دانلود مداحی کربلایی حسین ستوده | آرشیو کامل صوتی و تصویری

داره جمع میشه این سفره من عادت کرده بودم من عادت به این احسان و رفاقت کرده بودم تو روضه کاشکی بیشتر با تو صحبت کرده بودم چی رقم زدی برام من تعویض پرچم یعنی کربلام باز میپیچه توی کربلات صدام چی رقم زدی برام چی رقم زدی برام حتی اگه آقا بین مرده هام من مرگمو توی حرمت میخوام چی رقم زدی برام یاد عاشورای سابق میکنم هق هق میکنم اگه کربلا نیام دق میکنم هق هق میکنم آقای کربلا کاری کن که نوکرت برگرده کربلا دیدی اشک چشام ریخته روی صفحه ی قرآن تا که دلم شکست گفتم الهی به حسین جان نباشم سال بعد شاید منو ببخشن الان بگذر از گناه من آغوش تو آخرین پناه من سمت تو گره خورده نگاه من بگذر از گناه من بگذر از گناه من میسوزه دلت اگه به آه من قربون دلت آقای ماه من بگذر از گناه من من به دست و پات بیفتم کمه باز ای بنده نواز تو بسازی خوبه واسم تو بساز ای بنده نواز داره جمع میشه این سفره حسین ستوده

من باشم یا نباشم مجنون واست زیاده من اسمت رو میذارم آقای فوق العاده من باشم یا نباشم دور سفرت شلوغه کل عشقای عالم غیر عشقت دروغه من با عشقت نجات پیدا کردم عشق و توی کربلات پیدا کردم وقتی با تو ارتباط پیدا کردم نجات پیدا کردم تو علت تموم اشکای ما شدی زیبایی تموم دنیای ما شدی از اینکه نوکرت هستم سجده میکنم ممنون که اومدی و آقای ما شدی من باشم یا نباشم این پرچم روی عرشه اسم تو مثل خورشید تو عالم میدرخشه من باشم یا نباشم راه این خونه بازه با چادر مشکی واست زینب خیمه میسازه من تو روضت رفیق پیدا کردم حال گریه با عقیق پیدا کردم عشقو توی این طریق پیدا کردم رفیق پیدا کردم ما خونوادتاً وهب خونوادتیم قربان خانواده ی تو خانواده ها از من به جای کلب حرم استفاده کن شاید از این حرم ببرم من باشم یا نباشم حسین ستوده

قنداقه‌ی خالی، آغوش خیالی از مادری این مونده برام چند ساله همینم، خوابت رو میبینم خسته میشه هر موقع چشام خواب دیدم مادر ورق برگشته و تو هم نمردی داشتی می‌خندیدی و دیدم که دندون در آوردی قول میدم اگه ورق برگرده و علی نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریه‌اش بگیره آرزوهام همشون نقش بر آب شد دلم کباب شد همه حسرتم برات یه قطره آب شد دلم کباب شد غارتو دیدم تا روشو کشیدم دیدمت تو گهواره تو رو فرضا که محاله خب فکر و خیاله از فکرو خیال من نرو توی رویا دیدمت این جوری دارم اشک میریزم توی کوچه با رقیه بازی می کردی عزیزم بازی می کردید دوتایی دستتون تو دست هم بود اما حیف رویای دیدار تو با رقیه کم بود آخ که تنهایی توی خرابه هامون رقیه جاموند اربعین از سفرکرببلا موند من نه بازار میام نه عروسک میخواهم عمه مهمون رسید من همون روسریو میخواهم که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شودم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم من حالم خرابه خراب بشه خرابه قنداقه خالی آغوش خیالی حسین ستوده

با عشقت، دلم سر می‌کنه هوای برفی حرمو، خوشگل تر می‌کنه دلم هوای شعر گفتن می‌کنه پیرهن سفیدشو، گنبد تن می‌کنه سرنوشت، اسم ما رو هم زائر نوشت خوش به حال اونکه این روزا رو به روی ایوون طلا میزنه هشتگ یخ در بهشت رسمشم قشنگه، حرفشم قشنگه حرم امام رضا، برفشم قشنگه گبند طلایی، زردشم قشنگه راه رفتن تو هوای سردشم، قشنگه با عشقت دلم سر می‌کنه حسین ستوده

من درد آوردم که تو درمون کنی من اشک آوردم که تو بارون کنی من ترد شدم از دل دنیا ببین من جا ندارم که تو بیرون کنی خب کسی ندارما امام رضا امام رضا گره خورده کارما امام رضا امام رضا بده روزگارما امام رضا من سر قرارما امام رضا امام رضا داره نوکر تو میشه پیر دست منو بگیر دست منو بگیر تا نشد روضه به روضه دیر دست منو بگیر دست منو بگیر امام رضا امام رضا ... تو کارت اینه منو راهم بدی تو شاه شدی رزق گدا هم بدی تو نه نمیذاری که هر جا برم تو اصلا اینجایی پناهم بدی دم احتضارما امام رضا امام رضا تو بیا کنارما امام رضا امام رضا اینه انتظارما امام رضا امام رضا چشم به راه نذارما امام رضا امام رضا به لبی که نرسید به آب بیا برا جواد به علی اصغر رباب بیا برا جواد امام رضا امام رضا ... من درد آوردم که تو درمون کنی حسین ستوده

آقای گرفتارا، ای تسکینِ بیمارا یارا یارا یارا یارا امید بدهکارا، روزی‌بخشِ بیکارا یارا یارا یارا یارا ای ماه کاظمین، ای بلندآوازه شاه کاظمین ای مردِ کاظمین، عالمو دیوونه کرده کاظمین ماها خونوادتاً عبد حیدریم از اولاد مرتضی روزی می‌بَریم این‌ جا مُلک شخصیِ نسل فاطمه‌ست پس مستأجرای موسی بن جعفریم یا بابَ‌الحوائج، یا موسی بن جعفر... اسمت به خط خوانا، رو قلب منه جانا جانا جانا جانا جانا این عرض ارادت‌ها، با تو می‌گیره معنا جانا جانا جانا جانا ای جانِ کاظمین، این شبا کلّ ایرانه کاظمین ای پیرِ کاظمین، خوش‌ به‌ حال اون‌که میره کاظمین میدی حاجتامونو جای اهل بیت جا داری به روی چشمای اهل بیت وقتی که گره میفته به کار من می‌بندم دخیل به موسای اهل بیت یا باب‌َالحوائج، یا موسی بن جعفر... آقای گرفتارا حسین ستوده

قرارمون نبود از تنور سر دربیاری قرارمون نبود روی نی پر دربیاری قرارمون نبود همسفر با خولی بشم برای دیدنت از سنان منت بکشم خواهش میکنم برید کنار که من خودم خاکش میکنم خواهش میکنم سر پیری دم دروازه گرفتار شدم سر پیری هدف ساز و دف و تار شدم داره خون میریزه از زخم تنت آروم من فدای غربتت سیدناالمظلوم تو سر و صدا و ازدحام جمعیت پیچیده تو مقتلت زجه یک خانم بمیره مادرت برات که انقدر نا خوش شدی زیرِ دست و پا هاشون بمیرم زجر کش شدی چشاتو وا کن از خیمه به گودال اومده زینب دانلود مداحی قرارمون نبود حسین ستوده

بی‌حالی شبیه تشنه‌ها می‌افتی و می‌زنی صدا وا اُمّاه می‌سوزه تنت توی تبت خون می‌ریزه از دور لبت با هر آه وا اماه وا اماه وا اماه غریب حجره نشین خون دلت رو زهر کینه ریخته روی زمین پاره شده جگرت رسیده مادرو گرفته زانو زیر سرت وا اماه وا اماه وا اماه... مادر اومد تو رو زخمی و پامال ندید ای وای من ای وای من تو رو دیگه وسط گودی گودال ندید ای وای من ای وای من بین موهای تو باز پنجه و چنگال ندید ای وای من ای وای من سر بردن سر تو بحث و جنجال ندید ای وای من ای وای من بردن تو رو مجلس حرام اما این کجا و بزم شام ای آقا همرات نیومد که خواهرت دستی نرسید به دختر واویلا واویلا واویلا واویلا روضه به اینجا رسید رقیه گریه کرد و زجر موی سرش رو کشید حاصل زینب آخرم دیدی خرابه شد حسین منزل زینب بی‌حالی شبیه تشنه ها حسین ستوده 

ذکر خاصه رقیه همه زندگی عباسه رقیه عاقبت بخیر نمیشه به ابالفضل اونکه شأنتو نمیشناسه رقیه انسیه حوریه مددی یا رقیه خلقتت نوریه مددی یا رقیه حیدر سوریه مددی یا رقیه رقیه رقیه زهرای مناقب ای والا مراتب جانم رقیه ی اسداللهِ غالب تصویر عشقه دستت تو دست زینب ام البکا کنار ام المصائب جانم رقیه ای جانم رقیه ذکر خاصه رقیه حسین ستوده

دیگه از گریه هام معلومه حالم بده کسی میبینتم میگه این عاشق شده توی تنهاییام با تو حرفامو زدم هیچکس مثل تو نبود رفتم دورامو زدم آشفتم کربلا گفتن خونت گفتم کربلا دست و پامو که گم میکنم رو خاکت میفتم کربلا پژمردم کربلا خیلی غصه خوردم کربلا هرکی حرفاشو یه جایی زد من حرفامو بردم کربلا جان بغلم کرده آقام الآن رسیدم به رویاهام الآن منه عاشق چی میخوام الآن داره دنیای من میگیره از من تو رو کی الآن جای من میبوسه شیش گوشه رو بدیامو چقدر میبخشی خاک میکنی داری با دست خود اشکامو پاک میکنی گریونم کربلا من بی تو محزونم کربلا اینجا حس غربت میکنم برمیگردم خونم کربلا میمیرم کربلا بعدش پر میگیرم کربلا مردم میمیرن میرن بهشت من میمیرم میرم کربلا سفر اولم یادته یا نه ورودی حرم یادته یا نه نماهنگ حالم بده حسین ستوده

محرم راز منی جانا یعنی با تو درد دلمو بهتر میگم می‌دونم داده اجازش رو اباالفضل که با هر زبون به تو مادر میگم آنام ام البنین، زندگی من سلام ام البنین به تو می‌رسه صدام ام البنین، آنام ام البنین آنام ام البنین، من که سیر از آدمام ام البنین تو خودت بساز برام ام البنین، آنام ام البنین به وقت مشکلات فرشتۀ نجات روزی آدم رو میده سفرۀ شنبه‌هات یه در تو کربلا، به نامته ولی نوکرت اسمش رو میذاره باب معجزات یا ام البنین یا ام البنین محرم راز منی جانا حسین ستوده 

ممنونم ازت تو این سالای سخت پر کردی جامو ممنونم ازت به خونه باز آوردی احترامو بعد من بستی تو زخمای علی رو ام البنین روبراه کردی تو دنیای علی رو ام البنین اون شبایی که برا من گریه میکرد ام البنین پاکشون میکردی اشکای علی رو ام البنین میدونم گریه میکردی برام مادری کردی برای بچه هام مرهم قلب علی من شدی آب و جارو کردی خونه رو به جام ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت که تنهایی کشیدی زحمتامو ممنونم ازت بزرگ کردی بی منت بچه هامو گردنت بود زحمت این خونه هر شب ام البنین اومدی و خونه رو کردی مرتب ام البنین دخترم مادر نداشت روز عروسیش ام البنین مادری کردی عزیزم واسه زینب ام البنین بچه هام مادر میکردن صدات واقعا بودن مثل بچه هات من خودم جای لطف و زحمتات علقمه جبران میکنم برات ام البنین یا ام البنین ... ممنونم ازت حواست بود به احساس حسینم ممنونم ازت شبا میذاشتی آب واسه حسینم دیدی تو خونه آرومه حسینم ام البنین آخ تو هم فهمیدی مظلومه حسینم ام البنین کاشکی میرفت کربلا وقت وداعش ام البنین میزدی بوسه به حلقوم حسینم ام البنین ممنونم ازت حسین ستوده

خوشبختی همینه روزیم از کرم خانوم ام البنینه اسمش دلنشینه نعره ی یا ابالفضلمو زهرا میبینه نگو ام البنین بگو بحر وفا نگو ام البنین بگو روح ادب به خودش گفت کنیز اولاد علی نگو ام البنین بگو کوه ادب شدم مثل قطره به دریای تو غرق پسرهاتو قربون مخصوصاً اباالفضل تویی مادرش که دویده اباالفضل انتقام کوچه رو میگیره اباالفضل یا ام البنین یا ام البنین چی از این قشنگتر میبینی که حسین به تو هم میگه مادر حس خواهری داشت هر دفعه زینب گفت به ابالفضل برادر تو دعای فاطمه پشت سرته تو الآن زینبم مثه دخترته به اباالفضل میگفتی قبل کربلا برو زهرا از این به بعد مادرته خدایی اباالفضل اگه بی قرینه یکی از لقب هاش یل ام البنینه چه مرد دلیری چه شیر شکاری مرحبا ام بنین چه اباالفضلی داری خوشبختی همینه حسین ستوده

خودتو معرفی کن بگو نوکر اباالفضل هرچی داری از کی داری صدقه‌سرِ اباالفضل بچه سیدا میگن که فاطمه مادرمونه پس کیه مادر ماها آره مادر اباالفضل من اُمُّ البنینی‌ام سایش روی این سره شنبه‌ها برای من عین روز مادره من اُمُّ البنینی‌ام از حالم خبر بگیر مثل من هرچی می‌خوای از اُمُّ القمر بگیر تو هیئتا میگن یا اُمُّ البنین با عزتا میگن یا اُمُّ البنین این اسمو می‌برن آدم مشتیا با غیرتا میگن یا اُمُّ البنین خودتو معرفی کن حسین ستوده

همه از توست آنچه که هستم جانا جانا ابی عبدالله تا ابد از عشق تو مستم جانا جانا ابی عبدالله حسین ای دنیای دل مجنون من حسین عشقت جاریه توی خون من حسین ای همدم روزای تنهاییم حسین امید قلب بی سامون من و تصدق علینا شاه دو دنیا جان جان جانا حسین امید سینه زنها ای عشق دلها پرچم تو بالا حسین حسین وای حسین وای همه از توست آنچه که هستم حسین ستوده

گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام هر جوریه هی نمک می‌زنه به  زخمام من که واسه دشمنامم حتی خیر می‌خوام این روزا بریدم آی ننم به اباالفضل قسم ننه جان اُمُّ البنین مثل خودت من بی‌کسم آخ شکسته کمرم این همه میگم ننه یه بار بگو جان پسرم گمونم که دنیا فهمیده چقدر تنهام حسین ستوده

چه بگویم غم تو سنگین است علت بغض و گریه ام این است رو گرفتی چرا ز روی علی وقت صحبت سر تو پایین است خداحافظ یار مهربون من خداحافظ یاس قد کمون من خداحافظ ای دنیای آرومم روضه خداحافظ حسین ستوده

روی این صورت زرد و زار، پاتو نذار بازی نکن با این رگا، شمر ببر تو رو خدا دختر نداری مگه زجر، نکش موی رقیه رو خاک دو عالم به سرم، دور شید از دور حرم زنده است هنوز برادرم رو به قبله اش کنید قبله گاهمه قبله گاهمه قبله گاهمه سری که میبرید سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه سر پناهمه تمومش کنید، بوی خون گرفته صحرا رو کم اذیت کنید، این عزیزِ دلِ زهرا رو رو به قبله اش کنید قبله گاهمه حسین ستوده

آتیش زدن به در تا مادر بسوزه هم زهرا بسوزه هم حیدر بسوزه مادر مجتبی پاشو ببین چقدر مضطره مجتبی پاشو ببین گذشت دست حرومی از رو سر مجتبی گم میکنی چرا راه خونمونو مادر توی راهه دیدم رد خونو حقه توئه فدک به زخم کهنه ی تو میزنن نمک حقه توئه فدک ولی جلو حسن میزدنت کتک ای مادر حسین مظلومه حسینت از مهریه ی تو محرومه حسینت بین دو نهر آب تشنگی حسین میده تو رو عذاب بین دو نهر آب داغ علیِ تو موند رو دل رباب آتیش زدن به در تا مادر بسوزه حسین ستوده

همه عاشقنو علی معشوقه همه رعیتنو علی فاروقه اگه باشه فقط یه فرقی اینه خدا خالقه و علی مخلوقه امام سلطنت تام سیف الاسلام علی امام یا ابالایتام رحمت عام علی قسم به اون خالقی که مولا رو آفرید شبیهشو عوالم ندیدن نه میشه دید روبروی ایوونش برو سجده و بگو و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید علی رازقه و علی رزاقه علی ذکر روی لب عشاقه روایت از پیمبره فرموده حلال زاده فقط به تو مشتاقه جناب فاتح الابواب جمع اصحاب علی جناب یا ابالارباب ذکر جذاب علی دلبر دلها دلبر دلها همه عاشقنو علی معشوقه  حسین ستوده

کجای این زمینی کجا گریونی و خیمه زدی امشب چقدر غم داره قلبم شاید تو روضه ی ما اومدی امشب دارم حس میکنم بوتو شبیه بوی بارونه یه احساسی که انگار چشم لیلا سمت مجنونه چشای من پر از اشکه تو چشمات کاسه ی خونه الآن حالت رو اونکه مادر از دست داده میدونه مادر از دست دادی این شبها تسلیت میگم به محضرت داغ سنگین مونده رو دلت آخ جوونم بوده مادرت حلالم کن عزیزم حلالم کن که امشب خیلی رنجیدی منم هی روضه خوندم تو هم این روضه ها رو با چشات دیدی تو دیدی پشت در زهرا رو فریاد کمک میزد تو دیدی قنفذو ناموس مولا رو کتک میزد مغیره روی بار شیشه با چکمه ترک میزد الهی بشکنه دستای اون نامرد که چک میزد آخرم کار خودش رو کرد ضربه های سخت و پشت به پشت با لج و لجبازی هی زد و خیر نبینه محسنش رو کشت کجای این زمینی حسین ستوده

شبا تا صبح نمیخوابی حواسم هست چقدر زود داری پیر میشی حواست هست هنوز پیراهن قبلیت پر از خونه دیدم باز لکه ی خون رو لباست هست تیشه ی جلاد خورده تا ریشه بعد سرفت رو لباست غنچه وا میشه شمع این خونه میزنی سوسو میشی با زحمت از این پهلو به اون پهلو آه آه این چه دردیه نصف شب داری دست و پام میلرزه زهرا بسکه تب داری رو میگردونی خسته ای از من چند شبه عجل وفاتی روی لب داری یوماه یوماه یوماه یوماه من از چشمات خجالت میکشم زهرا میبینی آه حسرت میکشم زهرا اگه میشه نرو من بی تو میمیرم ببین با گریه منت میکشم زهرا کور بشن ای کاش تو نظر خوردی من خودم دیدم که با صورت به در خوردی با سر افتادی تا نشستی زد بشکنه دستای سنگینش دو دستی زد آه آه رد خونِ تو روی دیواره اینکه کار دست نبوده کار مسماره من ندیدم که قتل یک خانوم تا چهل تا مرد جنگی متهم داره یوماه یوماه یوماه یوماه شبا تا صبح نمیخوابی حواسم هست حسین ستوده

فصه فضه فضه خذینی کار زنونه است جمع کن هر چی می بینی فصه فضه فضه خذینی لگداشون کار سقط جنینه نوای یوماه حسین ستوده

امشب نشد ببینمت تو کربلا عزیز تو عیادتم بیا توی بسترم توی بستر انقدر از یاد تو سوختم میبینی چه پیرهنی واسه تو دوختم بعد من خواهر تو هواتو داره شبا ظرف آب کنار تو میذاره بی قرار من نباش حسین من حسین من گریه کن یواش یواش حسین من حسین من امشب شب جمعه و روضه خون منم میسوزه وقت روضه خوندنم قلب آسمون امشب تو بسترم با احوال بدم برای تو به صورتم زدم مثل روضه خون ته گودال تو رو تنها گیر آوردن پیرهنی که واسه تو دوختمو بردن گفتی العطش صداتم که بریدن تشنه بودی جلوت آبو سر کشیدن زیر دشنه کشتنت حسین من حسین من تشنه تشنه کشتنت حسین من حسین من امشب که میشه آخرین قرارمون وداع تلخ و گریه دارمون سخته مادری امشب زدم بوسه دم گلوی تو چقدر شونه زدم به موی تو دم آخری ولی شمر موی تو رو بهم میریزه خاک گودال تو رو سرم میریزه امشب نشد ببینمت تو کربلا حسین ستوده

به گرد پات نمیرسه حتی مریم به شأنیت خادمه هات نمیرسه به گرد پات نمیرسه والله بارون به اشکای گریه کنات نمیرسه پدرت اشرف مخلوقاته شوهرت آیینه ی بابات پسرات سید اهل الجنه دخترات عمه ی سادات واسه ی اینکه راضی از منه نوکر بشی همه اشکامو خاتم یمنی میکنم به خدا که به عشق اون پسر ارشدت همه اولادمو امام حسنی میکنم به گرد پات نمیرسه حسین ستوده