دانلود مداحی کربلایی حسن عطایی | آرشیو کامل صوتی و تصویری

امام ما مظهر اوصاف خداونده همون یلی که تو خیبر در و از جا کنده بعضی پی اثباتن آقاشون حلال زاده‌ است ما پی اثبات علی خداست یا بنده روایت بچه‌هاشونو و توی کوچه‌ها باباها می‌آوردن جلو مولا قدیم اگر می‌گفت من این آقا رو دوست دارم فبها اگر که مولا رو دوست نداشت بگذریم ما ندیده سر برا علی می‌دیم روی هر منبر ما از علی می‌گیم حک می‌شه یک روز سر در بیت الله اشهد ان علی ولی الله پای شناسنامم مُهر یا علی خورده حسن عطایی

خدا می‌خواست چشم او فقط عین‌الیقین باشد خدا می‌خواست دست او فقط حبل‌المتین باشد خدامی‌خواست تیغ او میان کفر و دین باشد خدامی‌خواست نام او به نام خود قرین باشد خدا خود را که مومن خواند منظورش همین باشد که می‌خواهد علی تنها امیرالمومنین باشد خدا تصویری از خود را زمانی که به قاب انداخت خدا را شکر مارا هم به پای بوتراب انداخت صبا خاک وجود ما به ان عالیجناب انداخت رطب های نجف وقتی دهان هارا به آب انداخت ضریح غرق انگورش مرا شط شراب انداخت صراحی میکشم وقتی شرابش این چنین باشد دلم مست است تا ساقی امیرالمومنین باش چشم او فقط عین‌ الیقین باشد حسن عطایی

نام علیه، صدر الاسلام علیه دیروز و امروز و فردام علیه کام علیه، باده و جام علیه الحمدلله که مولام علیه علی تنها راه نجات من واجب‌‌ترین مستحبات من بالاترین ذکر صلاة من اَشهد اَنَّ علیاً ولی الله صدرالاسلام علی حسن عطایی

تِه نیگاه مه درد درمون مِن همون کُوتِره ایووِن خوامِه مازنی بَخونِم شه امام رِضاره قِربون مِن ته آهوی بیابون توو همون شاه غریبون تِه ضریح دُوور بَگِردِم شه امام رضاره قِربون الهی مِن فِدا بَوّ م شه خاره آقاره یاره با وِفاره شه امام‌رضاره اَدخَله گَندِم بخریمه تا هَدِم دِباره مِن ته کوتِراره مه دل بی قِراره بَوّم ته نووم قِربوون که دارنه آوازه بی اَمه تا مَشهد تا مه جان بَوه تازه تِه حرم آقا مِن بَزِنِم سازه معنی شعر نگاه تو درد من را درمون میکنه من همون کبوتر درگاه خانه ات میخوام مازندرانی بخونم قربون امام رضای خودم برم من آهوی توی بیابون(صحراتم) تو همون شاه غریبی. دور بارگاهت بگردم قربون امام رضای خودم برم الهی من فدات بشم آقای خوبم یار وفادار من امام رضای خودم یه خیلی گندم خریدم تا بدم دوباره به کبوترات دلم آروم و قرار نداره بشم فدای اسمت که پر آوازه هستی اومدم تا مشهد تا جان تازه بگیرم بیام حرمتو جارو بزنم نماهنگ شه امام رضا ره قربون حسن عطایی

یک خدا و دلبرش یک خدا و حیدرش بر خودش که جای خود بر خاک پای قنبرش هر کسی که شک کند شک میکنم بر مادرش دم همه دم علی علی لوح و قلم علی علی شور و شعف علی علی شاه نجف علی علی قبله ام سوی علی طاق ابروی علی سرنوشت ما گره خورده به گیسوی علی آمدم دنیا برای دیدن روی علی جان جهان علی علی کل اذان علی علی عالیجناب علی علی ابوتراب علی علی یک خدا و دلبرش حسن عطایی

عزیزالله عزیزالله الله الله الله الله تو وتر موتوری تو خالق شوری نور علی نوری عزیزالله ای حضرت سلطان تو جانی و جانی جانیم سنه قوربان عزیزالله یا سیدالاحرار ای کعبه سیار ای افضل الاذکار عزیزالله زین المجالس تو اسلام خالص تو آقای عابس تو عزیزالله عزیزالله عزیزالله دانلود مداحی عزیزالله حسن عطایی

ذکر شما عبادت زبان و قلب و عقل و هوش من حب شما آن عملی که تا ابد نمیشود زائل شما صراط مستقیمی و به بیراهه رود قطعا هرکه شود جز نجف شما به سمت دیگری مایل اصلاً تو دنیا مگه هست مثل محبت تو و فاطمه خیرالعملی تو حرفای مردممون شما برام مردی و مردونگی ضرب المثلی آذریا به عشق تو یه وقتا اسم بچه هاشونو میزارن عشق علی عشق تو علی عنوانٌ صحیفهِ المومن علی علی شرط اول مسلمانی علی علی خاموشی آتش دوزخ علی علی یعنی نه به خلیفه های شیطانی چشم فلک ندیده حاکمی به مانند شما عادل سلام ما بر تو و بر همسر و اجداد به اولادت شکاف کعبه پیش روی مادر بزرگوار تو گمان کنم بوده تبسم خدا به یُمن میلادت اسم شما رو میزنن برای خیر و برکت سردر هر مغازه ای هزار و چهارصد ساله که خطبه هاتون برای ما میزنه حرف تازه ای یک سر میره تا بهشت دور ضریح نجفت بگرده هر جنازه ای اسم تو علی خانه ات تحت باء بسم الله علی علی سِر اعجاز پیمبرها بغض تو یعنی بد ذاتی و ناپاکی حب تو معیار پاکی دامن مادرها ذکر شما عبادته حسن عطایی

اونی که امان نامه پاره کنه شمرو با این کار بیچاره کنه حق بده خدا به عزرائیل بگه بزار هر کاری دوست داره کنه نوام اباالفضله کلا مرام اباالفضله شفا ته پیاله آقام اباالفضله دمادم دمادم غلام این مرامم توی نماز به تو میدم سلامم دمادم دمادم ذکر لبام اباالفضل جون میگیرم وقتی یه پیرغلام میگه اباالفضل اونی که امان نامه پاره کنه حسن عطایی

از همین جایی که من ایستادم گنبد زیبای تو معلومه هر چقدر حال دلم بد باشه تا میاد اسمت دلم آرومه من آرومم چون آرامش تو دستامه میرم هر جا همین تربت که همرامه دلم پیش آقامه دل بابم حسینه خوابم حسینه آی دنیا بدونن اربابم حسینه ارباب اعتبارم ایل و تبارم این سینه زنیه دار و ندارم حسین دین و دنیامه من همونم که فقط یک عمری نوکری نوکراتو کردم هر شب جمعه هوایی میشم بی هوا میگم هواتو کردم شب جمعه نم بارون تو چشمامه مثل مادر یه بغضی توی حرفامه دلم پیش آقامه محبوبم حسینه خوبم حسینه اونیکه براش آشوبم حسینه من دنیام حسینه عقبام حسینه مینازم به اینکه آقام حسینه حسین دین و دنیامه نماهنگ از همین جایی که من ایستادم حسن عطایی

عشقتو هر کی نداره نشد اسم تو اندازه دهنش پیش تو هر کی زره بپوشه میشه همون عاقبت کفنش گم کردی خدا رو عیبی نیست  بیا برو دنبال علی یه جا میشه حقو دید اونم روبروی تمثال علی با ناد علی گره بزن حالتو به احوال علی محضرش آب وضو می ایسته جبرئیل از گفتگو می ایسته بشره یا خدا تو اذانم اشهد من تو گلو می ایسته عشقتو هر کی نداره نشد حسن عطایی

مداحی شور امیرالمومنین علی علیه السلام شب های قدر 1403 مولا علی علی مولا مداحی شور مولا علی ذکر علی مولا حسن عطایی دانلود علی مولا حسن عطایی

بیر جهانی داغلاسین زینب ای وای حسین سَنَ یاسی ساخلاسین زینب ای وای حسین اولسون باجون یارالی حسین لب لَرِ عطشان آقام حسین جان سَنَ قوربان آقام حسین بدنت به زیر نیزه ها توی قتلگاه واویلا میگه مادرت با سوز و آه توی قتلگاه واویلا ای بی کفن ولدی حسین ای پاره تن ولدی حسین ای میوهٔ دل فاطمه خونین دهن ولدی حسین حسین حسین جان سنه قوربان آقام حسین حسن عطایی

وقتی که نگاه به صورت شما عبادته من یه قاب عکس صورت تورو میخوام علی کاش بودم تو اون زمونا و تورو میدیدمت کاش میشستن به تماشای شما چشام علی وجه الله  صورت خدا تویی عین الله چشم حق نما تویی اذن الله گوش شنوا تویی یا مولا گر همه صورت کشان صورت زیبا کشند صورت مولا علی از همه زیبا تر است وقتی که ذکر شما روی لبام عبادته من میگم ذکر تو رو تا دم مرگم یا علی کاش بودم صدای خطبه خونیتو میشنیدم وقتی میخوندی تو خطبه بی الف مولا علی کرم الله، از خدا بگو علی کتاب الله شرح تنفقوا علی سر الله کعبه را وضو علی کعبه مطهر از اوست به منکرانش بگو وضوی بی حب او چون آب بازی بود وقتی که نوشتن از مدح علی عبادته من میخوام هزار تا دفتر از تو بنویسم علی شعر بگم از تو جلو ایوون طلا توی نجف شعر بگم حتی با اشک چشمای خیسم علی مثال الله ای زبان کردگار سیف الله مرد تیغ ذوالفقار ولی الله والی شهریار لسان الله حضرت حیدر تبار حضرت پروردگار شعر شده مات علی تو بشری یا خدا وقتی که نگاه به صورت شما عبادته حسن عطایی

تو گوشم از بدو تولد حیدر گفتن چشام به این دنیا که وا شد حیدر گفتن برا همینه مبطلای حیدر هستم همیشه از واده ناب حیدر مستم آقای منه خیلی دوسش دارم دنیای منه بخدا که مثل بابای من ذکر شیرینه رو لب های منه دلدار منه غم ندارم وقتی غمخوار منه الگوی هر کار و رفتار منه روشنیِ روزای تار منه من قیمت دارم من حلال زاده ام و غیرت دارم نوکر حیدرم و عزت دارم من به ذکر یا علی عادت دارم تا که نفس تو سینه دارم حیدر میگم از هیچکسی باکی ندارم حیدر میگم از همهٔ عالم و آدم بالاست حیدر نداره همتایی تو دنیا آقاست حیدر شاهم حیدره از تموم عالم و آدم سر تره اون خلیفه ها کی‌ان حیدر رهبره عشق مولا از هر عشقی بهتره مطلق حیدره کوری چشم حسودا حق حیدره زینت کتیبه و بیرق حیدره پهلوون خیبر و خندق حیدره من آقا دارم تو دل حضرت زهرا جا دارم مهر بچه هاشو تو دنیا دارم پس دیگه چه ترسی از عقبیٰ دارم تو گوشم از بدو تولد حیدر گفتن حسن عطایی

نمی‌شه هرکی همتای حیدر پس کسی رو نذار جای حیدر مایی که عقلمون نمی‌ده قد جز به خاک زیر پای حیدر نه که فقط برابرش، رو نداره دنیا مثه ابوذرش، رو نداره ما چی داریم میگیم، بابا، کل جهان ارزش کفش قنبرش رو نداره پیش حیدر، هر کوه محکمی می‌ریزه اینو سینه به سینه، کعبه به خیبر گفت گیسوی پُرِ پیچ و، چشم و ابروی برّان جمع این سه بلا رو، می‌شه صد لشگر گفت علی علی پا که می‌کوبه می‌رسه محشر می‌پیچه ذکر الله‌اکبر همه یه جوری گرم فرارن یه سری بی‌تن و تنی بی‌سر لشکری از هیبت تو، رنگ پریده‌ن تکبیرشون بلند شده، تو رو دیدن جوری زدی که مرحب الله‌شو گفت اکبرشو توی جهنم شنیدن کاش بدیدن، معجزه‌هایی که تُو لشکر جمع لشکریانو، یک جا تفریقش کرد نعره زد طبقاتِ، آسمون ریزش کرد با نوای یازهرا، خدا تشویقش کرد علی... نجف اگر که قبله‌ی ما نیست علت لرز قبله‌نما چیست پیدا نمی‌شه جایی تُو عالم که علی هست و شخص خدا نیست بازوشو نه حرز یا زهرا رو ببین ذوالفقارو نه، تیغ چشمارو ببین وقت نماز به کعبه می‌ایستی بایست ولی فقط ضریح مولا رو ببین خودمو از ورودی طوسی رسوندم از تقارن اون‌جا من یه لحظه وا موندم چون خدا و علیو تُو یه زاویه دیدم پس نمازمو سمتِ اون ضریح تو خوندم علی...  نمیشه هر کی همتای حیدر حسن عطایی

ای چکیده ی اذان من نمیفتی از زبان من آخه خدا بذر نامتو پاشیده توی دهان من غیر تو خدا به کی افتخار میکرد غیر تو کیُ صاحب اختیار میکرد ذوالفقار عجب وسیله ی خیری بود سرها رو تا به جهنم سوار میکرد خاک پاهات قنبر سازه مو و چشم و ابروت لشکر سازه حکِ اسمت رو سنگ دُر اوج کار یه انگشتر سازه یا مرتضی امیرالمومنین سپرده خیبر به قلعه ها بی در و پیکر باید باشین مرهب واسه دیدنِ علی گفته که بی سر باید باشین گفتنه اسم تو بسکه روح افزا بود بین عرش سرِ القاب تو دعوا بود مصطفی زمینو دست علی سپرد هرجای عرشو که رفت علی اونجا بود کعبه عشقی در سر داره میخواد از رازش پرده برداره مدعیِ دنیاست خدا چونکه توی چنته حیدر داره یا مرتضی امیرالمومنین کعبه اگه به علی رسید از خدای خودش گذشت هرکی که امیر مارو دید از مقتدای خودش گذشت وقتی که ضربه ی چشم تو کاریه میمیرن خودشون آخه چه کاریه اولی و دومی که به جای خود پیش تو حتی سر از تن فراریه کعبه تو رو زده فریاد هنوزم که هست دهانش بازه اگه از حیدر بخونیم یعنی پیغمبر قرآنش بازه یا مرتضی امیرالمومنین ای چکیده اذان من حسن عطایی

ای ظهور ذات عشق نور بی پایان حسین ای به عرش کبریا لؤلؤ و مرجان حسین ای امیر کائنات روح کشتی نجات جان سنه قوربان حسین اونکه واست میمیره منم از دره خونت نمیره منم اونی که یه عمر شبا توی خواب ضریحتو بغل میگیره منم اونی که به پات اسیره منم لوح محفوظ خدا نقش عقیق یمنت پر جبرئیل امینه رشته پیرهنت آیه آیه عشق و معنا میکنه هر سخنت تو حسین عالمی و ما اویس قَرَنت من نوکر نوکر نوکراتم من عاشق عاشق کربلاتم شور عشق بی کران جلوهٔ ایمان حسین اولین بیت خدا در دل ایوان حسین ای امیر بی مثال صاحب جاه و جلال جان سنه قوربان حسین منصبمه نوکر حسین محاله برم از در حسین همه جا میگم همیشه میگم مادر منه مادر حسین پدر منه پدر حسین میکشم نفس نفس هر جا هوای تو باشه پادشاه عالمه هر کی گدای تو باشه من یه دل دارم اونم فقط برای تو باشه سر می‌ارزه اونجا که به زیر پای تو باشه ای ظهور ذات عشق حسن عطایی

داری پاهاتو رو زمین میکِشی داری بابای پیرتو میکُشی عصای دستمو شکستن علی دیگه نمونده واسه من دلخوشی پاشو دارن میخندن به اشکای زینب نامردا سایه‌ی زینب رو هم کسی ندیده بود تا حالا اگه بری چی میاد سر ناموسم ای خوش غیرت صدای زجه‌ی اهل خیمه رو میشنوی بابا قطعه قطعه بین صحرا تن یوسف بین گرگا تو رو کشتن گریه کردم علی اکبر پاشو از جا آتیش به گلشن پیمبر زدن تو رو با هر چی شد مکرر زدن الهی من فدای اسمت علی اینا تو رو به یاد حیدر زدن فَقَطَّعوهُ بِسُیوف اربا اربا واویلا نیزه به پهلو خورد و افتادی رو لب هات یا زهرا یه کوچه وا شد و علی اکبر تو لشکر گیر افتاد حسین به یاد اون روزا زیر لب میگفت یا واماه بین لشکر اکبر افتاد بین کوچه مادر افتاد با لگد زد مادرم رو حسن افتاد حیدر افتاد داری پاهاتو رو زمین می کشی حسن عطایی

خودمو از ورودی طوسی رسوندم از تقارن اونجا من یه لحظه وا موندم چون خدا و علی رو تُو یه زاویه دیدم پس نمازمو سمت اون ضریح تو خوندم علی علی... خدا و علی رو تو یه زاویه دیدم حسن عطایی

پر میکشه دل آدم واسش پر میکشه با ادبه حقه که بچه به مادر میکشه شیر نره جنمش به بابا حیدر میکشه اباالفضل تو محشر چه محشری کنه باید سردار بی سر سروری کنه برادر شاه واسم برادری کرده که ام البنین واسم مادری کنه بگو بسم الله چه نام زیبایی یا ابوفاضل چه نام زببایی ای تمام عشق تمام زیبایی امام العباس امام زیبایی دل میبره از دل اهل حرم دل میبره جان دلم به اباالفضل که کوه شکره پیش حسین راه که میرن قمر در قمره حسین آفریده شد دلبری کنه ابالفضل العباس جنگ آوری کنه بره تو دل میدون قیامت کنه بیاد محضر زینب نوکری کنه لیلی لیلا ای قمر یکتا به تو مدیونن تمام دریاها آبرو دارو خوش نسب تاریخ پسر سوم خونواده زهرا دل آدم واسش پر میکشه حسن عطایی

حالا دیگه یه عمره آزگاره چشام برای روضه هات میباره اینایی که میخونم از عقیده‌است این نوکرت بی تو کسی نداره ای یارم رقیه ای دار و ندارم رقیه همه‌ی کس و کارم رقیه فقط تو رو دارم سامونم رقیه ای دوا درمونم رقیه برای تو میخونم رقیه بهت بدهکارم فقط تو رو دارم قربونت بشم ای آرامشم دیدن صحنت شد تنها خواهشم دیدی آخرش دیوونت شدم اخر من خودم رو واست میکشم از اون قدیم که یادمه مریضا تو روضه‌ی بی بی شفا میگیرن با سفره های حضرت رقیه حاجتاشونو مادرا میگیرن بارونی رقیه عشق عمو جونی رقیه درد منو میدونی رقیه ببین گرفتارم دنیامی رقیه نور دو چشامی رقیه دلیل نفسامی رقیه گره داره کارم ببین گرفتارم کاری کن برام ای گره گشا باب الحوائج دربار حسین آروم دل شاه علقمه کاشف الکرب علمدار حسین  ای یارم رقیه حسن عطایی

داره عمرم با شما سر میشه تنها چشمام براتو تر میشه نوکری که خسته و داغونه توی صحنت روبه‌راه‌تر میشه هرکی گرفتاره هوای حرم کرب و بلا می‌گیره میاد تو صحن تو دلش اونجا جلا می‌گیره یه مادری بچه‌ی لالشو میاره صحنت با یاحسین وا میشه کامش و شفا می‌گیره دنیام حرم عقبام حرم امروزم و فردام حرم درمون این دردام حرم من اربعین می‌خوام حرم بیمه کرده روضه‌هات دنیامو دریا کن با نظرت چشمامو من به هیئت اومدن محتاجم ثابتش کن توی روضت پامو خدا بیامرزه کسی که مارو سامون داده گوشه‌ای از روضه‌ها و هیئتا جامون داده خدا بیامرزه همون که بانی خیر میشه چند ساله که حواله‌ی کرب و بلامون داده راه نجات جونم فدات بوده به ما لطفت زیاد هستی‌مو من میدم برات کی میبریم تا کربلات مگه یادم میره این اشکا نه ما گداییم ولی خب هرجانه زندگیمون می‌گیره پایان و نوکریه خونه‌تون امّا نه عشقمه که با نوکرات دم خورم و می‌جوشم مست جواب سلامتم دیوونه‌ی شیش گوشم آرزومه یه روزی از راه برسه آقا جون مقابل باب الحسین با شما رو در رو شم تاج سری تو محشری هر بی‌ پناه رو میخری خوبه برام این نوکری مارو حرم کی میبری داره عمرم با شما سر میشه حسن عطایی

باید تو این راه پر از پیچ و تاب مثل شکوفه به ثمر برسیم تا که دلامونو خزون نزده بیا به بهترین پدر برسیم بیا مثل پسر مهزیار بگذریم از خوشی روزگار بیشتر از من و تو آقا داره میکشه به پای ما انتظار مهدی میاد غصه و غم میره یقین مهدی میاد زنده میشه دین مبین مهدی بیاد به پا میشه حکومت عدالت حق امیرالمؤمنین بیا تو این مسیر روبه ظهور بریم به آخر گذر برسیم باهم با سینه ای پراز نور عشق بیا به بهترین پدر برسیم با همه وجودت اراده کن دلتو راهی این جاده کن کوچه دلت رو جارو بزن خونه دلت رو آماده کن مهدی بیاد شهرو گلستون میکنه مهدی بیاد عالمو خندون میکنه مهدی بیاد خشکی این کویر ظلمو پر بارون میکنه بیا بزار بخنده روح امید بیا که به نور سحر برسیم اگه دلت بهارو دوست داره خوب بیا به بهترین پدر برسیم یه روزی تموم میشه غصه ها میگذره تلخی این لحظه ها تو که منتظر نشستی بدون نباید خسته شیم از طی راه مهدی میاد شهرو گلستون میکنه مهدی میاد عالمو خندون میکنه مهدی میاد خشکی این کویر ظلمو پر بارون میکنه مهدی بیاد حسن عطایی

دیگه نمیگم من از درد و غم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب مهمون من هستی ای دلبرم امشب موی تو رو باید شونه کنم امشب ای پاره جونم  خوش اومدی اینجا آرامشم بابا فکرش رو میکردی تا اینهمه با تو تنها بشم بابا دارم گلایه از سنگی که جای پات شد بالشم بابا یه مردی سنگین دست یه جوری زد مثل زهرا بشم بابا بابا یه بار دیگه  بگو دوسم داری بابا زیاد از من بوسه بدهکاری واسه لب خشکت اشکام شده جاری بابا زیاد از من بوسه طلبکاری زهرا شدم انگار وقتی گذاشتی سر رو دامنم بابا از تازیانه ها ، یک دست گل شد سبز روی تنم بابا بابا نبین پیرم ، شاید تو بشناسیم بابا منم بابا یادت میاد بابا جون میگرفتی با خندیدنم بابا نبین اگه حالا  یاس کبودم من عمری واسه بابام  دردونه بودم من نبین شدم پیر و عصایی برداشتم رو شونهٔ سقا برو بیا داشتم گفتم میای پیشم خار توی پامو در میاری بابا نمیدونستم که با سر فقط اینجا ، پا میذاری بابا گریم گرفتش تا یک دختر شامی گوشواره شو دیدم داداشم اصغر کو  اینجا توی بازار گهواره شو دیدم دیگه نمیگم من از درد و غم امشب حسن عطایی

مولا حیدر عشق تو رو فریاد میزنم شیعه داره این وظیفه رو به جز حیدر نسبت نمیدن به بی‌پدر نام خلیفه رو من کینه دارم از یه عده بیزارم خدا به علی وقتی دست پیمان بده وقتی شیری داره خدا سگ نباید جولان بده مولا حیدر دنیا پی تکبیر منه اما حیدر امیر منه هر وقت میشه حرفی از علی اون روزی که غدیر منه آقای منی تنها مولای منی یا حیدر میگم توی قلبم غوغا میشه سبب خیره دشمنت لعن میگم گره وا میشه بر دشمن مرتضی علی لعنت تا صبح قیامت لعنت مولا حیدر چی بگم من از اقتدارت که لشکر گشاییه کارت بال جبرئیل حائل نمی‌شد زمینو میشکافت ذوالفقارت حیدر کرار قدرت پروردگار یدالله بسم الله فرستاد نبی به میدون تنها مردشو کار دشمن تمومه چون بسته دستمال زردش رو عشق تو رو فریاد میزنم حسن عطایی