دانلود مداحی کربلایی حسن عطایی | آرشیو کامل صوتی و تصویری

دم پروازه دم پروازه چه بی‌اندازه دلم شاده که تو روضه و توی حرمم برای اینکه سبک شه بالم به سینه واسه این عشق تو محکم می‌زنم دلم لک زده بود برا ماه غمت برای هیئتا برا محرمت برای کتیبه ها دم محتشمت باز اين چه شورش است که در خلق عالم است باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است امیر نایاب امیر نایاب و نعم الارباب که هر لحظه به لحظه دم تو روی لبم تو اینقدر آقا ارزشمندی محاله تورو یک لحظه هم از دست بدم چه خوشحالم از این که تو یار منی دلم جای شماست تو دلدار منی تو اوج مشکلات هوا داره منی لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین

میدونستم دلم تنگت میشه اما نه انقدر اسیر خاک و خون رنگت میشه اما نه انقدر حسین جان حرم اگه بهشته دیگه معنای آغوشِ تو چی میشه ببین اتاق قلبم بدون عکس شیش گوش تو چی میشه بگو تکلیف من که شدم یه عمر سیاهپوشِ تو چی میشه جهنم چیه جز دوری بهشتم بی حسین سخته اگر تو برزخم باشم خیالم با حسین تخته حسین ارباب خوب من میدونستم که مجنونت میشم اما نه انقدر به من گفتن پریشونت میشم اما نه انقدر حسین جان نزار دور از تو باشم من از اینکه بگن مجبوری میترسم همینجوری قبول کن که اینجوری نشه بدجوری میترسم کجاست آغوش گرمت من از سرمای سخت دوری میترسم توی یک عالمِ دیگم من این عالم رو دوست دارم با روضه‌ات حال من خوبه من این حالم رو دوست دارم حسین ارباب خوب من

قسمت اینه که منم شهید بشم با لب تشنه مثل امام حسین زیر لب همش میگفتم ای خدا پاش به اینجا نرسه امام حسین به ابر گفتم بباره این روزا تا وقتی میتونه به آب گفتم که امام حسین من تشنه نمونه به باد گفتم که سلامِ آخرم رو برسونه سلام مقطع الاعضاء سلام مرمل بالدماء سلام شهید کرببلا سلام شهید کرببلا میدونم میخوان باهات چیکار کنن الهی برا تو مسلم بمیره بازار آهنگرا رو میبینم که چجوری داره رونق میگیره به سنگ گفتم که از الان واسه تو روضه بخونه به خاک گفتم بدنش یه وقت روی زمین نمونه به باد گفتم که سلام آخرم رو برسونه سلام مقطع الاعضاء سلام مرمل بالدماء سلام شهید کرببلا

هر کسی که توی دنیا رسیده به جایی سر این سفره ی عمریه که کاسه لیسه تصدقی شب عیدی به ما کنه آقا برا زیارتش اسممونو بنویسه تکه کلام هر پیر غلامه وقتی میفتم یاعلی گفتن عصامه قربون سادات میگن روایات در نجف نقل شب عقد آقامه علی یا حیدر حیدر حیدر باب المراد نجف صحن حضرت زهراست چون بی بی فاطمه صاحب قلب علیه یکی از نوکراشم شاه عباسه که روی مهر حکومتش واژه ی کلب علیه حبل المتینه یعسوب دینه خوشگل ترین اسمش امیرالمومنینه حرف حسابه لحن خدابه هر کس به نا حق جای آقامون بشینه علی یا حیدر حیدر حیدر حاجی واقعی اونه که به جای کعبه هفت دفعه دور سر علی چرخیده باشه مگه میشه کسی حج بره توی طوافش شکاف گوشه ی کعبه رو ندیده باشه بالا کنار پروردگاره پایین یتیما رو روی دوشش میزاره حبل المتینه یعسوب دینه خوشگل ترین اسمش امیر المومنینه علی یا حیدر حیدر حیدر خوشگل ترین اسمش امیرالمومنینه حسن عطایی

اذان کربلا چه خبره الان کربلا بدا نشد بیان کربلا نماز کربلا منو میاری باز کربلا با دل من بساز کربلا بیا کربلا منو نبردیا کربلا هستند الان کیا کربلا شهر دوست داشتنی کربلا خونه‌ی آقای منی کربلا کربلا کربلا کربلا... غروب کربلا خاطره های خوب کربلا تو قلب من بکوب کربلا چشم کربلا آخ که فدات بشم کربلا من با غمت خوشم کربلا بگو کربلا همیشه رو برو کربلا شده‌ یه آرزو کربلا شهر دوست داشتنی کربلا خونه‌ی آقای منی کربلا کربلا کربلا کربلا... سلام کربلا روضه بخون برام کربلا از بدن امام کربلا چی بود کربلا کی پیرهنو ربود کربلا یار براش نبود کربلا رسید کربلا سرشو کی برید کربلا موهاشو کی کشید کربلا راست روی نیزه هاست کربلا ‌ پس بگو خواهرش کجاست کربلا شهر دوست داشنی کربلا

شاه بی حبیب ، بی یار و مجیب بی مثل و همتا یکتای یکتا غریب غریب به عشقت دچارم آقا برات بی قرارم آقا به جز تو تو روز محشر کسی رو ندارم آقا من به تو مدیونم تا ابد مجنونم ای تمام جونم یا اباعبدالله بهترین آرامش معنی آسایش اونی که میخوامش یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین سر مستم عجیب ، مست بوی سیب رو لب هام آهه ، ای شاهنشاهه غریب غریب تمام وجودم هستی تو ذکر سجودم هستی شده حب تو سرمایه‌ام تو بود و نبودم هستی ای نماد عزت ناجی این امت سد راه ذلت یا اباعبدالله غرق ادراکم کن تو خودت خاکم کن کربلا خاکم کن یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین.... ای خد التریب ، یا شیب الخضیب با تیغ و دشنه ، کشتنت تشنه غریب غریب دل از‌ عشق تو آکنده چه رحمانی و بخشنده نه تنها تشیع بلکه شد اسلام ز خونت زنده ای امام حق خواه بهترین تکیه‌گاه فرق راه از بی‌راه یا اباعبدالله مرد آزادی‌خواه نور خورشید و ماه روضه هات دانشگاه یا اباعبدالله یا اباعبدالله حسین شاه بی حبیب حسن عطایی

منو یاد خاطره ها و چشمای ترم چی میشه به شیش گوشه باز بخوره گذرم الهی بگیره نفس یه شبی تو حرم حرم حرم حرم حرم حرم آرزومه هنوز عکسی که گرفتم تو کربلا رو به رومه بدون حسین بمونم تو دنیا کارم تمومه حرم حرم حرم آرزومه به اشکای جاریِ این چشام دلمو رو دست می گیرم میام به همه رفیقای هیئتیم گفتم اربعین دیگه کربلام دلی رو میخوام که فقط باشه تنگ حسین چه خوبه گرفته کارام همه رنگ حسین دل از همه میبره اسم قشنگ حسین حسین حسین حسین حسین زندگیمه همه خاطرات شرینی من از بچگیمه رفیق روزای زمان خستگیمه حسین زندگیمه در خونش عمریه نوکرم آقایی که سایه اش روی سرم مگه کسی هست که ندونه من سگ خونواده ی حیدرم رسیده همیشه بهم خیر کرببلا یه عمره که درسه برام سیر کرببلا من از همه دل میکنم غیر کرببلا کربلا کربلا کربلا کربلا کربلا دعامه یه بغض از زیارت اولم هنوز تو صدامه یه عکس از حرم خریدم همش جلو رو چشامه کربلا کربلا کربلا دعامه همیشه پناهمه کربلا آره تکیه گاهمه کربلا شروع نفس پای روضه بود عاقبت راهمه کربلا منو یاد خاطره ها و چشمای ترم حسن عطایی

رفاقت کرده اگه شب تا صبح پیش خدا سر کرده آخه چیزی نیست اگه یک شب چهل جا میره برمی‌گرده رو سر انگشتش زمین و هفت آسمان داره میگرده تموم اعمال علی، خیر‌العمل امیرمؤمنین شده قبل ازل خدا که نیست ولی بذارید که بگم کنار نام مرتضی عزوجل جهان مبهوت از شکوه این آقا که مگه بشر میشه آخه این چنین باشه امورات دنیا رو خدا داده توی دست حیدر تا مالک زمین باشه هیاهو داره، همه میگن دشمنش چه‌ قدر رو داره رو دور بُرده، آخه حرز فاطمه به بازو داره بدون شمشیر یه لشکر کشته با خم ابرو داره جون می‌گیره نبی با آواز علی میدون جنگ می‌رقصه با ساز علی خدا براش می‌خونه لَا حَوْلَ وَ لَا لرزه به پیکرا که می‌ندازه علی توی اوج جنگ که اون دوتا غاصب هی فقط فرار می‌کردن فقط علی مونده به سمت کوه‌ها بدو بدو رفتن تا سه روز کشید برگردن، علی ولی مونده علی می‌جنگه کًمیِتِ دشمن به‌ پیش پاش می‌لنگه میاد به جنگش اونی که واسه‌ی عزراییل دلتنگه با طرز خاصش یه‌ جوری زد دشمنو که گیج و منگه عشقه علی مرتضی تاج نبی دیدن روی علی معراج نبی همیشه محتاج به دست مردمه هرکسی که نباشه محتاج علی چه با سرعت می‌زنه که سر بی سر میدوه نمی‌فهمه فاتحه‌اش شده خونده چه با سرعت می‌زنه که رعد تیغ علی یک لحظه دشمنارو سوزونده مالک زمین حسن عطایی

از راز ضربه های علی بین کارزار تنها خوده خداست که سر در میاورد اعجاز مرتضاست که در بین معرکه او از حرامزاده پدر در میاورد تو میدون به دشمنش به قدری که پلکش رو ببنده فرصت نمیده با یک ضربه ده نفر رو میزنه عزرائیل رو خیلی زحمت نمیده منشور بقای هر حکومتی متن فرمان نامش به مالکه خاک زیر قدم قنبرشو دارن سُرمه میکنن ملائکه علی عادله علی فاضله علی صادقه قیاس علی با هر حاکمی مع الفارقه هارونه هر کسی که علی نیست شک نکن بعد از نبی پی دو سه گوساله میرود طفلی که یا علی سخن اولش شود آن طفل یک شبه ره صد ساله میرود شاید کِشتی سازه نوح نبی کِشتی بان ولی جناب حیدره یک لشکر حریف حیدر نمیشه این مفهوم جنگ نابرابره تو میدون یلای نامی عرب مخفی میشن همه از دید علی تقوا توی جنگ یعنی هرکیُ کشت تا هفت نسل بعدیشو دیده علی به هر منسبی به هر رتبه ای علی لایقه قیاس علی با هر حاکمی مع الفارقه از راز ضربه های علی حسن عطایی

دنیامه کنج حرم آقامه این همونی که میخوامه یه اقیانوس آرامه آرامش من تویی همه ی خواهش من کار منی و کوشش من ای سایه ات آسایش من روی زبونم بریز نمکت رو برسون آقا دست کمکت رو پدر عالم یا اباعبدلله زیر پر و بال بگیر کودکت رو جانانم بسته به غم تو جانم تو عراق و من ایرانم تویی پدر سلطانم سلطان کرم به خاطر چشمای ترم منو برسونم به حرم واسه اربعین منتظرم آروم دل ای سایه سر آقا از رو اسم ما ساده نگذر آقا کار من گیر یه گوشه نگاته منو بغل کن منو بخر آقا دنیامه کنج حرم آقامه حسن عطایی

تا گفتم حرم نداره دلمو صحنش کرد دنیا سفره ی حسن بود که خدا پهنش کرد خورشید سر سفره ی تو نورانی شد دریا با رجز های تو طوفانی شد اصلا واسه غربت تو دلواپس بود ابری که دلش گرفت و بارانی شد شمس اول و امام ثانی و مقتدای ثالثی حسن تو برام همه کسی حسن تو به دادم می رسی حسن سید شباب به اهل جنتی تو ابو محمدی حسن دست رد بم نزدی حسن یا حسن جان مددی حسن آخر ساخت گنبد تو سهم ایران میشه یعنی روزی عربستان حسنستان میشه آقا میدونم که اون روزا نزدیکه والله قسم دل تو دلم نیست دیگه آخر فرشچیان طرح ضریحتو میده استاد سازگار شعر ضریحتو میگه می‌دونم یه روز تو هم مثه حسین میشی صاحب حرم حسن تویی سایه ی سرم حسن ای خداوند کرم حسن بین گنبد طلا تا گنبد زهرا بین الحرمین میشه مثل مرقد حسین میشه جنت تو عالمین میشه یا حسن جان مددی حسن نماهنگ حرم نداره حسن عطایی

بگذار عالمیان طعنه زنندم گویند هر که خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست آدم نیز توبه اش به خاطر وجود تو امضا شد آقا شد جزو زائران تو که شد خلیل و موسی و عیسی شد تازه جزو ما شد آدم نیز آدم نیز آدم نیز به هوای کربلا گفت حسین توی سختی و بلا گفت حسین یکی تو سینه ی ما گفت حسین خدا گفت حسین خدا گفت حسین عاقلان آن است که از عشق تو دیوانه شود هر که از عشق تو دیوانه نشد عاقل نیست زندگیش به خاطر وجود تو احیا شد پیدا شد وقتی خاک پای عابس و حبیب و اون همه آقا شد زندگیش زیبا شد عاقل نیز عاقل نیز عاقل نیز بین مروه و صفا گفت حسین سعی کرد و بار ها گفت حسین دوره کعبه وقتی که گفت خدا خدا گفت حسین خدا گفت حسین بگذار آدمیان طعنه زنندم گویند حسن عطایی

نَادِ عَلِیًّا مَظْهَرَالْعَجائِبِ تَجِدْهُ عَوْنًا لَکَ فِی النَّوائِبِ کُلَّ هَمٍّ وَ غَمٍّ سَیَنْجَلِی بِعَظَمَتِکَ یا اَللهُ بِنُبُوَّتِکَ یا مُحَمَّدُ بِوِلایَتِکَ یا عَلِیُّ یا عَلِیُّ یا عَلِیُّ ناد علیا مظهر العجائب حسن عطایی

عقب عقب رفته، دشمنِ تبهکار جلو جلو اومد، وقتی‌که علمدار با نگاه نافذ، با این طرز رفتار چه می‌کنی عباس، نقابتو بگذار خونِ علی به جوش اومده یک دفعه تو رگِ گردنش گرد و خاک میکنه وسط معرکه با نگاه کردنش اگه حسین میذاشت یه نقشه‌هایی داشت واسه‌ی دشمنش کمتر داره می‌گیره، جلو چشاشو خون واسه‌ی دشمنش  می‌کشه خط و نشون الله اکبر از هیبت و حشمتش جا داره باز داره بگه علی اکبر اذون شبیهِ سپاهه، حضرت سلیمان دشمنا شبیهِ، مورچه‌های حیران چشماش مثل والفجر صورتش الرحمن تفسیر میشه با اون آیه‌های قرآن شبیهِ زلزله وسط واقعه کیه داره میاد سوره‌ی صورتش فاتحه می‌خونه اگه حسین بخواد آیه های اذان، داره میشه خطاب باز به صمود و عاد انگار که باباش علی گرم تلاوته آیه‌ی رحمته، خدا تو این قامته بسم رب الحسین ذکر روی لبش ارث اون از علی ارث شهادته عقب عقب رفته دشمن تبهکار حسن عطایی

آدم گریه کرده حوا گریه کرده با سر بریده برا تو یحیی گریه کرده قطعا از یوسف یعقوب نبی دل میکند اگه یک بار علی اکبر تو میدیدش آدمی که سیب خورد و از بهشت بیرون شد بوی عطر سیب کربلای تو بخشیدش بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش همه نوکرند همه نوکران اباالفضل تو غلام غلام علی اکبرند حسین جان حسین جان حسین جان حسین میگفت تو دل چاه یوسف یا اباالفضل موسی تا میخواست واشه دریا میگفت یا اباالفضل نوح اگه از طوفان ها به سلامت میره بادبان کشتی نوح علم عباسه توی بدترین شرایطم عموما انبیاء اسم اعظمی که میگن قسم عباسه به نام خداوند جان آفرین خدای اباالفضل ام البنین کسی شک داره معجزه میکنه یه امسال بلند شه بیاد اربعین اباالفضل اباالفضل اباالفضل آدم گریه کرده حسن عطایی

زینب مثل یه کوه سیّاره وقتی چادر به سر داره عالِمه مثل زهرا و مثل علی بی‌تکراره پای درس قرآنِ زینب جبرائیل شده شاگرد اول مریم و آسیه با حوّا خادمن از اول حدیث مفصّل بخون از این قصّه‌ی مُجمل حتی همسایه ندیده توی کوچه سایه‌ی زینب رو نور معجرش داره می‌تارونه چشم تاریک شب رو زینب، یا زینب... زینب، زن ولی جنم داره که اسمشم قسم داره دیگه بعد ابوفاضل همه دیدن علمداره ما رأیت میگه تا زینب دشمنش مات و مبهوتد میشه خطبه که می‌خونه می‌لرزه کاخشون از ریشه جهنّم میشه شام از بس که خطبه‌هاش آتیشه به روی منبر تا لحنش شبیه باباش ابوتراب شد دیدن که از ترس نوه‌ی هند جگرخوار جگرش آب شد زینب، یا زینب زینب دختر شیر کرّاره واسه اونا یه هشداره همیشه فاتح جنگه آخه رقیه رو داره مثل دریا زینب قبل از هر طوفانی غالبا آرومه اما تا می‌جنگه دشمنش به شکست محکومه این حرفا چیزی نیست این تازه شروع خانومه دست اباالفضل به همراشه پس بی‌‌برادر زینب نبود قطعا کربلا توی کربلا می‌موند اگر زینب نبود زینب مثل یه کوه سیاره حسن عطایی

دروازه ی خیبر رو با یک دست میگیره آخه کی حریف این شیره دستمال زرد حیدر دشمن رو ترسونده مگه کسی هم باقی مونده زانو زده سراسره لشگری با یه غضبه تو همونی که میکشی مرهبو با یه غضبه ای خوش آن روز که از نابودیِ قوم یهود دل این جامعه صاحب‌الزمانی بشود دشمنت مثل زباله همه جا ریخته است وقت آن است که زمین خانه تکانی بشود دروازه خیبر حسن عطایی

جونم برات بگه یه وقتایی خیلی دلم می‌گیره یه وقتایی میشه دلم از همه‌ی آدما سیره ولی همینی که میام دو قطره اشک برات می‌ریزم غمای عالم از دلم، بار سفر می‌بنده میره می‌میرم اگه روضه‌ها نباشه می‌میرم اگه اشک برات نریزم می‌میرم یه روزی برا غمای تو ای عزیزم حسین عزیزم منم منم قطره، تویی تویی دریا کیو دارم آخه به جز تو، تو دنیا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا جونم برات بگه چه قدر زندگیا سخت شده آقا خودت داری می‌بینی این روزا چه بی‌رحمه زمونه می‌خوان که آتیش بزنن به اعتقادای ما اما حرارت عشقته می‌کشه تو دلا زبونه تا زنده‌ام باید از غمت ببارم تا دارم غم تو، غمی ندارم وقتی که مُردم از غمت آقا جون بیا کنارم تو ظلمت قبرم وقتی میشم تنها میای کنار من حتی میگم اون جا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا جونم برات بگه چه قدر تشنه‌ی خستگی راهم چه قدر دلم تنگه برای سفر اربعین آقا با گرد و خاک راه دوباره کاش بیاییم تو حرم تو چیه مگه دلخوشیمون تو زندگی غیر از این آقا تو رویا لابه‌لای جمع زوار می‌بینم دوباره توی طریقت می‌بینم به تو می‌رسم دوباره، به تو رفیقم تو این بیابون، تو این دل صحرا برات میشم مجنون، برام میشی لیلا دروغ زیاد گفتم تو زندگی اما حضرت عباسی دوست دارم آقا میمیرم اگه روضه ‌ها نباشه حسن عطایی

بی تو فاطمه پژمردم تو که رفتی منم مردم غم و غصتو خیلی خوردم تو خونم تو رو کم دارم میدونی بی تو غم دارم دوری تو منو آزردم یادمه همه خاطره هامونو یادته بی بی اون قدیمامونو یادته عروسی دوتامونو یادمه خوشی های تو خونمون یادمه که گرفت خونمو خزون یادمه که بهت گفتم بمون زهرا بی تو شدم تنها ببرمم از اینجا امون از این دنیا توی خاطرمه غم هات جلو چشممه اون اشکات کاشکی من رو میبردی همرات غم تو منو پیرم کرد از همه دنیا سیرم کرد لحظه ای که اون در روت افتاد یادته بی بی دستای بستمو یادته که غرور شکستمو یادته آه سینه خستمو یادمه پوشوندی خون بسته رو یادمه منم اون روز آخرو یادمه گفتی در بیار اون درو ای داد در رو سرت افتاد رو پسرت افتاد بال و پرت سوخت زهرا بی تو شدم تنها بی تو فاطمه پژمردم حسن عطایی

آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگرد نیست مثل ابی‌عبدالله همه‌جا رو گشتم اما به خودم برگشتم همه‌جا رو دیدم اما به حرم برگشتم اگه از درِ خونت به غلط رامو کج کردم دو قدم رفتم اما زود سه قدم برگشتم به خودم برگشتم به حرم برگشتم دنیای بی حسین اگه آخر غمه آخر غمه دنیای با حسین به آخر نمی‌رسه آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگرد نیست مثل ابی‌عبدالله تو با من هستی اما باز با خودم درگیرم بدون کرب و بلا باز از همه جا دل‌سیرم چینِ روی پیشونیم از اثر دوریته اگه می‌بینی آقا توی جوونی پیرم شده این تقدیرم که برات می‌میرم گاهی برامون نرسیدن رسیدنه به شما رسیدنه اونجا که دستات به نوکر نمی‌رسه آه این حسین کیست که میگن بهش ثارالله گشتم نگردید مثل ابی‌عبدالله یا‌ ابی‌عبدالله، ابی عبدالله، ابی عبدالله آه این حسین کیست حسن عطایی 

مرگ برا هر کسی یه روز تصویر میشه فکرشم نمیکنی چقدر زود دیر میشه چه کنم دستم خالیه؟ چه کنم با زخم گناه؟ چه کنم با این خستگی؟ منه گم کرده راه پُر از حسرتم – پُر از دردم کاش میشد برای جبران – برگردم من که عمرمو توو غفلت – سر کردم کاش میشد برگردم فَمَن یَمُت یَرَنی» حق‌شم همینه هر کسی که می‌میره مولا رو می‌بینه چه کنم با شرمندگی؟ چه کنم با بُغض گلو چه کنم وقتی که می‌شم با علی روبه رو پُر از خالیه کوله‌بارم من به غیر عشق حیدر چی دارم؟ من اگه علی نباشه – بیچاره‌م تشنه‌ی دیدارم دوباره قلبم اِحیا میشه با علی هر زمین‌خورده پا میشه با علی درای توبه وا میشه قلبا اِحیا میشه نماهنگ کاش میشد برگردم حسن عطایی

یا مُمتَحَن اسم تو نمک داره حسن روی لبم شعار حسن زندگیتو بخشیدی سه بار کَرَمِ تو می‌باره حسن به عزت و شرفت آقا قسم یه روزی می‌شه بیرقت عَلَم فرشچیان به زودی ضریحتو با دست خودش می‌زنه قلم عجب ضریح عظیمی ماشاالله عجب رواق و حریمی ماشاالله چه عطر یاس و شمیمی ماشاالله عجب امامِ کریمی ماشاالله ای منجلی پسر جگردار علی پهلوون کرّار علی جنگ جمل‌و برهم زدی یه تنه علمدار علی دشمنت نداره دیگه قرار می‌ریزه سراشون هزار هزار شتر سوارو جوری زدی زمین یه لشگر گذاشتن پا به فرار پیچیده تو دل لشگر ماشاالله حسین میگه به برادر ماشاالله وارثِ فاتحِ خیبر ماشاالله یلِ دلاورِ حیدر ماشاالله اسم تو نمک داره حسن حسن عطایی

أسعدالله أیامنا و أیامکم هله‌هله هله‌‌هله از چهره ی گندم گونش گندم برکت پیدا کرد از بسکه عظیم الشأن است عالم عظمت پیدا کرد خورشید فقط ثابت بود آنقدر به گردش چرخید آنجا حرکت پیدا کرد شب و روز مه و سال به هر حال به گردش به حولش به دورش چو خورشید بچرخید بچرخید چه عیدی چه عیدی چه عیده سعیدی در این عید اعیاد دل شاد بخندید بخندید فرج گشایش راه است و شاه راه نجات برای آمدن صاحب الزمان صلوات أسعدالله أیامنا و أیامکم هله‌هله هله‌‌هله بر ابر نگاهش افتاد پس ابر پر از باران شد منجی جهان شد وقتی موعود همه ادیان شد یک قطعه زمین را بخشید تا خانه ی امنش باشد آن مملکت ایران شد به این خاک به افلاک به آفاق دهد رزق به یُمن نفس هاش به لطف حضورش حضورش به عالم زمین نجف را کند پا یتخت حکومت زمان ظهورش ظهورش امشب شب عید است و نزول برکات بر چهره ی‌ دلربای مهدی صلوات نماهنگ اسعد الله ایامکم حسن عطایی

مَبروک یا ٱم البنین هلهله مبروک طلع البدر کشف العشق ظهر النور زن های عراقی از نزدیک و از دور اومدن توی صحن تو این شب مسرور روبروی ایوون محضر اباالفضل واسه عرض تبریک به مادر اباالفضل پسرامون به فدای پسره ام البنین مثه پروانه می گشت دوره سره ام البنین خونده درس غیرت و تو محضر ابوتراب درس تربیت و هم تو محضره ام البنین مبروک یا ام البنین هلهله مبروک جاء میلاد جاء مَولود عید الاعیاد از کوت و سماوه از بصره و بغداد واسه عرض تبریک تو این شب میلاد بادیه نشینا هر کس که دخیله میرن نجف امشب با شیخای قبیله پسر اباالحسن میشه یل جنگ عرب سبزسبزسبز میشه بخت کم‌ رنگ عرب اعتقادات عراقیا به عباس و ببین ابوفاضل اومده عوض‌شه فرهنگ عرب مَبروک یا ابالحسن هلهله مبروک نماهنگ هلهله مبروک حسن عطایی

امشب همه‌ی ناشدنی‌ها شدنی میشه بیرون نمیره هیچ کسی دست خالی از پیشت قمر بنی‌هاشم هر کس شده دست به دامنش گفته که به قرآن کاری می‌کنه یادت بره گدایی یا سلطان قمر بنی‌هاشم مدیونیم به سایه‌ی علمش محتاجیم به دست با کرمش روزی یه سالمون میرسه به یمن پا قدمش باب الحوائجه یعنی که اسمش دوای کل درداست حاجت ازش زیاد می‌خوام چون دستش به کم نمیره عباس جان قمر علی ابن ابی‌طالب جان ثمر علی ابن ابی‌طالب جان پسر علی ابن ابی‌طالب همه‌ ناشدنی ها شدنی میشه حسن عطایی