کربلایی احسان لطفی

جان ام لیلا برا حسین دلبر سر به سر فراز قبیله ی کوثر نبوی شمایل مرتضوی منظر علی الاکبر لیله ی قدرم شب گیسوی تو شد مصلایم خم ابروی تو روز و شب خیره به تمثالت شدم تا به من شاید بیفتد روی تو ای پسر شاه یار دلخواه سفره دار خونه ی ابی عبدالله فدای نامت شد مرامت شبیه پدربزرگت اسدالله ای یل دلاور فراتر از باور محو روی زیباته ساقی لشکر با تو میشه تکرار واقعه ی خیبر علی الاکبر میبری دل تا که میگویی اذان در تو گشته قامت حیدر عیان تا که عمامه به سر بستی علی لشکری گوید پیمبر شد جوان این دل ساده بی اراده باز به سمت مقامت راه افتاده دل به تو بستم چونکه هستم کشته مُرده ی نگات ای شهزاده شهزاده احسان لطفی

ای‌ امام‌ زمان‌ الامان ای‌جان‌ جهان‌،جهان‌ جان زتـلألـوء نـورظهــور خیزم‌ به‌ حضور ازدل‌گور تو سوار براق برسی‌ زعراق به‌دلم‌مده‌داغ فراق به‌ علی‌ ببین‌ صفاتش به‌ اباالفضل‌ کشیده‌ معجزاتش بکشاند‌ ابن‌خطاب‌ وقحافه‌ رابه‌ آتش عمه‌جان‌ امام‌ زمان قربان‌ سنه‌جان‌ رقيه‌جان آگلمزسنه‌ دنيا ده‌ تای آی‌ باشواد ولانیم‌ من‌ بای آغلارام‌ ای‌جان‌ آدووا قربان‌ دردیمه‌ درمان ای‌جان تو خودت‌ بگو‌ که‌ هستی نه‌ سه‌ساله‌ که‌ رقیه‌ ازاَلستی تو همان‌‌ غمِ‌ عظیمی‌ که‌ سر مرا شکستی بخرم‌ ببرم‌ به حرم ز کرم ای‌جانم‌‌ اذان گوی‌ حرم باید از همه‌ جزتو گذشت یاصاحبِ صبح‌ روز‌هشت به‌ فراق مدام دهم‌عرض‌ سلام به‌ زقاق‌ِ مقام و خدام به‌ غم‌ دلت‌ صبورم نبرم‌ زیرلحد‌ زمال‌ وزورم همه‌ زخم‌های‌ هشتم‌ببرم‌  میان‌گورم ای‌ امام‌ زمان‌ الامان احسان لطفی

چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره سگ‌ شهنشه‌ طوسم‌ نه‌ کلب‌ آواره ای رضا رضا رضا ای دل‌ سرگشته من‌ همه‌ اعدادم گروی‌ هشته دل‌ بیچاره صور اسرافیله‌ یازده‌ نقاره من سگ‌ گوهرشادم هرجا‌ بهره‌ای‌ دیدم‌ حسابشو دادم سنگای‌کف اسمال‌ طلا‌ شهادت‌ داد که‌ با هر بار دیدنت‌ به‌ سجده‌ افتادم چون‌ دم دیداره موقع‌ اقراره احسان لطفی

غم‌ غم باب‌ السدره وعده‌مون‌ هشت‌محرم باب‌ السدره توی‌ قبرم‌ بذارین‌ تربت‌ و تمثالی که‌خودم‌ خریدم‌ از دم باب‌السدره حال‌ جهان‌ زاره ولی‌ چه‌ غم‌ داره من‌سگ‌‌‌ باب‌ السدرم نه‌ کلب‌ آواره ای‌ حسین حسین‌حسین ای دل‌ دیوونه باز هواتو کرده که‌ دلم‌خونه دل‌ سرگردون تو رو جون‌جوونت‌ ما رو برگردون غم غم‌ باب‌ السدره وعده‌مون‌ هشت‌محرم باب‌ السدره توی‌ قبرم‌ بذارین‌ تربت‌ و تمثالی که‌خودم‌ خریدم‌ از دم باب‌السدره غم‌ باب‌ السدره احسان لطفی

دل‌ عزاداره غمِ‌ اون‌ یاره که‌ بیشتر از همه‌ رقیه‌ دوسش‌ داره گره‌ خورده‌ زلفم‌ به‌ گوشهٔ‌ گهواره رَضیع‌ الْرُباب نگو شیرخواره‌ بگو شیرِ بوتراب طفل‌ صغیر عطشانم آتش‌ زده‌ بردامانم لب‌ تشنه‌ آسود ای‌ رودم‌ ای‌رود روی‌ دست‌ سرور دین شد علی‌ اصغر چو غمین حرمله‌زد  تیرجفا، عرض‌و سماء غوغا شورِفغان، آهِ‌ خزان، به عرصهٔ‌ دنیا جون‌ دلم قانون‌دلم زلفت‌سرو سامون‌دلم پای‌مقامت‌هفتِ‌دهه کاشکی‌بریزی‌خون‌دلم دل‌ عزاداره احسان لطفی

روضه‌ دار امام‌ رضا روضه‌ خون‌ امام‌ رضا گریه‌ کن‌ باچشمای غرق‌خون‌ امام‌ رضا روضه‌ رو اینجوری‌ خوند واسمون‌ امام‌ رضا إنَّ‌يَومَ‌الحُسَين أقرَحَ‌جُفُونَنا أسبَلَ‌دُمُوعَنا وأذَلَّ‌عَزيزَنا بِأَرضِ‌کَربَلا ای‌وای ای‌وای ریان‌ ابن‌‌ شبیب کشتن‌ کشتن جدما رو غریب مظلوم‌ مظلوم بی‌یارو بی‌حبیب روضه‌ دار امام‌ رضا احسان لطفی

تو شاها یکتاها تو هستی معناها حیدر بابا مُنِ رسوای رسوا کِردی ای دل ز بس این پا و اون پا کِردی ای دل ز بس که دیریِ مولا غمینَه زخم سروازی پیدا کِردی ای دل دل دل دل دلآرا ایلیا شاه‌ والا کوثر مست‌ سقا علی علی می می می طهورا حیدرحق‌حق‌ هورا مظهر یا اَهورا تو شاها احسان لطفی 

دل‌ و دلبر سر و سرور مَهِ‌ محشر سیصدو سی‌ و سه‌ دفعه‌تا اون‌ آخر علی‌ اکبر ضربانم همه‌ جانم نگرانم شب‌ هشتم‌ به‌ مقامت‌ بکشانم علی‌اکبر من‌ خالیه‌ دستم‌ که‌ بیام‌ پیشت  اون‌ باتو چه‌ شبای‌ سختی‌ که‌ نبود هیشکی‌ الا تو اولین‌ دفعه‌ برا تو دیدن‌ اشکِ باباتو علی‌اکبر می‌ مستِ‌ علی‌ اکبر تمثالشو واویلا این‌ سر پُر از زخمم نذریِ‌ ننه‌ لیلا دل‌ و دلبر احسان لطفی

هو السلطان هو السبحان قرآنم رضاجانم هو الثامن هو الضامن به‌ ایمانم رضاجانم سگ کوی خراسانم که‌ انسانم رضاجانم یگانه شاه ایران شیر یزدانم رضاجانم جان‌ جهان کهف‌ امان از درمران رَب‌ُ الفَلَک کُفْوُ الْمَلَک صَلو عَلَیک یا ابوالحسن شاه‌ِ وطن رب‌ِ سخن هشتم‌ ولی وجه‌ِ جلی حق‌ یاعلی یا‌ انیس‌ النفوس ایها المرتضی اباالحسن‌ علی ابن‌ موسی‌ رضا هو السلطان احسان لطفی

رضای‌ او رضای‌ حق قضای‌ او قضای‌ حق دلش‌ از ما سوای‌ حق‌ گزیده‌ عزلت‌ عنقا تو در معموره‌ امکان، خداوندی‌ پس‌ از یزدان چو در رگ‌ خون، چو در تن‌جان  روان‌ حکم‌ تو دراشیا اگر لطف‌ تو ای‌ داور  نگردد خلق‌ را رهبر ز آه‌ خلق‌ در محشر قیامتها شود برپا ای‌ جان‌ وای‌ جانان‌ رضا هم‌ دردم‌ و درمان‌ رضا ما رعیت‌ و سلطان‌ رضا ای‌ ساقی‌ مستان‌ رضا جانیم‌ سنه‌ قوربان‌ رضا ای‌ رهبر ایران‌ رضا اذن‌ به‌ یک‌ لحظه‌ نگاهم‌ بده سوز و آهم‌ بده یه‌ بــرات‌ کــربــلا به‌ رو سیــاهم‌ بده و مران‌ از در و راهم‌ بده تو پناهم‌ بده تو محرم‌ یه‌ مقام‌ و خیمه‌گاهم‌ بده رضای‌ او رضای‌ حق احسان لطفی

در شب‌ ظلمت‌ فانوس فضل‌ تو صد اقیانوس کرده‌ ای‌ تو تفسیر زنگ‌ ممتد‌ناقوس سُبْحَانَ‌ الله حَقّاًحَقّا إِنَّ‌ الْمَوْلَى صَمَدٌیَبْقَیٰ یَحْلُمُ‌ عَنَّا رِفْقاً رِفْقا حَقّاً حَقّا صِدْقاً صِدْقا والله‌ بالله‌ تالله‌ والله حیدر آقا حیدرمولا حیدر والا حیدر اعلا قاب‌ قوسین‌ اوادنی درب‌ جنت‌ میگوید یا اشهدان‌علی‌ولی‌الله قول‌ هو الله‌ احد تا قیامت‌ تا ابد یا علی‌حیدر مدد ای‌ به‌ دشمن‌ ها کابوس با خدای‌خود مانوس کردی‌ از حکمت‌ تفسیر زنگ‌ ممتد ناقوس سُبْحَانَ‌ الله حَقّاًحَقّا یَا ابْنَ‌ الدُّنْیَا دَقّاً‌دَقّا تَفْنَی‌ الدُّنْیَا قَرْناًقَرْناً ای‌ در لحنت وحیُ‌ یوحا عشقت‌ والله قداکرمنا یَا ابْنَ‌الدُّنْیَا مَهْلًامَهْلا زِنْ‌ مَایَأْتِي وَزْناً وَزْنا کُلّاًمَوْتا کُلّاًمَوْتا اِلّا وَجهُ‌اللهِ‌ العُلیا مظهرربِ‌صمد بی‌حدود و بی‌عدد یاعلی‌حیدرمدد در شب‌ ظلمت‌ فانوس احسان لطفی

مستان سجده بر دو ابروی تو من دارم من با همین سجده برون از صف کفارم قبله علی کعبه علی یعنی نمازم را الله اکبر رو به روی حیدر کرارم یا أبا القمر حضرت پدر موندم آخرش ربی یا بشر قال الصادق لعنت به عمر دم دمادم علی خالق دم علی أبا الآدم علی مولا حیدر ای شه کبریا حضرت ایلیا کور بشن سنیا مستان سجده احسان لطفی 

حالا که‌ مشهدم از همه‌ جز تو دل‌ کندم‌ و اومدم بوسه‌ بر خاک‌ باب‌ الجوادت‌ زدم تو قبولم‌ نما‌ گرچه‌ خوب‌ و بدم امیر مشهد یا رضا مولا طلایی‌ گنبد یا رضا مولا توی‌ گوهرشاد باب‌ القبله به‌ یادم‌ اومد یا رضا‌ مولا آب‌ و دونم‌ داد آی‌ خونت‌ آباد قلبمو گره‌ زدم‌ به‌ پنجره‌ فولاد هر طرف‌ هر سو غیر رویت‌ کو ضامن‌ سگت‌ شو ای‌‌ ضامن‌ آهو السطان امام رضا حالا که‌ مشهدم احسان لطفی

بده‌ ساقی یه‌ جلایی آخ‌ تو حسرت‌ تو مردم‌ چه‌ شبایی توی‌ مشهد بها گرفتم فکر‌ کنم‌ شدم‌ یه‌ پا‌ شیخ‌ بهایی همه‌ اینجا کربلایی‌ میشن ولی‌ من‌ تو کربلا بود که‌شدم‌‌ امام‌ رضایی یا امام‌ رضا امامه‌ رضا لاتِ‌ میدونم‌ میگه‌ چشامه‌ رضا همه‌ دولتا میان‌ و میرن اون‌ حکومتی‌ که‌ مستدامه‌ رضا رضا نمی‌میرد مرتضی‌ نمی‌میرد ز آب‌ سقاخانه‌ شفا نمی‌میرد نماز میت‌خواند به‌ خودشبِ‌ دفنش نوشته‌ است‌ به‌ قرآن‌ خدا نمی‌میرد بده‌ ساقی احسان لطفی

السلام علیک ای شه مردان علی صاحب کوثر و ساقی مستان علی ای شه لو کشف بطلب تا نجف حق علی مولا پدر خاکی و خاک نجف بر سرت خادمت انبیا کلب در قنبرت یا انیس النفوس یا انیس النبی تو اب الزینبی حق علی مولا ای شه مردان علی احسان لطفی

دنبال تو می‌گردم حسینم وای از دل پر دردم اینقدر بدنت زخمه آروم بغلت کردم یادمه می‌خوابوندمت روی شونم دردت به جونم به یاد اون روزا لالایی تو گودال واست می‌خونم تنها کشتنت لب تشنه رو‌خاک صحرا کشتنت وقت مغرب پیش زهرا کشتنت آخر اومدم توی قتلگاهت با سر اومدم زیر دست و پای لشکر اومدم آخر اومدم دنبال تو می گردم حسینم احسان لطفی

امام‌ ثامن‌ ضامن حریمش‌ چون‌ حرم‌ آمن زمین‌ از حزم‌ او ساکن سپهراز عزم‌ او پویا خرد طفل‌ دبستانش قمرشمع‌ شبستانش به‌ مهرچهره‌ رخشانش ملک حیران‌ تر از حربا نظام‌ عالم‌ اکبر قوام‌ شرع‌ پیغمبر فروغ‌ دیدهٔ‌ حیدر سرور سینهٔ‌ زهرا یاحق‌ مدد یاهو مدد یا ضامن‌ آهو مدد ای‌ وجه‌ الله‌ و صمد یا ضامن‌ آهو مدد ای‌ بی‌حدو ای‌ بی‌عدد یا ضامن‌ آهو مدد آمدم‌ ای‌ شاه‌ پناهم‌ بده ره‌ نشانم‌ بده سگ‌ شاھنشھ‌ِطوسم‌ استخوانم‌ بده خط‌ امانی‌ ز گناهم‌بده آب‌ونانم‌ بده به‌ ســرای‌ مشهـدت‌جــا و مکانم‌ بده السطان اباالحسن السطان اباالحسن امام‌ ثامن‌ ضامن احسان لطفی

اَلا به قربون وفات وقت وفاتم چشم به رات خیلی دلم تنگه برات لنگه براتم به نگات جونم بند جونت بابا آی قربونت این اسمِ به محزونت رقیه رقیه رقیه علی‌اکبر خیلی میخوادش من هرجا دختربچه دیدم ذوقشو کردم افتادم یادش وعده داده بودم به دلم بیام پیشت واسه میلادت نشد دیگه، ولی هستم یادت اللهمّ الرزقنا مرقد رقیه حال خوش اباالفضل حالم بَده رقیه نوره اگه دمشقت آخر ببین از عشقت جون میدم یه روز تو روضه‌ الا به قربون وفات احسان لطفی

دنیا حسین عقبا زینبه عالی حسین اعلا زینبه ساحل حسین دریا زینبه محشر حسین غوغا زینبه نام شما هر دو به دنبال هم آینه هم هستید و تمثال هم چنان که نام علی و رب یکیست نام حسین و نام زینب یکیست می سوزم از این تاب و تب دم میگیریم هر صبح و شب حیدر حیدر الله الله حسین حسین زینب زینب دلدارحسن دلبراکبره سالارحسن ساغراکبره فرمودحسن‌: مِن‌بعدِمَن وارث‌براین‌منبراکبره نام شما هر دو به دنبال هم آینه هم هستید و تمثال هم کسی که باشد مجتبی دلبرش چشم انتظار اکبر است دم آخرش یا علی اکبر أَمَّنْ‌یُجیبْ؟ نَحنُ‌الْمُضْطَر میبینمت روزِمحشر زیبازیبا قاسم‌قاسم الله‌الله اکبراکبر دنیا حسین عقبی زینبه لطفی کیانی

وقتی‌که‌حالم‌زاره دنیاسرم‌آواره قدم‌زدن‌توی‌نجف‌حالم‌وجامیاره اونکه‌تاصبح‌بیداره توکف‌ِیه‌دیداره میخونه‌ایوون‌نجف‌عجب‌صفایی‌داره بابای‌نجف منوتبعیدم‌کن‌کنارصحرای‌نجف نصف‌شب‌خدامیشینه‌به‌تماشای‌نجف غم‌هام‌اصن‌زکل‌فراموش‌میشن،بایه‌نجف قرنم‌نجفه وصنم‌نجفه خونم‌هرجامیخوادباشه،وطنم‌نجفه روحم‌کربلا وتنم‌نجفه کنشت‌ومعبد‌وخانقاه‌ِمنم‌نجفه اَلاکه‌خونم‌حلالت فدای‌صبح‌وصالت نجف‌به‌رقص‌درآردمرا‌به‌رغم‌کسالت بیان‌به‌وصف‌کمالت قاصروالکن‌ولالت آدم‌ونوح‌وهودوصالحه‌به‌تحت‌ظِلالت شبهای‌نجف یه‌جورایی‌حسودیم‌میشه‌به‌سگ‌های‌نجف آخ‌یه‌خونه‌زندگی‌میون‌دنیای‌نجف جون‌ننه‌بابام‌بشه‌فدای‌بابای‌نجف بگوبَه‌به‌نجف صدوده‌به‌نجف بیا‌حاجی‌زکعبه‌بین‌اَلَّـہ‌به‌نجف مقصدکربلا دم‌ِره‌به‌نجف بیخیال‌ذکر‌ودعابگوبَه‌به‌نجف وقتی که حالم زاره احسان لطفی

دعای زنده دلان صبح و شام یا حسن است که موی تیره و روی سپید با حسن است مبین ز نسل حسن هیچ کس امام نشد به حسن بینی اگر هر امام را حسن است آقای بقیع مه شبهای بقیع کاش تموم شه این سکوت شبهای بقیع تنهای بقیع شب یلدای بقیع کاشکی راه برم یه روز تو صحن های بقیع مولا مولا... سرم فدا حرمت آرزوی ما حرمت همه طلاهای مادرم برا حرمت میام تو مضیف بی بی شریفه میشه مثل صحن حضرت رضا دعای زنده دلان صبح و شام یا حسن احسان لطفی

علیمه عالمه عادله زینب عقیله عاقله فاضله زینب معنی عفت کامله زینب دشمن تو بی بی احمق و جاهله زینب زینب افتخاره اوج اقتداره تن به ذلت نمیده چون حیدر تباره یا زینب محشره زینب خدا محوره زینب علی منظره زینب جبل الصبر اصل امامه مسمای قیامه و ویرانگر شامه علیمه عالمه عادله زینب احسان لطفی

قربون اسمت برم آقا جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم هنوز یاد لب تشنگان کرب و بلا نگاه توست به دست عمو عزیز دلم قربون اسمت برم آقا جانم احسان لطفی

به نوافل دَم‌سائل به‌محافل صدوسی‌وسه‌دفعه‌‌روبه‌شمایل ابوفاضل میگه‌عیسی به‌صلیبم به‌کلیسا جای‌روح‌القدُس‌این‌دم‌بنویسا ابوفاضل من‌هرجاکه‌تمثالِ‌تورودیدم ماتم‌برد آره‌تواونی‌که‌واسه‌دیدارش بایدمرد مادرم‌غمِ‌زخم‌اون‌اَبروت‌رو خیلی‌خورد ابوفاضل دل‌چاک‌‌اباالفضل چشمای‌من‌عباسه رونیزه‌‌وهب‌میگفت عیسای‌من‌عباسه من‌ هر جا که‌ تمثال تو رو دیدم احسان لطفی

قرار دل بی قرارم همه کسمی ای نگارم قلادمو بکش ببر نجف من نمیتونم تاب بیارم در اومد دمارم ، خمار خمار خمارم ساقی بیا پیمانه را پر کن خرابم از باغ انگور ضریحت ده شرابم می می‌زنم با نام تو غرق ثوابم روزم علیه نوروزم علیه اونی که از عشقش میسوزم علیه شاهم علیه دلخواهم علیه لا اله الا اللهَ م علیه امیر دل بی شکیبم حبیب منی ای طبیبم لب تر کنی واست میمیرم ای آقای مظلوم و غریبم به پات خون میریزم عزیزم عزیزم عزیزم مجنون‌و دیوونت شدم ای آب و تابم دلبری نکن اینقدر بزار یک شب بخوابم خواب از چشام بردی نکن دیگه عذابم نابم علیه نایابم علیه ماه شبامو رگ خوابم علیه صبرم علیه نور قبرم علیه دین و آیین و شب قدرم علیه قرار دل بی قرارم احسان لطفی