دانلود مداحی کربلایی حسین ستوده | آرشیو کامل صوتی و تصویری

ماه و زمین بشه قربونت رقیه مَسند‌نشین بشه، قربونت رقیه وقتی که راه می‌ری، هِی می‌خنده می‌گه اُمّ‌البنین بشه قربونت رقیه همه قربون صدقه‌ات می‌رن، زن و مردِ این قبیله از عمو تا علی‌اکبر، تا خودِ خودِ عقیله شاعرها تمومشون، دوست دارن برات هر ثانیه قافیله‌پردازی کنن کلِ دخترای دنیا، تنها نه شام آرزو دارن که باهات بازی کنن هم مرد و زن بشه قربونت رقیه دشت و دَمن بشه قربونت رقیه تو انقدر عزیزی واسم که می‌گم اولاد من بشن قربونت رقیه تو روی دوشِ قمر بودی، روی دوش علی‌اکبر شبیهِ حضرت مادر، می‌زدی نعره‌ی حیدر اون سینه‌زنایی‌ که می‌میرن برات سنگای صحنتو انگشتر می‌کنن انقدر خوبی که اونا که می‌شناسنت آرزوی داشتنِ دختر می‌کنن ماه و زمین بشه قربونت رقیه حسین ستوده 

رفیق روزای بدم من اومدم قید یه دنیا رو زدم من اومدم صد قدم اومدی خودت طرف من قبول کن حتی یه قدم من اومدم از اون شبی که اربعین بغلتو وا کردی یه مرده رو تو بغلت دوباره احیا کردی چی شد که بین این همه تو منو پیدا کردی خب از کدوم طرف نگاه به من تنها کردی چشامو دریا کردی ایندفعه جای بغل حسین سرمو به دامنت بگیر گریه میکنن برا غمت مرهم از سینه زنت بگیر دانلود رفیق روزای بدم حسین ستوده

بازار عشق و عاشقی شلوغه هر عشقی غیر عشق تو دروغه من جز تو از هر عشقی توبه کردم اینی که می گم و تجربه کردم دنیا یک کلام حسینه عشق واقعی فقط امام حسینه همه می رن ولی اونکه می‌مونه برات حسینه من که دلم شده از مردم کلافه با هرکی رو نباشه با تو که صافه من هر یه ساعتی که باشم تو هیئت چندساعتی به عمرم میشه اضافه یااباعبدالله حسین مولا بازار عشق و عاشقی شلوغه حسین ستوده

آقای خوب دنیا عالی تر از معلی عشقت تو سینه ما جا داره بهترین جا آقا دلت رو بسپار امشب به خواهش ما ما مال کربلاییم دنیا رو دوست نداریم دنیا یه کاری کرده دور از ایوون طلاییم ما مال کربلاییم عبد ام البنینیم چشمامونو میبندیم ایوونت رو میبینیم یک عمره برای تو سینه میزنم انقدر که پیرهن سیاه میچسبه تنم انقدر اومدم به عشق تو کربلا که حتی عراقیا هم میشناسنم ما مال کربلاییم حسین ستوده

سخنوره قهاره دختر علی خودش یه حیدره کراره یزیدو کرد بیچاره جذبه ی فاطمه و علی رو یکجا داره کلام زینب آره کاخ ظلمو کرده روی سرشون آواره ابالفضل کفیل عقیله زنِ بی بدیلِ عقیله دو عالم به فرمان زینب یزیدم ذلیلِ عقیله اومده بسوزونه زنای شامی رو ادب کنه بنی امیه ی حرامی رو با هرکی با علمش یه نسبتی داده یزیدو اینجوری صدا زد ای زنا زاده سخنوره قهاره حسین ستوده

صدامو داری خوشبختی اینه که هوامو داری تو دستت رزق کربلامو داری صدامو داری صدامو بشنو واسه یه بارم گریه هام بشنو التماس اشک چشمامو بشنو صدامو بشنو همه چی از دور قشنگه حرم از نزدیک مثل گلدسته میمونه علم از نزدیک بذار ایوون رو ببینم منم از نزدیک منو هم دعوت با این زمین خورده رفاقت کن آقا بیا برای همیشه خیال این خسته رو راحت کن حسین جان آقا صدامو بشنو حسین ستوده

ستاره هارو می‌شمارم دوباره نوبت زخمام میرسه گذشته از سر شب خب الان که دیگه بابام میرسه آب و جارو میکنم مهمون میاد واسم بوی بابای منه من بوش میشناسم میکنم آتیش دلتنگی و خاموشش وای الان میاد و منم میرم تو آغوشش سوغاتی میاره برام، حتماً عروسک با گل سر وقتی که میره با خودش من رو از این ویرونه می‌بره بابا حسین بابا حسین چشام به آسمون بود که، یه نوری از طبق پیشم اومده یه فکر دیگه میکردم، که بابام با طبق پیشم اومده خب کجا بودی که اینقدر از ما دور بودی بوی نون میدی مگه توی تنور بودی تو تنور بودی هنوزم رو سرت دوده تازه معلومه تنورش روشنم بوده موهات سفید شد مثل من، خاکستر از بس مونده رو سرت چشات ورم داره چقدر میمیره اینجوری که دخترت ستاره‌ها رو می‌شمارم حسین ستوده

دنیا رو بدن دست از عشق تو نمی‌کشم من مال توام اصلا اومدم فدات بشم رحمی کن به این اشکای منو به‌ خواهشم خواهشمه حرم آرامشمه حرم جایی که براش خودم رو می‌کشمه دلبرمه سایه‌اش بالا سرمه اگه من نوکرشم دعای مادرمه چقدر گریه کردن واست ماردامون الهی همیشه بمونی برامون الهی همیشه یه نوکر بمونم می‌خوام تو مسیرت تا آخر بخونم دست از عشق تو نمیکشم حسین ستوده

خواستی ببینی یه آدم خداسیما رو ببین مولا رو، ببین مولا رو باور نکردنی‌ترین فضیلت‌ها رو ببین مولا رو، ببین مولا رو اخمش به‌هم زده قواعد دنیا رو ببین مولا رو، ببین مولا رو وقتی می‌بینتش قنبر می‌ایسته بس که حیرونه گفتم خداست یا بنده هیج‌ کس درست نمی‌دونه خیبر رو می‌کَنه از جا خورشیدو برمی‌گردونه حیدر حیدر ذکر مومنا علی، نور مؤذّنا علی واسه‌ی اومدنت کعبه شده بنا علی زیر ایوون نجف، تو نماز مغرب تو قنوت مُتحیّر شدم و گفتم ربَّنا علی خواستی ببینی یه آدم خداسیما رو حسین ستوده

سینه زن همیشه بختت بلند عمر و جونت باشه دور از گزند اگه عاقبت بخیری میخوای زندگیتو با ابالفضل ببند کسی با عباس تنها نمیمونه عشقه که دور از دریا نمیمونه کسی با عباس نخورده به بن بست سینه زن که آخه رو پا نمیمونه ابالفضل سر ابالفضلیه مادر ابالفضلیه به خدا قسم خوده حیدر می ابالفضلیه ساغر ابالفضلیه روز محشر میبینی محشر ابالفضلیه خودتو به زنجیر یار ببند دلو به حیدر کرار ببند اگه عزتی تو مردم میخوای زندگیتو با علمدار ببند کسی با عباس که گیر مردم نیست کسی با عباس اسیر مردم نیست کسی با عباس گدا نمیمونه کسی با عباس فقیر مردم نیست ابالفضل رب ابالفضلیه مکتب ابالفضلیه بیشتر از تموم ما زینب ابالفضلیه غم ابالفضلیه پرچم ابالفضلیه به ابالفضل رقیه هم ابالفضلیه سینه زن همیشه بختت بلند حسین ستوده

سرتو گرفتم بغلم چشاتو باز نمیکنی این همه نازت میکنم تو منو ناز نمیکنی با لب خونی میخوای منو ببوسی نمیتونی با لب پاره میخوام ببوسمت زجر نمیزاره بابا بابا باز با این زخمات میدرخشیا اذیتم کرده زجرو نبخشیا بابا بابا من نتونستم راه برم اما دستمو میکشید مثل وحشیا حسین وای میدونی که میدیدم بابا خواب سرت رو چند شبه رگاتو کی بریده که این همه نامرتبه خاکی و دودی مگه توی تنور خولی بودی دلم میریزه سرت با اشک من بهم میریزه بابا بابا روی این خاکا خون تو پخشه دخترت دیگه شمرو نمیبخشه بابا بابا باز زبونم به لکنت افتاده نمیتونم بگم بابا چند بخشه سرتو گرفتم بغلم حسین ستوده

خونه رویایی یه در داره که رو به روضه وا میشه قلب توی سینه ام همیشه با ذکر تو هم صدا میشه من از همون ساعت که اسمتو بردم دلم چه آرومه مخاطب خاصم روی تو حساسم همیشه معلومه منی که تنها با تو درد دل کردم حرم رو که دیدم بهشتو ول کردم اگه میبینی که برا تو میمیرم آخه تو خاک تو من آبو گل کردم واسه دل تنگم خونه کجاست کرب و بلا کرب و بلا پناه من دیوونه کجاست کرب و بلا کرب و بلا اونی که برام میمونه کجاست کرب و بلا کرب و بلا وقتی ازت دورم مثل یه مجنونم تو دلم آشوبه من به همه گفتم حال دل من با امام حسین خوبه همه دنیامو همه رویامو پای تو میذارم خرج کسی جز تو نمیکنم آقا نفسی که دارم خدا برای من تو رو نگه داره آخه آدم با تو نمیشه بیچاره میبینی که شونه ام بدجوری سنگینه کی میتونه جز تو بارمو برداره بغلتو وا کن به خسته ها کرب و بلا کرب و بلا امید همه دلشکسته ها کرب و بلا کرب و بلا خونه رویایی حسین ستوده

آه به حسین سرتو زیر نور مهتابه حسین آه به حسین چقدر نفس گیر شده کشتن تو آه به حسین من روی سینه میذارم پیرهنتو زیر تیغ و شمشیر سنان بود ای وای خاتمش به دست ساربان بود دانلود مداحی آه به حسین حسین ستوده

عباس فدای قد و بالای چنان سرو بلندت عرش است هویدا به سر پیچ و خم زلف کمندت من را چه نیازیست به جنت که تویی صاحب جنت آهوی دلم روز ازل از نظر افتاده ببندت بردِ مرا چشم فریبای تو سوی جنون ابلفضل قلب مرا ابرویت از سینه کشیده بُرون ابلفضل یک نظر از صورت خود گر که نقاب افکنی ابلفضل کِشی تمام مه رخان را به دل و به دل خاک و خون دریای فضائل مَهِ کامل ابوفاضل اِنی بِکَ سائل شه عادل ابوفاضل آره دل غافل زِ تو در غیر تو خواهم قبله به تو مایل هو شمایل ابوفاضل مریم زده زانوی ادب محضر دربارِ رقیه در عرش ملائک همه مشتاق به دیدار رقیه زهرای حسین بعد علمدار علمدار عشیره ویرانگریِ کاخ ستم معجزه و کار رقیه این چه اسیریست که عالم همه در بند اوست رقیه حضرت عباس دلش گرم به لبخند اوست رقیه گاه در آغوش قمر گاه علی اکبر است عرش و سماوات و زمین در ید و پابنده اوست صدیقه صغرا بی‌بی زهرا یا رقیه ای ساغر و صحرا گل بابا یا رقیه هم دینی و دنیایی و عقبایی و محشر فدای قد و بالای چنان سرو بلندت حسین ستوده

اهدنا الصراط المستقیم یا علی اسمی که گفتم از بچگیم یا علی شیعه ی مولا هستی بگو بعد هر بسم الله الرحمن الرحیم یا علی با علی شروع میکنم با علی تمام میکنم با علی قعود میکنم با علی قیام میکنم با علی وداع میکنم با علی سلام میکنم با علی علی روز و شب سجده به خدا میکنم مولا مولا پدری کن برام که دعاتو میخوام یه سلام از من و از تو یه علیک السلام پدری کن برام شه والا مقام یا امیرالمومنین سایت مستدام استاد پیکار تن به تن یا علی مهربون ترین بابای من یا علی لطفت زهرای مرضیه رو میشنید هر جایی اسمت رو میبرم یا علی با علی ثواب میکنم تا نجف شتاب میکنم با علی علی گفتنام آخر انقلاب میکنم رو علی حساب میکنم سختیو جواب میکنم دنیا رو به روی سر منکراش خراب میکنم رگ و خونم نجف آب و نونم نجف میگم اسمت رو هم تو هم برسونم نجف یه روز از عشق تو به جنون میرسم تموم خونوادمو میکشونم نجف اهدناالصراط المستقیم یا علی حسین ستوده

یادش بخیر زدم شونه به موی تو بوسه زدم حسین زیر گلوی تو یادش بخیر توام گفتی که خواهرم امروز شبیه شدی خیلی به مادرم یک ساعت بعد بی حیا روی سینه نشست آروم آروم همه استخوناتو شکست یه ساعت بعد تورو نیزه زدن بی هوا یک ساعت بعد مونده روی تنت جای عصا لعنت به بوی خون، لعنت به این سنان لعنت به خنده‌‌ی بی وقت ساربان باید حلال کنی این کوه غیرتو خیلی زدن حسین پیشم رقیه رو موهاشو کشید، بی کسی یتیمو ندید موهاشو گرفت، دیگه وقت کبودی رسید بدتر از این یه رباب حزین و تنها دیدش تو شام می‌ریزن رو سر تو شراب شراب می‌خوره، رو به روی چشمای رباب می‌خوره عذاب داره می‌زدن می‌گفتن ثواب داره ندیدی که قاتل تو حسین نقاب داره حسین وای، حسین وای یادش بخیر زدم شونه به موی تو حسین ستوده

منم که بازنده این بازی شدم به مو رسیده زندگیم خیالی نیست به مرگ گرفتم که به تب راضی شدم آبرو دار پیش مردم سنگ رو یخم نکن من میمیرم از خجالت واسم ابرو خم نکن سرم آقا خورد به سنگ و دیدی آخرم شکست خودم اصلا به جهنم دل مادرم شکست منو به حال خودم رها نکنیا منو آقا تحبس الدعا نکنیا عرق شرمه که روی صورت منه منو شرمنده آدما نکنیا هر دفعه که جا میزنم تو زندگی میای و اوضاعمو مرتب میکنی کسی به اندازه تو منو نخواست برات میمیرم که برام تب میکنی گم شدم تو دل مرداب ماه کاملم شدی سهم قلبم خون دل بود مرهم دلم شدی ای عزیزم دیگه از دست من آه سرد نکشیا دست از این عاشق پرسه گرد نکشیا بر ندار آقا یه لحظه چشمتو ازم همه دردات به سرم تو درد نکشیا منم که بازنده این بازی شدم حسین ستوده

جواد تویی، لطف و محبت زیاد تویی اون‌که جواب رد نداد تویی، جواد تویی گدا منم، از خوبان عالم جدا منم سائل مشهدالرضا منم، گدا منم زمزمه‌ی حسینتو، دوست دارم غروب کاظمینتو، دوست دارم کسیُ که یه عمریه تو این عالم مونده به زیر دِین تو، دوست دارم غریب آقام، آقام آقام آقام آقام... غریب شدی، تو خونه بی یار و حبیب شدی روضه خونه شیب الخضیب شدی، غریب شدی کسی نبود، دورَت کردن چند تا زنِ حسود گل ریختن رو سرت ولی چه سود؟ کسی نبود مثل حسن چشای خیست تاره داغ دلت خونِ نوک مسماره روضه‌ی مادرو شنیدی اما حسن تو کوچه گشت پی گوشواره غریب آقام، آقام آقام آقام آقام جواد تویی لطف و محبت زیاد تویی حسین ستوده

صدامو داری خوشبختی اینه که هوامو داری تو دستت رزق کربلامو داری صدامو داری صدامو بشنو واسه یه بارم گریه هامو بشنو التماس اشک چشمامو بشنو صدامو بشنو همه چی از دور قشنگه حرم از نزدیک مثل گلدسته میمونه علم از نزدیک بذار ایوون رو ببینم منم از نزدیک منو هم دعوت کن با این زمین خورده رفاقت کن آقا بیا برای همیشه خیال این خسته رو راحت کن حسین جان آقا تو بی نظیری تو اوج تنهایی تو اوج پیری نوکرت رو بیشتر بغل میگیری تو بی نظیری همیشه آشتی هیچ وقتی منت به سرم نذاشتی میمردم اگه تو دوسم نداشتی همیشه آشتی همه یک روزی میمیرن ولی تو هستی وقتی هستی تنها نیستم توی بی دستی اول روضه هات یعنی آخر مستی با تو جوره کارم نداشته باشمت که بیچارم خودت میدونی که یه جور دیگه رقیه خانومت رو دوست دارم صدامو داری حسین ستوده

ننه ام البنین نارو زده به من این دنیا ام الینین بی بی برام یه کاری کن یا ام البنین حالا که از همه دل سیرم باید بشم قربونیه حسین عاشورا ام البنین بعضی حرف ها را نمیشه گفت باید جای حرف گریه کرد باید این گریه خالصو به مادر عباس هدیه کرد بگو این ذکرو بعد اعجازو ببین گره وا میکنه ننه ام البنین راه رضایت ارباب ام البنین استغاثه میکنم دنیامه ام البنین سفره شو میندازن هر هفته عراقیا میرسه روزی شون از باب ام البنین حاجت داری روضه شو بگیر ننه ام البنین مجربه حاجاته بزرگیو داده اینو من میگم به تجربه بی بی جان دخیل من خوردم زمین منو گردن بگیر ننه ام البنین نارو زده به من این دنیا ام البنین بی بی برای ما کاری کن یا ام البنین حالا که از همه دل سیرم باید بشم قربونیه حسین عاشورا ام البنین ننه ام البنین حسین ستوده

اصلا میشنوی این صدامو اصلا میبینی گریه هامو بیا دونه به دونه بشمرم غمامو بیا یه کم بشین کنارم پناه دل بیقرارم تو زندگیم بجز تو هیچ کی رو ندارم میشه پابزاری تو خونمون سفره دار بیا سر سفره مون خوبا خوبن با بدا هم بشین یه شب ام پیش ما بد بگذرون گرفتار اومدم نجاتم بده حسین کم آوردم دیگه خدا شاهده حسین کلیپ اصلا میشنوی این صدامو حسین ستوده

میسوزه خونه‌ی من همه کاشونه‌ی من در خونه سوخت و تو یه لحظه دود شد توی هُرم آتیش تن من کبود شد فقط ذکر لب‌های من یا وَدود شد دشمنم از خداشه کاری کنه با من که کل زندگیم بپاشه تا که تو خونه ریختن دعا می‌کردم کسی زیر دست و پا نباشه من پیر مردم اون شب چقدر واسه‌ی دخترام گریه کردم حالا دیگه کوهی از گریه و آه و دردم به دخترم قول دادم خیلی زود برمی‌گردم وای امام صادق دویدم نیمه شب با گریه پشت مرکب شماره شماره نفس میکشیدم توی کوچه ها پابرهنه دویدم رد خون مادر رو رو خاکا دیدم جلو چشام در افتاد زمین میخوردم تو همون کوچه که مادر افتاد رمق به تن ندارم تازه میفهمم که چی شد فاطمه باسر افتاد مادر بیفته سخته یه زن پیش چشمای شوهر بیفته بدتر اینه بعد افتادنش در بیفته حالا ببین جا داره شیر خیبر بیفته اگه حالم خرابه کار بزم شرابه آخه عمه‌ی ما توی بزم می رفت چهل منزل آواره دنبال نی رفت چوب و سر بریده جلوی بابا میزدن به دخترا کشیده تا صحبت کنیز شد همه دیدن که رنگ و روی سکینه پریده حتی یه لحظه تا روضه ناموسی میشه تن من میلرزه عمم رو بردن توی مجلس هیز و هرزه مداحی میسوزه خونه من حسین ستوده

صبور مثل ایوب غیور مثل حیدر دیدند کندی از جا چهل درب خیبر مالک کل آسمان و زمین زینبه یزید بلند شو از سر جات ببین زینبه از حرکت میوفته زنگ شتر‌ها مگه حیدر کراره رو منبر یا این زینبه زینبه زینبه زینبه زینبه کوفه سراسر محو سکوته جایگاهش هم در ملکوته چقدر این زن پر جبروته یزید انگار هنوزم تو هپروته تو در زیر چادر علی شد تظاهر شدند محو خطبه‌ات تمام عناصر عالمه و کامله و فاضله زینبه و خط قرمز ابوفاضله زینبه بعد اباالفضل توی کرب و بلا دیدند که تنها علمدار توی قافله زینبه زینبه زینبه زینبه زیبنه کل دنیا رو کرده احاطه خدا هم محو لحن صداته ابی عبدالله مست نگاته علیا مخدره جونم فداته مداحی صبور مثل ایوب حسین ستوده

از همه جا بریدم من به تهش رسیدم اگه بغضمو شکستم زندگی رفته بر باد هیچکی منو نمیخواد که الان اینجا نشستم اومدم اعتراف کنم با تو دلم رو صاف کنم من کم آوردم به اباالفضل جون تو نه جون خودم هر موقع از تو دور شدم چوبشو خوردم به اباالفضل حالمو ببین روزمو ببین بد جوری داره آبروم میره گردنم بگیر که هیچکی گردنم نمیگیره اونقدا بد نبودم فقط بلد نبودم دل تو به دست بیارم نه روتو بر نگردون دل منو نسوزون که سیاهه روزگارم دست رو دلم نذار دیگه گریمو در نیار دیگه قلب من آزاری نداره من خودتو میخوام ازت نگام کنی یه بار فقط واسه تو که کاری نداره اصلا میشنوی این صدامو اصلا میبینی گریه هامو بیا دونه به دونه بشمرم غمامو دانلود اومدم اعتراف کنم حسین ستوده

خوش به حال آفتاب صبح تا شب میتابه رو قبرای خراب خوش به حال آفتاب میذاره سرش رو رو خاک بقیع وقت خواب اگه ایوونی بود صبح تا شب توی بقیع مهمونی بود اگه ایوونی بود دم مغرب تو بقیع مرثیه خونی بود اگه ایوونی بود دور تا دور حرم موج چراغونی بود افسوس که اینا خیاله یه خیال قشنگ پس کی تو بقیع میبینم یه حال قشنگ پس کی از بقیع میارن یه شال قشنگ اونجا میبینم یه تحویل سال قشنگ اللهم عجل لولیک الفرج خوش به حال آسمون میتونه بقیع رو از دور یه دل سیر ببینه خوش به حال آسمون هر موقع دلش بخواد میاد کنار قبر مادر میشینه به بقیع مینازیم اگه آقامون بیاد چه حرمی میسازیم به بقیع مینازیم ما کبوتریم و دنبال پر پروازیم به بقیع مینازیم شنبه ها سفره برا ام البنین میندازیم ایوون میسازیم شبیه ایوون نجف وصلش میکنیم نمازو به اذون نجف ای کاش که خدا صدامو برسونه نجف شاید که تو بقیع بباره بارون نجف اللهم عجل لولیک الفرج خوش به حال مدینه اینقده گوهرو داره میون سینه خوش به حال مدینه حتی اسمشم یه جوره که به قلب آدما میشینه میدونم خوشحال نیست هرچقدرم که غریب باشه مثل گودال نیست میدونم خوشحال نیست تو بقیع که زیر اسبا یه تن پا مال نیست میدونم خوشحال نیست تو بقیع که صحبت از دزدیدن خلخال نیست اما توی کربلا به دختر چی گذشت خوش به حال آفتاب حسین ستوده بابامو بده زیر و رو شدی پشت و رو شدی چه جوری با مادرت روبرو شدی بی هوا زدن جلو خواهر تو با کف پا زدن ای حسین من خوش به حال آفتاب حسین ستوده