روضه

اینا ظاهر کارو که ما می‌بینیم جیگرمونم میسوزه بایدم بسوزه‌ها اما کریم گنبد و صحن و علم نمی‌خواهد کنار فاطمه دیگر حرم نمی‌خواد برای دشمن خود نیز کم نمی‌خواهد برای دادن حاجت قسم نمی‌خواهد کریم بود و بدون سر و صدا بخشید مدینه زائرخود را به کربلا بخشید کریم گنبد و صحن نمی‌خواهد محمدحسن فیضی

کشتی بگیر پیش همه با برادرت شاید یکی بیاید و جانم حسن کند روایتی است که از آن بلند شد آهم به خانه بود پیامبر و آل طاها هم رسید نوبت کشتی کودکان با هم حسین ذکر علی بود و ذکر زهرا هم در آن میان پیامبر حسن حسن می‌گفت ولی شنید حسن هم حسین من میگفت حسن هم حسین من میگفت در آن میان پیامبر حسن می‌گفت محمدحسن فیضی

هی صدا می‌زد که بابا یا رسول الله شاید امشب شاید دیشب چند وقتیست بستری شده‌ای یا به سر حرف میزنی یا دست باز از روی فرت می‌افتاد می‌بری تا همین که بالا دست چه شده گریه می‌کنی امروز برده اشک تو صبر و طاقت من چادرم را نگاه می‌کنی و دست خود می‌کشی به صورت من با علی حرف می‌زدی دیشب چه به او گفته‌ای که تب کرده هی به در می‌کند نگاه پدر و مرا نیز جان به لب کرده اگر آماده‌ای برای سفر جگرم را ببین و بعد برو دو سه ماه دگر تحمل کن پسرم را ببین و  بعد برو خانوم خودتم محسنتو نمی‌بینی هی صدا می‌زد که بابا یا رسول الله محمدحسن فیضی

خیلی امام حسن غریبه ما ها وقتی زبون میگیریم میگیم حسین جان امشب اگه خواستی زبون بگیری بگو حسن جان پرده ها کنار رفت اون روضه خون مادرش حضرت زهرا سلام الله علیها رو دید دید خانم خیلی ناراحته با انگشت سبابه اشاره کرد تو مگه روضه خون ما نیستی گفت چرا چرا روضه پسرمو نمیخونی مادر جان من که روضه حسینو میخونم فرمود نه مگه حسن پسر من نیست روضه امام غریب امیر کرمانشاهی

بی‌اراده اومدم آقا کدوماتون دقیقه آخر رفیقت زنگ زد میای بریم حرم امام رضا کدوماتون گرفتار بودید کار داشتین یهو کارتون حل شد چنان غبار به پیشت به اشتیاق حضور گهی پیاده و گاهی سواره می آیم یا امام رضا یه حرفی بزنم کیا کربلا رفتن الان میگن ای وای هفته پیش این موقع کجا بودیم رو برو حرم ابی عبدالله داشتیم گریه می‌کردیم الانم کنار حرم امام رضا به محضرت چو غبار افتاده می‌آیم اراده نیست مرا بی اراده می‌آیم کسی چنانچه تو دستم گرفته‌ای نگرفت چو ذره دست به خورشید داده می آید به محضرت چو غبار افتاده می آیم محمود علوی

راه افتادن از شهر شون دست بچشو گرفت شهر به شهر این شهر ها رو رد کرد نزدیکی های مشهد خسته شد این بچه تو عالم بچگی گفت حالا این همه ما اومدیم این ذره راهم امام رضا بیاد من خسته ام نمیتونم بیام حرمت میگه همچین که بابا این حرف دید یه سیلی به این بچه زد ساکت باش امام رضا بیاد دیدن تو حرف دهنت بفهم تو عالم رویا خواب خواب رفت دید امام رضا سلام کرد آقا با یه گرفتگی جواب سلام داد آقا جان چیه صورت گرفتید گفت زائرم سیلی زده کفت آقا جان کی جرات داره گفت مگه نمیدونی هرکی به زائر ما حرفی بزنه انگار به ما حرف زده سیلی زائر امام رضا محمود علوی

یه پیرمردی بود جوونا بهش اصرار کردند بیا بریم کربلا بلند شد اومد گفت کسی کار به کار من نداشته باشه گفتم باشه دفعه اولش بود میومد کربلا انقدر بهش اصرار کردند همینطور که اومد از هواپیما پیاده شد به هر ده نفری بیست نفری رد میشد میگفت کربلا کجاست تو همین اربعینی میومد گریه میکرد به هر موکبی که میرسید میگفت کربلا کجاست رسید سر خیابون باب القبله از همه میپرسید حرمش کجاست همه میگفتن همونه برو اونطرف از همه پرسید دیدن اومد دم باب القبله دم این سراشیبی سرشو به آستانه در گذاشت به پهنای صورت گریه میکنه صدا زد ابی عبدالله من از همه یکی یکی پرسیدم پیدات کردم حالا اومدم بگم تو ام قیامت منو پیدا میکنی یا نه همونجایی که همه ازم فرار میکنن من منتظرتم ابی عبدالله کلیپ مسیر اربعین حمید علیمی

ما بین راه موکب وقتی داشتیم یه پیرزنی رو من می‌دیدم که کنار موکب ما یه جای کوچیکی رو درست کرده بود صبح‌ها پنیر می‌داد تخم مرغ درست میکرد بعد متوجه شدیم موقعی که اون چند شبی که اونجا چند روزی که پذیرایی می‌کر د عاقبت یه بقچه دستش می‌گرفت میومد اونور جاده انقدر پیاده می‌رفت تا یه نفر بیاد سوارش کنه برگردونه تو دهش بعد از این چند سالی که ما این کارو می‌کردیم یعنی موکب داری می‌کردیم خدمت می‌کردن بچه‌ها متوجه شدیم این پیرزن باهاش صحبت می‌کردیم می‌گفت من خرجی امام حسینو جمع می‌کنم در طول سال هرچی دارم به یه عشقی میام اینجا تخم مرغ و پنیر و به اندازه‌ای که دارم بضاعتمه میومد خرج می‌کرد بعد می‌گفت همه اینا رو خرج میکرد دیگه پول برگشت نداشت رسمش این بود میومد وسط جاده به سمت کربلا نگاه می‌کرد می‌گفت حسین جان هرچی داشتم دادم حتی پول برگشتم ندارم ما با همچین کسایی طرفیم نکنه صدات همون صدا باشه باید تموم شی برای امام حسین از اینجا بری دلم می‌خواد همه با هم بخونیم انشالله... عاشق به این‌جا آمدم، عاشق از این‌جا می‌روم نوکر به دنیا آمدم، نوکر ز دنیا می‌روم قبل از تمام نوکران، زهرا به هیئت می‌رود وقتی به روضه می‌روم، دیدار زهرا می‌روم عاشق به این‌جا آمدم مجید بنی فاطمه

اومد تو باغ ابی عبدالله با رفیقش بود وارد خانه شد یه کنیزی دوید سمت امام حسین گل دست امام حسین داد آقا گل رو گرفت فرمود در راه خدا آزادت کرد رفیقش گفت آقا این گل داد فرمود ما محبت و با محبت بزرگتر جبران می‌کنیم طائفه بدهکار کسی نمی مونه حتی اونایی که بد و بیراه بهشون گفتن همین کربلا یه نفر اومد جلو حضرت دری‌ وری گفت اسم حضرت زهرا رو آورد اسم امیرالمومنین آورد چرت و پرت گفت آقا ضربه بهش زد افتاد فهمید کارش تمومه زیر تیغ ابی عبدالله بود شخص گفت به خاطر همون اسمایی که بردم منو ببخش حضرت راه را کج کرد یا اباعبدالله این همه قدم برداشتیم اومدیم سمتت یه قدمم شب اول قبر بالا سر ما بزار اون ساعتی که دیگه هیچ کسی نیست که دیگه موقعی که میرسه جون به گلومون کفن که دست مرا بست دست تو باز است و دست باز تو یعنی بیا در آغوشم دستتو بیار بالا هرکی هرجا هست خسته ای نشستی هرجا هستی فکر کن برای بار آخره می‌خوای آقاتو صدا بزنی برا اون لحظه آخر که نفس به گلومون میرسه با همه وجودت بگو یا حسین برای بار آخره می‌خوای آقاتو صدا بزنی محمدحسین پویانفر

عموتم برنگشت ننه آب از سرم گذشت ننه قحطی آبه، دلوم کبابه قصه‌ی خوب زندگیم شیرینیای بچّگیم داغ ربابه، دلوم کبابه ننه زهرا توو جنّت منتظره با دایه‌ات که آب بیاره واست ننه لای لای عموتم برنگشت مجتبی رمضانی

شکرانه اش رو به جا بیارید بگین بی بی جان ممنونتیم که امسالم ما رو یادت نرفت آقا فرمودن به خدا قسم هیچ زائری نه زائر هیچ گریه کنی تو روضه‌ های امام حسین نیست که بیاد بشینه گریه کنه که بدون اذن حضرت زهرا سلام الله علیها لذا یکی از بزرگان می‌گفت همیشه یکی از دعاهات این باشه خدایا ما رو از چشم حضرت زهرا ننداز از چشم عالم بیفتیم عالم پشت سرمون حرف بزنن از چشم حضرت زهرا نیافتیم قافله‌ای داره میاد هرکدومتونم ادعای خستگی داشته باشی ببین تو مسیر اومدی خیلی راه پیاده اومدی پاهام درد می‌کنه می‌رفتی یه خورده جلوتر یه عده پاهاتو ماساژ می‌دادن قدم به قدم دعوتت کردن به غذا به آب به شربت همین طوری ازت این قافله رو قدم به قدم با تازیانه پذیرایی کردن ای کاش فقط تازیانه بود بی بی جان ممنون که امسالم ما رو یادت نرفت محمدرضا طاهری

خلاصه زیارت اربعین واقعاً آدمو زنده می‌کنه اگه مثل منم مفلوج عقلی باشن یه چیزی به منم میدن فکر نکنید حالا من چه جوری راه رو پیدا کنم چه جوری امام حسین ما رو قبول کنه شیطانم همینا رو میگه به ما میگه آقا هرچی می‌خوای بگی بگو اصلاً از کجا معلومه که امام حسین قبولت کرده همین تا اینجا اومدی اصلا خود باور می‌کنی بعداً که فکر می‌کنی می‌گه چقدر پیاده رفتم چقدر اذیت چقدر گرما ما وقتی که توی عربستان بودیم به کاروانشون می‌رسید کلش دو میلیون نفر میومدن چند صد نفر می‌مردن کسی اصلاً کاری نداشت چی نگه می‌داره این جمعیتو تو این گرما تو این گرما چه جوری جمعیت امام حسین نگه می‌داره زیارت اربعین آدمو زنده می‌کنه منصور ارضی

خون ها رو ابی عبدالله با اشک چشم اشک چشم حسین همین تو آروم آروم داره پاک می‌کنه چشم عباس که باز شد انگار مشکلش زیادتر شد دید حسین نشسته دور تا دورش حرومی‌ها دارن می‌خندن دارن طعنه می‌زنن داداش اینطوری گریه نکن ببین دارن شماتت میکنن گفت چرا گریه نکنن علمدارم همه سپاهم پشت پناهم زینبو دارم از دست میدم من جان روضم اینجاست اگه حواست باشه. یه وقت دید از گوشه چشم عباس داره اشک می‌ریزه گفت داداش من گریه می‌کنم جا داره بایدم گریه کنم تو برا چی داری گریه می‌کنی داری مهمون مادرم میشی مادرم کنارت اومده چادر پهن کرده گفت داداش گریه منم جا داره می‌بینم لحظه آخر اومدی سر منو از رو خاک بلند کردی علمدارم همه پناهم محمدرضا طاهری

آی اونی که پا پیاده اومدی کربلا دو روز سه روز پای پیاده اومدی اما نگاه کن چقدر مواکب زدن گله به گله جا ازتون پذیرایی می‌کنن آب سرد بهتون میدن غذا بهتون میدن اما من یه قافله‌ای سراغ دارم منزل به منزل ازشون پذیرایی کردن آره یه منزل کعبه نی زدن یه منزل تازیانه زدن چهل منزل هر وقت سر از کجاوه و محمل بیرون می‌کردن سر بریده عزیزان شون روبرشون بود آی اونی که پا پیاده اومدی کربلا روح الله بهمنی

امام رضا فرمود برا جد ما آه بکشید دیدی یه وقت تو بازار میری یه دختر بچه اصلا دخترته نه خواهرته یهو یه دختر بچه می‌خوره زمین آخی بمیرم الهی برات امام رضا فرمود برا برا جد ما یه نفر دلش نسوخت یا کف میزدن یا هلهله می‌کردن عجب اسمی داری حسین جان من خیلی زجر کشیدم اومدم حرمت خیلی دلشوره داشتم یه وقت نرسم اربعین بیام آقا آقا خسته اومدم دارم برات گریه می‌کنم شنیدم خسته‌ات کردن بالا گودال شنیدم بالا سر جوونت هو کردن ابی عبدالله ابی عبدالله آقا خسته اومدم علی پور کاوه

خدا به اونایی که دختر نداره انشالله دختربده بفهمن علی چی گفت بچه‌ها ریختن بیرون رقیه اومد بابا جون بابا اون کی بود تو عبا بردنش گفت داداش علی اکبرت بود بابا گفت پس چرا اونطوری بردن بابا گفت داداشت خوابه بابا تو میزاری بچه ریز ریز ببینه نه والله به خدا تو خرابم نمی‌خواست زینب... زبون نمی‌فهمیدن اول همه رو کتک زدن گفت بابا داداشت خوابیده گفت باشه بابا داداشم خسته است تشنه‌ام بود همچین که خیمه‌ها رو سوزوندن همه رو میزدن رقیه فرار نمی کرد عمه چرا فرار نمیکنی گفت آخه داداشم تو خیمه می‌ترسم موهای علی اکبرم مثل موهای من بسوزه عمه چرا فرار نمیکنی علی پور کاوه

یه روضه‌ای خوندیم یه جا روضه حضرت رقیه سلام الله علیها بود خیلی حال عجیبی شد مجلس که تموم شد دیدم یه پیرمرد بزرگواری گریه اش قطع نمیشه نشستم کنار دستش گفتم از آتیشه دلش چیزی هم گیر دل ما بیاد گفتیم ایشون گفت من گفتم هی یکم با هم گریه کردیم یکی اومد به من معرفیش کرد گفت آقا این فلانیه از بزرگانه خلاصه من از ایشون یه سوال کردم گفتم که ذهن منو این سوال خیلی درگیر کرده بود که اون شب که میگن که یزید خوابش نمیبرد تاخواست طاهر دمشقی اینطور نقل کرده تا خواست چشماش گرم خواب بشه صدای گریه از خرابه بلند شد خوابش که به هم ریخت گفت دلیل چیه گفتم اینجوری میگن حسین یه دختر چهار پنج ساله داره خواب بابا رو دیده سر بابا رو ببرید من با خودم گفتم به همین سادگی نمیتونه باشه درسته یزید به هر حال قساوت قلب و دشمنیش با اهل بیت ولی به هر حال یه امپراطور بود حالا به جنگ یه دختر چهار پنج ساله گفت بنا بود اون شب از تاریکی استفاده کنن بعد از اون خطبه امام سجاد و حضرت زینب کبری قرار بود یکی از آل الله زنده مدینه نرسه نیمه شب بیان یه تعداد ناشناس همه رو از دم تیغ بگذرون لذا از اینور منتظر بودن ببینن این ماموریت انجام میشه یا نه گریه اهل خرابه همه رو بیدار کرد و من اومدم به یزید گفتم که آقا این ماموریتو لغو کنید نمیشه از عصبانیت بود که گفت سر باباشو براش ببریم جوونا خدا شاهده مقاتل اصلاً حرفی از طبق نبوده نمی‌دونم چرا پیرغلاما می‌گفتن سرو با طبق آوردن سرو خیلی بد وارد به خدا روم نمیشه اینطور من حرف بزنم صدای گریه از خرابه بلندشد کاظم غفارنژاد

ای که گفتی که پس از مرگ تو را می‌بینم بابا... بغلم کن که گرفتم کفنم را بر دست کفن که دست مرا دست تو باز است و دست باز تو یعنی بیا در آغوشم حسین بختیاری فیض ببره کسم علیست در آن بی کسی که می گویند به عزت و شرف لا اله الا الله علی یا علی.. بیا در آغوشم علی پناهی

عیبی نداره من دو سه تا بیت علی اصغر بخونم آمادگیشو دارید اجازه به من میدید این یکی مانده مرا این یکی مانده مرا یارو همه هست من است نگه مادر او یک سر بر دست من است عطش طفل گذشته است ز حد میمیرد به لبش آب رسد یا نرسد خدا کنه به حق خودش دروغ باشه یارو همه هست من است حاج سعیدخرازی

امام حسن میگه مادرم تو کوچه دعوا نبود یهو زد یه دونه زد مادرم افتاد یه دونه زد اما این بچه رو گرفت بالا چپ و راست خوردی تا حالا چپ و راست میزد شمر وخولی چقدر بدهنن از دو تا بد زبان کتک خوردن واویلا گم شدم زجر در پی‌ام آمد عصبانی شد گفت چرا من برم این همه با دستور نظامی تو برو دنبالش پاشو کوبید و رفت مگه پیدات نکنم دو ساعت گشت تو بیابونا یه وقتی دید یه بوته داره می‌لرزه تو فکر می‌کنی گفت خانوم بفرما بیرون نه آوردش بیرون از زیر بوته‌ها عقب عقب می‌رفت آقا نزنیا آقا بابامو ندیدی گفت الان یه بابایی نشونت بدم دست انداخت تو موهاش آوردش بالا امام حسن میگه مادرم تو کوچه دعوا نبود یهو زد یه دونه زد مادرم افتاد چپ و راست خوردی تا حالا چپ و راست می‌زد زبونش گرفت دیگه نمیگفت ابا رو کرد سمت علقمه عمو یتیم گیر آورده حسین حسین... یتیم گیر آورده حیدر خمسه

مقتل میگه اومد کنار ورودی خیمه ایستاد نگاه کرد به این زن و بچش دعاشون کرد گفت خدایا  این زن و بچه ی منن به تو سپردمشون امام حسین گریه کرد چند جا سیدالشهدا به زن و بچش نگاه کرد یه جا اینجا بود جای بعدی کجا بود وقتی افتاده بود تو گودال قتلگاه اومدن کنار گودال گفتن حسین حمله کردن به خیمه هات میگه تکیه زد به نیزه غریبی بلند شد صورتشو آورد بالا نگاه کرد سمت خیمه هاش دید زن و بچش  تو محاصره بچه ها نذاشتن حتی نگاه کنه به سمت خیمه ها شبث نزدیک شد سنان نیزشو بلند کرد یه جا دیگه هم سید الشهدا به زن و بچش نگاه کرد تو تشت طلا  یه دفعه نگاه کرد دید یه مشت حرامزاده اراذل و اوباش نامحرم واستادن دست زن و بچشو با قول و زنجیر بستن حمله کردن به خیمه هات صابر خراسانی

ای هلالم بدنت پر شده از زخم هلال تا حالا نعل اسب دیدی اصلاً نعل اسب کار یه شغله کربلا کسی نعل بند نبود بلد نبودن ولی با خودشون نعل تازه اهل تازه داشتن اومدن نعل‌ها رو عوض کردن فقط یه میخی زدن این نعل چسبید به سم اسب بعد اسب اگر نعل با پاش جفت نباشه انقدر پا می کوبه تا نعل جفت پاش بشه یه سری برات بگم عاشورا خوندی نقاب زدن رو صورت اسب ها بدن‌ها رو آوردن از رو بدن آدم نمیره چشماشونو نقاب زدن باهاشونو می‌کوبیدن تا نعل جا بیفته از بدن هیچی نبود حسین بدنت پر شده از زخم هلال حیدرخمسه

به امام حسین همینجوری که قراره بمیریم لااقل تو بغل حسین بمیریم الهی آمین... بعضی ها یه جوری الهی آمین گفتن معلومه دلشون خواست به ما میرسه اصلاً اگه ما کربلا نمیریم کی کربلا بمیره بهش فکر کردی بابا پیر شدیم دیگه کار ما رو راه بنداز لااقل تو بغل حسین بمیریم حیدرخمسه

کربلا اومدی اول برا خودت گریه کن می‌دونی چرا... این همه امام زمان برا من و تو گریه کرد هی نامه ما رو دید گریه کرد اینا که دم از ما می‌زنن عرضه داشت خدایا از ثواب اعمال منو مهدی بردار تو نامه همچی برا خودت گریه می‌کنی اون وقت گریه برای امام حسین جواب میده چون آدم ابوالبشر چهل سال تا دویست سال گفتن گریه کرد برا خودش گریه کرد برای گناهش گریه کرد اون یه دقیقه‌ای که برای حسین گریه کرد کارو تموم کرد توبه آدم قبول شد ایشالله توبه امام امشب قبول شه خدایا همش نزن دونه دونه‌ش نکن به حق حسین همه گناهمو یه جا ببر بهت بگم خیلی بده روزی که از کربلا داریم میریم ملائکه منو تو رو نشون بدن بگن خدا همه رو بخشید اینا رو نبخشید کربلا اومدی اول برا خودت گریه کن سعیدحدادیان

حرم حضرت رقیه بودم دخترم چادر گل گلی سرش بود تو کاروانمون بود دو سه تا دیگه دختر کوچولو بودن به دخترم میگفت : نگاه کن از این چادر سیاها دارم تو که نداری بعد دخترم گفت منم دارم بابام برام خریده با کنیز اومده دختر یزید اومد جلو گفت اسمت چیه گفت اسمم رقیه است اسم بابات چیه گفت بابام سفره بابام اسمش حسینه اسم بابای تو چیه گفت بابام امیر این شهره اسم بابام یزیده تا گفت یزید رقیه عقب عقب رفت گفت من اصلا بابای تو رو دوسش ندارم چرا گفت هی با چوبش به لب بابام میزد روضه بابای تو رو دوسش ندارم علی پورکاوه