حاج حیدر خمسه

بسم رب الحسن از خیمه قمر می آید کیست این ماه که حیدر به نظر می آید این چنین که سوی میدان خطر می آید پدر ازرق شامیست که در می آید از جلال و جبروتش همه می ترسیدند بعد ده سال همه روی حسن را دیدند این عمامه که بر سر بسته برای حسن است بسم رب الحسن از خیمه قمر می آید کیست این ماه که حیدر به نظر می آید این چنین که سوی میدان خطر می آید پدر ازرق شامیست که در می آید از جلال و جبروتش همه می ترسیدند بعد ده سال همه روی حسن را دیدند این عمامه که بر سر بسته برای حسن است رزم بنی هاشمی حیدر خمسه

تو روضه های ناموسی زبون ادم لال میشه مصیبت کوچه مثله مثیبت گودال میشه یک زنو چهل تا مرد جنگی نمیفهمم نمیفهمیم گیر کنی تو کوچه ی تنگی نمیفهمم نمیفهمیم قصاوت یک دل سنگی نمیفهمم نمیفهمیم وقتی میگن مادر زمین خورد نمیفهمم نمفهمیم تو روضه های ناموسی زبون ادم لال میشه مصیبت کوچه مثله مثیبت گودال میشه یک زنو چهل تا مرد جنگی نمیفهمم نمیفهمیم گیر کنی تو کوچه ی تنگی نمیفهمم نمیفهمیم قصاوت یک دل سنگی نمیفهمم نمیفهمیم وقتی میگن مادر زمین خورد نمیفهمم نمفهمیم مصیبت کوچه حیدر خمسه

روزها چون شب تار است، خدا رحم کند جنگ من یک به هزار است، خدا رحم کند قاتلم اسب سوار است، خدا رحم کند کف پایم پر خار است، خدا رحم کند سپرش تا به سرم خورد سرم درد گرفت زد به بازوی منو و بال و پرم درد گرفت به پدر حرف بدی زد جگرم درد گرفت بشکند پاش الهی کمرم درد گرفت پس چرا امشب ماه نمیتابه تاریک و سرده کنج خرابه بازم شبونه دارن میشورن بدنی رو مخفیونه این بدنم کبود شده با تازیونه تو راه میومدیم حیدر خمسه

الان این جا نشسته بودم سرم رو آوردم بالا بالا رو نگاه کنید ببین اومدی اربعین زیر خیمه تو این کربلا یه خیمه نبود آتیش نگیره فکر نکنی هر جا خیمه زدن همین آرامش هست دم غروب دیدن زینب داره میدوئه اومد پیش امام سجاد آقا بچه هام دارن میمیرن دارن خیمه ها رو میسوزونن صدا زد عمه علیکن باالفرار بگو برن خودمون شب میریم دنبالشون یه دونه از این خیمه سوخته ها افتاد دامن یه دختر آتش گرفت میگن کسی که آتش گرفت نباید بدوئه آتیش بالا میره این خانم میدوید آخ آتیش بالا گرفت آخ موهاش سوخت حسین زیر خیمه حیدر خمسه

کربلا اولی داریم یا نه این رفیق ما بار اولشه اومده امروز رسیدیم ما جنازه خسته بریم یه استراحت دیدم پاشده گفتم کجا گفت حرم دارم دق میکنم خدا هیچ کسی رو سرگردون نکنه الا یه جا میری تو بین الحرمین مخصوصا بار اولی ها روبه ابی عبدالله میره هی برمیگرده میگه وای پشتم به عباسه میری سمت عباس میگی ای وای پشتم به حسینه یهو به خودت میای دو سه ساعت هی داری میری هی برمیگردی آخ میکشی مرا حسین کربلا اولی حیدر خمسه