دانلود مداحی کربلایی حسن عطایی | آرشیو کامل صوتی و تصویری

سلام علی آل یاسین علی طاووس اهل الجنة پیرو صاحب الزمانم الحمدالله و المنة تو مسیر ظهور آقا با اینکه دارم من تولی اما توی خیمه ی سبزش میرم از مسیر تبری والله تاالله لعن دشمن ذکر بقیة اللهِ لعنت بر دشمن مولا هزار و صد و چند ساله که چشم انتظار انتقامه به قربان مادر سادات که ولی دمش آقامه دعامه که تو راه آقا همیشه ثابت قدم باشم وقتی اونا رو میسوزونه آرزومه که من هم باشم والله تاالله لعن دشمن ذکر بقیة الله لعنت بر دشمن مولا سلام علی آل یاسین حسن عطایی

لطف تو آقا شامل هر چی گدا و سائله ارمنی هم جای عیسی ذکرش یا ابوفاضله فدای قد رشیدت خدا قمر آفریدت همیشه پشت حسینیه، کسی جلو تر ندیدت گردنم دینت ندیدم عینت من فدای دلاوری جنگ صفینت ابرویت ای قمر پیوستگی دارد مستی به چشم تو وابستگی دارد اسمت توان من وقتی زبان من مشغول ذکر توست چه خستگی دارد قمر بنی هاشم... پیش چشای برادر، رو کعبه رفتی رو منبر گفتی که اینجا یه خونس بهش شرف داده حیدر نگاهته ذوالفقاره، بدا به حال شکارت هی میگه الله اکبر، رقیه به افتخارت چه علی واری ضربه هات کاری دشمنم میگه توی میدون چه علمداری دل بر تو بستمو دل بر نمیدارم جانم تویی و من جانم بدهکارم ای صاحب نفس کرده دلم هوس مشایه کربلا باشم من این بارم قمر بنی هاشم لطف تو آقا حسن عطایی

کرم الله کرم عباس رفع الله علم عباس ای یل بلند والا جانم عباس ای قمر مه سیما جانم عباس تشنه لب تو دریا جانم عباس ذکر تموم مردم ایران اباالفضل قسم تو هم تراز قرآن اباالفضل آخه به چه زبونی بگم قربونت شم قربان اولوم اباالفضل ای جان اباالفضل خدا رو سینه ام نوشته عباس بهشتم والله بهشت عباس خوشگل بنی هاشم جانم عباس ذکر لبای قاسم جانم عباس یار امام قائم جانم جانم اباالفضل ای یک تنه برای حسین مثل لشکر ای کعبه‌ ی خدا شده واسه تو منبر آخه به چه زبونی بگم قربونت شم بنفسی انت یا عباس بن حیدر کرم الله کرم عباس حسن عطایی

دوباره بیقرار یارم دوباره مستی میشه کارم خبر دست اول دارم حسین اومده همۀ دنیا مست مسته می‌بره بالا دسته‌دسته بگو به اون دلای خسته حسین اومده بارون نم‌نم می‌باره از ابرا عین دریا میشه صحرا از قدم‌های پرخیرِ حسینِ علی و زهرا «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» حالا که واسه خیرِ مقدم داره می‌باره بارون نم‌نم گوارای وجودِ عالم حسین اومده شده اجابت این درخواستم نمیتونم رُو پاهام واستم دیگه چی از خدا می‌خواستم حسین اومده اومد گرمابخشِ قلب سردم هِی دور سرش می‌گردم انقده خوشحالم از شوق که دست و پامو گُم کردم «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» یه کاری کرده که احیا شم تُو دل زهرا باید جا شم چطوری بی‌تفاوت باشم حسین اومده حالا که غرقِ در احساسم دوباره مست عطر یاسم شبی ِ که مهمّه واسه‌م حسین اومده اسمش واسه من اوج آرامش بدجور افتادم تُو دامش حرف من دوتّا نمیشه بی‌برو برگرد می‌خوامش «یاعبادَالله، اومده از راه، ابی‌عبدالله» نماهنگ حسین اومده حسن عطایی

سه سالشه هرکسی نوکریش رو بکنه خوش به حالشه سه سالشه خون ما سینه زنا الی الابد حلالشه صاحبمه روضه‌ی رقیه جان مثل نماز واجبمه صاحبمه هرچی از کرامتش بگم به والله کمه تموم شورو‌ حال شب سومه که مستی حلال شب سومه برا منی که مست رقیه‌ام همش شبای سال شب سومه شور و شعف رقیه نوه‌ی پادشه شهر نجف رقیه همه عالم یک طرف تو یک طرف رقیه ذکر لبم رقیه به گدایی درت منتسبم رقیه روضه واجب تره از نون شبم رقیه سه سالشه حسن عطایی

هر کی میگه گرفتارم گِره افتاده تو کارم به‌ کی‌ توسل‌کنم‌ میگن باب‌ الحوائج هر کی میگه مریض دارم وَخیمه حال بیمارم به‌ کی‌ توسل‌ کنم‌ میگن باب‌ الحوائج بابای امام رضا حسابی دست‌ و دل بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین هر بار درش رو کوبیدم خیلی چیزا ازش دیدم گدای موسَی‌ الکاظمم می‌گم‌ باب‌ الحوائج من که پای علم هستم هوایی حرم هستم من که حرم لازمم می‌گم باب‌ الحوائج بابای امام رضا همیشه آغوشش بازه بابای امام رضا روتو زمین نمیندازه آقای کاظمین تو رو به جدّت حسین نماهنگ آقای کاظمین حسن عطایی

عقیله العرب خاتون دنیا زینب عقیله العرب تمثال زهرا زینب عقیله العرب شمشیر مولا، خاتون دنیا تمثال زهرا زینب ستون لشکر حسین زینب امید آخر حسین زینب یگانه مظهر حسین حسین حسین حسین ای جنس صدای تامشه  علی معجزه یعنی خطبه های تو نهضت حسین رو دوشه توئه وارث علی زینب یا زینب... عقیله العرب دریای ایمان زینب عقیله العرب الگوی دوران زینب عقیله العرب ناموس یزدان دریای ایمان الگوی دوران زینب صدای دعوت حسین زینب پر از محبته حسین زینب نظام نهضت  حسین حسین ای نطق توئه سرمایه حسین منبر علی زیر پای تو حس می کنی که روی سرته سایه حسین زینب یا زینب عقیله العرب زهرا وقاری زینب عقیله العرب تو جان نثاری زینب عقیله العرب همتا نداری زهرا وقاری زینب ستون لشکرحسین زینب امید آخر حسین زینب یگانه مظهر حسین زینب زینب لا حول ولا قوه الا بالله ای شیرزن کرببلا ای شرط قدمت شده علی شامیان میگن درباری تو دختر علی خطبه میخونه یا خود علی عقیله العرب خاتون دنیا زینب حسن عطایی

اون که خوب بنده نوازی بلده دست رد هیچ وقت به سینم نزده واسه همینه که ذکر لبم همیشه موسی بن جعفر مدده چه شرافتی تو نامه کاظمه آره کظم غیظ مرام کاظمه هر کسی که دلش اهل بیتیه خیلی مدیون امام کاظمه شاید این حرفا یه جور تذکره برا اون که دل به غصه می‌سپره زشته نا امیدی واسه کسی که از سر این سفره روزی می‌خوره موسی بن جعفر مددی باب الحوائج اگه میگن خاک ما مثل طلاست آسمونمون اگه رنگ خداست یه دلیل داره آخه کشور ما ملک طلقه بابای امام رضا مما که توی خیل عاشقاش گمیم فقیرای صحن مشهد و قمییم سر هر سفره‌ایم که بشینیم کاسه لیس های سایه امام هفتمیم توی مشهد پسرش امام رضا سایه داره رو سر کشور ما قم هم از برکت بی بی معصومه شده سرپناه برای فاطمیه ها موسی بن جعفر مددی باب الحوائج نوکرای علوی رو دوست داری خادمای رضوی رو دوست داری ولی ما که تو قمیم یه جور دیگه سیدای موسوی رو دوست داری توی کاظمین برام قدم زدن یعنی پشت پا به هرچی غم زدن یا امام رضا تو صحنه پدرت چقدر می‌چسبه از تو دم زدم کی میگه تو دیر گره وا می‌کنی کی میگه امروز و فردا می‌کنی مطمئنم همین الان آقا جون کاظمین منو امضا می کنی موسی بن جعفر مددی باب الحوائج چه شرافتی تو نام کاظمه حسن عطایی 

نشد ابتر باتو این عشق ای کوثر ارباب به تو نازل شد عشق و غم پیغمبر ارباب عصمت اللهی رقیه زینت شاهی رقیه نوکریه خونت از من از تو نگاهی رقیه پرچمدار حجب و وقار فاطمه ای رو شونه های عمو ذوالفقار فاطمه ای از فتح تو در شام این سخن پیداست که پرچم ولی الله دست فاطمه هاست ذهن عالم کوتاهه از فکر معجر تو سایه انداخت تنها دست سقا رو سر تو کلید قلب اباالفضل قوت لشگر ارباب زهرایی بس که تو این سن تو شدی مادر ارباب نسل امیه رو از رو زمین برداشت برای فاطمه بودن سه سال لازم داشت با خون هک کردیم ما فقط علی مولاست که پرچم ولی الله دست فاطمه هاست کلید قلب اباالفضل حسن عطایی

سرفرازه دستی کـه پیش امام ما درازه درخونتون به روی همه بازه پرچم رو گنبدش چه دلنوازه بیقرارم ای نگارم با تو دیگه غم ندارم با تو ندارم غم دنیارو بادختر تو دارم زهرا رو وقتی رقیه کربلا میده معصومه کاظمینی کن مارو آقام باب الحوائج ای امیرم به پای تو مثل یک گدا میفتم از بوی صحنه تو بی هوا میفتم آخه یاد مشهد الرضا میفتم از کرمت زیر دینم مرغ باغ کاظمینم میدونم میرسه به تو صدام عمریه در این خونه گدام معصومه سفارش کرده منو باب الحوائج کربلا میخوام سرفرازه حسن عطایی

ابوالفرجه یعنی عباس گره انداخت به ابروهاش گره‌ها وا شد یه جوری زد به لشکر که عزرائیل جا زد و با سقا جا به جا شد زهره‌ها رو می‌دره غرش تو چشم و ابرو عضو تو ارتش تو میمنه تا میسره چشم خیمه هی میچرخه دنبال چرخش تو در تو دیده که علم سپرده به تو غیرت الله یه حرم سپرده به تو با وفایی اینقدر که دست خدا شد حسین زینب رو هم سپرده به تو ابوالقاسم یعنی عباس هر کسی خورد به تیغ ابروهاش دو نیم شد دور خیمه، پرچمشو جوری کوبید زمین به زیر پاش دو نیم شد رو به لشکر با اینکه با غضب بود از امامش چند قدمی عقب بود تو حرم داشت خواب شیرین رقیه اون شبایی که نگهبان شب بود کاشف الکرب حسین شده لقبش مستقیم به حیدر میرسه نسبش از غریبی حسین که غیرتی شد رکاب اسبش پاره شد از غضبش از تو چشماش محشر پیداست عرش خدا به روی شونه‌های سقاست منظور حق از قیامت شاید تماشای قد و بالای سقاست ما شنیدیم ولی رقیه دیده که جهان عاشقی آفریده بین عرش شونه‌های اباالفضل قدری طعم خدایی رو چشیده جز توئی که رو به لشکر ایستاده‌ ای هیچکی ایستادن دریا رو ندیده مشک تو هر جایی که به دوش میکشی از پیمبرها لشکری صف کشیده ابوالفرجه حسن عطایی

قصه ی دروغ دنیا یکی بود یکی نبوده یکی بود یکی نبود نداریم تا خدا بود علی با خدا بود نوح فقط کشتیشو زد به دریا روی عرشه علی ناخدا بود بی زمان تویی در زمانه ها بی کران تویی در کرانه ها عشق حیدره اون طلایی که پیدا نمیشه تو خزانه ها یکی بود یکی نبود نداریم حسن عطایی

زینب زینب شکوه بی پایان الهه ی عرفان عقیله ی دوران زینب زینب ای علوی سیرت کوفه به تسخیرت شام زمین گیرت آیه ی نوری در کتاب حسین ای الهه ی عشق ای خراب حسین غیر از این نتوان شرح حالت گفت خلقت زینب من تراب حسین به به صولت و فصاحت تو به به هیبت و متانت تو کوفه را چنان به هم زده ای در عجب مانده ز جرئت تو زینب زینب  تجلی زهرا منزلتت والا سفیر عاشورا زینب زینب پای حسین ماندی دشمن حق راندی محقرش خواندی زینب ای نور ، آفتاب حسین ای علمدار انقلاب حسین وصف تو تنها این دو خط جمله است خلقت زینب ز تراب حسین تیغ خطبه های تو هنرت لشکری رانده شد از تشرت شام و کوفه را چو‌ لرزاندی زنده شد یاد علی پدرت زینب زینب شکوه بی پایان حسن عطایی

فریاد بلند استقامت زینب فرمانده لشکر شرافت زینب در وصف عقیله گفت عباس علی والله قسم خدای غیرت زینب زینب زینب زینب زینب.. در کاخ ستم زنی مقدس آمد انگار دوباره فاطمه پس آمد با خطبه زینب همه حیران گفتند والله که حیدر مؤنث آمد زینب زینب زینب زینب... فریاد بلند استقامت زینب حسن عطایی

من که یه روزی از این دنیا میرم حاجتمو آخر ازت میگیرم حاجت من اقا فقط همینه روبرو قتلگاه تو بمیرم با تن خونین باید رفت با تن خونین باید مرد عقلمو از دست دادم من وقتی اسمت به گوشم خورد ای همه‌ی انگیزم یا اباعبدالله الحسین پیش تو من ناچیزم یا اباعبدالله الحسین میکشم آخر آقا خودمو ظهر عاشورا واسه تو خون میریزم یا اباعبدالله الحسین وقتی که میرسم به اوج مستی وقتی که فارقم ز کل هستی وقتی که گریه میکنم براتون حس میکنم که رو به روم نشستی آخه گفتن وقت گریه خیره میشی به چشمامون چشماتو کاش میشد بوسید کاش میشد دیدت آقاجون ای همه رویای من یا اباعبدالله الحسین حضرت زیبای من یا اباعبدالله الحسین اگه من زنده‌ام آقا بخدا علتش تویی لذت دنیای من یا اباعبدالله الحسین من که یه روزی از این دنیا میرم حسن عطایی

انعکاس وجه مولا یا عقیله یا عصمت الله سایه‌ بانت شخص عباس پرچم تو همیشه بالاست سوره‌ی مریمی هم سوره‌ی کوثر زینب فارغ التحصیل دانشگاه مادر زینب حلما عقیله والا عقیله أَعلاء عقیله دنیا عقیله عُقبی عقیله زهرا عقیله دریا عقیله صحرا عقیله یکتا عقیله زیر پاهات بهشته معلوم قلم عاجز به وصف خانوم یک تنه هست کل پنج تن ای نبوت به شأن هر زن أَشهد أَنَّ علی پیغام راه زینب است بیرق اسلام از چادر سیاه زینب است مدح تو بر لب ای حق مطلب سِیِّده زینب ما فوق نوری کوه غروری خیلی صبوری روح عبادات شوق مناجات حلما عقیله حسن عطایی

عمر زینب سر شد انگاری محشر شد وقتی افتادی تو ضربه ها بیشتر شد لب تشنه بی حالی بی کس و تنها وسط جنجالی زخمیِ زخمی ته یه گودالی یارالی یارالی آه تنها بودی عصر عاشورا آه لب تشنه کشتنت ای آقا حسین ای بی سر ای بی سر ای بی سر..‌. تنهای تنهایی لبریز غم هایی پاشو از رو خاکا زیر دست و پایی غارت کردن بردن داداش حسین غریب گیرت آوردن اهل حرم شبیه گل پژمردن پژمردن پژمردن ای مقطع الاعضای زینب ای علت غصه های زینب حسین ای بی سر ای بی سر ای بی سر..‌. عمر زینب سر شد حسن عطایی

ماه طائفه شاه شاه طائفه ماه ای تو خاتمه ی راه ای اباالفضل ای اباالفضل تو چقدر زیبایی انگاری زیبایی از روی توئه خطی که روز و شب و جدا کنه وقتی دقت میکنم موی توئه پرچم تو چقدر بلند و بالاست توی عرش خدا هم حتی پیداست ملائکه داد میزنند کنار پرچم به رفع الله رایه العباس ای اباالفضل تو چقدر زیبایی حسن عطایی

به لطف نان سفره‌ی ام بنین چقدر سفره ها که شاهانه شدند به لطف معجزات او و بچه هاش مریض خانه ها شفاخانه شدند به احترام احترامش به رقیه به احترام احترامش به سکینه به احترامی که گذاش به بی‌بی زینب رزق جهان تو سفره ی ام البنینه تموم چاه زمزم و عوض نمی کنیم ما با یه قطره آب الکفیل به قول مردم عراق أمَ البدورِ الأربعه اُنظری إلیَ الدخیل دستم به چادرت دخیل دخیل دخیل بستم به چادرت دخیل دخیل دخیل دور سر یتیم های فاطمه بانو و بچه هاش پروانه شدند به برکت نام مبارکش ببین یتیم خانه ها کرم خانه شدند به پاس تربیت حضرت ابالفضل به پاس معرفت به نسبت امامش خدا گذاش رزق جهان و تویه سفرش شفا میده مردم و هم به احترامش متون تاریخ و ببین میشه به تعبیری بگیم مؤسس محرمه خالق مجلس عزا خالق اشک نم‌نم و خالق موج پرچمه نماهنگ سفره شاهانه حسن عطایی

رها کردند در چشمان او یک گله آهو را گرفته لشکری از بیدِ مجنون جای گیسو را خدا هم با هنرمندی کشیده این برورو را نمی‌دانم که بنویسم، محمد یا علی او را شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب به قلب اهل‌بیت از نام او تیرِ خلاصی شد محل استنادِ درسِ پیغمبرشناسی شد و رزمش بهترین مضمونِ اشعارِ حماسی شد و پایین‌ِپا برای او ضریحی اختصاصی شد شهَزاده، شهَزاده، شهَزاده علی ابن حسین حسین ابن علی علی ابن ابی‌طالب رها کردند در چشمان او یک گله آهو را حسن عطایی

کبوده کبودی ، الهی خاکی نشه حتی زن یهودی کبوده کبودی ، کاش به جای علی پشت در نرفته بودی یارالی یارالی عجبا دارن آتیش میزنن بهشتو دنیا طلبا عجبا جای اوباشه مگه تو خونه‌ی آل عبا عجبا تو رو قنفذ میزنه مغیره میگه مرحبا زهرا زهرا زهرا رد شدن از رو تنت جلو چشم حسنت یقه کیو بگیرم دسته جمعی زدنت زهرا زهرا زهرا اینو کم داشتی فقط میخ چی میگه این وسط تو رو با چی زدنت اینجوری خون میره ازت عزیزم عزیزم ، تو زمین میخوری و من تو خودم میریزم عزیزم عزیزم ، من همش تو فکر خون روی میخ تیزم یارالی یارالی... کبوده کبودی حسن عطایی

در زندگی ما هدفی غیر علی نیست در سینه‌ی عاشق شعفی غیر علی نیست گشتیم و ندیدیم، شما نیز نگردید بر مسند احمد خلفی غیر علی نیست یل کراره علی، شیر پیکاره علی نوکری کار منو، سلطنت کار علی حوض کوثرو عشقه، وقت دیدار علی مثل انکار خداست، قُبح انکار علی می‌بوسم سر و پای، هر کسی که هر جای دنیا مستِ صهبای، علیاً ولی اللهِ داده نان بی منت، قسیمُ النار والجنة ذکرم اشهدُ انَ علیً ولی اللهِ بالا نروَد هیچ، به‌جز پرچم مولا جز فاطمه هرکس نشود، همدم مولا در کوچه و بازار فقط‌ دار بسازید در محفل ما هست پر از میثم مولا آره مولامه علی، نور چشمامه علی آرزومه کشته شم، به سرانجامِ علی جن و انس و مَلکند، همه خدامِ علی دینِ اسلام که نیست، غیر اسلام علی سالار و سرور ما، مقتدا و رهبر ما داماد پیمبر ما، علیاً ولی اللهِ جانم به محبانش، رویاییِ پایانش بنده‌ای که سلطانش، علیاً ولی اللهِ در زندگی ما هدفی غیر علی نیست حسن عطایی

ای عشق لایزالم آرامش خیالم دل دادم و نمیگیرم تنها واسه تو می‌میرم ای آبروی عالم ای آبروی عالم رویای من دنیای من دیروز و امروز و فردای من عشق دل دیوونه‌ی من نون و نمک خونه‌ی من آقا واسه نفس کشیدن تنها تویی بهونه‌ی من آرامشم حسین، تنها خواهشم حسین هر جا میرم باهامی، همراه لحظه‌هامی وقتایی که دلم خونه، حال منو کی میدونه غیر از تو که آقامی، غیر از تو که آقامی حالم خوبه، با کربلا وعده‌ی ما ایشالا کربلا سامون دل من حرمه، درمون دل من حرمه هر بار می‌برم اسم تو رو، مهمون دل من حرمه ای عشق لایزالم حسن عطایی

اللهم صل علی فاطمة و ابیها و بعلها و بنیها پناه آوردم به چادر حضرت زهرا خونواده ام گدای خونواده ات زندگیم فدای زندگی سادت مارو یادت نره روز قیامت ای مادر ای مادر ما در دو جهان ، فاطمه جان دل به تو بستیم ، محبان تو هستیم نظر کن ز عنایت ، به فردای قیامت اللهم صل علی فاطمة و ابیها حسن عطایی

با خون تو خاک گودالو گل کردن کی فکرشو می‌کرد با اسب برگردن نیازی به تشیع جنازه نبود نیازی به نعل‌های تازه نبود میومد صدات اما واضح نبود غم حسینم بده صدات کنم جلو همه حسینم غم حسینم حسن عطایی