اهل نجف بودن افتخاریه
نجف هواش این شب‌ها بهاریه
دفعه‌ی اول که ایوونو دیدُم
یه لحظه حس کردم قلبُم میگه که
چشم و دلُم روشن این چه یاریه…
ماه منیره، فقط علی امیره…
سی خنده‌ی زهراست اگه می‌رُم نجف
فقط علی مولاست می‌خونُم هر طرف
لعن می‌کنُم امشو به سه‌تا بی‌شرف
علی جانِ جانِ جانه
اعتقاد شیعیانه
علی رهبر جهانه
دلبر دلُم، ماه کاملُم
رایةُ الهدی، عین و لام و یاء
شیر هر مصاف، عین و شین و قاف
شاه کائنات، جونُم به فدات
چشم و دلُم روشن این چه یاریه…