شوّال

در زمان امام صادق ـ عليه السلام ـ حركت علمي جان تازه اي گرفت و اين خيزش علمي به دورترين نقاط نيز راه يافت و علوم مختلف با توجه به نياز اجتماع و ظرفيت هاي موجود توسط امام صادق تدريس شد و كتاب هاي زيادي توسط شاگردان امام به رشته تحرير درآمد، و نهضت بزرگ و گسترده علمي شروع شد و در تمام جهان اسلام روح دانش جويي زنده گرديد. گستره دانش و علوم امام وسيع و شامل بسياري از شاخه هاي علوم انساني بوده که در غالب روايات فراوان به تشنگان دانش ارائه مي گرديد، امام در برخي از رشته ها به تربيت افراد متخصص مي پرداخت و شاگردان خصوصي داشت، و برخي از دروس امام هم عمومي بود و از تمام فرقه ها در آن شرکت مي کردند. مدينه با وجود امام مرکز ثقل علمي بود و دانشجويان از هرسوي به آن روي مي آوردند و به گرمي مجالس علمي امام شيفته شده و علوم مختلف را مي آموختند. اين دانشگاه در زمان امام باقر ـ عليه السلام ـ شکل گرفت، و توسط امام صادق ـ عليه السلام ـ حفظ و توسعه شگفت انگيز يافت. تلاش هاي علمي امام را در چندين بعد مي توان بررسي کرد: حفظ ميراث و دستاوردهاي گذشته، تدريس انواع علوم، تربيت شاگردان متخصص در رشته هاي مختلف، مناظرات علمي، تدوين آثار توسط شاگردان با تاکيد امام و تبيين درست شريعت اسلام و تفسير قرآن و... . دانلود سخنرانی علم امام صادق استاد معاونیان

در کتاب «تنقیح المقال» علامه مامقانی در مورد سید حمیری داستانی شگفت نقل شده که او روزی در راه مدینه بود، در حالی که کوزه ای از شراب با خود به همراه داشت؛ ناگهان با امام صادق علیه السلام مواجه شد! حضرت [با اینکه می دانست او در کوزه چه به همراه دارد] از او پرسیدند: حمیری در کوزه چه داری؟ او گفت: یا ابن رسول الله، شیر در کوزه به همراه دارم! امام صادق علیه السلام فرمود: مقداری از آن شیر را در کف دست من بریز! پس [کوزه را خم کرد و با تعجب دید] مقداری شیر از کوزه به کف دستان مبارک حضرت ریخته شد! در این هنگام حضرت از او سؤال کرد: امام زمانت کیست؟ حمیری گفت: امام زمان من کسی است که شراب را تبدیل به شیر می کند! در احوالات سید آورده اند که از گناه خود (شرب خمر) توبه کرد و امام صادق علیه السلام بارها برای او دعا فرمود. ماجرای سید اسماعیل حمیری مهدی شهرابی

ملعون سواره امام صادق پیاده سنی از امام صادق گذشته آقاتون عمامه نداشت عبا نداشت پای برهنه دستای امام صادق رو بسته حرام زاده هی تو کوچه ها میکشه دانلود روضه پیرمرد مهدی شهرابی

امروز امام صادق رو تشییع جنازه کردن اصلا میگن مدینه تعطیل شد چند هزار شاگرد داشت من یه جایی دیدم از تمام خونه های مدینه صدای ناله بلند شد خیلی شهری بود که ارادت داشتند به امام صادق وقتی تو این بقیع دفن میکردن یکی از شاگردان ایشون بلند شد میگفت مردم مدینه خاک ها رو بریزید رو سرتون این کوهه علمه رو کوه علم خاک نمیریزند و میریخت رو سرش و مردم هم گریه میکردن روضه میخوند مردم هم گریه میکردن غسلش دادند کفنش کردن احترامش کردند تجلیلش کردند او رو با احترام به خاک سپردن اما لا یوم کیومک یا اباعبدالله تشییع امام صادق علیه السلام استاد توکلی

من که عاشق اهل بیتم عبد خالق اهل بیتم پیش جابر و مفضل هم کلب صادق اهل بیتم باطل عقیده اش آقا جان هر کی با شما موافق نیست عاقبت به شر اونی که شیعه امام صادق نیست ما اهل مذهب شیخ الائمه ایم شاگرد مکتب شیخ الائمه ایم تحت حمایت شیخ الائمه ایم ما در ولایت شیخ الائمه ایم یا صادق آل الله اشفع لنا عندالله زیر پرچم اهل بیتم خاک مقدم اهل بیتم از عنایت حی قیوم زنده از دم اهل بیتم ترک دستور تو آقا جان چیه جز پستی و نامردی سجده میکنم خدایی رو که شما معرفیش کردی تو شاه عالمی من هم رعیتم چون حکم از آن توست من اهل طاعتم وقتی صفات حق جمع صفات توست فصل الخطاب ما فرمایشات توست دانلود من که عاشق اهل بیتم مهدی رعنایی

آی مدینه مگه فاطمه دختر پیغمبر نبود مگه فاطمه مظلومه نبود مدینه چرا با فاطمه اینطور برخورد کردی بدن امام صادق رو روز برداشتند اما بدن فاطمه زهرا رو نیمه شب برداشتند مدینه فاطمه زهرا رو هفت نفر تشییع کردند غریبانه مدینه بچه های فاطمه نباید بدونن قبر فاطمه کجاست امیرالمومنین تنها باید بیاد کنار قبر این یه تشییع بود توی مدینه امام صادق یه تشییع هم در مدینه حضرت زهرا مگه فاطمه دختر پیغمبر نبود استاد رفیعی

برای زائر خود سایبان نداری که کنار تربت خود روضه خوان نداری که غبار مقدم تو توتیای چشمانم ز هجر تو شده ابری هوای چشمانم اگر که بغض گلویم کمی ترک بخورد پر از ستاره شود این فضای چشمانم برای زائر خود سایبان نداری حیدر خمسه

گرفته بوی بقیع عزای امشب ما نداره سنگ مزار رییس مذهب ما نه یه ضریحی نه سایه بونی نه یه چراغی نه روضه خونی عزا گرفته هر دل عاشق برات بمیرم امام صادق نفس نفس میزنه رمق نداره تنش مجید بنی فاطمه

تصور کن که توی مشهد حرمو ببینی بی مناره و گنبد تصور کن صحن گوهرشاد شده آوار و نداره پنجره فولاد تصور کن چلچراغی نیست خبر از ضریح و ایوون و رواقی نیست فکرشم سخته به خدا فکرشم سخته فکرشم سخته اما خُب تو بقیع همش اوضاع همینه به جای گنبد و ضریح چهارتا سنگ فقط روی زمینه آه از مدینه تصور کن کربلا میری اگه شیش گوشه نباشه پس کجا میری تصور کن حرمِ عباس ببینی تازیانه تو دست خادم هاست تصور کن اینجوری باشه نذارن یک شب جمعه روضه برپاشه فکرشم سخته به خدا فکرشم سخته فکرشم سخته اما خُب تو بقیع همش اوضاع همینه به جای گنبد و ضریح چهار تا سنگ فقط روی زمینه آه از مدینه دانلود مداحی تصور کن حسین ستوده

اینجا برا اهل قبور نشونه ای هم میذارن حتی اگه فقیر باشن یه سنگ قبر دارن هر سنگ قبری برا ما خاطره ای ز غم داره اگه امامزاده باشه تو شهر ما حرم داره اما بقیع غریبه مظلوم و بیقراره چهار امام شیعه حرم نداره نه سنگ قبری داره بی صحن و بی رواقه جونم فدای قبری که بی چراغه امون از این غریبی اینجا برا اهل قبور نشونه ای هم میذارن حسین عینی فرد

اسم بقیع رو تا میارن دلایی که طاقت ندارن یاد حرمای بی نشون غریبونه بارون میباره این غربت رو کی فهمیده کی جنت رو خاکی دیده داغش قلبو آتیش میده تنها نسیمه که روضه میخونه تو هوای بقیع مهتاب شده زائر همیشگیه شبای بقیع خورشید میسوزه با هر نفس توی تب برای بقیع امون ای دل امون ای دل **** درد ما دوا میشه یه روز حاجتا روا میشه یه روز با نابودیِ آل سعود دره بقیع وا میشه یه روز میبینه اون روزو دنیا بارِگاهِ آل طاها تو مدینه میشه برپا امون ای دل امون ای دل یه روز شلوغ میشه مثل کرببلا حریم بقیع از هر طرف عاشقا میان که بشن مقیم بقیع عطر زیارت زهرا میوزه از نسیم بقیع دانلود اسم بقیع رو تا میارن حسین ستوده

نوکر امام حسین نباید درجا بزنه آبی که یکجا بمانه گند و راکد و جیفه و ... دیگران هم از نگاه کردن بهش اذیت میشن چه برسه بخوان دست به این آب بزنه وقتی من درجا بزنم محرم سال قبلم با محرم امسالم در معرفتم هشت شوال پارسالم با هشت شوال امسالم در تحرکم تغییری نکنه دارم درجا میزنم در سخن گفتم اعتراضم مطالبه عادلانه و به حقم از هرکسی دستم نمیرسه حرمش رو درست کنم روضه اش رو که میتونم درست کنم درسته وهابی نمیزاره که حرمش دارای بارگاه و قبور و زائر و ضریح بشه اما اگه من ممانعت بکنم برای گرفتن جلسه ای که به نام ائمه بقیعه من هم هم مسلکم هم طریقم هم پیمانم با کسی که حرم را خراب کرده یه وقت نشه من بشم کسی که حرمش رو خراب کرده نوکر امام حسین نباید درجا بزنه شیخ مجید شجاعی

پر پروازم تو بقیع بازم به در بسته می خوره چشای پر اشکم به اون یه مشت خاک و سنگ شکسته می خوره آه ضریح شیش گوشه کجا قبر بی سایبون کجا پنجره ی بقیع کجا پنجره فولاد رضا یه شب جمعه رو زهرا کربلاست شبای دیگه کنار مجتباست میون صدای روضه خوندنش صدای گریه های امام رضاست آه غریب کربلا غریب مدینه غریب الغربا توی رویاهام حرم آقاهام شور و قیامتی میشه مثل شب جمعه مدینه هم یک شب شب زیارتی میشه آه خلوتی بقیع کجا شلوغی امام رضا کرببلا هم که برم یاد مدینه م به خدا نمی مونه دنیا اینجور همیشه بقیع هم یه روزی رو به راه میشه میاد اون روز که کبوتر بقیع ساکن رو گنبد طلا میشه آه غریب کربلا غریب مدینه غریب الغربا رو مزار تو روی اون خاکا شده دلم یه یا کریم اگه ازت دورم به نیتت میرم حرم سیدالکریم آه روضه می خونن بی صدا اشکا رو پنهون می کنن زائرتو با دل خون از بقیع بیرون می کنن یه روزی تو حرمت امام حسن می سازیم ایشالا ما باب الحسین اگه قبر فاطمه پیدا بشه میشه اونجا هم یه بین الحرمین آه غریب کربلا غریب مدینه غریب الغربا دانلود مداحی پر پروازم روح الله بهمنی

چرا باید یک رویا باشه من میگم آقا این مطالبه منه مطالبه کسایی که طرفدار امام حسنن چرا باید این یک رویا باشه چرا باید یک آرزو باشه آقا اینو زدن خراب کردن بعد بسازن کار بسیار غلطی کردن خراب کردن کار بسیار ناروایی کردن غارت کردن هر چی بوده غارت کردن ضریحی رو که اصفهانی ها ساختن ضریحی که قبلا بوده میدونید که دو تا ضریح داشته این چهار قبر مطهر دانلود سخنرانی مطالبه شهاب مرادی

مرید حضرت عشقن دلای مومن عاشق سوا شدن همه خوبا برا مکتب صادق دل ابرا براش گریونه حرمش تو قلبامونه گریه های ملائک امشب تو سکوت بقیع پنهونه عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق با پای خسته که می رفت تو کوچه ها پی مرکب دوباره باز مجسم شد تموم روضه ی زینب تا رو خاک زمین جا می موند دل آسمونو می سوزوند تازیونه که بالا می رفت روضه ها دلشو می لرزوند بین مدینه شاو شیخ الائمه دیده روضه ش پر از نشونه از عشق سربریده غربت بقیع مجید بنی فاطمه عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق محاسن سپید عشق چراغ این شب تاره گریز روضه ی صادق با روضه ی علمداره تا که نام خدا تو دنیاست غم کرببلا پابرجاست با نشونی قال الصادق می خونیم مددی یا عباس ای جان روضه های کرببلا اباالفضل صلی علی حسین و صلی علی اباالفضل عرش خدا عزادار به احترام صادق دستم به دامنت یا آقا امام صادق غربت بقیع مجید بنی فاطمه

شکر خدا که شهر مدینه سنان نداشت خولی و شمر و زجر و حرمله و ساربان نداشت سیلی برای دخترک شیرین زبان نداشت بزم شراب داشت ولی خیزران نداشت شکر خدا که اسب روی پیکرت نرفت دستی به سوی مقنعه ی خواهرت نرفت شکر خدا که بر بدنت نیزه رد نکشید و کار تو به زنان بنی اسد نکشید شکر خدا که در جگرت نیزه ها نرفت شکر خدا خلج حقیقت

کار به جایی رسید شمشیرُ کشید آقا رو شهید کنه … یه وقت دیدن تا شمشیرُ منصور کشید مقابلِ امام صادق دیدن دستش داره میلرزه ، رنگِ صورتش عوض شد .. ( چی شد منصور ؟..) گفت همچین که من شمشیر کشیدم ، دیدم مقابلم وجودِ نازنینِ پیغمبرُ .. میفرماید منصور شمشیرُ از بالاسرِ جگر گوشه ام کنار بزن والّا تاج و تختتُ بهم میریزم … یا رسول الله .. یه شمشیر بالاسرِ امام صادق دیدی طاقت نیاوردی .. من بمیرم برا اون خانمی که با عجله دوید .. اومد بالا بلندی .. دید حسین افتاده .. شمشیر دار با شمشیر میزنه .. نیزه دار نیزه میزنه .. اونایی که حربه ای نداشتن سنگ آورده بودن …. حسین ….. دانلود روضه امام صادق علیه السلام مجید بنی فاطمه

بی نشون و پنهونه گل یاس بین سرو و لاله و شقایق ای فدای غربت بقیعت یا حبیبی یا امام صادق ای امید دلم پر کشیده دلم تا خوده آسمون تا مزار تو ای همه باورم سید و سرورم زندگی میکنم در مدار تو تو آینه مادری من بنده حیدری تو تو مراد منی من شیعه جعفری **** زیر اون خاک زیر اون همه نور مثل دریا مستوره حقایق ای که خاکت اقیانوس نوره یا حبیبی یا امام صادق من هوایی میشم که بشینه بازم گرد و خاک بقیع رو سرم آقا اینه رویام هنوز زائر تو یه روز داره وارد میشه تو حرم آقا تو مرجع و ملجأی تو سید و سروری من مبتلای تو ام من شیعه جعفری دانلود بی نشون و پنهون گل یاس مجید بنی فاطمه

حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود یا مگر ریحانه ی صدّیقه ی اطهر نبود با چه تقصیر و گنه بر خانه اش آتش زدند اجر نشر دانش او شعله ی آذر نبود اجر و پاداش رسول و عترت مظلوم او در دل شب حمله بر باب الله اکبر نبود نیمه شب کز خانه می بردند صاحب خانه را بر روی دوشش عبا عمامه اش بر سر نبود از برای بردن مولا کس از ابن ربیع سنگدل تر، بی حیاتر، بلکه ظالم تر نبود او پیاده می دوید و این به اسب خود سوار گوئیا در سینه ی تنگش نفس دیگر نبود دیدن بابا در آن حالت پسر را می کشد خوب شد همراه بابا موسی جعفر نبود از شرار زهر مثل شمع سوزان آب شد غیر تصویری به جا زآن نازنین پیکر نبود پاره پاره قلبش از انگور زهر آلوده شد از بنی العبّاس جز این شیعه را باور نبود بعد عمری سوختن بر قلب او آتش زدن این ستم بالله روا بر آل پیغمبر نبود «میثم» آن روزی که شد پیکر پاکیزه دفن محشر شهر مدینه کمتر از محشر نبود حضرت صادق مگر فرزند پیغمبر نبود مجید بنی فاطمه

در طشت بودی، اضطرابش کشت ما را هی چوب خوردی و عذابش کشت ما را آن بی حیا ظرف شرابش کشت ما را بوی غذا، بوی کبابش کشت ما را یک خیرران روز و شبم را ریخت برهم زد به لبت وقتی! لبم را ریخت برهم سنگینی چشم حرامی‌ها چه سخت است با پای زخمی، ماندن سرپا چه سخت است حرف کنیزی پیش چشم ما چه سخت است پس دق نکردن از غمت آقا! چه سخت است جان داد آخر دخترت یک گوشه تنها شرمنده‌ام از این امانت داری آقا روضه در طشت بودی اضطرابش کشت ما را امین قدیم

اگه حالم پریشونه تو دلم بغضی پنهونه به غریبیت چشام لبریز بارونه اینجوری نمیمونه نه مزارت چراغونه نه یه سقفی نه ایوونه روی قبرت میاد بارون دلم خونه اینجوری نمیمونه این حسرت همش آقا همراهم تو رویا هاست کاش صحنت برا ساختن چند تا کارگر می خواست کاش میدیدم اون روزو صحنت میشه گلبارون زل میزد چشام با اشک سمت گنبد و ایوون چی میشد گنبد داشتی ضریح و مرقد داشتی چی میشد زائر مثل حرم مشهد داشتی چی میشد ایوون داشتی صحن چراغون داشتی تو حرم هر شب زائر تو از خراسون داشتی غریب ای آقام اینجوری نمیمونه روح الله رحیمیان تو دلم کوه غم ریختم غمامو تو خودم ریختم دیدم عکس مزارت رو بد جوری به هم ریختم خاک غربت سرم ریختم اشک چشم ترم ریختم تو خیالم برات طرح حرم ریختم بد جوری به هم ریختم خواب دیدم حرم داری بین زائرات هستم بوسیدم ضریحت رو با اشکام دخیل بستم میگن زائرات با هم صحن فاطمه غوغاست دیدم از تو ایوونش ایوون حسن پیداست تو دلم گنبد داری ضریح و مرقد داری یه حرم خوشگل تر از حرم مشهد داری شده صحنت معماری رواقش آینه کاری توی دربار قدسیت شاعر مخصوص داری غریب ای آقام اینجوری نمیمونه روح الله رحیمیان

من فقط یه دعا میتونم براتون بکنم دستایی که میزنین تو صورتتون یه روزی با نابودی آل سعود و وهابیت با وجود آقا جانمون حجت ابن الحسن یه روزی این دستاتون که میزنی برا حضرت زهرا تو صورتت بشه شبکه ساز ضریح ائمه بقیع انشاالله کارگر بقیع بشی همتون امام زمان بگه مثلا حسین حسن مهدی این آجر رو اینجا بزار اینو اینجوری بزار انشاالله میبینید اون لحظه ای که آقاتون اون دو تا رو از تو قبر بیرون میکشه دانلود روضه کارگر بقیع مهدی رعنایی

با سعادته هر کسی زیر سایته لطف نو بی نهایته وقتی که دارمت تو رو خیالم آقا راحته سایه رو سرمه همه باورمه همه زندگی من و مادرمه کی گفته که بی حرمه دل و دلبرمه جای پاش رو سرمه تو که آخه کاری غیر از کرم نداری چه جوری قبول کنم که حرم نداری یا حسن میگم میون گریه من میگم بین سینه زدن میگم یه یا حسن به نیت ارباب بی کفن میگم دردو درمونه حسن سامونه حسن صاحب حرمو ایوونه حسن به طعم من جونه حسن آقامونه حسن تو دلم مهمونه حسن تو که آخه کاری غیر از کرم نداری چه جوری قبول کنم که حرم نداری حتی نواده هات زائر دارند اما تو نداری اینجا ماذنه ها گنبد دارند اما تو نداری حرم نداری محمدحسین پویانفر

تو چه کردی میان میدان شمر چکمه ات را نزن به دندان شمر پاشو از روی جسم بی‌جان شمر پاشو ورنه شوی پشیمان شمر تو که دستِ بریدنت تند است خنجرت پس چرا کمی کند است از خودم بی‌حسین سیرم من ته گودال سربه زیرم من حق بده گوشه‌ای بمیرم من خنجرش را نشد بگیرم من دیر کردم سرِ تو را بردند تا که انگشتر تورا بردند کودکان یک به یک کتک خوردند چند تن زیر دست و پا مردند دلِ هر کس که بود آزردند اهل بیتِ امام را بردند گرچه با شرم و سر به زیری رفت دختر فاطمه اسیری رفت خیمه ی بی‌عمود واویلا آتش و بوی دود واویلا چهره‌های کبود واویلا لاطُماتُ الخدود واویلا دم خیمه چه ازدحامی شد دور تا دورِ او حرامی شد عاقبت شهر بی‌امان را دید سنگ و پرتاب ناگهان را دید مجلس عیش شامیان را دید عمه جان چوبِ خیزران را دید آه این چوب بدترین حربه‌ست عمه یاد دوازده ضربه‌ست پوتین رو قبر علی پورکاوه

منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا رو دیدم صحن امام رضا رو دیدم تو هر امام زاده رفتم ضریحو و بارگاه دیدم چه جور برم مدینه ولی حرم نبینم چه جور کنار قبر بی سایبون بشینم آقا کاش تو هم حرم داشتی آقا تو محتشم داشتی آقا کاش یه سایبون رو قبرت بود کاشکی یک نشون رو قبرت بود کجا برات بخونم روضه مادرت رو منی که کربلا دیدم سیدرضا تحویلدار