دانلود مداحی کربلایی حسن عطایی | آرشیو کامل صوتی و تصویری

می‌شنوی حرفای منو بدون واسطه با اینکه من بدم ولی بهم حواسته بیا و پای حرفای دلم یکم بشین منم یه روزی خوب بودم الانمو نبین خراب کردم هرچیو ساختم من به خودم قافیه رو باختم با دست خالی برنگردونم حالا که من بهت رو انداختم این بارو در حقم بزرگی کن من دیگه پامو کج نمی‌زارم دروغ تو کارم نیست باور کن به جون مادرم دوست دارم فقط تویی که میخری دل شکستمو وقتی که میخورم زمین میگیری دستمو یعنی میشه یه روز منم به چشم تو بیام تورو به کی قسم بدم یه کاری کن برام همیشه باتو درد دل کردم فقط خبرداری تو از دردم یه فرصت دیگه بده آقا می‌خوام دوباره به تو برگردم هیچ جا مث خونه نمی‌مونه میام حرم وقتی گرفتارم خیلی بدم اما تو میدونی به جون مادرم دوست دارم خاطره های بچگیم مال محرمه هر چقدر گریه کنم برای تو کمه فان ترتنی حسین دیگه کجا برم خدا نگیره تا ابد سایتو از سرم کی عاشقت شدم نمی‌دونم بدم ولی بچه این خونم من آخرش براتو میمیرم اصن بزار بگن که دیوونم من عاشقم شبیه مجنونم ناز تورو فقط خریدارم قیامتم ببینمت میگم به جون مادرم دوست دارم می شنوی حرفای منو حسن عطایی

دیگه می‌دونی چیکار باید کرد برو تو میدون ماشاالله ای مرد بزرگش اونه که اون گوشه است برو میدون با جنازش برگرد همون‌جوری که تمرین کردیم از میمنه تا میسره می‌جنگیم همون‌جوری که تمرین کردیم تا وقتی‌که تو معرکه دشمن ندیدی بی سره می‌جنگیم خدایی شاگرد منی رو سفیدم کردی مثل خودم سر میزنی رو سفیدم کردی وقتی که دقت می‌کنم می‌تونی تو این جنگ یک در خیبر بکنی رو سفیدم کردی همیشه چشم حسودت کوره عجب نیرویی چه استحکامی تو رو می‌بینم میگم ماشاالله چقدَر مثل جوونیامی همون‌جوری که یادت دادم هر جا که دیدی خسته‌ای فوراً میگی یا حیدر همون‌جوری که یادت دادم دقت کنی تو معرکه میگن همه ملائکه یا حیدر به شاخ شمشاد حسین آی ماشاالله به ماه داماد حسین آی ماشاالله وقتی که تو میری نبرد آی ماشاالله این میشه فریاد حسین آی ماشاالله دیگه می‌دونی چیکار باید کرد حسن عطایی

باید مرد باید از غم محسن تو فقط مُرد باید گفت باید روضه های تو رو تا ابد گفت یه عده با غلاف و با بغض علی تو رو میون کوچه ها چه بی بهونه می زدن یه عده پیش چشم خیس بچه های تو توو اوج بی رحمی با تازیونه می زدن دلم گرفت دوباره زندگیم بوی غم گرفت دلم گرفت زمین و آسمون از تو دم گرفت دلا سوخت - یه مادر جلو چشمای بچه ها سوخت دلا سوخت - یه غنچه توو آتیش زیر دست و پا سوخت فضه به سمت تو دوید که باشه یاورت تا پشت در پیچید صدای آه و ناله هات سینه سپر کردی برا دفاعِ از علی به قیمتِ جونِت تموم شد این دفاع برات فدا شدی فدای علیِّ مرتضی شدی فدا شدی تو اول شهیده ی وِلا شدی فدا شدی چه بد زد همون که توو کوچه تو رو با لگد زد چه بد زد با سیلی به روی تو مادر! چه بد زد چه سخته که مقابل چشای یک پسر ... به روی خاک کوچه ها بیفته مادری ناموس مرتضی کجا و مَردَکی ذلیل عجب تقابُلِ عجیب و نابرابری! واویلتا بمیرم برای اشکِ مجتبی واویلتا شکستن غرورشو توو کوچه ها باید مرد باید از غم محسن تو فقط مرد حسن عطایی

بی تو که باشم غم دارم رقیه تو رو دارم چی کم دارم رقیه ضربان قلبم با تو می‌کوبه توی روضه‌‌ت پرچمدارم رقیه رقیه دنیا بی تو کویره رقیه ای قمر منیره تو باشی دنیا برام بهشته رقیه منکر تو بمیره بغلت می‌جوشم، عَلمت رو دوشم از همه غیر تو تو دل کندم نفسم بهت بنده، رو سرم سربندِ یا رقیه خاتون می‌بندم یا رقیه مدد... با نگاهت لشکر لشکر می‌ریزه توی میدون داره هِی سر می‌ریزه شمشیر اشکت بُرّنده مثل تیغ شما از گریه‌‌ت هم هنر می‌ریزه ماه عالم تویی، کوثر اربابی تو یزیدو حيران کردی شأن بی‌تکراری، نوه‌ی کرّاری کاخ شامو ویران کردی تویی که دنیا دنیا عاشق داری بذر عشقت رو تو دل‌ها می‌کاری با نگاهت ارباب آروم می‌گیره وقتی سر رو دوش بابات می‌ذاری رقیه عزیز عالمینی رقیه نفس زینبینی تویی که شعف دادی به خلقت رقیه ملیکه‌ی حسینی بفداکِ روحی، چه حیا و شکوهی وقتی چادر سر می‌گیری آرزوش اینه نوکر که بگن بهش آخر واسه رقیه می‌میری بی تو که باشم غم دارم رقیه حسن عطایی

تا که پشت پرده سقیفه روشن بشه باز شیعه غیرت امیرالمؤمنینی میخواد تا فدک هم به جهان حقایقش ثابت شه یه نفر شبیه علامه امینی میخواد به اشک اون چشم تار ، به اون حال دلخورش به مسمار غرق خون ، به خاک رو چادرش یا فاطرو به ، حق فاطمه یا عالی و به ، حرمت علی کی میرسه پس ، نوبت ظهور برپا بشه باز ، دولت علی این الطالب بدم الزهرا... دوتا شاهد میبرن تو محکمه مردم شهر حقشون و میگیرن وقتی شکایت میکنن ولی مولا صدو بیست هزار نفر شاهد داشت پس اینا چطور ازش غصب خلافت میکنن بحقی که خورده شد ، به اون بازوی کبود به خون روی غلاف ، به دستی که بسته بود از تو دل قبر اون دو غاصبو بیرون میکشه مهدی یه تنه عالم میبینن که قاتل تو پای یک درخت دارش میزنه این الطالب بدم الزهرا... تا که پشت پرده‌ی سقیفه روشن بشه باز حسن عطایی

طبیب دوّار عالم به تو بدهکاره عالم بعد تو و رفتن تو گریه شده کار عالم بعد تو دیگه هر دلی شکسته میشه حرمت زهرا و علی شکسته میشه دیگه تو این خونه خوشی نمی‌مونه پهلوی زهرا رو غریبه می‌شکونه می‌بینی دنیا رو تنها نذار ما رو بشکنه دستی که میزنه زهرا رو فی امان الله یا رسول‌الله بعد تو دنیا می‌سوزه عرش معلا می‌سوزه جلو چشای مجتبی چادر زهرا می‌سوزه مدینه از برگ گلت گلاب می‌گیره که فاطمه تو خونش هم حجاب می‌گیره مدینه نامرده فاطمه پر درده چیکار کنه با اون دست ورم کرده علی عزادارِ، خون رو مسماره تو کوچه میفته یه تیکه گوشواره فی امان الله یا رسول الله طبیب دوّار عالم حسن عطایی

ای لعنت بر شام بذار پاک کنم اشکاتو دیدی باز خواب باباتو الهی بمیرم عمه آتیش سوزونده موهاتو خرابه حالت جای چکمه‌ی کیه مونده به‌روی بدن شکسته بالت خرابه حالت یکمی طاقت بیار بابایی از رو نیزه‌ها میاد دنبالت چیکار کنم دلت آروم بگیره گرسنته عمه برات بمیره مداحی سوزناک خرابه حالت حسن عطایی

دوباره خورده زمین مثل عباس نوکرش شفای مادرمو میگیرم از مادرش شد شد نشد میرم کربلا پیش عموم ابالفضل میزنم زیر گریه شد شد نشد میرم رو به رو ضریحش داد میزنم تورو جون رقیه مادرم دلش برات تنگ شده من برا خودم که چیزی نمیخوام گریه هام کار داده دستم دوباره اومدم صدات کنم گرفت صدام حسین جانم پدرم بود که من و غلام خونه ات کرده اینقدر دلش میخواد به کربلات برگرده دل دل نمیکنم اربعین نمیخوام جا بمونم که میشم بیچاره ها دنیا یک سفر کربلا با پدر و مادرم به من بدهکاره ها به ما یاد دادن اینو از بچگی زیارت قشنگه خونوادگی همه ی خیر در خونه ی توعه با زیارت بیمه میشه زندگی نماهنگ شد شد نشد میرم کربلا حسن عطایی

زندگیم سپری میشه بی هیئت نه این چشامو میخوام اما بی گریت نه من زدم همه هستیمو به نام تو دنیا رو میخوام اما بی رقیت نه زندگیم سپری میشه بی هیئت نه حسن عطایی

عهده‌دار مردم بی‌دست و پا افتادی زیر دست و پا یَومٌ علی صدر النَّبی یَومٌ عَلی وَجهِ‌الثَرا خاک از خونت گِل شد خون دل شد، خون دل شد ساربان دید کَرم می‌کنی سائل شد خون دل شد، خون دل شد آه ثم آه روی خنجرش دیدم موی تو را ابی عبدالله آه ثم آه نعل مرکبا گرفت بوی تو را عهده‌دار مردم بی‌دست و پا

دنیا رو گشتم دنیا زیبا نیست قطعا این دنیا پایان ما نیست گفتم نمی‌ارزه دنیای بدون تو مفت هم نمی‌ارزه قطعا نمی‌ارزه دنیای بدون تو اصلا نمی‌ارزه ای اهل عالم دنیای بی‌ حسین آرامش نداره ای اهل عالم دنیای بی حسین آسایش نداره ای اهل عالم دنیا برای من بی‌گریه به رقیه ارزش نداره دنیا رو گشتم دنیا زیبا نیست حسن عطایی

باید بشیم تو زندگی، همیشه همراه حسین راه رسیدن به خداست، راه حرم راه حسین خدا نگاهت می‌کنه بگی تو هرگاه حسین اگر که گریَت نمیاد فقط بگو: آه حسین ایمان ابی‌عبدالله، قرآن ابی‌عبدالله با محبت تو سنجیده میشم میزان ابی‌عبدالله برهان ابی‌عبدالله، احسان ابی‌عبدالله اربعین میام زیارت تو از ایران ابی‌عبدالله حرارتً فِی قُلوب‌ِالمؤمِنین گریه می‌کنم برات بیا اشکامو ببین باشه قرارمون آقا باب قبله‌ی شما ظهر روز اربعین دوست دارم امام حسین راه حرم راه حسین حسن عطایی

کربلا نقطه رفاقت ماست این رفاقت یعنی رفاقت خاص آقاتو اینجوری معرفی کن حسین یعنی یعنی خدای احساس مداحی رفاقت خاص حسن عطایی

بارِ پرچمه کربلا بعد از عقیله رویه شونه ی حضرت ام البنینه اینجا بهشت عباسِ پس یعنی اینجا خونه‌ی حضرت ام البنینه تو دین ما مقام زن اینقدر بالاست مادر خونه‌داره ما اجتماعیه ام البنین ام وهب حضرت زینب جهاد کردن جلوی نسل معاویه اولین کسی که تویه روضه نذری داده اولین مؤسس روضه تویه مدینه اولین نوحه سرای مقتل محرم حضرت فاطمه‌یِ ام البنینه تو دینه ما مرد آفرینه زن ببینید از این بُعد و زاویه بهشت زیره پایه مادر ماست کی گفته مرد با زن مساویه ؟! رحم الله یا ام البنین نماهنگ مقام زن حسن عطایی

از دل بی خبرم نکنه بی خبری گمشده عروسکم واسم عروسک میخری دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات تا سر زخمیتو بغل بگیرم قسمتم این شده بابای من نقش زمین شده برای زخمای روی سرت بمیرم دستمو سفت بگیر نکنه گم بشم از کدوم طرف بریم من نمیبینه چشم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات نمیدونی که دلم چقدر تنگ شده سر گوشواره های دخترت جنگ شده نمیدونی که چقدر سر من داد زدن منو وقتی که سرت داشت میفتاد زدن نصف شب اومدی رسیده جونم به لب اومدی چرا لبای تو ترک خورده عزیزم میشه نگات کنم لکنت نمیزاره صدات کنم همینه که آبرومو برده عزیزم ناز میکنم برات آغوشمو باز میکنم برات من نمیبینه چشمم حسن عطایی

دلاورانه به لشکر میزنه اَزرق و با یه تَشَر ،سر میزنه قیامته، شهامته قاسم بن حسن بن علی بن ابی طالب مثل حسن، با اُبهته قاسم بن حسن بن علی بن ابی طالب هر یک ضربش، بین لشکر طوفان کرده، قاسم تو هر غزوه، با پیروزی برمی‌گرده، قاسم مثل باباش، بی ماننده دستاورده، قاسم رو هوا سر میره، قلب لشکر میره با هجومش داره، تیغ و سپر میره طوری سمت میدون، حیرت آور میره انگاری حیدره که، سمت خیبر میره هنرورانه به میدان میزنه حسن کاَنه به جولان میزنه شیر و یله، بی مثله قاسم ابن حسن ابن علی ابن ابی طالب این پسره، شیر جَمَله قاسم ابن حسن ابن علی ابن ابی طالب دشمن دشمن، لشکر لشکر قلع و قم کند، قاسم با یک ضربه، شر ازرقها رو کم کرد، قاسم لشکر پاشید، صحنه جنگ و تا مبهم کرد، قاسم فاتح پیکاره، شیر بی تکراره تو رگهاش خون، مجتبی را داره شیعه‌ی حسین و، سر براش می‌زاره قاسم ابن الحسنه، نوه‌ی کراره دلاورانه به لشکر میزنه حسن عطایی

این نوه‌ی فاطمه ابنُ الحسن قاسمه خَلقاً و خُلقاً شبیه قمرِ بنی‌هاشمه قدم قدم قدم آهسته برمی‌داره جنگیدنش خطر داره آخه دست‌پرورده‌ی علمداره چه تلاوتی ماشاءالله چه قیامتی ماشاءالله انگار حسن اومده میدون چه ابهتی ماشاءالله ای جان ای جان ای جان، اومده دنبالِ خَیرالعمله ی جان ای جان ای جان، پسرِ ارشده شیرِ جَمَله... چه گرد و خاکی کرده شاخ شمشادِ حسین همش حریف می‌طلبه این تازه دامادِ حسین رجز رو لب‌هاشه خونِ علی تو رگ‌هاشه از چشم بد به دور باشه همیشه حرز فاطمه به همراشه مردِ تن به تن ماشاءالله یَلِ صف شکن ماشاءالله از نسل و از تبار شیران اقتدارِ حسن ماشاءالله ای جان ای جان ای جان تو رشادتش ضرب‌المثله ای جان ای جان ای جان پسرِ ارشده شیرِ جَمَله... نوه‌ی فاطمه حسن عطایی

به احترام نام تو منم شدم غلام تو من که بغیر تو بریدم زندگی مو پای پرچم تو میدم من یه شب به مادرم  تو روضه گفتم مهربون تر از امام حسین ندیدم مجنونم باحسین بی همتا حسین دوست دارم از ته قلبم یاحسین عشق زیبای من تو دنیای من می افتم به پای تو ای آقای من شبیه آب شبیه عابسو زهیر باعشق تو عاقبت بخیر میشه هرکی دل ببنده به نگاهت خوش به حال هر کی اومده تو راهت من پیش هرکی خم نمیشم اما تعظیم میکنم به سمت بار گاهت عشقت خیرالعمل شاه لم یزد مردن پای پرچمت احل من العسل عشق زیبای من تو دنیای من می افتم به پای تو آقای من منم شدم غلام تو حسن عطایی

من به حرم بر‌می‌گردم به تو قسم بر‌می‌گردم دوست دارم آقای فوق‌العاده شبیه من مجنون واسه تو زیاده خدا به من کربُبلاتو هدیه داده همه خاطرات خوب زندگیم کربلا اولین عکس قشنگ بچگیم کربلا ما به سرزمین مادری می‌گیم کربلا حُسن انتخاب من سایه‌ات مستدام به عمرم اضاف میشه هروقت کربلام آخ یادش به خیر بابُ القبله بود گفتم لبیک یا حسین رو دوش بابام یا عزیزالله ابی‌عبدالله... کربلا قبله‌ی آفاق محل اجتماعِ عشّاق خونه‌ی امن من شیرین‌ترین عشق ضریح بی‌نظیر تو قشنگ‌ترین عشق حرم شده اولین عشق و آخرین عشق حسرتِ ملائکه‌ست حرم خدا میدونه نوکریت جزو اصول دین من می‌مونه از تو دل نمی‌کنم آقا قول مردونه از سفره‌ی تو روزی یک عالم میاد رزق اربعینای هرسالم میاد بعضی کربلاهام تا دیر میشه پرچم می‌فرستی و دنبالم میاد من به حرم بر‌می‌گردم حسن عطایی

وصف شورِ شیرین لحظه‌ی وصاله زندگی بدون کربلا محاله ما مقامی چون انبیا داریم خوش به حال ما کربلا داریم یک جهان مجنون، یک بغل مضمون با غم تو داریم رزقمونو از نوکری زیر علَم تو داریم بنده‌ی توام که بنده می‌نوازی زندگیمو توی روضه‌هات می‌سازی ذره‌ام من تو مهرِ تابنده تو پناهگاه و من پناهنده داروندارم رو که دارم از صدقه سرِ تو چیه بهتر از اینکه یه آدم باشه نوکر تو ذکر دلنشینم یا اباعبدالله فکر اربعینم یا اباعبدالله من خطا کردم تو عطا کردی قسمت من هم کربلا کردی پای تو جوونیمو میذارم تا که موسفید شم انقده میام کربلا یه سال اربعین شهید شم لحظه‌ی وصاله حسن عطایی

یا حبیب الانصار به ما کن نگاهی به اَبی اَنتَ و اُمّی یا حُرّ ابن ریاحی کاش مثل تو ما رو بخره فاطمه بشیم یار صاحب‌زمان پسر فاطمه تو حُرِّ حسینی آقا آقا آقا تو دُرِّ حسینی آقا آقا آقا العفو یا سیّدی حسین حسین حسین با گریه می‌گفتیم به آقای عطشان میشه بغل کنی حرِّ پشیمانتو آقا جان من بودم که نهر آبو به روی تو بستم من بودم که آقا دل زینبو شکستم می‌گفتی با گریه‌ات ببخش ببخش ببخش حسین تو رو به رقیه‌ات ببخش ببخش ببخش حسین یا حبیب الانصار حسن عطایی

دست نگهدار نگو کار تمومه اینکه رو خاک غریبه عمومه دست نگهدار که عمه‌ام نبینه بی‌مُروت پاشو از رو سینه صبر کن نمی‌کُشن این‌جوری مظلومو سر نبرید امامِ معصومو صبر کن توی دل اهل حرم غوغاست مگه ندیدی مادرش اینجاست یکی بیاد جلو چشم مادر رو بگیره یکی بیاد از قاتل خنجر رو بگیره وای عمو، عمو حسین دست نگهدار دیگه جون نداره ذکر می‌خونه با لبای پاره نامسلمون یکی آب بیاره سر بریدن یه احکامی داره صبر کن بذار یه ذره بند بیاد خونش این‌جوری با پا برنگردونش صبر کن نکش موهای سرشو نامرد عمه نبین این صحنه رو برگرد لحظه‌ی سر بریدنِ امام عالمینه صدای العطش میاد از جگر حسینه دست نگه دار نگو کار تمومه حسن عطایی

دارم میام بی زره دارم میام بی سپر حسن حسن گفتو زدم به قلبِ خطر زره اگه نبود قلبم که هست سپر اگه نبود دستام که هست بابام اگه نبود تو کربلا وارثِ عزتِ بابام که هست ده سالمه قد ده تا مرد جنگی هیبت دارم ده سالمه نمی‌دونن که با حیدر نسبت دارم عبداللهَم من عاشقِ ثاراللهَم نفس‌نفس می‌زنم نفس بمونه برات قدم‌قدم می‌رسم بالا سرِ دشمنات پسرِ حسنم شیرِ جَمَل برا کوفیام مثل اجل شبیه داداشم تو راه تو شهادته برام شهدِ عسل سربازتم لا اَفارِق نمی‌افته از روی لب‌هام سربازتم یه تنه یه لشگرم حتی اگه تنهام، عین بابام عبداللهَم من عاشقِ ثاراللهَم خدا برام خواسته بود که یاسِ پرپر بشم اصلاً با سر اومدم برا تو بی‌سر بشم خدا رو شاکرم شد نوبتم فدای شدن شد قسمتم همیشه پناهم بود شونه‌هات دَمِ آخر رو هم رو سینه‌اتم شکر خدا وقتی می‌رسن با نعل تازه مرکبا شکر خدا قبل تو پیکر من می‌افته زیر پا خونِ خدا دارم میام بی زره حسن عطایی

از روی نی نگاه کن سینه زنت رو ببین مثل همیشه ارباب باز پای حرفام بشین آقای خودم من نگرانم آقا جون واسه عقبای خودم وقتی که من خبر ندارم از فردای خودم باید که کور دگران باشم بینای خودم می‌ترسم من از گناهای خودم می‌ترسم از این که بی حیا شدم می‌ترسم حالا که سمت من چرخیده نیزه منو رهام نکن خورشید نیزه یا ابی عبدالله نماهنگ آقای خودم حسن عطایی

دو خط مدح علی گفتن، ثواب یک عمر عبادت و داره در این خونه که باشی، علی هوای خانوادت و داره لِسان الصدق، عمود الدّین، مگه بهتر از این دارم؟ که هر چه دارم از عشق امیرالمؤمنین دارم علی نه بد خُلق بود، علی نه دل سخت بود همه می‌دونن علی با فاطمه خوشبخت بود علی قلندر بود، فاتح خیبر بود به کوری حسودا داماد پیمبر بود علی علی مولا دو خط مدح علی گفتن حسن عطایی