کربلایی احسان لطفی

برو ساقی که خرابم اونقده گفتم علی علی علی خودم یه پا شرابم به جنون میثم تمار دست کم هر دو سه شب فکر طنابم یا به قول شاه صفویه سگ درباره همایونی شاه ابوترابم شاه ابوتراب تراب بر سر هر کی غیر ابوتراب رهبره تا صبح می بزن تا صبح هو بکش بابا حیفه شبه که به خواب بگذره خدا نمیخوابد مرتضی نمیخوابد به طاق ایوان نرخ طلا نمیخوابد شمایل فروش شهر نجف میگفت به لطف تمثالش کار ما نمیخوابد برو ساقی احسان لطفی

از علی میخونم سیر نمیشم سنم بالا بره پیر نمیشم من نمک گیر علی و بچه هاشم سر سفره ای نمک گیر نمیشم من قطره ای تو دریای علی ام ابرا وسوسه میکنند منو اما تبخیر نمیشم به علی دادم دلو این دل ناقابلو به خدا تو زندگی نجفش منو انداخته جلو میبینم کاسه به دست تو نجف عرفای واصلو پدر خاکه یل بی باکه با خیالش نمیپرم تا کجا ها که مرحب بعد مردنش اینو فهمیده که در افتادن با علی وحشتناکه غرش مرکبش رو شیر نداره هرکی میترسه که تقصیر نداره چشم و ابروش شبیه ذوالفقاره احتیاجی که به شمشیر نداره ساعات آخرم میاد کنارم وعده ی فَمَن یَمُت یَرَنیشَم لحظه ای تأخیر نداره میزنه پروندمو مُهرو من شرمندمو نجفت تنها مکانی که از ته دل میخندمو هر دفعه میرم نجف به خدا بارمو میبندمو علی طوفانه همه قرآنه چه هنرمندانه میجنگه و جانانه تنها پهلوان واقعی علی بود بقیه یا اغراقه یا افسانه از علی میخونم سیر نمیشم احسان لطفی

از کنه کعبه سر برون آرد برای کاف و نون ای نازنین یارا ، هو یا علی مولا سر تا به پا در حق زمین ربم امیرالمومنین ای نازنین یارا هو یا علی مولا عین الله ناظره بر دشمن چه قاهره از وصف ِکلام ِتو کلام من چه قاصره‌ اَسداللهه‌ ، عالم دستشه میگن که یدالله کور شه چشم ِهر چی منکر و بد خواهه‌ کوروش نوکر علیه از کنه کعبه سر برون احسان لطفی

ای ثنای کل عالمین ای صفای قلب زینبین ای غم مقدس همه پادشاه کربلا حسین عشق سه ساله وصفت محاله الله گودال جل جلاله یا اباعبدالله تب و تاب دلمی باب دلمی قاب دلمی اباعبدالله تو دل خواه دلمی شاه دلمی الله دلمی ای منشا نوره نیره کشتی نجات نشاتین ای باب بخشش پروردگار ای پناه انبیا حسین حسین... رب زمینی ذکر حزینی تو عشق بی بی ام البنینی دلم مست تو شده بسته تو شده وابسته تو شده اباعبدالله گل زهرا مددی یارا مددی عاشورا مددی ای ثنای کل عالمین احسان لطفی

حق روی دل من مهر اسداللهی زده یا مولا از انگور نجف خوردم که الان حالم بده یا مولا می‌خوردم که تب مستیم براتو صد در صده یا مولا کل میدان در بدر و نهروان توی چنگ مرتضی حیدره عباس راهو وا کرده و حالا وقت جنگ مرتضی حیدره غالب کل غالبی علی اسدالله الغالبی مظهر العجائبی داره علی بن ابیطالبی آیت عظمایی تو پس مستحق به سجده واجبی نعره زنم حیدر مدد واسه کوری دشمن ناصبی خیبر رو یه تنه کندی داره ای والله ناز شصت تو پیغمبر کوری چشم همه بیرق رو داده دست تو میچرخه ذوالفقار دورت آخه از بس که شده مست تو شیوه جنگیدنت جالبه حیدر اسدالله الغالبه تو صفین گفتند این عباس یا که علی ابن ابیطالبه محشر محشر محشری علی فاتح بدرو خیبری سینه سپر می کنم میگم آره حیدریم من حیدری توی خطبه کی گفته سلونی رو به غیر از تو که صاحب منبری توی خیبر و بدر و احد کسی ندیده ز تو غیر دلاوری حق روی دل من احسان لطفی

من اگر بهر حسین بن علی سینه زنم گریه گر میکند این پیرهنم روی تنم به روی سینه ی من حک شده با خط درشت من حسینی شده ی دست امام حسنم شاهم حسن دلخواهم حسن ای قمر و ای ماهم حسن نوکرم و کرب و بلامو از تو میخواهم حسن حسن حسن یا مولا... با کرامات حسن مور سلیمان بشود آخرین شام خزان صبح بهاران بشود به ید حضرت قائم نگرم آخر سر اهل عالم عربستان حسنستان بشود تاج سرم ای بال و پرم سائلتم ای جان کرم آخر سر شیعه براتون آقا میسازه حرم حسن حسن یا مولا... حسینی شده دست امام حسنم احسان لطفی

ندا آید از عرش برین که بسم الله ای روح الامین انشا کن در قرآن مبین قد انک ام المومنین ای جان ننه ام البنین قسم به شکی که باشد در یقین هستی تو هم کفو رب العالمین با چشم دل دیدم زانو زد خدا پاسفره شنبه ی ام البنین حق حق حیدر و با حقی همنشین هوهو یا قمر ای قمر آفرین حق و حی و هو جانم ام البنین مولاتی مدد جانم ام البنین ندا آید از عرش برین احسان لطفی

پیمبر غریب در صحرای من امام حسین بچگیم آقای من بزار بهت بگم کیه دنیای من دنیا دنیا دنیا دنیای من رقیه ساداته دیروز و امروز و فردای من رقیه ساداته آبروی دل رسوای من رقیه ساداته دارم من سر تعظیم به نام رقیه نمیگنجه عقلی در مقام رقیه اباالفضل به هم میزد زمین و زمان را که دنیا فقط باشه به کام رقیه دنیای من رقیه ساداته احسان لطفی

خطیب نافذ حق فروغ و نور شفق مطیع ربِّ فلق زینب زینب زینب زینب تویی صمصام جلی فقیه درس علی شهیر لم یزلی زینب زینب زینب زینب منور و نورا زینبه ، علیا زینبه بتول عاشورا زینبه ، والا زینبه وصی، به حق، زهرا زینبه یا ملیکه السما ابتدا و انتها ناخدای کربلا حق جبل الصبر ای علیمه عالمه یادگار فاطمه بانوی مکرمه خطیب نافذ حق احسان لطفی

هوالفاروق هوالاعظم هوالباقی علی مولا هو الظاهر هو الباطن هو الساقی علی مولا هو الرزاق هو الصدیق هو الکرار علی مولا هو المالک هو الناطق هو الجبار علی مولا رب الغضب رب الادب محبوب رب قدسی شجر نیکو ثمر والا گوهر شمس الضحی بدر الدجا روح الامین حب المتین یعسوب دین یا حی لا یموت یا والی الولی یا قاهر العدو یا مرتضی علی هوالفاروق هوالاعظم احسان لطفی

القصه غم و غصه ها بسه 133 برام مقدسه حالا دیگه نوبتی هم باشه نوبت شعر اله ملبسه اله مُلَبَّس علمدارِخوش‌دست بناشدکلیسا به‌ذکری مقدس اباالفضل‌ اباالفضل عموی رقیه خدای بلادِ عرب‌ کربلاده به‌وقت سیامس حریمت مرابس اباالفضل‌ اباالفضل من‌ سگ‌علمدارم مشک‌توایوونش‌شدحلقهٔ‌دارم بابام‌عباسه کی‌میگه بی‌کس و کارم سگ‌علمدارم دل‌مال‌ابوفاضل توبرزخ‌میرم‌دنبال‌ابوفاضل خداگہ‌گاهی،توعرش‌واسه‌تبرک یه‌دست‌میکشه‌روتمثال‌ابوفاضل اله ملبس لطفی برومند

ماه در نقاب آبروی آب دوباره باتو دیوونه شدم حضرت شراب فاطمی خصال حیدری مرام والایی و تموم نه فلک توی دستت حتی شدن ارمنیا مستت این دل واموندمه وابستت ای حضرت جانانه من ای روحم و ریحان من نمیدونم کفره ولی میگم به تو یزدان من ابوالفضل ابوالفضل... ماه در نقاب برومند لطفی

میروم سوی میخانه که جهان هیچ و مطروده بزنم باده از ذکری که تماما زر و سوده دم ذکرم ابوفاضل و دمادم ابوفاضل عجب اکسیر سرمستی تب حالم ابوفاضل ساقی پیاله را بده که همین بوده حاجتم لبریزه باده کن شها که ز کف رفته طاقتم ای بی مثل قمر قمر شه نیکو نگار من غیر از جمال تو قمر که نیاید به کار من یا من ارجو فاضله روح کلب پای منبرت آدم و نوح کاشف الغم افضل الدّم کعبه ی چشم شما اسم اعظم یاابالفضل یاابالفضل سیدی میروم سوی میخانه احسان لطفی

منی که ورد زبونم همیشه لعن امیه است هر چی که دارم تو عمرم صدقه سر رقیه است وقتی که میخونم از تو انگاری که روبروتم ذکر یا رقیه میگم همیشه توی قنوتم رقیه پای درد و دلام همیشه میشینه هوا داره منه رقیه روی دوش عمو منو هم میبینه هوا داره منه من رقیه ایمو جانم اباالفضل جانانم اباالفضل سلطانم اباالفضل من رقیه ایمو نام اباالفضل رو بام اباالفضل به نام اباالفضل منی که ورد زبونم لعن امیه برومند لطفی

مرا که بیقرار می کند حسن به جرئه ای خمار می کند حسن مرا که مست می برای غیر مست شراب را شرار می کند حسن دل مرا حسین می برد ولی شکار را شکار می کند حسن خدا تو صاحب کرامتی ولی بیا ببین چه کار میکند حسن حسن یا مولا حسن یا مولا مرا که بیقرار می کند حسن احسان لطفی

تولد تولد تولدت مبارک ای دلیل زندگانی تو جان جان جان جانی نور ایمانی شاه بی سپاه واسه من پناه عالمو میریزی بهم تا که میکنی نگاه سر جدای بی جرمو بی گناه گریونم من حتی شب ولادتت آقا حتی خدا تو عالم بالا گریه میکنه از این غوغا ای شاه سر جدای من ای مصباح هدای من من حسینو دوست دارم پس میگم به تو خدای من حسین حسین حسین.... تولد تولد تولدت مبارک ای تموم هستی من با تو دیگه ردیفه مستی من حق پرستی من سایه سرم قربونت برم حا و سین و یا و نون حرف آخرم شب عیدی بطلب حرم اربابیو ما همه رعیتان درباریم ولی بدون اگر چه سر باریم راس راسکی خیلی دوست داریم حالا که بد مستم کنون از عاقلان گشتم برون در مکتب دیوانگی اینه الفبای جنون ح س ی ن حسین مولا حسین حسین... تولدت مبارک ای دلیل زندگانی احسان لطفی

جانانه بهم بزن پیمانه که ظهور ساقی مستانه دیگه امشب نوبتی هم باشه نوبت شعر علم را بچرخانه علم را بچرخان بزن قلب گردان یه لشکر هراسان از آن تیغ ابرو از آن زور بازو از آن صوت بالا طنین دلارا رجز های قرا بخوان شیر حیدر بزن سمت کافر الله الله با یه ضربه ماردو زدی زمین الله الله دلهره گرفته لشکر لعین الله الله با شجاعت مثل کوه استوار الله الله یک تنه مثل یه مرد آهنین تندیس زمانه جان دو جهانه اباالفضل حامی امامه طوفان زمانه اباالفضل تکرار علی در هر جا و مکانه اباالفضل علمدار اباالفضل جهانگیر اباالفضل جهاندار اباالفضل سپهدار اباالفضل علمدار اباالفضل علمدار اباالفضل سیدنا یا ابوفاضل ... ذکر ابوتراب احسان لطفی

در مکتب دیوانگی اینه الفبای جنون ح س ی ن حسین مولا حسین حسین... در مکتب دیوانگی احسان لطفی

ذکر ابوتراب عجب مستی آور است این نام پیر میکده حوض کوثر است اول کسی که وارد جنات میشود از صنف نوکران علی دوست قنبر است رحمت به مادرم که مرامجلس تو برد این شوق نوکری اثر شیر مادر است علی مولا علی مولا... ذکر ابوتراب احسان لطفی

به سرم زده باز دوباره که بشم مست و خراب یارم بکشم قدحی ز شراب چشمان خمار نگارم پیمانه به دستم بابا از عشق تو سر مستم بابا روحِ نوره ، ذات غفوره ساقی شراب طهوره اگه میخوای خدا رو ببینی بیا نجف ببین چه جوره روح نوره ذات غفوره احسان لطفی

هر کی عاقله بدونه من میخوام دیوونه باشم با یه ذکر یا رقیه وسط میخونه باشم هر کی عاقله بدونه من با این جنون مریضم میخوام هر چی رو که دارم پای رقیه بریزم رقیه ضربان دل بی قرار منه کس و کار منه رقیه همه زندگی و دارو نداره منه کس و کار منه کس و کارم دارو ندارم ای کس و کارم یا رقیه من رقیه ایم و مست اباالفضل پا پست اباالفضل در دست اباالفضل یا رقیه جان من رقیه ایم و من کلب اباالفضل من جلب اباالفضل در قلب اباالفضله هر کی عاقله بدونه برومند لطفی

خیر امواتم باشه این، سلام از راه دور گریه کرده از غمت جن و بشر انسان و حور ذکر رو لب های من، دین من دنیای من خاطرات کربلا رو میکنم هر شب مرور شدم آدم تو صراط کرببلا بده دست من برات کرببلا ندیدم خیری تو این زمونه فقط خوشم من با خاطرات کرببلا جانه باب القبله جنانه باب القبله دیوونم کرده این اذان باب القبله ما رعیت بر آستان باب القبله نظری کن تو بر این سگان باب القبله رحمتت واسه همه ی، دنیا مشهوده حسین هرچی که فکر میکنم تو زندگیم بوده حسین ما رعیت زاده ایم، ما غلام ساده ایم واسه ما سینه زنا ارباب و معبوده حسین شب و روز اسمت نوای رو لبمه اگر سینه زنم دعای مادرمه خودم می‌دونم ولی دلم به خدا گرفتاره باب سدره حرمه ماهه باب السدره فدای باب السدره مست مستم من از نوای باب السدره جون میدم من آخر برای باب السدره نظری کن تو بر این گدای باب السدره جان باب القلبه احسان لطفی

جناب‌ شعور میزنه‌ این‌ شعر و شور که‌مستی‌ بجور گهواره‌ تا‌ زیرگور ندازد به‌ طـور بسـم‌خداوند نـور سَـلامٌ‌عَلَٰـى‌ قلـب ربـاب‌ الصبور ناموس‌خدا خدا بگریـد از غمـت ای‌ نور هـدا چرا ز آغوش‌ تو اصـغر گشته‌ جدا ام‌الشـهدا سکوت‌ اندرایمان جنم‌ در خطابه جهـاد قصیـده قلم‌درحجـابه با زینب‌ همواره تا صبح‌ بیداره نوشته‌ در قرآن خدا نمیخوابه سلام على‌ قلب رباب‌الصبور غما مستدام سایه تان‌ برغلام به‌ شهر صیام بهر تو آبـم‌حرام رسد بر مشام عطر محرم‌ مدام زبام‌،اَلْسَّلام کرب‌وبلاومقـام شب‌ های‌ مقام به‌ یـاد اشکای‌ سحـرها پای‌ مقام بگریم‌ هرشب‌ به‌ اتاقم‌ جای‌ مقام آقای‌ مقام به‌ شام‌ فراغـت، فراقـت‌ عذابه نخفتم‌ ز شوقم، وصالت‌ به‌ خوابه به‌ صحرای‌ محشر که‌ خلق‌ اندومُضطر شفاعت‌ به‌ دست سـگان‌ رُبـابه سلام علی قلب رباب احسان لطفی

آهای دنیا پروردگارم علیه من کردگارم علیه نه فقط من که معبود ایل و تبارم علیه صنم خیلیا نوکرت انبیاء پدر خاکی تراب ره تو کیمیا بده ساقی به کف شبی اندر نجف سگ خود را به خاک و خون بکشان ایلیا آهای دنیا پروردگارم علیه احسان لطفی

به نام جنون به نام شب سوم محرم و خون به نام اونی که براش میدم سر و جون به نام بی بی رقیه خاتون دل،دلو دلبر من دل ساغر من من سرباز سپاهتم رهبر من دل آره جای توعه زیر پای توعه اگه چیزی دارم به لطف بابای توعه رقیه رقیه نوکر دربارم رقیه رقیه بهترین اذکارم رقیه رقیه گرچه قابل نیستم رقیه رقیه خیلی دوستت دارم به نام جنون به نام شب سوم احسان لطفی