صفر

به سفره کرامتت آقا خدا میدونه من گرفتارم تا به ابد ذکر لبم اینه امام حسن خیلی دوست دارم این دل من شب و روز بر لب بام حسنه علت مستی ما بردن نام حسنه حاتم طایی که بر جود و کرم معروف است ریزه خوار کرم و عبد و غلام حسنه زنگیم آقا با تو گلستانه ضربان قلب من ذکر حسن جانه آخرش گلدسته و ضریح تو هدیه از هیئتیای کل ایرانه به سفره کرامتت آقا رضا شیخی

سینه زن سینه بزن جنون حلاله آخر دیوونگی عین کماله دوست داری رفیق از کی بخونم ببینیم چی واسه ما میشه حواله از رقیه میخونم واسه شادی دل اربابم حسین و آقام حسن کسی که بهش میگن رو دوش عمو دیده بان لشکر هفتاد و دو تن ملک ملائک تو دمشقه رقیه صحن و سرای تو رو عشقه رقیه آروم جون دل بابا رقیه تمثال روی بی بی زهرا رقیه جنون حلاله رضا شیخی

آشوبم این قدر این روزا فکر و ذهنم شده اربعین راه کرب و بلاتُ ارباب میگن بسته شده اربعین شده تا مهران میرم اربعین خونه باشم می میرم همه دنیا بگه بسته است فاطمه اگه بخواد من میرم کرب و بلا ، موکبا رو به پا کنید کرب و بلا ، زائرا رو صدا کنید اللهم ارزقنا کربلا دلشوره میکشه نوکر رو ترس افتاده به جونم آقا عذابم میده حتی فکر اربعین من نرم کربلا به حسین ایمان دارم اربعین سر رو ضریحش میذارم مادرم رو من امسال حتی روی شونمم شد میارم کرب و بلا ، نوکر درمونده ببین کرب و بلا ، قرارمون این اربعین کرب و بلا ، آرزومه ببینمت کرب و بلا ، دق می کنم نبینمت اللهم ارزقنا کربلا شده تا مهران میرم رضا شیخی

داره به لب هام جون میاد یه حالت محزون میاد همین که میخونم ازت رو گونه هام بارون میاد حسن جانم حسن جانم سرم رو میدم برای تو حسن جانم حسن جانم میمیرم با روضه های تو حسن جانم حسن جانم به قربون نوکرای تو تو این دو ماهه نوکریم گره ها رو وا میکنی دو ماه عزاداریمونو تویی که امضا میکنی حسن جانم حسن جانم یه حالت محزون حسن عطایی

احساس و رقیه چه عکسی میشه شونه ی عباس و رقیه احساس و رقیه چه عطری داره شاخه های یاس و رقیه کبوترم کن چادرت را سقف بالای سرم کن دیوونت هستمو دیوونه ترم کن کبوترم کن فکری واسه نفسای آخرم کن جونمو میدم براتو باورم کن احساس و رقیه چه عکسی میشه شونه ی عباس و رقیه احساس و رقیه چه عطری داره شاخه های یاس و رقیه کبوترم کن چادرت را سقف بالای سرم کن دیوونت هستمو دیوونه ترم کن کبوترم کن فکری واسه نفسای آخرم کن جونمو میدم براتو باورم کن احساس و رقیه حسن عطایی

به محبت شما دارم امید مادرت به نوکرات داده نوید هرکسی بمیره با حب حسن و یموت نحو من مات شهید حب تو ملاک ایمانه میدونیم نفس تو قرآنه قال صادقی که ما میگیم همه از صلح حسن جانه تقدیرم حسن تکبیرم حسن تو هر نفسم ذکر تو میگیرم حسن از واژه عشق تعبیرم حسن اونی که همیشه بوده دستگیرم حسن ای جانم حسن تو شما جمع وفای اهل بیت تکیه گاه شونه های اهل بیت تو یه جوره دیگه ای داری آقا بوی زهرا رو برای اهل بیت حسن ای دلیر هر عرصه لحظه لحظه صبر تو درسه از جلالتی که وهابی حتی از قبر تو میترسه دلبند حسن در بند حسن به محبت شما دارم امید حسن عطایی

دلا دربون دربار حسن باش خدا یارت میشه یار حسن باش دو ماهه که عزادار حسینی یه امشب رو عزادار حسن باش *** با تو زیبام و بی تو غرق زشتی بگو امشب مدینه ام رو نوشتی الهی پیر بشیم با روضه ی تو ای آقای جوونای بهشتی! *** شما لب تر کنی ما سر میاریم برا یاری تو لشکر میاریم الهی یاحسن روزی بیاد که ما از غربت بقیع و در بیاریم *** دل عاشق که بی دلبر نمیشه گداییم و از این بهتر نمیشه چِشی که بر تو گریه کرده باشه دیگه کور وارد محشر نمیشه دلا دربون دربار حسن باش حسن عطایی

بابایی حسین بابایی بابایی حسین منی که از ناقه رو خاکا افتادم فاطمه زهرا رسید به فریادم رسیده بودم از تاریکی صحرا صدا میکردم من فقط تو رو بابا چه طور بگم که چی به سر دخترت اومد شبی که زجر اومد من به قصد کشت میزد وای اومد و موی سر منو گرفت با لگد بال و پر منو گرفت بابا به خدا مردم زیر پا بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین نذار بگم که چی سر من آوردن اون معجری رو که خریده بودی بردن دلخوشی نمونده دیگه برای من تو دست شامی هاست گوشواره های من تموم دخترا منو با دست نشون میدن یکی یه دونه تو رو به هم میخندیدن بابا وای کف پام شده پر از آبله بابایی منم از سنان دارم گله این خولی پست دستامونو بست بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین بابایی بابایی حسین بابایی حسین نریمان پناهی

اسم تو میاد باید چشام تر باشه جای تو باید رو دوش اکبر باشه تو آینه حضرت زهرا هستی دخترم باید شبیه مادر باشه زهرای حسین دنیای حسین حلمای حسین امضای حسین قربونت برم ام ابیهای حسین ای نقش رو سربند شقا رقیه اسم رمز شاه و زینب یا رقیه خاتون حسین و ناموس علمدار ای آرامش قلب بابا رقیه ای جانم رقیه پروانه دور سر تو خورشیده نور تو به ماه کربلا تایبده قربون تو که علاوه بر دست تو اسمتم رو پرچم باشه حاجت میده زهرای حسین کاظم اکبری

حسن سردار بی باک و رویین تن پسر ارشد شیر خیبر کن بنازم ناز شصتی که تو میدون شبیه حیدر سر میزد از دشمن میون میدون قیامت میکرد حسن تفسیر شجاعت میکرد ز هم میپاشید سکوت لشکر همین که می گفت انابن الحیدر حسن ای والا ای عالی ای علا شده صلح تو ارکان عاشورا شنیدم آقا تیغ شمشیر تو جمل رو طی کرد با رمز یا زهرا چه میدانی شد چه طوفانی شد میون میدون قیامت میکرد حسین عینی فرد

حسن بن علی نخستین فرزند امام علی(ع) و فاطمه زهرا(س) و نخستین نوه پیامبر(ص) است. بنابر گزارش‌های تاریخی، نام «حسن» را پیامبر(ص) برای او برگزید و او را بسیار دوست داشت. او هفت سال از عمر خود را با پیامبر(ص) همراه بود و در بیعت رضوان و ماجرای مباهله با مسیحیان نجران حضور داشت. فضایل امام حسن(ع) در منابع شیعه و اهل سنت آمده است. او یکی از اصحاب کسا است که آیه تطهیر درباره آنان نازل شد و شیعیان آنان را معصوم می‌دانند. آیه اطعام و آیه مودت و آیه مباهله نیز درباره او و پدر و مادر و برادرش نازل شده است. او دو بار کل دارایی‌اش را در راه خدا بخشید و سه بار نیمی از اموالش را به نیازمندان داد. گفته‌اند به سبب همین بخشندگی‌ها، او را «کریم اهل بیت» خوانده‌اند. دوران امام مجتبی استاد صادقی واعظ

همه ی عُمر جگر گوشه ی مادر بوده آنکه گهواره اش آغوش پیمبر بوده بی سپاهی که خودش یک تنه لشکر بوده منصبش نیز علمداریِ حیدر بوده بی گمان تیغ حسن دست عجل را خوانده یک تنه فاتحه ی جنگِ جمل را خوانده اسد اللهِ علی عازمِ میدان می شد خیبر انگار که تکرار شدُ طوفان شد دشمن از نعره ی یا حیدر او حیران شد کفر با سر به زمین خورد جمل ویران شد حسن از معرکه با نعره ی یا زهرا رفت پرچمِ فاطمه با دستِ حسن بالا رفت چاره ساز همه ی عالم و آدم میشد سفره ی بخشش او فراهم میشد خندهایش به دل فاطمه مرحم میشد و اباالفضل به پای قدمش خم میشد هر نفس ذکر حسن جان به لبِ عباس است حسن استادِ حیا و ادب عباس است چاره ی هر دل بیچاره فقط “یا حسن” است ای به قربان کریمی که غریبِ وطن است پسرش نیز فداییِ شه بی کفن است محض شادی دلش بر لب من این سخن است “قاسم بن الحسن” از عهد قدیم عشق من است این کریم اِبن کریم اِبن کریم عشق من است جگر گوشه مادر سیدرضا تحویلدار

مهر آباد روضه دعوت شدم تماس گرفت گفت حاجی بابام حسینی هیئت دار دو سه روز پیش از دنیا رفت گفتم من ختم نمیرم گفت ختم نیست روضه گرفتیم گفت حاجی بابام وصیت کرده مدیونید برام ختم بگیرید برا روضه دار امام حسین باید جا ختم روضه بگیریم دلش بود تو براش بخونی رفیقم بود رفتم به آدرس رسیدم به یه ساختمان بزرگ حسینیه یه پذیرایی اومدن بکنند پسر بزرگه اومد حاجی سلام وصیت بابامو بخونم بسم الله الرحمن الرحیم حسین محمد رضا هرچی دارم یه چاقو میزارید وسطش نصفش مال امام حسن گفت بابام گفت اگه عمرم بود به دنیا راهش وا شد حرم ساختن خودم میبرم زیر خاک نصف مالم مال حرم امام حسن نوکر زیاد داری حیدر خمسه

خونجگر دیدتم مرثیه خوان قدر حسین غریب مادره حسن غریب پدر تنش پر از کبودیه زخمی و مسموم تره امام حسن غریب و از همه مظلوم تره دوره کردن گل پرپرشو جلو چشماش زدن مادرشو جان آقا جان جانان آقا هر چی دارم یکجا سنه قربان آقا عالی مقام محترم کریم آل کرم حسین شده بی کفن و حسن شده بی حرم یه روز میاد خاک بقیع پر از برو بیا میشه حسن غریب پدر حسین عینی فرد

منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا دیدم سیدرضا تحویلدار

عمریه دیوونتم من گدای خونتم ای کریم اهل بیت سائل میخونتم حسن ع حسن ع صاحب کشور ما رهبر عرض وسما از توکربلا میخوام ببرم کرببلا و صلی الله علی الباکین الحسین ای که طعنه میزنی که نکن پیراهنو توقیامت یه نفر میگیره دست منو ای کریم اهل بیت حسین عینی فرد

صلح تو رکن قیام حسینه ذکر تو رمز دوام حسینه برای وصف اوصاف تو این بس حسنه حیدر امام حسینه از هر چی آقاست آقا ترینی استاد شیر ام البنینی ای جانم که شدم من حسنی ای جانم یا حسن عشق منی سنگ ازت خواستم طلا بهم دادی درد آوردم من دوا به من دادی سائل یک لقمه ون بودم ارباب کل دنیا رو یکجا بهم دادی عالم فقیرت بس که کریمی خوشبختم آخه تو زندگیمی ای جانم که گدای درتم حسنه حیدر امام حسینه حسین عینی فرد

به کرمت خدا چقدر برکت داده نوکرای تورو خدا عزت داده چرخه رزق و روزی این عالم رو خدا بدست توئه که حرکت داده گدای خونه حسنم آره دیوونه حسنم دار و ندارم ایل و فخرمه آقامی عمری نمک گیرت شدم وصله به زنجیرت شدم چرا که خیلی مهربون تر از بابامی بس که تو مرام حسنم صید تو دام حسنم حسن امام من و منم غلام حسنم یا حسن جان آقام یا حسن جان آقام به کرمت خدا چقدر برکت داده نوکرای تورو خدا عزت داده چرخه رزق و روزی این عالم رو خدا بدست توئه که حرکت داده گدای خونه حسنم آره دیوونه حسنم دار و ندارم ایل و فخرمه آقامی عمری نمک گیرت شدم وصله به زنجیرت شدم چرا که خیلی مهربون تر از بابامی بس که تو مرام حسنم صید تو دام حسنم حسن امام من و منم غلام حسنم یا حسن جان آقام یا حسن جان آقام به کرمت امین قدیم

پنهان نخواهم کرد این عشق عیان را من عاشقم هرگز ندارم بیم جان را چون کوه پیش روی دشمن ایستادم از پا در آوردم همه گردن کشان را گفتند ساکت باش گفتم حق حسین است پای دفاع از تو نمی بندم دهان را کوچه به کوچه از ولی الله گفتم تا خلق بشناسند زهرای زمان را بی آبرویش می کنم هر جا موذن بی اشهد ان علی گوید اذان را بابا بزرگم واجب التعظیم دهر است از نام او پر می کنم کل جهان را ویران شود کاخی که در آن میزبانش پایین مجلس می نشاند میهمان را بالای مجلس حرمله شأنی ندارد زیبا نخواهد کرد کرکس آسمان را در کاخ شام و کوفه سرداری ندیدم من روی نی دیدم اجلاس سران را تو جان من بودی و ما ناباورانه دیدیم زیر سم اسبان جانمان را نفرین نکردم زجر را اما به جایش بسیار نفرین کردم شمر و سنان را میخواستم انگشترت را پس بگیرم گشتم ولی پیدا نکردم ساربان را خار مغیلان را حلالش کردم اما هرگز نمی بخشم پدر جان خیزران را بعد از عمو عباس من جای النگو دارم به دور دست رد ریسمان را حالا که دیگر حرمله تیری ندارد با حرص می کوبد به من چوب کمان را انسیه الحورایی ام جسمم لطیف است با ضربه ای راحت شکستند استخوان را بابا شنیدم خواهرم ای وای ای وای افشا نخواهم کرد این راز نهان را از تو چه پنهان دخترت خیلی گرسنه است جز سفره تو پس زدم هر آب و نان را بابا چه گفتی با خدا که پر کشیدی یادم بده تا با خدا گویم همان را پنهان نخواهم کرد حمید علیمی

دل ما کرده هوای حرمت حرمت حال و هوایی دارد گوییا حضرت ارباب شام شعبه کرببلایی دارد دست های تو گره باز کن است چه گره ها که به آن باز شده نازنین دست گره باز کنت در ره دوست سبب ساز شده با نگاهی دل طوفان زده را تو همانی که به ساحل بردی پدرت دل ز همه عالم برد تو که هستی که از او دلبردی چون بزرگان به درت سر سوده اند گشت معلوم پناه همه ای تو نه دختر که برای بابا یادمان علی و فاطمه ای حرمت حال و هوایی دارد مرتضی طاهری

روی پا آمده ای دیدن دختر مثلا تو بیا باش پسر من به تو مادر مثلا مثل شب های مدینه تو زمسجد برگرد منتظر باش که من باز کنم در مثلا فکر کن موی سرم شانه شده سوخته نیست نزده هیچ کسی دست به معجر مثلا من زبانم به دهانت نهم از سوز عطش تشنه تر از منی و من علی اکبر مثلا یعنی بابا یادمه علی اکبرو بغل کردی لب ها رو به لب های علی رسوندی بکنم روی زمین با کف دستم قبری تو مرا دفن کنی من علی اصغر مثلا دست داری مثلا غسل بده جسم مرا عمه اسما مثلا من تن مادر مثلا تا رسیدی به رخ نیلی و بازوی کبود دست بردار ز غسلم بشو حیدر مثلا مثلا خوابمو تو راهی میدان هستی به رخم بوسه بزن بوسه ی آخر مثلا میشوم من تن بی سر به زمین میفتم همچو بسمل بزنم جای تو پر پر مثلا مثلا کنج خرابه، ته گودال و من خواهر تو بزنم بوسه به حنجر مثلا دیدن دختر کاظم احمدزاده

دستگیر عالمم اما دودستم بر سر است من چهل منزل رخم نیلی و چشمانم تر است گر به من گویند بابا را نخوان سیلی نخور صورتم سازم سپر گویم که بابا بهتر است شام را ویران کنم ورنه رقیه نیستم ذکر صبح و شام اینان سب جدم حیدر است غائبین کوچه بر من عقده خالی میکنند هرکه دیدم گفت رویت مثل روی مادر است می شود فهمید از این حمله ی مرکب سوار آمده گیسو کشد کی در شکار معجر است یک نسیم از این همه طوفان که من دیدم اگر در گلستانی فتد بر یک اشاره پر پر است قد و بالای سه ساله دختری زانو بغل از کف یک چکمه زجر حرامی کمتر است گر زمین گیرم به عمه اقتدا خواهم نمود چاره ی دردم فقط یک بوسه ای از حنجر است وجه تشبیه سر من با سر تو این بود هر دو صورت سوخته گیسو پر از خاکستر است دستگیر عالمم کاظم احمدزاده

مقتل نوشته یه جوری خانوم اومد این جوده حرامی لرز افتاد تو تنش هی به امام حسن می گفت یه جا بزار من برم زینب داره میاد لحظه ای که اومد بالا سرش هول کرد چرا رنگت پریده هی می بوسیدش آروم باش الان خوب میشی بار ها به این آقا زهر داده بودن زهرو چند بار بالا می آورد رو به راه میشد خانوم هی دست می کشید رو سرش الان خوب میشی آرام باش انقدر پاتو رو زمین نکش اما دیدن یه وقت زینب از حال رفت این بار زهرو بالا نیاورد نگاه کرد دید این بار پاره پاره های جگر اومد از حال رفت خانوم جان این جا تشت دیدی پاره های جگر دیدی اما حسن جلوت دراز کشیده بود سر روی بدن بود رنگ و رو بود زخمی نبود یا اباعبدالله پاره های جگر حیدر خمسه

زیر یه بوته قایم شده بود عصبانی اومد بالای سرش تو راه گفت مگه پیداش نکنم پیداش کرد دست انداخت آوردش بالا امام حسن میگه مادرم داشت حرف میزد حرف دعوا نبود یهو زد اما یه دونه زد زهرا افتاد این حرومی بچه رو آورد بالا چپ و راست میزد همه رو معطل کردی زبونش گرفت دیگه نگفت ابا عمو یتیم گیر آوردش یتیم گیر آوردش حیدر خمسه