دانلود مداحی کربلایی حسین ستوده | آرشیو کامل صوتی و تصویری

خنده های مادرونت تکیه کردم روی شونت اینکه هستم توی خونت یعنی آرامش تا که هستم زیر سایت اینکه میکنی عنایت وقتی دعوتم تو روضت یعنی آرامش از تو مدد باید روح الامین بگیره تنها جای تو رو میتونه ام البنین بگیره خوشبخته اون نوکر که ازت صدآفرین بگیره مادری میکنی واسه اونکه ذکر یا امیرالمومنین بگیره کویرو دریا کرده معلا کرده دعای تو عیسی رو مسیحا کرده خوشا به حال اونکه تو روز خلقش به اسم حق سجده به پای زهرا کرده امنا زهرا امنا زهرا خنده های مادرونت حسین ستوده

همه رویامه بمیرم تو روضه ها یا که این جنازمو خاک بکنن تو کربلا دسته جمعی نوکرا دم بدن این ذکرو آقا حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین به سینه زنهات آقا ماشالله زعفر جنی حسین دیوونته ایوالله پیچیده صدای ما تو حرم شاهنشاه حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین امنا زهرا امنا زهرا عزیز و یارم حضرت ثارالله پای تمثال تو خون میریزم انشالله کاش صدامون برسه تا حرمش بسم الله حسین حسین حسین دلبر دلها حسین دلبر دلها حسین دلبر دلخواه حسین دلبر دلخواه حسین حسین مولا حسین مولا همه رویامه بمیرم تو روضه ها حسین ستوده

شاهنشاهه اباالفضل اسد ابن اسد الله اباالفضل تا ابد مقصد عاقبت بخیری نداره راهی بجز راه اباالفضل مه جبین زیبا صنم قمر الله اباالفضل بچه شیر ای با جنم قمر الله اباالفضل تا ابد کلبت منم قمر الله اباالفضل قمر العشیره سردار دلیره باب الحوائجه الحق بی نظیره با معرفت تر از این آقا ندیدم دستاشو داده دست ما رو بگیره یا ابوفاضل یا ابوفاضل قرصه ماهه ابالفضل لعنت خدا به بدخواه اباالفضل معنی جمله ی خرما به نخیلی دست عالم از تو کوتاهه اباالفضل منسبت بالاترین قمر الله اباالفضل مادرت ام البنین قمر الله اباالفضل من فدا ام البنین قمر الله اباالفضل عشقم همینه چی بهتر از اینه من سینه میزنم که اباالفضل ببینه کربلا باشم یکشنبه برمیگردم چون شنبه ها سفره ی ام البنینه یا ابوفاضل یا ابوفاضل شاهنشاهه ابالفضل حسین ستوده

قسمه روی لب ارمنیا تو همه دار و ندار منیا خونت آباد پسر ام بنین ماه زیبای بنی هاشمیا آقام اباالفضله ختم مرام اباالفضله تو سختیا اونکه مونده برام اباالفضله عراقیا میگن حتی امام اباالفضله ازلی اباالفضل ابدی اباالفضل تو منو از همه بهتر بلدی اباالفضل دست رد به سینم نزدی اباالفضل میگه زهرا به تو جانم ولدی اباالفضل قسمه روی لب علم کشا ای علمدار رشید پادشاه من دخیلم به پر علامتت شاهپر علامتت گره گشا امیر ابوفاضل ماه منیر ابوفاضل تجلی حیدر مرد دلیر ابوفاضل منو تو اون دنیا گردن بگیر ابوفاضل صنما ابالفضل ذوالکرما ابالفضل کشته مرده ی مرامت منما ابالفضل اسمته کلید تموم مشکلاتم اسمتو حک شده رو سینه ی ما ابالفضل قسم روی لب ارمنیا حسین ستوده

تو رو خدا بمون برام تویی پناه بی پناهیام منم مثه تو ام ببین که مرگمو من از خدا میخوام تو رو خدا بمون برام نرو نرو میبینی بی کسی حیدرو آتیش نزن با گریه بسترو با گریه میشورم ببین درو دستام میلرزه تا حرفِ رفتن میاد دست و پاهام میلرزه وقتی میرم سمت در بدجوری پام میلرزه آتیش میگیرم میبینم که زهرام میلرزه اگه بری چیکار کنم چطور زمستونو بهار کنم بمون میخوام که خونه رو پر از درختای انار کنم اگه بری چیکار کنم اگه بری علی دیگه یه کوچه گرد میشه تنور خونه دیگه سرد میشه یه چاه فقط رفیق مرد میشه چشماتو وا کن یه فکر واسه این یتیم … تو رو خدا بمون برام حسین ستوده

محکم در میزنن لای تخته های در خنجر میزنن با لگد به سینه ی مادر میزنن محکم در میزنن سر سقط جنین مُردی مادر از بس لگد خوردی مادر از بس لگد خوردی مادر نرو نرو میبینی میبینی بی کسیِ حیدرو دستام میلرزه تا حرف رفتن میاد دست و پاهام میلرزه افتاد مادر ولی بر نداشت یه لحظه حتی دست از علی دومی میزد و میخندید اولی افتاد مادر ولی پهلوت خورده شکاف حسین وای حسین وای... محکم در میزنن حسین ستوده

این شبا حال و هوای خونمون خیلی عجیبه التماست میکنم بیشتر بمون علی غریبه من که از فضه شنیدم بهتری الحمدلله در زدم دیدم خودت پشت دری الحمدلله حلالم کن این همه درد و طاقت در آوردی به خاطره علی زمین خوردی میبینمت بهم میریزم اگه زهرا عجل وفاتی و نمیخوندی اگه یه چند روز دیگه میموندی نوزده سالت میشد عزیزم منه تنها منه مظلوم ازت میخوام جون علی نرو خانم مردمی که عمری چشم دیدن ما رو ندارن برا خونه شون میان از اینجا هیزم بر میدارن میدونستی بی حیایی که تو رو از من گرفته نامه داده کشتن خانمم و گردن گرفته توی نامه اش نوشته بین کوچه غوغا شد محکم زدم انقدر که در وا شد امیر زهرا پشت در بود توی نامه اش نوشته زهرا رو تا شناختم لگد زدم بچه اش و انداختم جای شکرش باقیه همین که محسن و ندیدی از گلوی پسرت تیرِ سه شعبه نکشیدی قول میدم اگه ورق برگرده و علیم نمیره جوری لالایی بخونم حرمله گریه اش بگیره تلاش کردم حسین ازت بشنوه بابایی عصای دست نیزه دارایی این شبا حال و هوای خونمون خیلی عجیبه حسین ستوده

سوگند میخورم به علی نسل مرا اگر رصد کنید پیوند میخورم به علی اقرار میکنم به علی سر را هدیه شبیه میثم تمار میکنم به علی به علی به علی به علی هر نماز میکنم اقتدا به علی زندگی میکنم در رکاب علی سر من پیش کشی به جناب علی خون در شریانم علی ضربانم علی میبرم اسمتو مادر میگه جانم علی اگر ایمان نیاورم که تویی مقتدا به جهنم کشد مرا ایمانم علی سوگند میخورم به علی حسین ستوده

جذبه چشم تو کوهو میلرزونه قدرت دستت دنیا رو میگردونه خورشیدو برگردوندی شد عقلا عاجز رفتی تو میدون گفتی هل من مبارز من میگم خدا بهش صبر بده به خدا خیلی سخته دیدنت من اگه جای قنبر بودم میمردم وقت دیدنت یدالله تعالی تو عالی تو اعلا داره کعبه میگرده دور مولا حسودات بمیرن خدا همش تو رو میبره بالا علی مولا علی مولا هر کیو کشتی دیدی تا ده نسلش رو دینمو کامل کردی فرع و اصلش رو علت سجده انسان ها به آدم امیرالمومنینی بودن اجدادم واسه اینکه بهتر ببینمت چشم من بازه وقت مردنم اگه تو لحظه مردنم میای پروازه وقت مردنم ملائک تماشا تو عرش معلی علی سجده کرده تو مصلی نمازش یه جوره خود خدا میگه تبارک الله جذبه چشم تو کوهو میلرزونه حسین ستوده

آدمی که از همه بریده آب گذشته از سرش دیگه مخصوصا اگه پسر باشه دردش رو به مادرش میگه مادر مادر من خسته شدم از زمونه مادر مادر گوشم پر زخم زبونه مادر مادر گریه ام میگیره بی بهونه مادر مادر چی بگم دلم خون خونه میبینی چقدر دلم پره بغضم به گلو رسیده واسه زندگیم یه کاری کن زندگیم به مو رسیده مادر مادر مادر مادر توی بسترش بمونه بچه دلخوشیش حروم میشه با گریه حسین به مادرش گفت دردای تو کی تموم میشه مادر مادر چادرت رو بستی به پهلوت مادر مادر پا میشی میفتی روی زانوت مادر مادر ایشاالله که خوب میشه بازوت مادر مادر آخ چقدر شکاف خورده ابروت من بمیرم و نبینمت تو دست به عصا میگیری زوده رفتنت جوونی و ایشاالله شفا میگیری مادر مادر مادر آدمی که از همه بریده حسین ستوده  

سفر اولم یادته یا نه ورودی حرم یادته یا نه وقتی راهی شدم از در خونه گریه مادرم یادته یا نه سفر اولم یادته یا نه حسین ستوده

کاشکی تو کربلا بمیرم که جنازمو حرم بیارن خبر مرگمو واسه مادرم بیارن پسرت تو کربلا مرده کاشکی تو کربلا بمیرم تابوتم رو زائرات بگیرن مجلس ختممو بین روضه ها بگیرن آرزومو بکن برآورده حاضرم که خاک نشه این بدن خرج روضه شه خرج دفن من کربلات حسین وطنم بشه پیرهن سیات کفنم بشه بالاسرم بیا رفیق سختیا گریه کنت رو زیر خاک تنها نزاریا حتی واسه یه بار بهم محل بزار واسه شب اول قبر رقیتم بیار کاشکی تو کربلا بمیرم حسین ستوده

خدا شبیه تو نداره نیمه‌ی وجودیه تو ذوالفقاره خدا شبیه تو نداره که بخواد اسمشو فاطمه بذاره نگاه به دریا کردم دیدم که تو دریایی‌تری نگاه به مولا کردم دیدم که تو مولایی‌تری نگاه به بارون کردم دیدم چشمت بارونی‌تره نگاه به رویا کردم دیدم که تو رویایی‌تری آبرو دادی، مریم و سارا رو پرورش دادی، فضه و اسما رو دیگه مولا چی، کم داره وقتی که رنگ و بو دادی سفره‌ی مولا رو تو به نبی نور دو عینی می‌خونه فاطمه، بضعةُ منی تو مادر امام حسینی صاحب اصلی بین الحرمینی نگاه به قلبم کردم دیدم که تو دلداده‌تری نگاه به عالم کردم دیدم که تو آزاده‌تری نگاه به سُفرم کردم دیدم که تو خوش روزی‌تری نگاه به حالم کردم دیدم تو خیلی ساده‌تری از همون اول، سینه‌زنت هستم ساکن روضم، هموطنت هستم مهر اولادت، ریشه تو قلبم کرد عاشق چشمای حسنت هستم حسن مولا خدا شبیه تو نداره حسین ستوده

دریای جود و کرم اباالفضل ماه من ماه حرم اباالفضل مردونگی یعنی همین اباالفضل شیر نر ام البنین اباالفضل رعنای اباعبدالله زیبای اباعبدالله با تو غم نمیمونه تو چشمای اباعبدالله آغازه قمر پایانه قمر آرامش قبل و بعد طوفانه قمر هی دور زمین میچرخه قمر ماه آسمون شده پریشان قمر خیمه شب ها با تو مثل روزه چشماتو قربون خیلی با نفوذه دوری ازت یک لحظه هم محاله باید همش پیشت باشه سه ساله ای مرد اباعبدالله همدرد اباعبدالله وقت سختیا دنبالت میگرده اباعبدالله سرداره قمر سالاره قمر رفته به باباش علی جنم داره قمر خورشیدم اگه روز بالا بیاد آرزوش فقط همینه دیدار قمر دریای جود و کرم اباالفضل حسین ستوده

همه ی دنیا خوشن انگار من یکی غریبم این وسط حرف بچه نداره قیمت جز برای مادرش فقط ننه ام البنین به چادرت گرفتارم دارم از غصه میمیرم و به رو خودم نمیارم تو هوامو داشته باش که من توی آشفته بازارم خیلی بیچارم ننه ام البنین یه درده توی این سینه دنیا خوش نداره که خوشی های ما ها رو ببینه شمر این دلم رو سینم داره میشینه درد من اینه آبرو بردم تو که عباست زمین خورده ببین من زمین خوردم آخه دیگه چطوری بگم ننه من کم آوردم این همه صدات زدم مادر یه دفعه پسر صدام کن خُب کشتم امشب خودمو دیگه لااقل یه بار نگام کن ننه ام البنین دلم از زندگی سیره دنیا حال و روز من رو داره به مسخره میگیره نندازی آبرومو به دست مردم آبروم میره ننه ام البنین جلوی همه شرمندم کل زندگیم غمه جون خودم مجبوری میخندم من با دستای خودم گور خودم رو چه عمیق کندم خیلی شرمندم آبرو بردم تو که عباست زمین خورده ببین من زمین خوردم آخه دیگه چطوری بگم ننه من کم آوردم نماهنگ آبرو بردم حسین ستوده

شور و غم تو مقدسه یا اباعبدالله اسمت برای مستی بسه یا اباعبدالله این که چقده میخوام تو رو یا اباعبدالله از این چشمام مشخصه یا اباعبدالله یا اباعبدالله تویی تسکینم دم تلقینم یا اباعبدالله دلیل مستیم تموم هستیم یا اباعبدالله یا اباعبدالله یا اباعبدالله اباعبدالله حسین شاهنشاه حسین نزدیک ترین راهه به الله حسین میخونیم همه یک دست یک صدا صلی الله علیک یا ثارالله حسین عشقت تموم باورم یا اباعبدالله خوشبختی یعنی نوکرم یا اباعبدالله مینویسم امضا میکنم یا اباعبدالله من میمیرم توی حرم یا اباعبدالله یا اباعبدالله جنون آمیزی می لبریزی یا اباعبدالله شراب اسمت انقلابه اسمت یا اباعبدالله یا اباعبدالله یا اباعبدالله امیری من نوکرم سایت رو سرم میگردم دور تو قربونت برم میخونیم همه یک دست یک صدا صلی الله علیک یا شاه ذوالکرم شور و غم تو مقدسه حسین ستوده

به تو تکیه کردم، تو روزای سختم تورو دارم یعنی، تا ابد خوشبختم شاهم، اباعبدالله ام خونوادگی واست، می‌میریم همه باهم فدات کس و کارم، کل ایل و تبارم تصدق چشمات، اصلا هرچی که دارم تموم امیدم، ای رفیق شهیدم تو راه تو، مال و زن و بچمو می‌دم به تو تکیه کردم حسین ستوده

درد زیاده تو دلم جنس آه از تب سرد زیاده درد زیاده مثه تو مرد کمه ولی نامرد زیاده کجا شکایت کنم حق بده شبا با گریه با تو صحبت کنم من نمیخوام که عزیزم تو رو اذیت کنم میخوای اصلاً برم آقا رفع زحمت کنم ای قرار بی قراریم ای رفیق گریه زاریم الدخیل الدخیل الدخیل ای امید رو سیاهیم ای پناه بی پناهیم الدخیل الدخیل الدخیل گریه داره وقتی دلتنگ بشی نم بارون بباره گریه داره خدا این لحظه رو واسه هیچکی نیاره بباره بارون اگه زیر چتر تو نیام کجا رو دارم مگه سخته آدم غمشو به محرمش هم نگه تو وجودت واسه من شبیه خون تو رگه ای عزیز کربلایی سائل اومده گدایی الامان الامان الامان روتو بر نگردون از من تسلیم تو میشم اصلاً الامان الامان الامان **** اصلا میشنوی این صدامو اصلا میبینی گریه هامو بیا دونه به دونه بشمرم غمامو بیا یه کم بشین کنارم پناه دل بیقرارم تو زندگیم بجز تو هیچ کی رو ندارم نماهنگ درد زیاده حسین ستوده

مادرت میاد تو روضه دم میگیره که دل سینه زناتو غم میگیره به خدا راست میگن این یه حرفو آقا روضه که تموم میشه دلم میگیره کجا برم حسین آخه هیچکی منو راه نمیده کجا برم حسین هیچ کسی بهم بها نمیده کجا برم حسین جایی جز روضه ی تو ندارم کجا برم حسین تو اگه نباشی کم میارم کجا برم حسین کجا برم کجا برم حسین ای مهربونم دردت به جونم حسین حسین حسین حسین میشه تو روضت پیشت بمونم حسین حسین حسین حسین تو رو میشناسم ای ارباب دو عالم منو میشناسی گدای سر سالم حال و روزم این روزا خرابه اما اگه کربلا بیام خوب میشه حالم تنگه دلم حسین یه حرم دوباره قسمتم کن تنگه دلم حسین خب با خونواده دعوتم کن تنگه دلم حسین من از این زندگی سیره سیرم تنگه دلم حسین اگه کربلا نیام میمیرم تنگه دلم تنگه دلم تنگه دلم ای دلپذیرم نعم الامیرم حسین حسین حسین حسین میشه بیامو پیشت بمیرم حسین حسین حسین حسین دانلود کجا برم حسین حسین ستوده

حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حالم بد بود اما به روم نیاوردم لنگه کارم کارم رو به تو میسپارم من چی میخواهم من که امام حسین دارم دیگه خسته ام و از همه بریدم تو که شاهدی من چیا کشیدم همه خستگیام در اومد آقا یه غروب که به کربلا رسیدم خسته ام از این بازیا دورمون نندازیا با گدا میسازیا ابی عبدالله حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حسین ستوده

مدینه بود و یه کوچه بودو کنار در رو ساقه ی گل یه غنچه بودو مدینه بود و یه خونه بود و یه باغچه ی پر از گل و جوونه بودو یه عده نامرد رسیدن از راه و توی کوچه چیا نکردن چی بگم آخه نه از رو باغبون نه از گل حیا نکردن باغبون گریه کرد ابر اومد و آسمون گریه کرد کبوتر تو آشیون گریه کرد بد تر از اینا میخ در خونه خون گریه کرد امون از مدینه، امون از مدینه حوریه بود و یه پنجه بود و یه بی حیایی دنبالِ شکنجه بود و دوشنبه بود و یه خسته بود و یه مردی که خیلی غرورش شکسته بود و تو اون شلوغی کاشکی میشد که دست من بسته نمیشد امون از اون که هر چی که با غلاف میزد خسته نمیشد وای حسن گریه کرد دلش شکست با مهن گریه کرد وقتی میگفتش نزن گریه کرد امون از مدینه، امون از مدینه مدینه بود و یه خونه بود و حسین ستوده

سخنوره قهاره دختر علی خودش یه حیدره کراره یزیدو کرد بیچاره جذبه ی فاطمه و علی رو یکجا داره کلام زینب آره کاخ ظلمو کرده روی سرشون آواره ابالفضل کفیل عقیله زنِ بی بدیلِ عقیله دو عالم به فرمان زینب یزیدم ذلیلِ عقیله اومده بسوزونه زنای شامی رو ادب کنه بنی امیه ی حرامی رو با هرکی با علمش یه نسبتی داده یزیدو اینجوری صدا زد ای زنا زاده دختر علی خودش یه حیدره کراره حسین ستوده 

اَشهدُ اَنکَ تسمعََُ کلامی می شنوی صدامو بس که با مرامی تو خودت میدونی برای چی اینجام که مثل همیشه گوش شنوامی هم میدونی هم میتونی هم حرف نگفته از چشام میخونی هم میفهمی هم می بینی وقتی بده حالم روبروم میشینی رفیق تنهایی چقدر تو آقایی کنار من بودی توی اوج رسوایی خدای زیبایی همیشه پیدایی برای همینه میگن حسین زهرایی اَشهدُ اَنکَ تسمعََُ کلامی حسین ستوده

دنبالت اینجا اومدم اما ندیدمت گفتن که اینجایی ولی اینجا ندیدمت فردا رو وعده دادن بودن که کنارتم فردا رسید از راه ولی فردا ندیدمت دلتنگیمو ببین خیلی دلم میخواهد ببینمت فقط همین دیر اومدی اگه حتی نبودمم سر مزار من بشین دلگیرم بی تو من میرم تو رویا دستتو میگیرم من فاطمه هستم ولی اینجا مدینه نیست دردای من اندازه اون درد سینه نیست اینجا شلوغه اما با آتیش نیومدن دورم کسی که با تبر گل را بچینه نیست پهلوم سالمه دردام یه دنیاست ولی بازوم سالمه در به سرم نخورد اشکام میاد اما روی ابروم سالمه زخمی نشد پرم با تازیونه چهل نفر نریخته رو سرم لشکر نیست دورم من کافر نیست راحت باش خون من رو در نیست دلگیرم بی تو من میرم تو رویا دستتو میگیرم من روی ناقه بودم ام دست بسته نه کوچه به کوچه اومدم حُرمت شکسته نه من خواهرم اما سر تو روی نیزه نیست خوندم نمازامو تو راه اما نشسته نه دورم سپاه نبود شمر و سنانی دور محمل زنان نبود بازار برده نیست هیچکس تو فکر غارت و فروش ما نبود دختر نمیزنن اینجوری با نیزه دنبالت اینجا اومدم اما ندیدمت حسین ستوده

اینجا که خونه آل احمده امشب داره یه مهمون سرزده دست به سینه ملائک با احترام سلطان به خونه خواهر اومده اون که تو رو داره چی کم داره مادر ما اینجا حرم داره هر کی پناه آورد به این درگاه شد عالی جا عزیزالله عمه ساداته سلام الله سلام الله باب بهشت وا شده از سرزمین تو والا نشین کسی ست که شد همنشین تو هر .... به مردم این خاک میرسد از شنبه های سفره ام البنین تو مددی یا معصومه ... اینجا که خونه آل احمده حسین ستوده