبی جلو چشمای حسین و ابوالفضل تیر زدن به تابوت هفتاد تا چوبه تیر به تابوت زدن که وقتی در تابوت رو وا کردن نوشتن بعضی از این تیرها فرو رفته بود تو بدن امام حسن اینجا هم تو حلقوم بچه اش تیر زدن چه خبره تو قتلگاه عزیزمون زمین گیره یکی داره با چکمه هاش روی عمو جون راه میره

سمت منه مجنون آغوش تو بازه دستای گدا عمریه سمت تو درازه ذکر یا حسن جان تسبیح نمازه اسم تو به روی لب من راز و نیازه وقتی حالم رو به‌ راه نیست اسم زیباتو میگم مشکل من حل میشه بگو با من یا حسن جان تا میگی حس میکنی که آب رو آتیشه چه قشنگه تصورش آقا بقیع و مدینه دل‌های خسته همه باهم زیارت مرقد حریم و یه گنبد دو تا گلدسته جانم حسن حسن جانم حسن با اسم تو قلبم میتپه تو سینه اسمت که میاد پر میزنه دل تا مدینه عمریه که واللّه باورم همینه دستای حسن بانی شور اربعینه دست لطفت رو سر من اگه یک لحظه منو رها کنی میمیرم یه نگاه کن به منی که همیشه براته اربعین ازت میگیرم چه شیرینه نگاه ملیحت حلاوت اسمت به روی لبها چه قشنگه تو روضه ببینم جمال حسن رو یه بار این شب‌ ها

ای کریم دلنوازه من مبدا و مقصد سخن حال دلم عوض میشه تا که میگم حسن حسن چقدر این آقا کریمه کریمه این ارادت‌ها از قدیمه قدیمه مادرت میدونه گزافه نگفتم اگه بگم عشقت همه زندگیمه محشر حسنه سرلشکر حسنه شاهنشه بعداز حیدر حسنه پیچیده تو عالم فریاد علی این نایب شیر خیبر حسنه من نوکر خونوادتم با همه‌ی ارادتم ممنونم از نگاه تو دادی به روضه عادتم روضه‌ها شیرینیِ‌ این زندگیه ذکر مولا حال خوش عاشقیه ممنونیم از الطاف حضرت زهرا هر دو دنیا کارم با مولا علیه آقا علیه حق والا علیه مولا یکی اونم مولا علیه تا صبح قیامت فریاد میزنم تا صبح قیامت حق با علیه ای چشم تو نور مشرقین پشت و پناه عالمین سیدی یا ابا الحسن سیدی یا ابا الحسین چی بگم آقا در مقام مدیحه هیشکی‌ تو این‌ عالم نبوده شبیه‌ات تا چشمام میچرخه به دور سر تو آسمان ها محو جمال ضریحت دل مست علی شد سرمست علی زهرا دل ما رو داد دست علی از لقمه‌ی پاک و از شیر حلال شد ذکر لبامون پیوسته علی

الهی که قربون زخم سرش شم خودم رو رسوندم تو گودال علی اکبرش‌ شم بهش سخت گرفتن دم آخرش رو یه عده حرومی شکستن پرش رو مثل کوچه وقتی زدن مادرش رو پر پر میزنم تا آخر پا از رو پرش بردارن دستامو حمایل کردم تا دست از سرش بردارن ای عمو حسین ای مظلوم نه میخوام عمومو گرفتار ببینم نه میخوام که عمم رو راهی بازار ببینم عمو رفته گودال پر از درده خیمه حالا که عمو نیست منم مردِ خیمه حواسم به عمه‌ است که برگرده خیمه سرم روی دست ارباب دستم رو به‌ روم افتاده دیدم شمر نامرد روی سینه‌ی عموم افتاده ای عمو حسین ای مظلوم..‌.

تویی روح و تو ریحان تویی جان و تو جانان چقد اسم تو شیرینه به به به به جانم حسین جان این دنیا بدون عِطر تو یک دم عزیز نیست غم تو که باشه شادی عالم عزیز نیست اونی که تو رو داره چه غم از دنیا نوکر تو پیش چشم مردم کم عزیز نیست ای سامون زندگیم ذوق و شوق بندگیم شیرینه هر چی بگیم حسین جان روزی‌ خورده‌ی توایم کشته مرده‌ی تواییم دلسپرده‌ی توایم حسین جان اربابم حسین جان منم و ناز چاووش دلم و کرده مدهوش چه ضریحت دل انگیزه به به به به جانم به شیش گوش مگه میشه یادم بره شب های زیارت لک زده دلم واسه یه بار چای زیارت کار حرمت اینه که روزامو بسازه چیزی نمیخوام غیر از تمنای زیارت من بی تاب کربلام وقتی بین روضه هام صحنت رو به رو چشام حسین جان این دل دنبال توئه شیش دنگش مال توئه عبد تو و آل توئه حسین جان اربابم حسین جان... قهرمانم رقیه ای سلطانم رقیه قیامت میشه با اسمت به به به به جانم رقیه غیر حرمت من از خدا خواهش ندارم بدون تو باشم اصلا آرامش ندارم با گریه کُنات برادرم اما به والله منکر تو هر کی باشه باهاش سازش ندارم تو روح نجابتی حامی ولایتی زن نه عین غیرتی رقیه میدان در حصار تو گریه ذوالفقار تو این است اقتدار تو رقیه

روزیمو می‌گیرم از دست حسین دست حسن بیرون نمی‌رم از فکر حسین فکر حسن وسط این دهه‌ی سینه‌زنی واسه حسین جون تازه میده به سینه زنا ذکر حسن دلمو گره زدم از تو جدا نمی‌شه بخدا هیچکی امام مجتبی نمی‌شه قاسم و عبدالله ابن حسن یعنی که کربلا هم بی حسن کرب و بلا نمی‌شه روی سینه با خط نفیسم باید بنویسم امام حسن شده بانی چشمای خیسم همه چیمی رفیق صمیمی تو یار قدیمی امام حسین به این آقا می‌گه تو کریمی چه شباهت داره به جنگ علی جنگ حسن رنگ سبز شال بچه سیداست رنگ حسن همه عالم می‌زنن به سینه‌شون سنگ حسین ابی عبدالله به سینه می‌زنه سنگ حسن به سگ گرسنه هم نونش رو می‌رسونه اون که واسه دشمناش هم حتی مهربونه به خدا یقین دارم روزی که ما می‌میریم همه میرن و امام حسن فقط می‌مونه علمت حق دم و کرمت حق زیاد و کمت حق از تو میخونم و مردم میگن نفست حق علنیه دلم قرنیه توو سینه زنیه تو آرزوم اینه دنیا بشه حسنیه

کرم حسن میگیم حسن حا سین نون یا حسن حرف حرف اسمش شیرین رو از عسل انداخت حماسه داره باز مارو یاد جمل انداخت حا و سین و نون به همه حرفا می ارزه انقدر میگم اون زنه تو گورم بلرزه حسن حسن...

من از اون بچگی دم به دم میگم حسن هم توی شادی و هم تو غم میگم حسن انقده کرم تو زندگی دیدم ازش که از این به بعد جای کرم میگم حسن تو اوج سادگی تو چه نامی شدی الگوی خلق هر بامرامی شدی من مهربون تر ازتو ندیدم آقا وقتی که مهمون یه جذامی شدی حسن حسن حسن وجود عالم امکان به خاطر حسن است خوشا به حال هر آنکس که ذاکر حسن است تمام خلق شب جمعه کربلا هستن ولی حسین شب جمعه زائر حسن است گرچه سر به زیر و بی صدا میاد حسن میشه طوفان به پا هر کجا میاد حسن هر زمان که کار معرکه بالا میره می‌خوابه تموم فتنه تا میاد حسن وقتی که به سپاه جمل میزنه گور تمام فتنه ها رو میکنه از بس که ضربه هاش شبیه باباشه دشمن نمیدونه علی یا حسنه حسن حسن حسن همینکه از تب جنگاوری سخن شده است میان معرکه ها صحبت حسن شده است مگر به خواب ببیند شتر سوار جمل کسی حریف تو در جنگ تن به تن شده است

دل اگه دله فقط سراغ دلبر میره میگن عباس جونش واسه نگاهت در میره طوری با عمه تو کاخ اموی میرفتی آخ کانهو علیه داره تو خیبر میره من اصلا توی دنیا زندگیم مال رقیه است توی قلب ابوفاضل عکس تمثال رقیه است هر کجا میره رقیه عموش دنبال رقیه است دردونه اباالفضل پروونه اباالفضل افتخار بده بشین رو شونه اباالفضل ای دلبر اباالفضل نیلوفر اباالفضل پادشاهی میکنی تو کشور اباالفضل یا رقیه خاتون

اگر که عمو بود خرابه نبودم یه مرهم نداری بزارم رو چشم کبودم میبینی رقیه‌ات تب سرد گرفته کتک خوردم از بس تنم درد گرفته موهامو تو پنجه‌اش یه نامرد گرفته هر وقتی که گریه کردم با خنده عذابم دادن تا گفتم بابامو میخوام با سیلی جوابم دادن ای بابا حسین ای مظلوم چیزی نیست بابایی یکم حال ندارم میخوام سایه بون سرت شم پر و بال ندارم بمیرم کجا ها نبردن سرت رو یه گوشه با خنجر برید حنجرت رو در آورد سنان گریه‌ی مادرت رو موهات نامرتب اما رگ هات نامرتب تره ما معذبیم توی شام عمه جون معذب تره ای بابا حسین ای مظلوم

از هرچی پست بدم میاد از مرد مست بدم میاد از اونی که سر تو رو رو نیزه بست بدم میاد بابا عشق منی

علمدار شام علیها سلام تعالی نسب و عالی مقام ومعنای عشق فقط یک کلام رقیه جان رقیه جان... جان مددی خانوم نوه ی یل بنت الاسدی خانوم زجر نیست مقابلت عددی خانوم نرسید به درک تو احدی خانوم دلبنده پا بسته رقیه است کار دو عالم دسته رقیه است طعنه نزن بر احوال مستان هوشیار هرکس مسته رقیه است

زندگی بعد تو سخت میگذره روز و شب با درد همبازیم خیلی مشتاق دیدارتم به سر بریدتم راضیم بازیچه‌ی مردم شدم راستی بابا یه شب تو صحرا گم شدم اون شب تو اوج خستگیم دعای مرگ کردم تموم شه زندگیم هیچ چیزی کم نذاشت برام زَجر رو میگم سنگ تموم گذاشت برام دندونِ شیریم در بیاد موی سرم چی میشه زخم رو گونه‌ام خوب بشه پس کمرم چی میشه بابا حسین بابا حسین بچه سید بودم و هی زدن منو با بغض حیدر زدن گریه میکنم سبک‌ تر بشم گفتم آروم ولی بدتر زدن من که فقط سه سالمه کبودیام شاهد روز و حالمه جلومون حرف بد زدن کجا بودی بچتو با لگد زدن سنگینی گوشم میگه گوشِ چپ و راستم نمیشنوه انقده بی حوصلم از دست خودم کلافم زحمتو باید کم کنم حس میکنم اضافم بابا حسین بابا حسین

دور حرمت پر شده از بنی امیه آی خانوم رقیه آی خانوم رقیه چی بر میاد از دستای من به غیر گریه آی خانوم رقیه آی خانوم رقیه دارم میرم از دست، حال دلم خسته‌ است پس من چرا زنده‌ام، وقتی حرم بسته است چه روزگاری آخه عجب زمانیه من آرزو دارم بیام حرم یه ثانیه نه زائری نه روضه‌ای نه رفت و آمدی ضریح کوچیکت الان بقیع ثانیه رقیه جان رقیه جان رقیه جان من توی حرمت کسی برات روضه میخونه قلبم پر خونه قلبم پر خونه واست بخونم زبون حال دخترونه قلبم پر خونه قلبم پر خونه برگ گل یاسم زخمی شد احساسم فردا بریم بازار گوشواره بخر واسم بابای مهربون من بابای من بخواب چند شب من نخوابیدم به جای من بخواب چشمای تو نشون میده که خیلی خسته‌ای قربون خستگیت برم رو پای من بخواب رقیه جان رقیه جان رقیه جان

جای تو تو بغل من بود نه زیره دست و پای دشمن سنگ و خیزرون و نیزه ها همه بوسیدنت به جز من دست تقدیر رو ببین بابا چجوری منو به تو دوخته همه چیم رفته به تو حتی موهامم مثل موهات سوخته حتی ابروهام ترک لب هام همه ی زخمام همه چی کبود شد تک تک روزام بی تو من تنهام همه رویا هام تو که رفتی دود شد اصلا دیدی دخترت مثل مادرت قدش خم شده موهامو شونه نزن می ترسم بفهمی که کم شده نازمو نمیکشن اما معجر دخترت رو میکشن منو با خودت ببر لطفا اینا منو دارن میکشن بگو این طناب پاهاشو از روی گلوم برداره روزگارمو سیاه کردن واسه ی یک جفت گوشواره ساکتو سردم من پر دردم دیگه دق کردم باورت نمیشه حالمو پرسید گریه هامو دید هی بهم خندید این فقط یکیشه بغل واکن واسه من بابایی بغل من خسته شدم منو نازم کن یکم از بس که منو زدن خسته شدم نماهنگ بابایی بغل عبدالرضا هلالی

هی به من میگی روضه باز نخون بابا روضه باز نشنیدی امروز میخوام یکیشو برات بگم آدم مست که چیزی نمیفهمه یهو هم بی ادبی میکنه که کرد دستشو دراز کرد گفت من اینو برا کنیزی ببرم بزم شراب دلهره دارم اینو بگو بیاد جلو ببینم بیا کار دارم بزم شراب دلهره دارم داداش گیرم برای خانه تان هم کنیز شد اصلا این به کنیزی میخوره این چیکار میتونه بکنه روضه باز مهدی رعنایی