دانلود مداحی کربلایی حسین ستوده | آرشیو کامل صوتی و تصویری

پریشونم یه جورایی من شبیه مجنونم من از کی عاشق شدم خودم نمیدونم بدون تو زندگی نمیتونم حسین جونم درگیر فراقم درمونم وصاله دوری از تو سخته یک لحظه اش یه ساله رویا هام گرفت همش رنگ کربلا دلم برات تنگه کربلا آدم اگه تو مسیر تو بمیره قشنگه کربلا دل گیرم از همه الا خود حسین دلم برات تنگ شده حسین گرفتارم خبر داری از تموم اسرارم طبیبم میشی حالا که بیمارم مگه من کی جز ام البنین دارم دوست دارم احوالم غمینه بارم رو زمینه ذکر بی قراریم یا ام البنینه خیلی دوست داری منو باور منه ام البنین مادر منه هر کی برات گریه می‌کنه انگاری برادر من سایه اش توی زندگی رو سر منه ام البنین مادر منه نماهنگ پریشونم حسین ستوده

کی الان تو حرمت داره صدا میکنه؟ کی الان بغلت کرده؟ کی دستش تو ضریحت قفل شده ؟ کی الان بغلت کرده حسین ستوده

جان حسن جان جانان حسن حسن حسن... جان حسن حسین ستوده

یه جوری بی‌حالی انگار یه ساله توی گودالی یه جوری افتادی انگار یه سال میشه که جون دادی می‌بینی شرمندم زخماتو هر جوریه می‌بندم نفس بکش، نشکن نفسم رو داداش بیا بریم، خب به فکر زینبم باش حسین، جان... خواهش می‌کنم برید کنار که من خودم، خاکش می‌کنم منت می‌کشم هم دلتو شکستند، هم حرمتتو شکستند هم تنتو دریدند، هم صورتتو شکستند یه جوری بی‌ حالی حسین ستوده

صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته من نه بازار میام نه عروسک میخوام عمه مهمون رسید من همون روسریو میخوام که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شدم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم بابا زیر چشمم را ببین خیلی ورم کرده پدر بی هوا سیلی محکم بردن کندن گوشواره هامو بردن النگو هامو بردن رقیه رو به گریه زاری به مجلس شراب حسین وای حسین وای غریب و تنها کشتن دادن یه فتوا کشتن دلم از این می سوزه شاه و گداها کشتن حسین وای حسین وای یکیشون میگفت که پیرهنش مال منه یکیشون میگفت انگشترش مال منه معامله رواج شد تن حسین حراج شد  صدام گرفته ستوده عینی فرد

سفره رنگینی با کرمت میچینی هر چی بخواد گدا میتونه برداره در نداره این خونه معطل نمیمونه سائلی که به تو خیلی امیدواره قد کشیدم آقا پای همین سفره نشستم کنار قشنگ ترین سفره دار و ندارت رو چند دفعه بخشیدی مثل تو ندیدم قسم به این سفره بیان اگه همه آدما با هم تا دنیا هست کل گداهاشو بیاره حاتم بازم جا هست یا حسن یا حسن سفره رنگینی حسین ستوده

از این خونه دل نمیکنم جون میگیرم پای این علم بین روضه میگم اسمتو محکم روی سینه میزنم چیه اسمت خدایی اسمت به جون عزیزم ته زیبایی اسمت نوش جونم که از تو میخونم اجازه بده نوکر این خونه بمونم ای تمنای سائل حسین عشق مجنون و عاقل حسین بی قراره دیدارت منم یا اباعبدالله الحسین ای امید آخرم حسین ای قربون تو برم حسین زیر بیرق گریه کردنو یادم داده مادرم حسین میگن حاجت میدن در خونت نزاری منه خسته بشم غرق خجالت نه بعیده اصلاً کی شنیده بگن که حسین اشک گداشو نخریده بی تو اشکم بی حاصل حسین با تو آسونه مشکل حسین ای قشنگی دنیای من یا اباعبدالله الحسین از این خونه دل نمیکنم حسین ستوده

دنیا رو با خوب و بدش نمیخوام چون تو رو از چشمای من گرفته این شبا فریاد من این سکوته از این سکوت صدای من گرفته قلبمو بی تو سنگ شده کجایی سیر شده از تولدش کجایی هواتو از جمعه گرفتم اما جمعه گمت کرده خودش کجایی خیال برگشتن نداری انگار با عاشقات کاری نداری انگار شاید دلت نخواد ولی عزیزم گریه مو داری در میاری انگار یابن الحسن یابن الحسن چند روزه رفتی نمیدونیم اینو فقط بگو یه روز میای دوباره قهر زمین و آسمونو دیدی بیا که بازم آسمون بباره پاییز و یلداش اومدو نبودی زمستون همراهش اومدو نبودی اون که نمی خواست منو خوش ببینه خنده رو لب هاش اومدو نبودی هیچ غمی مثل غم یار نمیشه تو باشی هیچکی بی قرار نمیشه بیا گلم ببینه کل عالم کی گفته با یه گل بهار نمیشه یابن الحسن یابن الحسن دانلود نماهنگ کجایی حسین ستوده

فخر عرب علیه ذات رطب علیه کار خلقت دنیا در هر وجب علیه چه مرگ شیرینی داره نوکرت آقا به عزت و شرف لااله الا الله اگر بپرسن از من امام در قبرم بلند میشم و میگم علی ولی الله فخر عرب علی حسین ستوده

بنویس حسن بخوان شیر جمل بنویس حسن بگو طعم عسل بنویس حسن بخوان شاه وفا بنویس حسن بگو عشق ازل حسن آقای آقای آقای هر چی آقا حسن لیلای لیلای لیلای هر چی لیلا حسن زیبای زیبای زیبای هر چی زیبا حسن بالای بالای بالای هر چی بالا آقام حسن ای با مرام حسن ختم کلام حسن امام حسن امام حسن آقام حسن ماه تمام حسن رزق مدام حسن امام حسن امام حسن بنویس حسن بخوان شیر جمل حسین ستوده

سیاهیه روضت کردم چادر مشکی مادرمو پخش حسینت کردم رایحه یاس حرمو یا ابوفاضل یا ابوفاضل من دور تو می گردم چون کعبه ی عشاقی مدیون مرام تو ام ای ساقی ای ساقی دست تو رو میبوسه قلاده این یاغی من سید دام توام ای ساقی ای ساقی جونم من اگر نشد فدات یا ابوفاضل یا ابوفاضل کشته و مرده زیاده برات یا ابوفاضل یا ابوفاضل تو حرم تو میشینم شک ندارم تو بهشت خدام رو فرش حرم راه میریم انگاری رو پر فرشته هام یا ابوفاضل یا ابوفاضل پر کن قدهی ساقی خالی شده پیمونه من مشتری کرم میخونه میخونه پیش تو فقط خوبه حال دل دیوونه ای صاحب محترم  میخونه میخونه باب الحوائج روزی رسون یا ابوفاضل یا ابوفاضل پای حرمت منو بکشون یا ابوفاضل یا ابوفاضل جوون من اگر نشدت فدات یا ابوفاضل یا ابوفاضل کشته و مرده زیاده برات یا ابوفاضل یا ابوفاضل مدیون مرام تو ام ای ساقی حسین ستوده

تقدیر بسته به امداد علی مثل کوهی از فولاده علی حق داره اگه لشکر در میره داره میرسه فریاد علی اومده برا شکار شهریار ذوالفقار کار کاره حیدره مدعی برو کنار اسم مولا یعنی زینت سجاده چه اذونی گفته براش مؤذن زاده کعبه رو میشکافه موقع میلادش گردن نادرشاه بسته علی قلاده سودای سرم سودای علی دوست دارم بشم رسوای علی عالم قطره ی دریای نجف دنیا کوچه ی دنیای علی عاشقانه میبرن اسمتو مناره ها شیعه ی علی شدن اوج افتخاره ها کوریِ چشماشون تو اذونامونی یا علی تو الگوی پهلوونامونی نطفه های پاکن رو تو غیرت دارن علت سرمستی نوجوونامونی تقدیر بسته به امداد علی حسین ستوده

جالب بنویس جالب بنویس با آب طلا به صفح کاتب بنویس بنویس اگه نجف باشی همه حسرتت رو میکشن زیر منت علی باشی همه منتت رو میکشن درد بکش نگو درداتو به هرکی منت از مرد بکش در نکوب درِ هیچ خونه رو جز خونه ی حیدر نکوب علی سمیع و بصیره امیره امیره مچت رو نمیگیره دستت رو میگیره علی فقید و سعیده خدای امیده نون جو میخوره اما رزق تو رو میده یا علی مدد یا علی مدد بالا بنویس بالا بنویس روزی صد و ده مرتبه مولا بنویس بنویس خدا و اما بعد مرتضی خوده خوده منه من خودم حظ میکنم وقتی که علی میجنگه یک تنه حق علی پهلوون احد و خیبر و خندق علی حق علی هرچی که علی بخواد میشه محقق علی علی همیشه شریفه به دنیا حریفه کسی که بجز مرتضی نمیشه خلیفه به عشق حضرت زهرا میگم شب و روزا لعنت الله به شورای کثیفه سقیفه جالب بنویس حسین ستوده

هیچکی به داد این دل خستم نمیرسه بگو کجایی که به تو دستم نمیرسه ماه پشت ابر من یک شبم بیرون بیا رو به بارون میزنم ابرا برن پشت این بارون بیا التماسامو ببین بغضمو نشکون بیا حال مجنون ناخوشه لیلای من دیدن مجنون بیا ماه پیشونی نشونیتو ندارم بی قرارم بی قرارم ماه پیشونی به عشق تو دچارم بی قرارم بی قرارم یابن الحسن یابن الحسن ... اصلا قرار نبود که قلبم از تو دور بشه چشمام تورو ندید همون بهتر که کور بشه یوسف کنعان من دیر شده برگشتنت چشمای کورم رو بینا میکنه حتی بوی پیرهنت میکشه آخر منو طعنه های دشمنت از فراق تو بمیرم خون من خب میوفته گردنت دلبر جان دلم دستت امانت تا قیامت تا قیامت دلبر جانم سرت باشه سلامت تا قیامت تا قیامت ماه پیشونی نشونیتو ندارم بی قرارم بی قرارم ماه پیشونی حسین ستوده

واسه آخرین بار زینب اومده بگیره دستای تو رو بوسه می‌زنم هِی از زیر کفن پینه‌‌ی پاهای تو رو وای از این زمونه می‌بَرن تو رو شبیه مادرم شبونه تابوتِتو جبرئیل گرفته روی شونه زیر لب می‌خونه کوتاه با ناله و با آه با گریه‌ی همراه به عزّت و شَرفِ لا الهَ الّا الله لا الهَ الّا الله لا الهَ الّا الله به حقّ أشهَدُ أنَّ علی ولیُ الله لا الهَ الّا الله، لا الهَ الّا الله سخته رفتنِ تو آخر مَنو می‌کُشه همین هول و وَلا ای خدا به همراه‌ت پس وعده‌ی ما عصرِ دهُم کرب‌وبلا دیگه بعدِ چند سال می‌بینم تو رو با مادرم کنار گودال گودالی که دیدنش برام سخته به هر حال قتلگاه و جنجال تشنه میره زیر دشنه بی‌حال و گرسنه از آسمون به زمین خورده با یه نیزه شاه لا الهَ الّا الله، لا الهَ الّا الله حرومیا با لگد می‌زنن به روی ماه واسه آخرین بار حسین ستوده 

تو که قبله مونی یکی جز خدا پرستیدن داشت همونی من یه روز میمیرم میشه تو شهادتینمو برام بخونی بلند بگو من امامُک که بلند بگم علی تباه شده زندگیم اگه یه شب نگم علی نشم دیوونه مگه آسونه همین روزاست قبلمونو برگردونه نجف گنبد هم مثه پیمونه شده رو به سنگ قبر تو وارونه تو که بی نظیری منو به نوکری قنبر میپذیری جونمو علی جان میشه جای ملک الموت خودت بگیری خمارتم گرد و خاک روی ذوالفقارتم تو معرکه مست فریاد ادامه دارتم یه جام از دستات بکن مهمونم یه روز دیونت میشم خودم میدونم میمیرم مولا برا وقتی که تو میگیری جونمو میگم ای جونم تو که قبلمونی حسین ستوده

چشماتو نبستی رو این دل ساده ام میشه مگه اینقدر خوب باشه یه آدم کی دل به تو بستم که نفهمیدم خودم میدم تقصیر خودت بود اگه عاشقت شدم تقصیر خودت بود من درسته دیر اومدم اما نمیرم زود روشنه که اینجا تو ضرر کردی و منصور تقصیر خودت بود این حال پریشونمو گردن بگیر جز خودت همه عالمو از من بگیر بد بودم اگه جونمو اصلا بگیر حسین حسین حسین چشماتو نبستی رو این دل سادم حسین ستوده

دنیا تو مشتمه، در نجف توی دستامه من یه سحر تُو نجف بشینم همه رؤیامه هر چی بخوام می‌شینم زیر بارون ایوونش خونه‌ی اَمنمه این خونه، خونه‌ی بابامه بابا حیدر آغوش گرم تو بازه برام بابا حیدر، حُبّ تو عین نمازه برام بابا حیدر، می‌شنوی درد و دلای منو بابا حیدر، خوبه که داری هوای منو کم نشه سایه‌ت از سر نوکر بابا بابا دوست دارمت تو رو از همه بیش‌تر بابا بابا عشق و ارادت زائر تو دیدن داره دستی که خورده ضریحتو بوسیدن داره خورشید و ماه به زمین اگه دیگه نتابیدن گنبد زرد تو قدرت تابیدن داره بابا حیدر تنگه دلم واسه بوی نجف بابا حیدر می‌کشی‌ام سر کوی نجف بابا حیدر می‌طلبی منو راستی بگو بابا حیدر، مهمون سرزده خواستی بگو حرف دلم رو می‌کنی باور حیدر حیدر دوست دارمت تو رو از همه بیش‌تر حیدر حیدر دنیا تو مشتمه در نجف توی دستامه حسین ستوده

نجف زیر ایوون چه رویایی دارم منم مثل سلمان چه مولایی دارم تو وقتی بابامی چه بابایی دارم ای پرچم در اهتزاز علی اصل نماز علی ای دلنواز علی ای رهبر حماسه ساز علی آغوش باز علی مردم برام نمیخوان تو برام بساز علی سلمان از عشق تو درس یقین گرفت از اسم تو صدای من طنین گرفت هرکس به اتکاء هرکسی خوشه دست منو فقط ام البنین گرفت شراب محشر رو تا حیدر میریزه که جبریلم پیش علی پر میریزه تو میدون که باشه یه لشکر میریزه فقط سر میریزه ای پادشاه لوکشف علی اوج شعف علی شاه نجف علی ای گوهرِ توی صدف علی تنها هدف علی محشر رو میکنی یک نفره به صف علی آقای ما کیه نورالهدی کیه غیر از ابوتراب فرمانروا کیه اصلاً خدا بهت گفته روی زمین حیدر قدم بزن بفهمن خدا کیه نجف زیر ایوون چه رویایی دارم حسین ستوده

خیبر و خندق و صفین و اُحُد را دیدیم و زمین‌خوردن عَمْرِ عَبدِوَد را دیدیم دست ما نیست اگر سجده به ایوان کردیم ما در آیینه‌ی این مرد، خدا را دیدیم علت باران و طوفان و شأن الرّحمن و قرآن و میزان و برهان و جانان حیدر ای شَه مردان، ای بلاگردان صاحب ایوان، شأن تو قرآن دلبرم حیدر، رهبرم سرورم حیدر، من غلامِ، غلامِ قنبرم حیدر شهریاری و جهانداری و بی‌مانندی با دو انگشت در از قلعه‌ی خیبر کَندی بی‌زره می‌روی و معرکه می‌گردانی داد از آن دم که تو سربند به سر می‌بندی خواجه‌ی لَوْلاک و مافوق ادراک و بی‌باک و چالاک و محشرحیدر ای ید بِیضا، ناجی موسی منجی نوح و، نفَس عیسی مرد نام‌آور، واقعا محشر، زینت منبر من غلامِ، غلامِ قنبرم حیدر خیبر و خندق و صفین و اُحُد را دیدیم حسین ستوده

عشق خدا دادی من خاک تو آبادی من شعار آزادی من حسینه ای همه سرمایه‌ی من مقصد مشایه‌ی من بهشت هم، همسایه‌ی من حسینه ای تب و تاب دلم، عشق تو باب دلم توی دست تو رگ خواب دلم به تو محتاج دلم، تب معراج دلم تویی جزر و مد امواج دلم اسمت اکسیر، روحیه می‌گیره آدم با هر دمت حالم با تو خوشه، هی عاشق می‌کشه رقص پرچمت ای‌جانم یاحسین، ای‌جانم یاحسین ای‌جانم حسین هرتپش سینه‌ی ما کلید گنجینه‌ی ما صورتش آیینه‌ی ما اباالفضل واسه همین خوشگل ماه هردفعه که کامله ماه شکل ابوفاضله ماه اباالفضل باغ بازار قمر جان به زوار قمر می‌زنم تکیه به دیوار قمر دم آغاز قمر، رمز پرواز قمر مرده زنده کردن اعجاز قمر چشم‌هاش مهتابه انقدر که جذابه این ماه بی‌قرین دل مجنون تو، ای نوش جون تو ای شیر ام‌البنین عشق خدادی من حسین ستوده

از دو چشم سیهت نگاه میتابد نور پیشانی تو به ماه میتابد نرخ یوسف شکند جمال حیدر شیر حیرت زده از قتال حیدر معشوق ابد حیدر مولای مدد حیدر میتابی به مافیها از برج اسد حیدر ایلیا علی کیمیا علی منجی همه انبیا علی در تورات هستی ارمیا علی مست مستم کن ساقیا علی یا مولا علی یا مولا علی مثل او نمیشدن تلاش میکردن پسر بنت اسد صداش میکردن در صف معرکه ها که تیغ میگرداند کشته های ذوالفقار فرار میکردن ای کوه وقار حیدر ای شیر شکار حیدر بر گردن باریکم خنجر بگذار حیدر ای جانا علی سلطانا علی شاه بیت کل دیوانا علی ای مرد کل دورانا علی خواجه ی قنبر مولانا علی یا مولا علی یا مولا علی از دو چشم سیهت نگاه میتابد حسین ستوده

پشت در سوختم یک طرف نفسم رو دود بند آورد سوی چشمام رفت پشت در سر من از بس ضربه خورد سوختم سوختم سوختم و مردم خودمو از زیر در در آوردم سوختم سوختم تا که بریدم من خودم از سینه ام میخو کشیدم کربلا پیدا میشه باز رد پا و چنگال گرگ میرسه ارث مادری به نوه از مادربزرگ خونه خونه پای رقیه قل و زنجیره دستای رقیه آتیش آتیش موی رقیه عمو سوختم صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته پشت در سوختم  حسین ستوده

شبای ماه رمضون کاش منم میبردی کربلای ماه رمضون تو حرم میچسبه گریه های ماه رمضون خیلی لنگ کربلام خدای ماه رمضون چه خوبه ماه رمضون ببینی گنبدشو غروب ماه رمضون توی کربلا دلت بکوبه ماه رمضون اگه کربلا میخوای بگو به ماه رمضون دلتنگم من یه عمره با خودم میجنگم آوارم من امام حسینتو دوست دارم یه دفعه موقع افطار بغلم کن بغلم کن بغلم کن من درمونده رو این بار بغلم کن بغلم کن بغلم کن به تشنگی های حسین منو خوبه بسپری فقط به دستای حسین شب و روز گریه میکنم به زخمای حسین به فدای ترک های رو لب های حسین خدای سبحان حسین رزق اشکمو بده به حق چشمان حسین چه جوری نمردم از صدای قرآن حسین بچه های من فدای لب عطشان حسین بی حالم من یه عمره که لب گودالم نامردن چکمه ها صورتشو له کردن شبای ماه رمضون حسین ستوده

از درد تنهایی شبا میگرده تنهایی کنارم خیلی گریه کرده تنهایی هر روزش آتیش و شباشم سرده تنهایی برای اشک مردم مرد تنهایی تنهاترین سردار از گریه دست بردار دق میکنی آخر ای مرد بی تکرار دردت نشد معلوم علی مظلوم علی مظلوم علی شب گریه کن آروم علی مظلوم علی مظلوم علی سی ساله بی زهرا پریشون حاله بی زهرا سیاهه مثل شب اقبال بی زهرا دنبال پرواز و شکسته باله بی زهرا شبیه مرگ این احواله بی زهرا آه ای دل غافل از ضربه قاتل خونه ات رو بی در کرد یاست رو پرپر کرد از پشت در میزد صدا فضه بیا فضه بیا گم کرده حیدر دست و پا فضه بیا فضه بیا فضه فضه فضه خزینی کار زنونه است جمع کن هر چی میبینی فضه فضه فضه دردشون اینه لگداشون کار سقط جنینه حسین وای ... دردت نشد معلوم علی حسین ستوده