قلبم میزنه به هوای نجف
کل زندگیم به فدای نجف
میگن که ورودی عرش خدا
معماری شده به نمای نجف
هر کی اومده نجف شده حیرونت
رفته دلش از دست و شده مجنونت
اون قدر ها قشنگه نجفت حتی که
قبطه میخوره بهشت به اون ایوونت
بشه روزی که بشم یک شبی مهمون نجف
چه قشنگ تر میشه باشه شب بارون نجف
با قدم های نجف رفته به فتوای جنون
یه نفس هو بکشیم رو به رو ایوون نجف
رفت و آمده نفسامه علی
سایه اش رو سرم مستدامه علی
توی سختی ها شده باورم من
وا میکنه باز گره نام علی
من مثل حسین انقده دوسش دارم
شد بردن اسمش افضل الاذکارم
هر چی پسرم خدا بده از عشقش
روی همشون اسم علی میزارم
سره سجاده مناجات منه ناد علی
گره هام وا میشه از قدرت امداد علی
شیر پاک مادرم ، رزق حلال پدرم
علتش بوده شدم نوکر اولاد علی