روضه

خدا اگه بهت دختر بچه داد هر کی هرچی گفت نشنیده بگیر پیش دختر بچه دعوا نکنی چون خدایی نکرده جلو چشم دختر بابا رو بزنند دختر بچه فرق میکنه میره تو کوچه خیابون به رهگذرا التماس میکنه آقا تو رو خدا بیاید کمک نذارید بابامو بزنند دیدن رقیه خاتون میره اینو اونور آقا میشه کمک کنی بابامو نزنند دیدن اتفاقا اونم اومده برا زدن دیدن رقیه دیگه گودال نموند راهشو گرفت رفت کجا دارم میرم سمت علقمه عمو اباالفضل پاشو عمو خوش غیرت من عموی خوش قد و بالا عمو پاشو عمو بابام کسی و نداره نزار بابام بکشن حسین حسین... التماس دختر بچه علیرضا اسفندیاری

به خدا یه جوری بود خانوم نگاه کرد دید اینا بی‌شرف‌تر از این حرفان این حروم‌زاده‌ها حرف حالیشون نمیشه یه نگاه کرد به آسمون خدا یه چشم انداخت به خورشید و آفتاب سوزان کربلا گفت تو هم کوفی شدی حرارتتو کم کن داداشم داره می‌سوزه داداشم داره میسوزه علیرضا اسفندیاری

پسر عموی خودش عبدالله ابن جعفر خواستگاری کرده همسایه دیوار به دیوارش تعجب کرد با تحیر یه نگاه کرد به خانومش گفت خانوم مگه علی تو خونه دخترم داره اینجوری زندگی کرده خانوم زینب خانومش گفت انگار داشته ما بی‌خبریم حالا همین زینب از بالای تل بین نامحرما ارازل و اوباش داره میره سمت گودال پا گیر میکنه با صورت میخوره زمین مگه علی دخترم داره علیرضا اسفندیاری 

من می‌کنم گناه تو شرمنده میشوی من را ببخش درد سرم آقا جان تنها دلیل زندگی‌ ام با تو بودن است سوگند می‌خورم بخرم آقا جان برای برده خریدن بیا سر بازار چه خوب می‌شود این مرتبه مرا بخری من را ببخش درد سرم محمود طالبی

خارج از بحث تو هرگونه سخن بی ادبی است حسین جان... هرچه خوبی است تویی گفتن من بی ادبی است در حرم بری کربلا صحبت جنات عدن بی‌ ادبی است کربلا رفتن و سوغات کفن بی‌ ادبی است کربلا برم کفن بخرم به لباس بدنتم رحم نکردن حسین جان... پسر کعبه چرا سنگ نثارت کردن هرچی که لایق خود می‌شده بارت کردن حسین جان سِر عرشی و سر نیزه سوارت کردن ای سیب خدا از چه انارت کردن هر چه خوبی است تویی محمود طالبی

جگری رفته رفته سم می خورد قصه ی تازه ای رقم می خورد عرش ناله ای تکان میداد تشنه ای روی خاک جان میداد زهر بی تاب کرده از داخل سوخت تا آبش کرد از داخل مثل اکبر شد ولی بهتر ظاهر جسمش از علی بهتر این جوان آن جوان تفاوت داشت زخم زهر وسنان تفاوت داشت این جوان پیکرش که سالم بود جگرش نه سرش که سالم بود موقع دفن لااقل سر داشت بدنش می شد از زمین برداشت خوب شد امام رضا نبود ببینه بچه اش داره به خودش می پیچه خوب شد عمه اش نبود ببینه داره به خودش می پیچه اما قربون بابا برم داری پاهاتو رو زمین می کشی داری بابای پیر تو می کشی علی اکبرم عصای دستمو شکستن علی دیگه نمونده واسه من دلخوشی بابا پاشو دارن میخندن به اشکای زینب نامردا سایه‌ی زینب رو هم کسی ندیده بود تا حالا جگری رفته رفته سم می خورد سیدرضا تحویلدار

یعنی فردای قیامت نذارید توی آتیش بسوزه انقدر مادرمون پشت در سوخت که مانسوزیم انقدر به آتیش گفت شعله بگیر نمیخوام نوکرای حسینم بسوزن چرا اسم مادر میاد همه بی قرار میشن یارالی ننه قد کمان ننه خود جوادالائمه میخواد اسم مادرش برده بشه آخه کوچیک بود تو خونه نشسته بود امام رضا دید هی مشتشو رو زمین میزنه هی میگه از قبر بیرونت میکشم خاکسترتو به باد میدم امام رضا گفت عزیزم کیو میگی دید صدا یه بچه بلندش شد خب همونی که تو کوچه جلو مادرم گرفت کدام مادر رو میگه چرا مادر نگه اصلا چرا امام حسن نگه جان من بود روی لب می رفت مادر من عقب عقب می رفت مادرمون پشت در سوخت سیدرضا تحویلدار

نشد جمکران توآدم شوم ببر کربلا کربلا می شوم آقا شب اول ماه بده در راه خدا من به خدا محتاجم به هوای حرم کرببلا محتاجم نشد جمکران تو آدم شوم علی کرمی

درآن میانه فقط آب را صدا میزد دلش سوخت به حال پسر امام رضا براش آب آورد اما این نانجیب آب جلو حضرت رو زمین ریخت آب ریخت رو زمین یاد هلالم امشب دیگه گودالی حالم منم میرم از حال حجره کجا وتنگی گودال منم میرم از حال ولی نشد پیکر من پامال آفتاب دید ولی نسوخته پیکر من درگیر با خنجر کند نبوده حنجرمن وای از داغ نعل تازه کفن شاه زیر اندازه حال پسر امام رضا علی کرمی

ما زنجان یه آقا بزرگواری داشتیم ماه رمضان که تمام می شد هی میومد میگفت فلان که هستی چقدر به ما محرم مانده مثلا گفت پنج ماه گفت پس چرا گریه نمیکنی همه معصومین علیه السلام بزرگوارند امام رضا روضه می خوند میگفت یابن شبیب تشنه بی شیر دیده ای یابن شبیب طفل کتک خورده دیده ای یابن شبیب جد مرا بی هوا زدنند یابن شبیب جد مرا باعصا زدنند چقدر به ماه محرم مانده اصغر زنجانی

به اون عالم گرانقدر مرحوم آیت الله الظمی بهجت روحش شاد به ایشون فرموده بودن دیگه حضرت رضا علیه السلام فرمود هرکسی وقتی میگن هرکسی دیگه هیچ حد و مرزی نداره هر کسی به ما پناه بیاره ما بهش پناه میدیم اینکه بچه بودیم میگفتن گرگدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست ما باید عرضه نشون بدیم همینجوری بچه ها یه نگاه به گنبدش سرتو برگردون به اندازه همین یه برگشت ایوالا بگو یا امام رضا ما به تو پناه آوردیم

یادت باشه زهر جونو میگیره کبدو از کار میندازه همچین که در حجره رو باز کردم امام رضا اومدن دیگه انگشتای حضرت رمق نداشت میگه دیدم به زور زیلو رو کنار میزنه گفتم آقا جان چه میکنی فرمود من امروز از دنیا میرم جدم رو خاکا دست و پا زد منم میخوام رو این خاکا بمیرم لحظه شهادت مجید بنی فاطمه

دانلود صورت روی خاک مجید بنی فاطمه جواد الائمه رفت تو قبر بدن امام رضا رو گرفت خودش آروم رو خاک گذاشت حواست هست داریم چی میگیم تو حرم صورت امام رضا آروم رو این خاکا گذاشت آروم آروم شروع کرد لحد را چیدن برا آخرین بار صورت بابا رو بوسه زد الهی من بمیریم بدنو گذاشت تو قبر می خواست صورت بابارو رو خاک بذاره بدنی که سر نداره رگ های بریده رو این خاک ها گذاشت دوباره آمده‌ ام مجید بنی فاطمه

متن روضه امام رضا علیه السلام روضه غریب الغربا مجید بنی فاطمه یا علی ابن موسی الرضا هر جا میریم تا میفهمن ایرانی ایم میگن سلام ما رو به امام رضا برسون میدونی چرا امام رضا غریبه غریب الغربا است انقدر غریبه رفقا وقتی خواست از مدینه بیرون بزنه یه نگاه کرد به زن و بچش گفت برا من گریه کنید گفتن آقا گریه پشت سر مسافر خوبیت نداره فرمود اون برا مسافری که امید برگشت داره من برم دیگه بر نمیگردم یا امام رضا غریب الغربایی میدونم ای ضامن غریبا هر کی تو این عالم غریبونه میاد تو کنج حرمت تو کسی هستی دست رو سرش میکشی الهی قربونت اون دستت برم الهی قربونت اون انگشتات برم که آروم آروم رو سر زائرات میکشی الهی قربون اون انگشتی برم که خواهرش تو گودی قتلگاه داشت دنبالش میگشت روضه غریب الغربا مجید بنی فاطمه

خواهرامونو کنیز خواهرش می کردیم یک گهواره از طلا برا رباب می ساختیم یه عروسی برای قاسم می گرفتیم همه دومادای عالم غبطه شو بخورند انقدر عرروسک می آوردیم برای رقیه ایشاالله یه روز عروسک بدست بریم تو کوچه پس کوچه ها اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری خیلی روضه نگفته داری سلام خانوم ایتها الصدیقه الشهیده کاش ما بودیم علی پور کاوه

یه چی بگم جلسه امام حسین نذار بهتون بگن بیا کمک هجوم بیارید برای کمک کردن برای کار کردن فرمود بقچه ی عزای جدم بیار اوردم حضرت گره را باز کرد سیاهی ها رو در آورد خودش میرفت این سیاهی رو میزد رو این دیوار عرض کردم آقا جان بذار ما این کارا رو انجام میدیم فرمود اباصلت میخوام کارای روضه جدمو خودم انجام بدم اباصلت میگه یه نگاه کرد دیدم امام رضا هر دونه میخی که میزنه یه آه می کشه میگه مادر امشب چه خبره همش در خونه بی بی گفتم آقا جان این سیاهی رو برای جدت میرنی یاد مادرت میکنی فرمود اباصلت هر دونه سیاهی که میزنم می شنوم ناله مادرمو هی صدا میزنه غریب مادر روضه جدم حسین مجید بنی فاطمه

اباصلت میگه یک مرتبه دیدم یه آقایی زیبا رو سر امام رضا رو به دامن گرفته گفتم آقا زاده شما کی هستی فرمود اباصلت جواد ابن الرضا هستم گفت آقا در بسته بود چطور اومدی فرمود اون خدایی که با یک چشم بهم زدن از مدینه تاطوس میاره قادر از در بسته وارد کنه میخوام بگم امام رضا دم دمای جون دادنت بود غریب بودی میدونم اما عاقبت سرت روی پای پسرت بود اما لشکر میگه دیدن تا علی اکبر افتاد حسین هی میخورد زمین بلند می شد اومد کنار بدن علی صدا زد ولدی دستش را گرفت هر کاری کردآروم نمیشه صورت رو صورت علی گذاشت گفت بلند شو پسر ببین دارند به بابات می خندند کنار بدن بابا مجید بنی فاطمه

اینقدر رو جوادش حساس بود چهار پنج ساله بود یک مرتبه موفق رنگ پریده خادم امام رضا دوید تو حجره گفت یا امام رضا زود بیا فرمود چی شده گفت جوادت خورده زمین امام رضا اومد یه نگاهی کرد جوادش زمین خورده هی با دست به این زمین میزنه هی میگه می کشمت به آتیششون می کشم گفت پسرم عزیزم چی شده گفت بابا الان خوردم زمین پهلوم درد گرفته یاد مادرم افتادم جوادت خورده زمین مجید بنی فاطمه

ای عهده دار عاشقان خسته با تو دلم حال و هوای دیگری دارد هروقت اومدم حرم راحت باهات حرف زدم هر وقت جیبم خالی شد و اومدم نشونت دادم گفتم خالی ام اومدم دره خونت در بزنم هر وقت ننه بابام مریض شدن اومدم پنجره فولادت گرفته م امام رضا گفتم مادرم مریضه هر وقت بارم زمین موند گفتم یکی کنج مشهد نشسته کارمو راه میندازه امشب اومدم بگم هنوز باور دارم پنجره فولادت برات کربلا میده کربلا نرفته ها ما از آخرین کربلامون داره خیلی میگذره پنجره فولاد رضا برات کربلا میده هر کی که کربلا میره حرم امام رضا میره ای عهده دار عاشقان خسته مهدی شهرابی

آقا همه  درد من این است چرا عریانی این چی میگه اومد وسط میتر سم روضه رو ببره یه جا میخواد بزنه نمیتونه کربلا یه  آقایی رو میشناسم اگه تیر به سمت صورت بیاد سنگ به سمتت بزنند نا خود اگاه دست میاد جلو صورت لذا تمام سر و صورت پر از تیر شد آخه اول دستو انداختند حالا کجا ببرم نیزه دار ها آمده اند یا تو پر ازنیزه شدی یه چی یه بگیم دیدم از دور که با نیزه بلندت همه یه دردمن این است چرا عریانی تو زنده بودی و چه حریصانه نیزه دار ... درد من این است چرا عریانی حیدر خمسه

همه عزیز کرده اید رو امام بعضیاتون رو میشناسم صبح حرم نروید رندگیتون زندگی نمیشه ای اونایی که هر روز صبح وعده دارید حرم اگه یه بار بغلش نشوندنت بگو خیلیا دلشون میخواهد یک بار کنار شما بشینند بده ما پیش عراقیا خراب میشم عراقیا فکر میکنند که شما همه مارو تحویل میگیرید دیدی میری مشهد میری کربلامیگن علی ابن موسی الرضا خبر ندارند ماخودمون گیریم اینجا اینا فکر میکنن ماباتو خیلی رفیقم خرابمون نکن امام رضا حسابش از دستم در رفته چند بار اومدم حرم یعنی یک دونش به دل تو ننشسته خرابمون نکن امام رضا حیدر خمسه

آی قربونت برم اگه من شب اول محرم رو ندیدم حلالم کن آقا اگه من نبودم حلالم کن یا اباعبدالله حسین وای جان آقام کلیپ حلالم کن آقا حسین ستوده

میگه یه دختر بچه چشماش رو ببنده قربونت برم گریه هاتون برم اگه رفتی خونه خواهر کوچیک داشتی یه نگاه به صورتش بنداز یه نگاه به این کف پا بنداز ببین اصلا این پا طاقت خار بیابان داره انقدر این بچه رو خارا دوید اگه چشه یه دختر بچه رو ببندی دست بکشه به صورت با چشمای بسته میگه نه این بابام نیست وای وای چی میخوام بهت بگم یعنی تشخیص میده حس میکنه بو میکشه میفهمه بوی باباست اگرچه سر امام حسین بوی تنور میداد سرو که بغل کرد چشماش دیگه تار می بینه آقا خرابم تاریکه سرو بغل کرد آروم آروم دست کشید به صورت گفت بابا دست کشید به این ابروهای خونی بابا منو نگاه دست کشید به لب و دندان خونی بابا دست کشید به این محاسن بابا یه وقت دیدن داد زد دستش خورد به این رگا گلویده بریده بابا کی رگ های گلوت رو بریده بابا هر کار کرد دید این خنجر کار نمیکنه بدن رو برگرداند سرو داره جلو مادرش میبره استخون گلو رو با خنجرش میبره دور کردنشو خیر نبینه سنان داره با لگد به سینه... یا اباعبدالله مظلوم بودی و از آب فرات محروم بودی و قلبت می تپید زنده بودی و رگ هاتو برید حسین حسین صورت بابا جوادی ایزدخواه

آروم میگم بعید میدونم امشب من بتونم روضه بخونم هدف نیزه ی هر بی سر و پایی نشدیم وای وای آخه جد تو گودال افتاد هر کی میرسه یه دونه میزنه حواست هست تو صورت میزنی خدا نکنه بی هوا تو صورت بزنن بابام علیه گفت شاید اسم بابام رو ببرم حیا کنن نانجیب گفت بابات مگه ساقی کوثر نیست برو بابات آبت بده خب بذار نام مادرم رو ببرم من میگم کاش نام فاطمه رو نمیبرد تا گفت مادرم زهراست یه جور با نیزه به پهلوش زد آی ننه جوان ننه کاش نام مادر رو نمیبرد محمد جوادی

بگو امشب به من بابا از عصر عاشورا کجا بودی سر رو بغل کرد نگفتی دختر داری بابا نبودی اینقدر ما رو تو بازارها چرخوندن بابا اینقدر ما رو با دست نشون دادن بابا نبودی اینقدر عمه کتک خورد بگو امشب به من از عصر عاشورا کجا بودی مرا مهمانی آوردی خودت تنها کجا بودی من از بوی طعام خانه ها خوابم نمیگیرد دختر امام حسین گرسنه میخوابید من از بوی طعام خانه ها خوابم نمیگیرد تو ای با بوی نان همراه تا حالا کجا بودی شنیدم بر درختی تاب می‌خوردی ملالی نیست شبی که زجر زجرم داد در صحرا کجا بودی تو معلوم است شبها جای گرمی داشتی بابا من این شبها که می‌لرزیدم از سرما کجا بودی منو نزن انقدر منو آزار نده از صورتم آستینمو کنار نده سینم شکست با زانو بر فشار نده از عصر عاشورا کجا بودی محمد جوادی