روضه

من بعد دهه دیگه من تعزیه بازی نمی‌کنم یه شمر پیدا کن دو روز مونده به تعزیه داری میگی الان شونه خالی می کنی بگو لااقل چی شده گفت هیچی بزار با خودم بمونه من اذیتم یه نفر دیگه رو پیدا کن من آب میدم تو تعزیه نمی‌خوام بازی کنم گفت حالا لااقل بگو و برو گفت بعد دهه بچه‌ها سنگم می‌زنن میگن این نشسته بود رو سینه آقا میگن این آب و هی جلو آقا زمین میریزه طاقت ندارم زن و بچه‌هام که رد میشن هی میگن خجالت نکشید یه قطره آب دید مادرش بالا سرشه با لگد پشت  و روش کردن خداحافظی کردم اومدم خونه خوابیدم خواب دیدم یه خانوم قد خمیده سلام کردم جواب سلام داد بی اعتنا من خبطی کردم خانوم سرسنگین یه عمر تعزیه بازی کردم گفت از بچه‌های سنگ خوردی شونه خالی کردی پسرم سنگ تراشیده گودال می‌خورد هیجده زخم کاری صورت داشته مردم اما مردم یه جمله‌ای گفته مادرش گفت ملا محمد خجالت نکشیدی زن و بچه مردم تف لعن می کردن پسرم از رو بدنش رد می‌شدن خودم دیدم اعتنا به ناله من نکرد هی هی رگ به رگ می برید کسی نیست شبا چیزی بندازه روت هنوز خونه تازه میاد از گلوت لباست رو بردن بره آبروت ناله سیدا بیا آبروشه لباس کهنتو می‌خواد کجا حالا وقتشه شفای مریض من فرج امام زمان ای مظلوم هنوز خونه تازه میاد از گلوت امین قدیم

حیفت نمیاد ما گریه نکنیم حرمت اربعین امشب برای اینا پیش بابات یه پا بکوب بگو اربعین حیرونشون نکن اینا دلاشونو صابون زدن اون ساعتی که ظهر اربعین شونه هاشون به هم می‌خوره هی دست زود برو بریم با آقا سلام بدیم کربلا می‌خوایم بریم باب الحوائج دیگه هست شنیدم بچه‌تو رو دست گرفتی تو رو ازم حرمله گرفت دل‌خوشی به مادر نیومده حلالم کن اگه مادرش از پس تشنگی‌ تو برنیومده سه شعبه دندونه‌دار و دندونات هنوز درنیومده ما گریه نکنیم حرمت اربعین امین قدیم

حسین دیدی میری کربلا میگی به اقام میگم اینا میخوان این کارو برام بکن راستی حسینم التماس دعا گفته اما نگاه که به ضریح می افته همه چی یادت میره از حرم که میای بیرون میگی چرا نگفتم گفت به بابا میگم زدنم به بابام میگم سیلی زدنم به بابام میگم زجر از پشت موهامو گرفت اما سر که اومد تو خرابه همه یادش رفت کفت کتک خوردی کتک خوردم اخ اخ خاکستر رو سرت ریختن خاکستر رو سرم ریختن اما بابا اینطور که نمیشه چرا لبای تو زخمی باشه لبای رقیه سالم باشه زین العابدین میگه میگه این بچه سه سالم انقدر با پشت دست به دهنش زد... به بابام میگم سیدرضا تحویلدار

به خاطر تو همه چیمو دادم تا که فقط عشقتو داشته باشم روی دلم داغ تو رو گذاشتم تا که فقط حسینو داشته باشم با تو پا به پا رفتم هر دفعه دلم گرفت فقط کرب و بلا رفتم هر باری که افتادم دل شکسته پا شدم بازم به تو سلام دادم تنها شدمو سوختم تو اوج نداری ام آقا روضتو نفروختم مشکیتو بغل کردم توی چای روضه کل مشکلامو حل کردم سرم فدات بشه امام حسین فقط دلم به تو خوشه حسین به خاطر تو حسین ستوده

تو حرم اباالفضل اومدم بیرون دیدم یه بچه حیرون عربا دورشو گرفتن دختر بچه رو هی میگن بابات کجاست این نمیفهمه ترسیده این ترسیده بود میلرزید گفت من تا رفتم این دید من ایرانیم زود دوید پشت من گفت من زبون اینا رو بلد نیستم گفت بابامو گم کردم با بابام اومدم حرم میگفت بردم امانات دستمو سفت گرفته بود گفت ولم نکنی پیش اینا من زبون اینا رو نمیفهمم امشب بگو خانم ما خیلی وقته گم شدیم سر من گرم گناه است سرم داد بزن ای عهده دار مردم بی دست و پا … بابامو گم کردم امین قدیم

تنها زینب بین صحرا زینب تنها زینب بین اعدا زینب زنی از تیره سادات زنی بالا تر از آیات که بر دروازه ساعات میان عده ای الوات معذب شد خدا زینب دمه دروازه ساعات غم در جان او حل شد معطل شد تنها زینب بین صحرا زینب محسن عرب خالقی

امام زمان تو زیارت ناحیه می فرمایند یه بار خضاب نشد محاسن ارباب چند بار کربلا محاسنش خضاب شد یه بار بالا سر علی اکبر خضاب شد ببار با خون گلوی شیرخواره خضاب شد سید حیدر هندی قصیده معروفش میگه یه بارم با خون قلب خودش خضاب کرد ساعتی که خون مثل ناودون از سینه میریخت این خون‌ها و این خضاب ها جایی همین چند روز قبل شسته شد تو دیر راهب نصرانی با گلاب سر ارباب ما رو شستشو داد خون‌ها رو پاک کرد خاک‌ها رو از رو صورت برداشت نمی‌دونم چه می‌شه تو این شهرشام دوباره یه بار دیگه محاسنش خضاب شد محاسن خضاب شده سید مهدی میرداماد

یه وقت خانم گفتش رقیه تو نگاه نکن با دست گرفتم جلوی چشم رقیه چی شده عمه داداشمو دوره کردن دوید تو گودال سر و گرفت تو بغلش تو اون حال و احوال چشمش رو وا کرد گفت زینب تویی مگه نگفتم… گفت چرا لبت اینطوری شده چرا پیشونیت داره خون میاد این چیه تو دهنت گیر کرده این نیزه چیه گفت زینب جان منو بزار برو آخه داره ازت خون میره گفت منو بزار برو یه وقت سر تو بغل زینب بود سرش رو اینطوری برگردوند دید یکی با چکمه داره میاد گفت زینب جان این خیلی بی حیا است برو گفت آخه نه برو خدا خاطره بد رو لعنت کنه روضه خاطره بد علی پورکاوه

حالا این برام من و شماست وقتی گرفتار میشیم به باب الحواج صداش می‌زنیم درسته اما ببین کی کارش گیر افتاده وقتی امام حسین اومد کنار بدنش اینجوری خطابش کرد زجا برخیز ای باب الحوائج حاجتی دارم بگو بعد از تو باید خواهرم را بر که بسپارم باب الحواج صداش می‌زنم حاج سعیدخرازی

گفت بابا دیدی دختر وقتی به باباش میرسه اگر باباش چند روز مسافرت بوده باشه همه رو یه جا می‌خواد براش تعریف کنه درسته اول گفت عمه بگو اون دخترشامی می گفت بابا نداری ببینه منم بابا دارم داشت صحبت دختر شامی می کرد عمه بابام اگه اینجوری یه کاری بکن که بپوشونه بابا نبینه هیچی پیدا نکرد میدونی چیکار کرد سرپوش طبق را به سر انداختم که بی شانه نبینی به سرم موی سرم را منم بابا دارم حاج سعیدخرازی

رفقاتودوسه تا روضه یادتون باشه که همیشه حال گریه هم ندارید بلند بلند ناله بزنید اول روضه اونموقعی که از بالای اسب با صورت کنار بدن جوونش افتاد با زانو کنار بدن جوونش صورت علی اکبر که گذاشت وقتی صورت شو برداشت از ما بین انگشت ها نگاه کرد گفت علی اگه با من حرف نمیزنی نزن لا اقل چشمات بازکن ببین اینا داران کف میزنه دارن هلهله میکنند بلند بلندمیخندند یه موقع بچه شو رودست گرفت هنوز سخن ابی عبدالله تموم نشده بود گفت ورق کار داره بر میگرده دستور بده هلهله کنند شادی کنند مردم برای اون لحظه ت حسین جان اومد کنارش نشست گفت اباالفضل پاشو ببین دایره دورمون بسته اند همه شون دارن کف میزنند همه شون هلهله میکنند اولین روضه سعیدخرازی

آخ اربعین امسال ببینمت حرم ابی عبدالله همینجوری دستنو بلند کردی روبه شش گوشه حسین باهش حرف بزن یه دقیه بگو حسین جان... منو جانزاری ها امسال آقا بگو حسین جان... من دلم برا حرمت یه ذره شده حسین حسین... من دلم برا حرمت یه ذره شده مازیار طاولی

آخرین روضه غروب عاشورا را بخونم هرکی هرجا هست داد بزنه برای حسین می ذونی ابی عبدالله چیکار کرد تو دل گودال روشو کرد سمت نجف گفت بابا قبول دارم تو از من مظلوم تری اینا تا دیدن من زنده ام به زن و بچه ام جلو چشام جسارت نکردن ولی بابا دست هات بستن بابا جلوی چشمت زن تو میزدن آخرین روضه غروب عاشورا مازیار طاولی

گرچه گریه برای مرد بد است مثل زن درغم تو میبارم به همه گفته ام رفیق توام بقیه نگو که سربارم حسین جانم جانم گریه برای مرد بد است مازیار طاولی

دونه دونه همه بچه ها رو سوار ناقه کرد بالاخره ناقه بلنده یکی کمک بده سوار ناقه بشن زینب موند ورباب رباب جلو اومد گفت خانوم شما سوار شو خدا بزرگه منم یجوری سوار میشم یه دفعه زینب صدا زد رباب تو ناموس مایی آی ناموس حسین... آی ناموس حسین مازیار طاولی

عجب اسمی داری ابی عبدالله خدایا شکرت من هنوز این اسم رومیشنوم گریه ام میگیره حسین جان... یه روزی اگه اسمت بیاد من گریه نکنم اون روز روزمرگ منه حسین جان من خیلی سریمایه دارم من خیلی اوضاعم خوبه که تورو دوست دارم یا ابا عبدالله دم غروبه خیمه هاتو دارن آتیش میزنن اومدم یه داد برات بزنم بگو حسین... من خیلی عاشقتم عجب اسمی داری ابی عبدالله مازیار طاولی

چون روی تو چو روی به صحرا گذاشتند داغ لب تو بر دل دریا گذاشتند فطرس کجاست حق پرش را ادا کند اینان تو را به معرض گرما گذاشتند پایی که بر دهان شریفت نهاده‌اند اول به روی چادر زهرا گذاشتند زوایه‌­ای ز مسجد کوفه است سینه‌ات این نیزه را به خلوت مولا گذاشتند خاک فلک به معجر زینب که در سپاه پیراهن تو را به تماشا گذاشتند روضه پیراهن محمد سهرابی

اینا نمیدونن منم یه روز بابا چقدر خوشگل بودم ولی سوخته موی سرم اینا نمیدونن بد جور منو زدن پاهام ورم کرده دیگه نمیشه راه برم اینا نمیدونن منم بابا دارم ولی بریدن سرشو… روضه سوخته موی سرم علیرضا اسفندیاری

فردا غریبا دیدی عمو حسین غریب شده یار نداره کسی نیستش دیگه بهش کمک کنه بچه ها غریبی امام حسین به جایی رسیده بود نامردا میومدن جلو امام حسین اب میریختن زمین گفتن یه قطره بهت نمیدیم بدو بدو برو کمکش کن انگار میخواد بگه قاسم من نتونستم کاری کنم قاسم من قدم کوتاه بود نامرد دستش از بالا سرم رد شد من میدونم کوچه بنی هاشم یعنی چیا قاسم من قدرت نداشتم دامن بابام رو بگیرم بابامو بردن بابامو بردن قاسم تو حواست باشه این عمو حسینته قربونت برم یا امام حسن داره تو مقاتل یه وقت این نامه ی باباشو گرفت عمو حسین غریب شده شیخ عی اوسطی

آخ چقدر روضه امروز سخته غریبی درد بی درمونه توقع داشتی روز هشتم اینو بشنوی بچه ها این بچه که افتاد روی زمین دیدن ابی عبد الله داره میاد اضطراب گرفتن سوار بر اسب شروع کردن رفتن تنها بدنی که جلوی چشای ابی عبدالله زیر سم اسب ها رفته بدن این بچه بوده دیدم روی خاک پاشیده بودی بین خون غلتیده بودی وقتی رسدم به تن تو به زیر سم چسبیده بودی غریبی درد بی درمونه شیخ عی اوسطی

بند نمیشه به نی سر طفل رباب حالا باید سرو ببندن با طناب طفل رباب مازیار طاولی

گفت میشناختمش زن همایسه مون رو مسیحی بود دیدم اومده توی صف ایستاده شیر نذری بگیره ببره اومدم جلو سلام وعلیک کردم گفتم شما که مسیحی هستید اینجا چیکار میکنی شروع کرد گریه کردن گفت طفلی توخونه دارم عاجزم از اینکه بهش شیر بدم شنیدم این خانوم شرمنده بچش شده اومدم بگم رباب نزار شرمنده بچم بشم رباب نزار شرمنده بچم بشم مازیار طاولی

انگار خاک کربـلا آتش گرفته از تشنگی لبهای ما آتش گرفته موی تمام بـچه ها آتش گرفته پیراهنت دیگرچرا آتش گرفته پاشو اباالفظلم ببـین خواهر غریب است ذکر مدام زینبت امن یجیب اســت دیدم به دست ساربان انگشترت رفـت دیدم که دستی سمت گوش دخترت رفت دیدم به روی نیزه حتی حنجرت رفت یک نیزه پشت خیمه پیش اصغرت رفت با نیزه دنبال سر ششماهه رفتند آری سراغ اصغر شـشماهـه رفتند خیمه به غارت می رود وقتی نباشی دار و ندارت می رود وقتی نباشی زینب اسارت می رود وقتی نباشی بزم جسارت می رود وقتی نباشی ما را میان سلسله بردند کوفه همراه شمر و حرمله بردند کوفه خاک کربلا آتش گرفته صابر خراسانی

حسینی که اسمش مرده را زنده می کنه شنیدم از رو مرکب زمین افتاد دیدم چهار دست وپا اومد کنار حالا فکرن این لحظه رو این صحنه رو عمربن سعد لعنت الله علیه تا دید حسین روی زانوهاش را میره هلهله کنیدهر چی اربابم داد میزد گریه می کرد میخندیدن یه وقت رسید پا شنه پا علی اکبر روی خاک کشیده شنیدم از رو مرکب زمین افتاد محمدحسین حدادیان

مورخ غربی زیاد تاریخ خونده دیدن نگاه کردن اصلا مذهبش ارمنی شب هفتم محرم  دیدن داره شیر پخش میکنه بهش گفتن تو رو این دستگاه چیکار گفت منم از این شیر خوره حاجت گرفتم گفتن چطور گفت من تاریخ نگارم زیاد تاریخ دیدم تا دنیا به دنیا بوده جنگ بوده این میزده اون میگرفته اون غلبه میکرده اون مغلوب میشده تا دلت بخاد غربب کشی بوده ولی هر چی نشستم حساب کردم دیدم این بچه آزارش به کسی نمیرسیده این بچه زورش به کسی نمی رسیده روضه ارمنی حسن حسینخانی