روضه

من یه حرفی میزیم سلمان در خونه رو زد گفت خانم جان یه چیزایی زنای همسایه برای شما میگن میگن زهرا مردنیه... خانوم فرمود:سلمان میخ در بیچاره م کرده در بیچاره‌ام کرده شبا خوابم نمی‌بره هی از این پهلو شبا خوابم نمیبره هی از این پهلو به اون پهلو میشم این نفس بالا نمیاد این تویی سرد وخسته مادر پهلو شکسته اشکمو در میاری با نماز نشسته مادر پهلو شکسته 

خدا رحمت کنه حاج عباس کشوانی رو کلید دار حرم حضرت عباس بود میگه اومدیم که حرم رو ببندیم دیدم یه زن بدوی عراقی بچه بغلشه زد تو حرم گفت دیدم بچه بغلشه دور ضریح میچرخه فقط میگه دخیلک یا اباالفضل گفتم کاریش نداشته باشید شاید بچه اش مریضه ساعتی گذشت کار تموم شد اومدم بهش بگم بره دیدم که خسته شده انگار سر گذاشته به ضریح گفت چادرشو گرفتم یه تکون دادم گفتم خانم بچه ات از گریه مرد تا گفتم خانم بچت از گریه یه وقت انگار از یه عالم دیگه اومد یهو چشاشو باز کرد گفت زنده شد گفت سه روز پیش مرد اومدن دفنش کنند بغلش کردم اگه عباس جوابمو نداد بعد دفنش کنید سه روزه دارم پیاده میام آقام جوابمو داد معجزه عجیب محسن عرب خالقی

قربونت برم این همه راه اومدی به عشق امام رضا همه با گریه‌اش گریه می‌کردن از مادرای ما می‌گفت بی‌بی بهترید همه دسته دسته بهش سر می‌زدن اما کسی به مادر مدینه سر نمی‌زد انقدر سر نزدن که یه روز سلمان رفت گفت صورتم درد می‌کند سلمان یکی هیزم می‌آورد یکی آتیش می‌آورد آخ آخ آخ یکی از همه بیشتر گرمش کرد عقب رفت هرچی زور داشت تو زانوش جمع کرد چنان لگد به در زد چنان لگد به در زد سیدرضا تحویلدار

لحظه‌ ای که اومدن بی بی رو دفع کنند نوجوانا جوونا همه مونده بودن چه کنن یه وقت دیدن دوتا سوار داره میاد اما هیچکی نمیدونه این سوار کیه یکی میگه امام رضاست یکی میگه موسی بن جعفره اما همه میگن معصوم بدن معصوم  رو خاک کرد آی دلای کربلایی غمو از دل عمه جان ما بردن اما ده تا سوار اومدن کربلا دل عمه ما رو خون کردن به اسب هاشون نعل تازه زدن گرد و غبار میرسه آخر کار میرسه بی‌سوار میرمو ده تا سوار میرسه سیدا زینت دوش نبی روی زمین افتاد زمین افتاد آخ آخ آخ از رکاب ذوالجناح نگین افتاد سیدا بلند مرتبه شاهی که افتاد مگه چی شد نیزه‌دار با نیزه می‌زد یا زهرا شمشیردار با شمشیر می‌زد ای وای ای وای اما نفر آخر خیلی بد زد چنان با لگد به پهلو زد غمو از دل عمه جان ما بردن سیدرضا تحویلدار 

بسم الله الرحمن الرحیم یه روز تو کوچه‌ها یه مادری نشست غرور چند نفر سر گوشواره ای شکست یه سیلی بی حیا به مادرم زدش از کوچه تا به خونه مون نشسته اومدش من که یادم نمی رود آن روز وسط کوچه می زدند فریاد من یقین داشتم نمیافتد بی هوا زد که مادرم افتاد یه روز تو کوچه‌ ها حسین ستوده

خانم زهرا می‌فرمود با همون پهلوی شکسته و با همون سینه مجروح‌ و با همون بازوی شکسته علی جان یه چهارپا برام تهیه کن منو ببر در خونه این اصحابم این مهاجر و انصار من از اینا بپرسم مگه شما نبودید ندیدید پیغمبر بابام فرمود بعد از من علیه یکی یکی میرفتن در خانه اینا علی جان در بزن در می‌زد مولا دم در میومدن تو یادت نیست در غدیر خم من نبودم آقا ببخشید معذرت میخوام من خبر ندارم من یادم نمیاد بعضی خونه‌ها وقتی می‌رسیدند صاحب‌خونه وقتی صدای درب می‌شنید صدا میزد کیه در میزنه امیرالمومنین می‌فرمود فاطمه جون تو جوابشو بده اگه صدای منو بشنوه تا جلو درم نمیاد با همون پهلوی شکسته حسن خلج

به والله قسم خانوم زهرا پس از شهادت محسن بن علی یه بارم جلو علی نگفت آخ بچه م یه بارم نگفت دلم برا محسنم تنگه یه بارم هم نگفت کاش که میشد میبود بغلش میکردم شیرش میدادم مادره حتماً تو دلش این مسائل میگذشته اما جلو علی حرفی نزد این فاطمه یه جوری تربیت کرده تمام خاندان والله کربلا عروسشم همینجور بود یه بارم نگفت وای علی اصغرم یه بارم نگفت حسین کاش بچه‌ م بود اصغرم رفت فدای سرم اصغرم رفت فدای سرم جلو علی حرفی نزد حسن خلج

تعجب تعجب تعجب اینجاست به ما میگن شما چرا انقدر عزا  دارید به اونایی که کشتن بگید چرا کشتن مگه گذاشتن این خانواده نفس راحتی بکشن فاطمه رو کشتن بلافاصله بعد چند سال نقشه قتل علی رو کشیدن هنوز داغ علی تازه بود حسن رو کشتن هنوز امام حسن فراموش نشده کربلا رو راه انداختن روز خوش مگه گذاشتن که ما خوشی کنیم یقه اونایی که کشتن رو بگیرید که چرا شما کشتید که ما مجبور باشیم همش  عزاداری کنیم چرا انقدر عزا دارید حسن خلج

ای نور قلب عاشقم شمع این خانه تویی زهرا زهرا مرو مرو مرو لطف کاشانه تویی ای مرغ پر شکسته ی افتاده کنج قفس از فرط غصه فاطمه در سینه مانده نفس ممنونم اگر نروی می‌میرم اگر بروی زهرا مرو مرو ممنونم اگر نروی زهرا ممنونم اگر نروی حسن خلج

از همتون عذرخواهی می‌کنم از سادات بیشتر عذرخواهی میکنم از امام زمان دیدن حریف فاطمه نمیشن صدا زد قنفذ مغیره خالد یکی یکی ملعونا رو صدا زد چرا دست فاطمه رو کوتاه نمیکنید به خدا فقط یه ضربه غلاف قنفذ نبود هم قنفذ میزد هم مغیره میزد امام صادق می‌فرماید خالد بن ولید لعنت الله علیه از پشت سر چنان با غلاف شمشیر به کتف مادرم زهرا دل من بیشتر بابا برای شوهرم سوزد که زیر دست و پا می‌دید تنها یاور خود را تنها یاور حسن خلج 

یه وقت پیغوم دادن دندون رسول الله پیشونی مبارک شکسته تنگه رو خالی کردن برای غنیمت لشکر حمله کرد اون دوتا ملعون مثل بز کوهی رو کوه فرار می‌کردن جون پیغمبر براشون مهم نبود نوشتن تنها کسی که موند پای رسول الله نود تا زخم خورد امیرالمومنین جون پیغمبر و نجات داد یه وقت دیدن خانوم داره می‌ دوئه گفت بابام کجاست همه با دست نشون دادن بابات اونجاست خانم دختره چادرش را پهن کرد گفت بخواب روی پای دخترت کی پیشونی تو اینطوری کرده چرا دندونت شکسته بابا حرفام آشناست آره این اولین دختری بود سر بابا رو گرفت بغل دست انداخت لای موهای رسول الله گفت دخترت برات بمیره کی لبتو اینطوری کرده کی دندون بابامو شکونده یا زهرا اگه علی نبود آقاتونو کشته بودن رسول الله رو کشته بودن یه نگاهی کرد گفت علی جان اگه عمری باشه جبران می‌کن روم نمیشه شما رو نگاه کنم چه جبرانی کرد راحله بود یه نفر نگفت که زهرای علی حامله بود کشتن فاطمه ختم کل این قائله بود محکم می‌زدن یکی دوتا نبودن چهل نفر با هم می‌زدن دخترت برات بمیره علی پور کاوه

اگر حرف دلت نبود تو رو قسمت میدم به همین سیاهی و این منبر رو این فرش روضه این سیاهی‌ها گریه نکنید خیلیا خوشحالن محرم و سفر تموم شد عروسیا رو برپا کنن به مجالسشون برسن و عقب افتاده‌ها اونایی که مجلس نگرفتن عروسی و کارای خیرشون آخ بمیرم برا خونه علی تازه مصیبت شروع شده آب کفن پیغمبر خشک نشده بود دخترشو زد یامظلومه خونه علی تازه مصیبت شروع شده علی پور کاوه

آه سادات ببخشید که او خورد زمین در همین فاصله‌ام کنده شده است لولا در آن چنان با لگدی باز شد آن در که همه فکر کردند که دیوار یکی شد رد شدن آن همه نامرد از آن در با پا که افتاد به روی بدن زهرا مادر زیر دره سینه و میخ در درگیر دره این شکستگی‌ها تقصیر دره مادر زیر دره همه فکر کردندکه با دیوار یکی شدعلی کرمی

کشته شد محسن آنان که تماشا کردند سند تیر به اصغر زدن اصلا این بار کماندار چه با زور کشید با سه شعبه همه حنجره را زد بد زد طفل را از وسط خاک کشید به نی سر او را به نوک نیزه که جا زد بد زد شش ماهه یل رباب قند و عسل رباب رو نیزه نشستن بهتره یا بغل رباب ای کارو کسه رباب برگرد نفس رباب از بس گریه کردم همه میگن که بسه رباب یارالی علی آب آزاد شده جات خالیه یارالی علی رو نیزه چرا بی‌حالی برگرد نفس رباب علی کرمی

یه خصوصیتی داره مادری از همه عالمم خسته‌ تر باشه تا مطمئن نشه بچه‌اش نخوابیده خودش نمی‌خوابه زن اجازه به خودش نمیده نگاه کرد گفت علی دو چشمت روی نیزه ناز برایت یک ناز مانده بگو تقصیر نیزه یا سه شعبه است چرا مادر دهانت بازه حال خوشه ربات قربون تو بشه رباب خندت نمی‌گیره خودشو هم بکشه رباب قربون تو بشه رباب علی کرمی

آتیش غوغا می‌کنه داره بلوا می‌کنه یکی با لگد درو وا می‌کنه چهل تن یک تن و زدن گل گلشنو زدن مرد بودن اونا که یک زنو زدن در رو داره می‌شکنه زهرا مونده یک تنه یکی داره مادرم رو میزنه یکی آتش به کل باغ می‌زد یکی بر قلب زینب داغ می‌زد میان آن شلوغی‌ها مغیره به دست مادرم یکی بر قلب زینب داغ می‌زد علی کرمی

سه چهار روز از شهادت پیغمبر گذشته چند لحظه سکوت کرد سپس چند گامی عقب عقب برگرد همه گفتن منصرف شده‌اند همه گفتند که بخیر گذشت ناگهان با سمت خانه دوید لگدی زد به در خدا ما در شده شعله ور خدا محسن فاطمه بی سپر خدا مادر محسن فاطمه بی سپر علی کرمی

بگو به شعله چه وقت دخیل بستن بود شعله می‌رفت به بالا سر حیدر پایین شعله می‌رفت به بالا سر حیدر پایین بیشتر غربت او بود که می زد شررم یک لگد خورده در شنیدی برای در خانه نیو مدن اومدم یک نفر گفت فاطمه اینجاست گفت فضه علی حسن بیا او هر کسی پشت در به این خانه است آتش است حتی فاطمه جای خودش یک نفر گفت محسنش بسه گفت فرقی نمی‌کند اصلاً باید این خانه را بسوزانم مردباشد میان آن یا نه کوچه آماده هیزم آماده یک نفس مانده بود تا آتش داد زد ای اهالی خانه یا که بیعت کنید یا آتش شعله می‌رفت بالا سر حیدر پایین علی کرمی

خیلیا بهت پیام دادن حرم امام رضا مریض داریم یالا من نمی‌دانم چرا هر وقت که تب می‌کنم مادرم پا می‌شود رو به خراسان یا امام رضا ممنونتم خیلی از این رفیقای من اربعین نتونستن برن کربلا اما اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هم هست الحمدلله از راه دور دست تمنا گرفتم عمریست در حریم تو مائوا گرفته ایم دستان خویش به سوی تو بالا گرفته‌ایم هرچه گرفته‌ایم ز زهرا گرفته‌ایم اینجا آغوشت برای کربلا جا مونده‌ها هست علی پورکاوه

بالا سر امام حسن همه جمع بودند علیا مخدره قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دید ابی عبدالله برش داشت دوباره زینب قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن دوباره ابی عبدالله برداشت گفت داداش چرا نمی‌ذاری بچه‌اش رو سینه‌اش باشه از رسول الله شنیدم اونی که داره جون میده یه دکمه هم سنگینی می‌کنه نمی‌خوام سینه داداشم سنگین یا مظلوم سینه‌ات جای سرم بودخرابش کرد قاسمو گذاشت رو سینه امام حسن علی پورکاو

قربونت برم پناه مردم مایی آقا جان یکی اولاد نداره ای التماست میکنه یکی عزیزش رو تخت بیمارستانه اومده التماست کنه یکی لنگ اون دنیاست اومده داره گریه میکنه اما بی‌شمارن اونایی که هنوز کربلاشون گیره امضای امام رضاست آی مهربون آقام پناه مردم مایی آقا جان جواد حقیقت

حاج احمد پیکان روضه خون قدیمی امام حسین همه رو برد سوریه بهش گفتن حاج احمد چرا حرم نمیای بیا حرم حضرت زینب گفت من نمیام حرم هرچی بهش گفتن بابا رئیس کاروانی مداح کاروانی بیا بریم حرم گفت من پامو تو حرم نمی‌ذارم شب آخر گفتن حاج احمد شبا آخره بیا بریم حرم گفت من نمیام حرم یه دفعه نیمه‌های دل شب دیدن همه رو بیدار کرد گفت بلند شید بریم حرم عمه جان هرچی گفتن حاج احمد چی شد نه به اون اصراری که ما می‌کردیم جوابمو از خانوم گرفتم بلند شید بریم روبرو حرم خانم حاج احمد  سوال چی بود جواب چی بود گفت از شهرمون راه افتادی به خانوم گفتم خانوم من روضه خونم نمی‌خوام دروغ رو منبر پیغمبر حرف بزنم گفت به خانم گفتم خانوم من اصلاً باورم نمی‌شه این دخترو زده باشن تا حالا اینطوری روضه نخوندم چون باور قلبیم نیست مگه میشه یه دخترو انقدر بزنن که دیگه عمه اومد موها رو شونه بزنه گفت عمه مویی که  سوخته گرش وا نمی شود این رقیه اون رقیه نمیشه جواب گرفتم چی احمد حالت خرابه همچین که دل شب خوابم برد بی‌بی حضرت زینب با احمد دست رو دل ما نذار بلند شو بیا حرم گفتم خانوم به مادرتون قسم نمیام تا جواب ندید جواب بدید احمد خودم تو قبر گذاشتم دست رو دل ما نذار خانم جان مادرتون بگو ببینم زدنش یا نه گفت احمد موقعی که تو قبر گذاشتمش فقط ناخونا و دندوناش سفید بود همه بدنش سیاه شده بودکبود شده بود احمد من شرمنده حسین شدم من شرمنده حسین شدم محمود علوی

آقایون امام حسن خیلی غریبه سیدا یه جمله بگم از اول جلسه می‌خوام گریه باشه امام حسن یه جایی از علیم مظلوم‌تر بود آخه امام حسن دوبار کتک خوردن مادرو دید یه بار خودش تنها بود خواهش می‌کنم از همین جا دلت بره پشت دیوار بقیع من از هیچکی گریه نمی‌خوام صدا ناله‌هاتونو بلند کنید چرا فقط بقیه.که همه آروم گریه میکنن اما یه جوری گریه کنید همه فکر کنن اینجا حرم امام حسنه مرغ دل من گشته گرفتار بقیع قربان بقیع و اشک زوار بقیع شب ها که در بقیع رو می‌بندن من گریه کنم به پشت دیوار بقیع امام حسن خیلی غریبه سیدرضا تحویلدار

تورو خدا دیدی دختر تو حرم امام رضا گم میشه دیدی همه دیدن این صحنه رو هی پاش زمین میزنه میگه من مادر مو میخام خادما هی سریع میدون الان پیداش میکنیم حرم  رو سرش میگذاره داری میری تو حرم  با خانومتی نمیشناسیش میگی کمک کمک تا خادمابیان میری بغلش میکنی میگی الان مادر تو پیدا میکنم الان بابا تو پیدا میکنم آی نوکرا بگم چجور دخترا اربابم پیدا کرد یه ناله بزن یه تازیانه دستش گرفت اومد تو بیابون بگم چکرد از رواسبش پایین نیومد زنها داد دبزنن چکرد موهای این دختر را گرفت دختر بچه گم شده سیدرضا تحویلدار

الهی قربون گریه هات برم قربون گریه‌های دخترت حسین جانم قربون گریه‌های بچه‌هات من به گریه‌های این دختر بچه دلم می‌سوزه جیگرم ریش میشه آتیش میگیرم شام غریبان دستش بالا آورد نزن من یتیمم یه جور تازیانه چرخوند به کتفش نشست صدا زد عمه جانم گریه‌های دختر بچه جواد حقیقت