دیگه مادر ما نتونست بلند شه
می‌خوام یه بیت بخونم همه باید داد بزنن
یه موقع هست من میگم یه موقع است علی میگه
یه موقع از خود دشمن میگه
تو نامه نوشته فلانی دلم داشت برا زهرا می‌سوخت
یه جوری لگد می‌زدم من که مسمار تنش رو به هم دوخت
نه یکی نه دوتا نه ده تا چهل تایی زهرا رو کشتن
تا روش درب نیم سوخته افتاد
همه روی در پا گذاشتن
گفت معاویه
وقتی در شعله‌ور شد صدا زهرا رو می‌شنیدم
تا گفت من دختر پیغمبرم دلم به رحم اومد
اما یاد بغض علی افتادم
کسی منو نگاه نکنه
تو کوچه خیلیا نگاه می‌کردن
ناموس علی زیر دست و پا
چه کردن یاد بغض علی افتادم خاک تو دهنم چنان لگد به در زدم