سلام بر محرمت حسین جان
به خیمه‌های ماتمت
چقدر امسال دلمون شور میزد
می‌گفتیم نکنه امسال محروم بشیم
الحمدلله
امسالم در خیمه ات رو روما باز کردی
ما رو راه دادی
من میگم رفقا
مسلم اصلاً غصه خودشو نمیخورد که
چون مسلم اون زمانی که از
ابی عبدالله جدا شد و راه افتاد
دلشو گذاشت تو مشت امام حسین
دیگه مسلم دلی نداشت
که برای وطنش دل تنگ بشه
تمام فکر و ذکر مسلم امامش
فلذا من میگم هر سنگی که می‌خورد تو سر مسلم
شاید برمی‌داشت این سنگ رو یه نگاه میکرد
می‌گفت از ما که گذشت
خدا به دختر علی رحم بکنه
شاید بالای دارالعماره میزد تو سرش
می‌گفت مسلم کاش دستت شکسته بود
برا آقا نامه نمی‌نوشتی
حالا دست هشتادو چهار تا زن و بچه رو گرفته داره میاره کربلا