روضه

من ده سال پیش میرفتم نمی دونم توی شرق تهران دیدی برا شیرخوارگان میگیرین یه روضه گرفته بودن ماهم رقتیم چند دقیقه ایی نشستیم گفت بیا یک کارگاهی نشون بدم دیدی لباس سقایی می پوشن شیر خوره ها لباس نوزادی سربند میزن دیم بیست چرخ خیاطی چهل حد دوختن دو هزارتا گفتم می دونی کسایی میان می دوزن گفت می دنی چه کسایی میان می دوزن اون مادرایی که خدا بهشت اولاد نداده اونها میان میشینن با گریه برای بچه سقایی درست می کنن به مردم بدن سال بعد مادری نیومد میفهمن بچه دار شده خدا بهش اولاد داده اونم یه حال غریبی داره لباس نوزاد ببپوشی بدوزی برای کسی نوزادی نداره اینها دلخوشیشون باشه میگن همون که رباب محروم شد ماهم روم نمیشه اولاد میخواهیم ولی فرموند نمک آشتون هم ازما بخواهید مادربدون اولادحسن حسینخانی

بچه عادتش همینه هرچی جلوش می یاری اول مشت می کنه میگیره همچی تیر رفت تو گلو دست رو  مشت کرده بازکن از سائقه یه این تیر انگشت تان خود نیست هم بازی تو بیچاره ام کرده علی علی نیست هم بازی تو محمود علوی

عمه دست غم روی کمر داره از کبودی تنش خبر داره رباب از رو تجربه بهش می‌گفت قبرشو عمیق بکن، خطر داره روضه تجربه حسن حسینخانی

مریض دار اشکالی نداره امشب حاجتشو وسط بندازیم برا قاسم ابن الحسن پدره می گفت آقا بچه منم دیگه افتاد دست وپا زدن منم قطع امید کرده بودم گفتم برم لحظه آخری یه پرچمی ور دارم بیارم یه سیاهی ور دارم تبرک کنم سیاهی آوردم پرچم آوردم رو بچه مریضم کشیدم که دیدم ساکت شد رو پوشو کنار زدم  دیدم چشمش باز شده مثل اینکه شفا گرفنه زود  همسایه را خبرم کردم مادرشو خبرم کردم هیچ آثاری از بیماری نبود بهش گفتم قضیه را تعریف کرد نمی دونم کار این پرچم بود رفتن وا کردن دیدن نوشته السلام علیک یا قاسم ابن الحسن حاجت گرفتن حضرت قاسم حسن حسینخانی

اونی که فرق داره با من ناچیز با منی که هیچی ندارم اینه سرگشته هوش و حواسش محرم در خدمت سیدالشهدا است نه در خدمت هیچ کس دیگه مشکی شو که مادرش تنش میکنه میگه این قلاده محبت حضرت حسینه دیگه به کسی کاری نداره به چیزی کاری نداره یه وقتی که تو این خیابونه رد بشه این سیدا میشینن ماشینشو میزنه بغل میره پایین با اونم گریه میکنه مشتری حسینه چه فرقی داره همه جلو سیدالشهدا غبارن تازه اگه حساب کنن هیچ فرقی نداره دلتو خالی کن بزار یه چیزی دشت کنی یه چیزی برداریم با خودمون ببریم گرفتار نیاییم گرفتارتر بریم اگه اینجوری بریم ایراد خودمونه خدمت سیدالشهدا مهدی شهرابی

امشب شب آخریه که داری یتیم نوازی می کنی والا به الله شبا داره خیلی زود میگذره خداحافظ لحظاتی که دیگه برنمی گردی ای کسی نتونست دیشب گریه کنه باز امشب بهمون فرصت دادن لحظات بدون تکرارحسن حسینخانی

میخوام هوار بزنم چون وقتی دستش به پوست آویزان شد داد کشید بچه دیگه نه اسم باباشو آورد نه اسم عموشو آورد دستش به پوسیت آویزان شد فقط گفت یا اماه منو بغل کردی عمو با این که جا واسه دست و پا زدن نداری زحمت آخر ببین می تونی این تیر را از گلوم در بیاری این تیر را از گلوم در بیاری حسن حسینخانی

خداحافظ لحظاتی که دیگه برنمی گردی خداحافظ دقایقی که نمی دونم کجا نشسته بودم یا امام مجتبی برای پسرت خوب ناله زدیم یا نه یا کریم اهلبیت برا بچت خوب گریه کردیم یا نه تارسید بغل عمو عمو از عمه برات خبر آوردم عمو تو قامتت خمیده شدو عمه هم خمید پهلو تو شکسته شدو عمه هم شنید یک نیزه بلند توی گردن تو دید تا خیمه ها صوت مناجات تو رسید هر چند شمر بر دهنت پا گذاشته لحظاتی که دیگه برنمی گردی حسن حسینخانی

رباب اومدگفت مادرشهیدکربلا بچه هاتو آوردم چرا اینجا نشستی بیا بریم خانوم... بیا بریم برا بچه هات گریه کن گفت رباب یه خواهشی ازت دارم جانم خانوم شما جون بخواه گفت میشه عوض من بالا سر بچه هام گریه کنی چرا خودت نمایی گفت من اگر بیاییم حسین خجالت می کشم یه دفعه رباب اومد گفت خانوم یادته بچه هاتو آوردن خواهش کردی از من حالا میشه ازت خواهش کنم بری به آقا بگی بیام با اصغرم وداع کنم مادرشهیدکربلا مازیار طاولی

حسین ازخیمه زینب بیرون نیومد آره اربعین رسیدن بالا سرقبر یه دستی روی قبر زد... گفت داداش قربونت برم یادته بچه هامو آوردی؟ سراغ بچه هامو نگرفتم بیا برادری کن بیا بزرگتری کن سراغ رقیه رو ازم نگیر... گوشه خرابه جاش گزاشتم عمرم چه کوتاهه این بغض جامونده از راهه ازخیمه زینب بیرون آمد مازیار طاولی

چه چادری چه حجابی یک وقت نترسی ها همه عموت هسن دور و برت بابات هست... بابات اومده بابا اومدی هیئت روضه شنیندی یک دختر هم سن وسال شما بود زدنش کسی تاحالا به چادرت دست نزده بابا آستین پاره ای دارم خدا را شاکرم بر سرمدر پیش نامحرم حجابش میکنم کسی به چادرت دست نزده محمود علوی

کاش می‌شد جای تو من تو صحرا مرده بودم حسرت داشتن تو به گل نبرده بودم پهلوهام تیر می‌کشه، لگد نخورده بودم بعد از تو زجر آوارم کرد، با پا از خواب بیدارم کرد عمه دستم داره میشکنه مازیار طاولی

امشب روضه خون خودتی رسول ترک آومد حرمش صاف رفت ضریح گرفت همین جور سرش به ضریح می کوبید گفت خانوم نه دخول خوندم نه زیارت نامه ای خوندم فقط اومدم بپرسم ازت آبله پاهات خوب شده یا نه امشب روضه خون خودتی حسن حسینخانی

وای وای بعد فکر کنید یه وقت دختر گم میشه یه وقت پسر گم میشه اینها باهم فرق دارن یه وقت خردسال گم میشه یه وقت بزرگسال گم میشه یه وقت روز گم میشه یه وقت شب گم میشه یه وقت جا امنی گم میشه یه وقت نا امن گم میشه یه وقت برای پیدا کردنش یه ادم مطمعن می فرستند یه وقت برای پیدا کردنش یه نانجیب می فرستند دیگه خودش روضه شد مشتی گری کنید امشب اگر دختر بچه همراته امشب جون مادرت ناز بچه ات رو نخر جلو یتیم دست به نوازش به سر بچه اش نمی کشه یه وقت دختر گم میشه حسن حسین خانی

شنیدید میگن این بچه پشت بوته ها خوابش برده بود این نامرد رسید بهش اول یه لگد زد درست میگم؟ منو ببین به من بگو ببینم دختر بچه میخاد بخوابه چجوری میخوابه؟ کیا دختر دارن یا به این پهلو میخوابه پاهاش  هم جمع میکنه یا به این پهلو میخوابه دستشم زیر سرشه این نامرد اگه لگد زده باشه یا به شکم این بچه زده یا زبونم لال از پشت لگد زده به کمرش اگه اینجوری باشه من دلم میره مدینه شنیدم بی بی پشت در بود هی درو هل میدادن در افتاد روی فاطمه دست جمعی اومدن اخ میگن به لگد مستقیم زد به سینه یهو گفت آخ علی کیا دختر دارن محمد حسین حدادیان

فقط اشک از چشم نیست به نظرت اون بالا داره آشپزی میکنه به روضه الان نمیرسه داره الان داربست هاشو میزنه سیاهی ها رو میزنه اصلا شاید گریه ای نکنه عرقی که از جبینش میریزه اون داره برا امام حسین گریه میکنه اشک تن میریزه کنار آتیش اون شعله غذاش وایساده تو اون گرما بدنش عرق میکنه تنش داره گریه میکنه به علی قسم تنش داره گریه میکنه بعد اون یه جایی دل سیر گریه میکنه یه موقع میبینی ای دل سیر گریه هر کدومش اندازه یه دهه گریه است روضه اشک حسن حسینخانی

مثل فردا روزی همچین علی اکبر این زانوشو رکاب گرفته پیاده شد از روی محمل یه بانویی رشیده علی اکبر چون اعنان گیر ناموس حق رسیده علیا مخدره زینب روی زانو اکبر لیلا دور تا دورمون بنی هاشم تحت فرمان حضرت سقا پرده را از مقابل زینب باد هم حتی نمی زند بالا منه پرده نشین را محمله بی پرده ایی به هرجا رد شدم سنگ از دست رهگذر خوردم منی که سایه ام را مردم کوچه نمی دیدند منی که شش برادر داشتم حالا نظر خوردم منی که شش برادر داشتم حسن حسینخانی

شنیدم پرچم حرم تو عوض کردن شنیدم امشب پرچم عزا زدن روی گنبدت جای ما خالیکربلا یا نه زرنگ اونیه که زودتر توی صف بایسته بگو حسین جان... من از الان دارم میگم ها من به همه گفتم اربعین کربلام نذرکردم که اگر کربلا قسمت شد اربعین جای رقیه به زیارت بروم بیار بالا پرچم حرم این دستاتو بیار بالا یا رحمته الله واسعه یا حسین پرچم حرم تو عوض کردن محمود علوی

چه قدر منتظر بودی شب اول محرم ببینی.. سیاهی که تنت کردی گفتی صلی الله علیک یا عریان حسین جان خار به پای بچه هات نره ایشاالله گرد وغبار به معجر رقیه ات نشینه حسین جان... آفتاب صورتت اذیت نکنه حسین جان مراقب قد وبالای علی اکبرت باشه چند روز دیگه میاد تو میدون نگاه میکنه فقطعوه بسیوفهم اربا اربا حسین حسین.. منتظر محرم محمدحسین حدادیان

یه روز یکی از اصحاب پرسید مولا بهترین روز عمرتون کجا بود یه ذوقی کرد فرمود اونجایی که جلو همه دست منو پیغمبر بالا برد آخه وقتی اومد برای فاطمش تعریف کرد گفت نمیدونی بابات چیکار کرد نه برای اون جایگاه گفت بابات جلوی همه گفت علی یعنی من همونجا تو همون حال سوال از آقا پرسید گفت آقا بدترین روز تون یهو سرو انداخت پایین آقا جان حرف بدی زدم گفت بدترین روزم همون روزی بود که همون دستی که باباش برد بالا رو بستن بهترین و بدترین روز حیدر خمسه

الان میومدیم تو راه دو تا نکته دیدم بهمم ریخت با چرخ یخ میبرن دور حرم جگرم سوخت یه پارچه ای بنداز روش از کنار این حرم یخ اینجوری نبر چه فراوونی آب شده کربلا یکی ربابو خبر کنه سر از خاک بردار ببین زوری آب بهت میدن کربلا زوری آب میخواست ندادن زوری ظرف آب زائر زائر ماء الفرات زائر یه خانمی چادرش رو بست به کمر از این خیمه به اون خیمه علیم لباش خشک شده کسی آب داره آه حسین روضه فراوونی آب کربلا حیدر خمسه

قراره عرفات بدون ما با اعضا و جوارحت صحبت کنی حسین دلم شکست قبلش همه گفتن امسال کربلا نیستی گفتم من هیچ سالی قسمتم نشد کاشکی بشه که خونمون باشه کنار حرمت کاشکی یکی پیدا بشه منو بیاره حرمت روضه امسال عرفات کربلا نیستیم امین قدیم

ابی عبدالله همشونو جمع کرد بعد اینکه عرفه رو خوند امام گفت که رفتن دلیل میخواهد خدا مرا ته مقتل شهید میخواهد خدا بناست که عطشان ببیندم عشق است بدون پیراهن عریان ببیندم عشق است بناست تشنه مرا در کویر بیند او مرمل بدما در حصیر بیند او محکم همه اینا رو می‌گفت یه مرتبه دیدن لحن ابی عبدالله عوض شد یه بغضی گلوی آقامونو گرفت صدا زد جاتون خالیه نمیاید ببینید خدا بناست ببیند اسیر زینب را علمداری که یه کوفی به غارت برد مشکش را دم دروازه ساعت درآوردند اشکش را به قرآن پاره‌ها آن بی‌ وضو‌ها دست‌ها بردند عروسان علی را از میان مست ها بردند تو ازدحام بازار پرده نشینا شدن معذب با سنگا شد شکسته میون کوچه غرور زینب تو روی نیزه بودی عزیزاتو با طناب آوردن کشون کشون ما ها رو میون بزم شراب آوردن به شام قافله را با عذاب آوردن برای دست یتیمان طناب آوردن مگر که چوب تر و تشت و خیزران کم بود که بعد چند دقیقه شراب آوردن خدا بناست ببیند اسیر زینب را فیضی پورکاوه

تو دائم زیر نور آفتابی من بچه ام رو دکتر میخواست سرم بزنه رگ پیدا نمیکرد داد زدم گفتم بیا اون سرنگ بکن تو چشم من دست بچه ام کبود شد بعد اومدم بیرون زیر گریه گفتم بمیرم برات یه جوری تیر زده بود حلقوم گیر کرده بود به لب نام قشنگت مونده مادر عدو حیرون ز جنگت مونده مادر علی دارم ز تو یک یادگاری به سینه جای چنگت مونده مادر تو دائم زیر آفتابی فیضی پورکاوه

دختر سه ساله تو خرابه وقتی سر بریده بابا رو دید نتونست بشناسه گفتی عمتی  عمتی گفت جانم ما هذا الراس این سر کیه گفت عزیزم چطور نشناختی سر باباته گفت زودی یه معجر بیار گفت چطور سر بابا رو زمینه چشای من نمیبینه چادری سرم کن عمه چرا بابا گوشامو نبینه سر بابا رو زمینه علیرضا اسفندیاری