به تو توسل می‌کنن ارمنیا
مسیحیا، کَلیمیا
یا اباالفضل، تو عشقِ منیا
به تو ارادت دارن پهلوونا
نوجوونا، مسلمونا
علمت بلندتر از آسمونا
یا اباالفضل دوایِ دردی
تو بامرامی، تو خیلی مردی
به تو عالم می‌زنه تکیه
رو شونه‌هاته
علمت بلنده، همه‌جا برنده
اسمتو که می‌‌برم اُم‌ِبَنین می‌خنده
همه‌ی خلائق محضرِ تو بنده
دشمنت بیاد جلو گورِ خودش رو کنده
زمین و آسمون شبیهِ تو ندید
خدا تورو که آفرید
منحصر به فرد چشماتو کشید
هرکسی یک باری تورو صدا زده
دعا کنه، اِلتِجا کنه
کرمت حاجتشو روا کنه
تو بزرگی، ماهِ زمینی
تو افتخارِ اُمِ‌بَنینی
همه عالم مستِ اباالفضل
گره‌گشا شد دستِ اباالفضل
کرمت زیاده، می‌رسی به دادِ نوکری که
غیرِ تو دل به کسی نداده
تویی فوق‌العاده
می‌زنی به یادِ علی و جنگِ تو
کابوسِ ابن زیاده