آرومه اونی که این دنیا
با گریه حالشو میسازه
اشکی که پایِ غمت باشه
اکسیره شه پرِ پروازه
قربونِ معرفتت آقا
آغوشت رو به همه بازه
وسطِ این همه مردمِ دنیا
منو بغل کردی
همیشه گفتی هواتو دارم
بهش عمل کردی
شبیهت اصلا پیدا نمیشه
تو واقعا مردی
مردِ مردا حسین مرهمِ دردا حسین
از همین ثانیه تا خودِ فردا حسین
بد به حالم شد و غُصّه وبالم شد و
ولیکن روضه هات معجزه کردا حسین
یاحسین یاحسین
جان و جهانم حسین
از وقتی عشق و بغل کردی
باریدن نقطه ی آغازه
این اشکِ چشمِ که با نورش
روحِ آدم میشه هی تازه
قربونِ قلبِ رئوفت که
آغوشت رو به همه بازه
وقتی میام پایِ روضه ی تو
مسافرِ عرشم
بالِ ملک فرشِ روضه هاته
اگر چه رو فرشم
کاره تو بوده یه کاری کردی
دوباره بهتر شم
مهربونی حسین مهرِ روونی حسین
پاره ی قلبمی وردِ زبونی حسین
آرزومه بشه پایِ تو ریشم سفید
همدمِ کودکیم عشق جَوونی حسین
یاحسین یاحسین
جان و جهانم حسین
دوسدارم این شبا نزدیکه
گنبد به طرفه العین باشم
دوسدارم وقتی که میمیرم
جزو احرار الحسین باشم
دوسدارم خادمِ دربار
شاهِ بین الحرمین باشم
بین دوتا گنبد طلایی
سینه زنی عشقه
وقتیکه شاه بی کفنی پس
بی کفنی عشقه
کاری ندارم با عاقلا که
اَجَنّنی عشقه
کربلا کربلا حی علی کربلا
پر بزن تا دمِ صحنِ طلا کربلا
راهِ پروازِ روح راه نجف کربلا
مرهم هر غم و درد و بلا کربلا
یا حسین یا حسین
جان و جهانم حسین