زخمی صورت ماهت
میره خیمه ذوالجناحت
از ظلیمه از ظلیمه
بدنت رو بو کشیدم
تیر و از پهلو کشیدم
از ظلیمه از ظلیمه
واسه غارت هرچی نیازه داره
ای مردم حرمت هر جنازه داره
من می‌فهمم که چی میاد به روزش
زیر مرکبی که نعل تازه داره واویلا
گرد و غبار میرسه
آخر کار میرسه
من بی‌سوار میرمو
ده تا سوار میرسه
زینت دوش نبی روی زمین افتاد
از رکاب ذوالجناح اینجا نگین افتاد
بلند مرتبه شاهی ز صدر زین افتاد
حسین جان حسین جان
من و داغ شاه عالم
دیگه غرق خون یالم
از ظلیمه از ظلیمه
صاحبم رو تشنه کشتند
تشنه و گرسنه کشتند
از ظلیمه از ظلیمه
دور قتلگاه می‌بینم همه شادند
تو لشکر مثل حرمله زیادند
به اسباشون آب دادند و یک قطره
به لب‌های خشک حسین ندادند
دور تنش می‌دوم
بلندشه گرد و غبار
تا که به سمت حسین
کمتر بیاد نیزه‌دار
قاتل تو از خدا حتی نمی‌ترسید
کربلا غروب عاشورا زمین لرزید
عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید
حسین جان حسین جان