دانلود مداحی کربلایی علی پورکاوه | قدیمی و جدید

که جدم غریب بود با گریه گفت که گودال سرّ ناگفته ست لهوف گوشه ای از اتفاق را گفته ست ندیده دیده کس تا بیاورد بر لب در آن میانه فقط شمر بوده با زینب چادرم زیر پای قاتل رفت خواهرت قاطی اراذل رفت دانلود یابن شبیب جدم غریب بود علی پورکاوه

بابا حیدر نمیشه نری اگه مادرم بود نمیذاشت بری آخه یادم اومد چهل نفر میکشیدن آقاتو تو کوچه تازه بچشم افتاده بود بچه ها نمیدونید چی دارم میگم آخه اومد بره به اسما گفتش که محسنو یکاریش بکن اگه زهرا ببینه دق میکنه بمیرم برات حالا فکر کن خواهرا ببخشید علی رو کسی که بچش سقط شده داره تو کوچه میدوه دست انداخت شال علی رو گرفت یه جوری گرفت کشید چهل تا جنگی خوردن زمین یه دفعه اون نانجیب نگاه کرد گفت یه زن چهل تا جنگی رو انداخت زمین باشه الان درستش میکنم صدا زد مغیره قنفذ دانلود روضه جانسوز بابا حیدر علی پورکاوه

من یه بار تو بازار مشهد تو اون شلوغی دیدم دختره گم شده گریه میکرد بعد میگفتم چته میترسید گفتم چی میخوای گفت بابامو میخوام منو نگاه کنی میمیریا بعد باباش اومد باباش بودا مگه نگفتم خواستو جمع کن دختره باباشو دید ترسید گفت ببخشید باباش دستشو بالا برد دختر گفت ببخشید یهو بغلش کرد گفت بابا نمیگی من دق میکنم گفت تو یه کاروانو معطل کردی گفت ببخشید یه تازیونه زد بچه رو بلند کرد بابامو میخوام علی پورکاوه

موسی بن جعفر تویی دلبر و حضرت جانان ای جان معصومه و هستیِ حضرت سلطان میبینی بازم آواره شدمو دلتنگ ضریح تواَمو تو روضت انگاری میبینم توی صحن شما خودمو تویی جان جانان ، تویی روح و ریحان تویی عشق سلطان مدد یا باب الحوائج سرا پا گناهم ، ببین غرق آهم تویی تکیه گاهم مدد یا باب الحوائج موسی ابن جعفر ما رو راهی کرب و بلا کن گوشه نگاهی به گداهای امام رضا کن جونم رو میدم تو سینه زنی این یعنی تو مال منی تو روضه صدات میزنم از شیش گوش صدام میزنی امیری حسینٌ و نِعمَ الاَمیری دستمو می‌گیری مدد یا ابا الرقیه نگو که محاله، ندی بهم حواله به جان سه ساله مدد یا ابا الرقیه مداحی مدد یا باب الحوائج علی پورکاوه

یه بازار داره کاظمین روبروی حرم مطهر بهش میگن سوق الریاحین یعنی بازار گل فروشا انقدر رو بدن موسی ابن جعفر گل ریختن امام رضا اومد به بدن هی گل هارو میزد کنار گل روی گل بود اما یه بدن عزیز زهرا سراغ دارم عصر عاشورا بدنش زیر سنگ و چوب و نیزه و آخه یکی گفت مگه شمشیر شکسته آوردن کربلا این زنا زاده ها شمشیر میزدن تو بدن تو بدن حسین میشکوندن یعنی این بدن کارش تموم شده ... روضه بازار گل فروش ها علی پورکاوه

من یه جا خوندم خانوم حضرت معصومه هر کاروانی که از بغداد میومد میرفت دم این کاروان میگفت از بابام خبر نداری بابا من هر روضه ای میگم اینا میگن رقیه خانوم عصر عاشورا خوابیده بود بعد دید هی صدای شیون و جیغ میاد از همه جا بی خبر اومد جلوی خیمه گفت بابای منو ندیدی یکی با سیلی زد گفت خوب اگر ندیدی بگو ندیدم چرا میزنی روضه از بابام خبر نداری علی پورکاوه

ابوالعتاهیه شاعری بوده زمان امام کاظم میگه مهمونی گرفته بود هارون بزرگای اون موقع رو دعوت کرده بودند ابوالعتاهیه رو دعوت کرده بود شاعر نوبت به ابوالعتاهیه رسید شعر بخون شروع کرد شعر خوندن انقدر زیبا شعر خوند هارون به ابوالعتاهیه گفت یه چیزی از ما بخواه یه صله بخواه از من گفت میترسم بگم گفت هر چی باشه من قبول میکنم گفت هر چی باشه گفت آره گفت من یه امام زندانی دارم برگه آزادی اش رو امضا کن گفت امامتو میخوای گفت آره گفت فردا بریم دم زندان امامتونو آزاد کنیم بعد اینا همه اومدن پشت زندان وایسادن یکی میگفتش که براش لباس آوردم یکی میگفت آقام بیاد میبرمش خونم یکی میگفت ازش پذیرایی میکنم یکی میگفت من دست و پای آقام رو میبوسم یا اباعبدالله... دانلود روضه امام کاظم علی پورکاوه

از اونایی که تفحص میرن بپرسید اگه حرفم غلطه وقتی میرن تفحص میکنن به یه شهیدی میرسن دیگه تیشه نمیزنن با یه قلمو این خاکا رو اینور اونور میکنن میگه یه وقت جمجمه شهید نشکنه دل رباب ریخت یه عده نیزه به دست اومدن پشت خیمه ها تفحص بکنن هی نیزه ها رو تو زمین فرو کردند نیزه گیر کرد تو سینه علی اصغر دانلود روضه جانسوز تفحص علی پورکاوه

برا امام رضا نامه نوشت امام رضا هم براش نامه نوشت هی نامه رو نگاه می کرد هی به صورتش می مالید هی به سینه میچسباند میگفت بوی داداشمو میده دلت جایی نرفته؟ آخه عبدالله میگفت لحظه های آخر عمر زینب دیدم یه پیراهن کهنه رو به سینش چسبونده دیدم هی دم درو نگاه میکنه هی زیر لب میگه داداش من تا تو گودال اومدم من لگد خوردم اومدم یعنی تو نمیخوای بیای سرمو بگیری بی محمل بردنم دستای بسته چهل منزل بردنم چند تا بی مروت قاتل بردنم گفتم اینجا رو نه دوست دارم بازارو این بازارو نه دانلود روضه بوی برادر علی پورکاوه

خیالت راحت برادر ندیدم بی احترامی رضا جانم قم کجا و گذر های تنگ شامی رضا جان نرفته بوی یاسم در اینجا نشد خاکی لباسم کجا در دیاری ناسپاسم به کوفه زینب را دوره کردن به سنگ کینه مرد نبردم خیالت راحت برادر ندیدم بی احترامی علی پورکاوه

آئینه ی زهرایی نمایی سه آیه ی حجب و حیایی یارقیه یارقیه عزیزه ی خون خدایی روزی رسانِ کربلایی یارقیه یارقیه روحِ نجابت با متانت ماه شب های ابالفضل ضیاء چشمان حسین و ، ذکر لب های ابالفضل یارقیه یارقیه افضل الاذکارِ زینب، رقیه نغمه ی قدسیِ بر لب، رقیه عصمت الله است ناموسِ عباس ذکر تسبیحاتم هرشب، رقیه یا رقیه یارقیه گوهر تابان، روحِ ایمان هرگز نخواهم بر بدن جان بی رقیه یارقیه تفسیر قرآن جانِ ایمان بیچاره آنکه خوانده قرآن بی رقیه یارقیه مرغ دلِ ما تا قیامت بر سر بام رقیه است اذن دخول ما به روضه گفتن نام رقیه است یارقیه یارقیه آینه ، رو در رو ، زهراء ،رقیه شفیعه ی روز جزاء ، رقیه سه آیه ی کوثر ، الگوی عفت دخترِ شاه کربلاء ، رقیه یارقیه جان یارقیه به مُلکِ دل سلطان، ابالفضل نقش رویِ انگشتر شاهان ابالفضل یا ابالفضل قَدَر و لا فرّار ابالفضل پسر شاه لافتی کرّار ابالفضل یا ابالفضل پشت و پناه اهل بیت در روز عاشوراء ابالفضل خدا خدایی می کند هست پرچمت بالا ابالفضل یا ابالفضل یا ابالفضل نقش روی تاج شاهان، ابالفضل ماه زیبا رویِ تابان ابالفضل کلب عباسم این است لقب من در یدش عالمِ امکان ابالفضل آیینه زهرا نمایی سه آیه حجب و حیایی علی پورکاوه

ابالفضل من علمدار من غمت زد آتیشم حالا تا حرم چه جوری برم مگه آروم میشم مگه راحته گفتنش علمدار من روی خاکه تنش مگه راحته گفتنش که خون میزنه موج روی دامنش ای وای علم یه طرف دست برادرم یه طرف اشکای خواهرم یه طرف غمی که میگذرم یه طرف ای وای دلم یه طرف تنهایی حرم یه طرف بی تو برم نرم یه طرف تو رو نمیبرم یه طرف ای وای عزیز برادرم ای وای عزیز برادرم تو بی دستی و منم نیمه جون من از دستت دادم چشاتو نبند کنارم بمون به خواهش افتادم میدونم دم آخری که تو از منم دیگه تشنه تری میدونم دم آخری به یاد لب تشنه ی اصغری ای وای عطش یه طرف رقیه کرده غش یه طرف شرمنده ام ازش یه طرف غم رباب همش یه طرف ای وای دلم یه طرف تنهایی حرم یه طرف بی تو برم نرم یه طرف تو رو نمیبرم یه طرف ای وای عزیز برادرم ای وای عزیز برادرم چی اومد سرت تا دیدم تو رو خدایی مردم من ببین اشکمو زن و بچه مو کجا آوردم من به کی خیمه رو می سپری نذار کم شه از خیمه ها چادری به کی خیمه رو میسپری تو که غصه زینب و میخوری ای وای غمت یه طرف اینجوری دیدمت یه طرف رو خاک پرچمت یه طرف صورت درهمت یه طرف ای وای اینا یه طرف حرمله بی حیا یه طرف چشم حرومیا یه طرف غم تشت طلا یه طرف ای وای عزیز برادرم ای وای عزیز برادرم اباالفضل من علمدار من غمت زد آتیشم علی پورکاوه

این اشک رهایت از دل خاک کند بالت بدهد راهی افلاک کند تو اشک غم حسین را پاک نکن بگذار که این اشک تو را پاک کند روضه اشک غم حسین را پاک نکن علی پورکاوه

دلگیرن دخترات عمو نازم میکرده با احتیاط چی بگم بابا از نامردا برات دلگیرن دخترات سنگینه مشتشون موی من مونده لای انگشتشون همه میزدن منو زجرم پشتشون سنگینه مشتشون روضه یابن شبیب دختر ترسیده دیده ای علی پورکاوه

حاجت به شرح آن نیست دردی که خود عیان است این اشک روی گونه شیرین ترین بیان است . از عشق یوسف مصر یک دل فقط جوان شد در خیمه ی‎ حسینی دل‎ ها همه جوان است . بالاترین عبادت شادی قلب زهراست شادی قلب زهرا ذکر ” حسین جان ” است . زهرا تمام ما را با اسم می ‎شناسد نزدیک درب هیئت چشم انتظارمان است . این سرخی بدن ‎ها یا این به سر زدن ‎ها از جهل سینه ‎زن نیست این رسم عاشقان است . اینجا گناه بخشند کوهی به کاه بخشند وقتی که پیرمردی با عشق روضه‎ خوان است . آهی کشید زینب در ماتم برادر این آه تا قیامت در سینه ‎ها نهان است دانلود روضه پیرم کردی حسین علی پورکاوه

زینب ِ آقای خراسان تویی تاج سرِ مردم ایران تویی   گُل به سر و روی تو از بام ؛ ریخت بر جگرم شعله غمِ شام ؛ ریخت   زینبِ قم ، تاجِ سرِ قافله تو نشدی همسفرِ حرمله   زینبِ قم ، پیش دو چشم ِ ترت دست نخورده به مویِ دلبرت   زینبِ قم ، دختِ علی پیر شد گوشة گودال ؛ زمین گیر شد   زینبِ قم ، رأسِ جدا دیده ای؟! نیزه به حلقومِ رضا دیده ای؟!   زینبِ قم ، دستِ تو دیده طناب ؟! راهِ تو افتاده به بزمِ شراب؟!   زینبِ قم ، پیش تو چیزی  نشد محضرتان حرفِ کنیزی نشد   زینبِ قم ، جانم اگر بر لب است دردِ من از بی کسیِ زینب است   عمة سادات گرفتار شد ناقه نشین ، واردِ بازار شد   عمة سادات به چشمِ ترش دید ، گِره خورده مویِ دلبرش   عمة سادات زمین گیر شد تا که بریدند گلو ، پیر شد   عمة سادات غرورش شکست نیزه به حلقوم حسینش نشست   عمة سادات به دستش طناب دیده اش افتاد به بزمِ شراب   عمة سادات چه چیزی شنید عصمتِ حق حرفِ کنیزی شنید دانلود روضه زینب آقای خراسان تویی علی پورکاوه

اگه من از زیارت زینب اینروزا جاموندم و محرومم دلم خوشه که بعضی از روزا مسافر حضرت معصومه ام کودک قلبم از کوچیکیام تو ازدحام این حرم گم شد دنباله قبر فاطمه بودم دیدم دلم دربدر قم شد صدات کردم صدام کردی من و تو عاشق امام رضا کردی کوچه به کوچه اب و جارو شد خونه به خونه دل توی دل نیست تازیر محملت پره گل شد ناقه تو دیگه توی گل نیست اخه برا چی پس تو گریونی نامحرمی که توی این شهر نیست کسی به قامتت نخندیده کسی تو این دیار باتو قهر نیست چه گریونی چه گریونم بیاد زینب افتادی میدونم گریه نکن تورو خدا خانوم کسی که قلبتو نداد ازار چرا تنت به لرزه افتاده تورو نبردنت توی بازار سختی کشیدی اما بی بی جان روسری رو سرت هنوز مونده غم دیدی اما محترم بودی کسی تورو تو شهر نچرخونده برازینب پریشونم 2 پریشونه پریشونه پریشونم ی قلب مبتلا تو این سینس مریضمو دوام ابلفضله سینه ما سینه زنا وقفه موقفه اقام ابالفضله ارمنیا میان در خونت بس که تو دردارو دوا کردی هرچی گره به کارمون افتاد با دستای بریده وا کردی دلم ماله ابالفضله دله تنگم دنباله ابالفضله ابوفاضل ابوفاضل دانلود مداحی مسافر حضرت معصومه علی پورکاوه

تو این شلوغیا می زنم تو رو صدا کریمه اشفعی لنا باز من و هوای تو صحن باصفای تو می خونه دل برای تو آروم آرومم چقده خوشحالم که گدای حضرت معصومه م عمریه وقف روضه های حضرت معصومه م آروم آرومم چقدر این خوبه که توی روضه ت حرفی اصلا از غارت معجر نیست صحبتی از نیزه ها و سنگ و سر برادر نیست چقدر این خوبه ای بی وفا دنیا کسی که هیچ کس سایه شو حتی ندیده بود یک بار زینبو با نامحرما بردن به طرف بازار ای بی وفا دنیا شبیه کابوسه اونی که آتیش میزنه ما رو روضه ی ناموسه وقتی جلو نامحرما زینب رگاتو می بوسه شبیه کابوسه حسین اباعبدالله حسین اباعبدالله توی این شلوغیا میزنم تو رو صدا علی پورکاوه

گریه می کنم برا خواهر امام رضا تا باز شه راه کربلا ای صفای زندگیم سفره دار از قدیم بیاید همه سلام بدیم سلام بی بی من کبوتر رو گنبد طلام بی بی گدای برادرت امام رضام بی بی سلام بی بی دوسِت دارم تو ملیکه ی اریکه ی دل مایی برای ما جلوه ی مزار زهرایی دوسِت دارم فدای تو کرم تو مثل قطره های بارانه حرم تو رو میگن دمشق ایرانه فدای تو یا حضرت معصومه یا حضرت معصومه تو این شلوغیا می زنم تو رو صدا کریمه اشفعی لنا باز من و هوای تو صحن باصفای تو می خونه دل برای تو آروم آرومم چقده خوشحالم که گدای حضرت معصومه م عمریه وقف روضه های حضرت معصومه م آروم آرومم چقدر این خوبه که توی روضه ت حرفی اصلا از غارت معجر نیست صحبتی از نیزه ها و سنگ و سر برادر نیست چقدر این خوبه ای بی وفا دنیا کسی که هیچ کس سایه شو حتی ندیده بود یک بار زینبو با نامحرما بردن به طرف بازار ای بی وفا دنیا شبیه کابوسه اونی که آتیش میزنه ما رو روضه ی ناموسه وقتی جلو نامحرما زینب رگاتو می بوسه شبیه کابوسه حسین اباعبدالله حسین اباعبدالله گریه میکنم برات خواهر امام رضا علی پورکاوه

عالم و بی قرار میکرد شیر و علی شکار میکرد مولا یکی دیگه رو میزد یکی دیگه فرار میکرد علی یا علی، ناصر النبی قاهر و العدو، والی الولی علی یا علی، تا که اومدی مرحب و زدی، بی معطلی بسم رب المحشر مرحبا یا حیدر میزنی از تن سر میکنی از جا در طوری که انگار در نداشته اصلا خیبر به غزوه اُحُد خدا هم به حیدر افتخار میکرد وقتی که خونِ دشمنا رو حلال ذوالفقار میکرد میرسه صدا، جبرئیل ندا داده لافتی، غیرِ مرتضی علی یا علی، السلام و یا مخصوصِ به، خیرالنساء رزم تو تشبیه روز قیامت شد لشکری مبهوتِ این همه قدرت شد زدی یک ضربه دشمنت دوتا قسمت شد دانلود مداحی عالمو بیقرار میکرد علی پورکاوه

و قبرهُ فی قلوب من والا تو دلم داری حالا، کربلا حسن و صبرهُ فوق صبر ایوبه با تو عاشقی خوبه، عشقنا حسن سید رؤیایی من حضرت زهرایی من علت آقایی من حسن جانم سایه رو سرم داری، عادت کرم داری جا توی دل کلِّ، عرب و عجم داری تو که فدایی هات، از ما بهترم داری ابوفاضل و داری، علی اکبرم داری یا کریم اهل بیت بین مردم عزتی که من دارم از امام حسن دارم، با مرام حسن لعن اون که یا مُذِل بهت گفته از لبم نمیوفته، یا امام حسن عشق من از روز ازل میگم سلام الله علی الـ فاتح میدان جمل حسن جانم از بالا ندا اومد، از عقب صدا اومد نغمه های تکبیر از، شه لا فتی اومد شیر مرتضی رفت و، شتر جمل افتاد که اصلا نفهمیدن، حسن از کجا اومد یا کریم اهل بیت مداحی وقبره فی قلوب من والا علی پورکاوه

یادش بخیر موی تو را شانه میزدم افتاده دست شمر همه خاطرات من فطرس کجاست حق پرش را ادا کند اینان تو را به معرض گرما گذاشتند پایی که بر عبای شریفت نهاده اند اول به روی چادر زهرا گذاشته اند روضه یادش بخیر موی تو را شانه میزدم علی پورکاوه

دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم محتضر ،خسته ،از این بی کسی ایامم ازهمان کودکی ام روزی من هجران شد چهارده سال هم از وصل پدر ناکامم از تو یک نامه فقط مانده برایم چه کنم؟ شده تسکین به همین نامه کمی آلامم چقَدَر خوب شد اینجا سروکارم افتاد میهمانِ قم و این سلسلۀ خوش نامم چشم ناپاک نیفتاده سوی محمل من فکر آوارگی زینبو شهرِ شامم جز سلام ،  از همه یک بی ادبی نشنیدم دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم علی پورکاوه سرِبازار ندادست کسی دشنامم داغها دیدم اگر بی کس و تنها نشدم دست بسته سرِ هر کوچه تماشا نشدم عزتم را نشکستند خیالت راحت غیرتم را نشکستند خیالت راحت پَرِ خاکی ننشسته است روی چادر من حرمتم را نشکستند خیالت راحت مثلِ کوفه وسط خطبۀ من کف نزدند صحبتم را نشکستند خیالت راحت دست بر سینه مودب همه ره وا کردند شوکتم را نشکستند خیالت راحت با لگد باز نکردند درِ بیت النور خلوتم را نشکستند خیالت راحت قم کجا شام کجا غربت سادات کجا سرِ بر نیزه و دروازۀ ساعات کجا دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم علی پورکاوه دخترِ فاطمه ! بازار! خدا رحم کند چادرِ پاره و انظار خدا رحم کند ما که از کوچه فقط خاطرۀ بد داریم شود این حادثه تکرار خدا رحم کند یک و زن و قافله و خندۀ نامحرم ها بر اسیران گرفتار خدا رحم کند یک شبه پیر شدی یا زتنور آمده ای یک سر و این همه آزار خدا رحم کند نیزه داران همه مستند نیفتی پایین حنجرت خوب نگه دار خدا رحم کند گیسویت کم شده و این جگرم میسوزد بر من و زلف ِ خم یار خدا رحم کند ظرفِ خاکسترِ یک عده هنوز آتش داشت شعله افتاد به گلزار خدا رحم کند دست انداخت یکی پرده محمل را کَند جلویِ چشم علمدار خدا رحم کند راهمان از گذرِ برده فروشان افتاد این همه چشمِ خریدار خدا رحم کند زنی از بام صدا زد که کدام است حسین نوبت من شده این بار خدا رحم کند یک نفر گفت اگر بغض علی را داری سنگ با حوصله بردار خدا رحم کند شاعر : قاسم نعمتی دیده بر راهم و با گریه کمی آرامم علی پورکاوه

دختر شهید میگه رفت کلاس اول بعد میگه از مدرسه اومد یه نگاهی کرد گفت مادر گفتم جان مادر گفت زودی منو ببر سر مزار بابام با بغض دیدم دختر شهید رفت بالا سر قبر باباش با انگشتش هی میگفت بابایی امروز همه با بابا هاشون اومده بودن مدرسه تو پس کجا بودی دستتو بگیرم بابایی حالا اومدیم خونه یکی از پیراهن های شهیدو برداشت از دم آستین یه گره ای زد انداخته بود دور گردنش میگفت دلم برا بغل کردنت تنگ شده بابا روضه بابایی دلم میخواد بغلت کنم علی پورکاوه

ای سایه ی بالا سرِ خواهر برادر ای جانِ از جانِ خودم بهتر برادر خواهر همان احساس مادر بر برادر دارم برایت می شوم مادر برادر ای سوره چشمی بر منِ آیه بیانداز یعنی نگاهی هم به همسایه بیانداز یك بارِ دیگر بر سرم سایه بیانداز بر خواهرانش سایه دارد هر برادر چیزی به غیر از چشم تر دارم ندارم از گوشه ی زندان خبر دارم ندارم اصلاً نمی دانم پدر دارم ندارم دیدم كمالاتِ پدر را در برادر از جانب زُلفت صبایی می فرستی؟ با التماس من دعایی می فرستی؟ دارالشِفای من دوایی می فرستی؟ افتاده ام در گوشه ی بستر برادر! روضه ای سایه بالا سر خواهر برادر علی پورکاوه اینجا مسیرِ كوچه ها خوب است خوب است وقتی نگاهِ مردها خوب است خوب است حالا كه احوالِ رضا  خوب است خوب است از بس فنا گردیده ام من در برادر در كوچه ها با حالِ بیمارم نبردند وقتی رسیدم، سمتِ بازارم نبردند این معجری را كه سرم دارم نبردند اینجا چه شأنی دارد این معجر برادر ای كاش مرغی را كسی بی پَر نبیند جسمِ برادر را كسی بی سر نبیند هر كس ببیند كاش كه خواهر نبیند افتاده روی تلِ خاكستر برادر نه تو جسارت دیده ای نه من جسارت نه تو اسارت دیده ای نه من اسارت نه تو به غارت رفته ای نه من به غارت پس ما دو تا قربانِ آن خواهر برادر با نیزه ای تا شاه را از حال بردند یك یك تماماً رو سوی اموال بردند هر آنچه را كه بود در گودال بردند تسبیح، عبا، عمامه، انگشتر برادر شاعر : استاد علی اکبر لطیفیان روضه ای سایه بالا سر خواهر برادر علی پورکاوه