روضه

پشت مرکب، چه غریبانه کشاندند تو را پــا بـرهـنـه سـرِ بـازار دوانـدنـد من را حُرمت مویِ سپید تو شکسته‌ست، قبول تو یداللهی و دستان تو بسـته‌ست، قبول باز هم شکر! به عمامۀ تو دست نخورد حرف غارت نشد و جامۀ تو دست نخورد اما حسین هنوز تو گودال زنده بود یکی میگفت پیرهنش برا منه یکی میگفت  انگشتر برا منه یاالله یاالله یکی میگفت زره برا منه دیدن خولی گفت سرش رو من میخوام ببرم حسین حسین... پشت مرکب چه غریبانه کشاندند تو را محمد جوادی

بعضیا از همین هیئتیا الان دیدی آقا از الان هول و ولا محرم دارن هی میگیم آقا نکنه بمیریم نباشیم برات گریه کنیم دوست دارم اگه قراره بمیرم بمونم شب رقیه برات بمیرم شنیدم هر یه بابا گفته یه سیلی تو صورتش زدن بچه ها تو خونه خواهر کوچک دارید یانه اصلا بچه کوچیک نیازه کتکش بزنی نه بابا صداتو میبری بالا خودشو جمع میکنه شب رقیه برات بمیریم محمد جوادی

آخ غریب آقا حرم ندارید می دونم غریب هستید می دونم حرمتتون شکستند می دونم اما میخوام یه کلیدی بهت بگم قفل دل همه مون باز بشه بچه به کی پناه میبره آقا جان حرم نداری اما زائر بقیع میاد میگن این چهار قبر خاکی قبر امامان معصوممونه اما بمیریم برا مادری که قبرش مخفیه آن گونه میکشند که از یک زن حتی نشان قبر نمی ماند قبر مخفی مجید بنی فاطمه

یه نگرانی داشت امام صادق وقتی تو کاخ منصور اون بلوا به وجود اومد منصور سه مرتبه شمشیرش رو انداخت طبق اون روایت صدمه نزد به امام صادق گفت غضبناک پیغمبر رو دیدم نتونست آسیبی برسونه به امام صادق حضرت فرمود میخوای با من چه کنی گفت دیگه نمی تونم کاری کنم آقا فرمود حالا که نمیخوای صدمه ای بزنی بذار من برم دیگه منو اینجا نگه ندار نگران بود نگران اهل و عیالش لذا وقتی برگشت همه ریختن دور امام صادق حضرت رو در آغوش گرفتن آرامش پیدا کردن امیرالمومنینم با دست بسته بردن یه فاطمه داشت اومد جلو در مسجد غوغا کرد یه تنه وایساد امام زمانش رو سالم برگردوند به خانه امام صادق هم صحیح و سالم برگشت به خانه اما اما اما غروب عاشورا دیدم صدای ذوالجناح داره میاد همه از خیمه ها بیرون دویدند ولی سالار زینب را ندیدند نگرانی امام صادق مهدی میرداماد

آقا امام صادق غریب بود مسموم شد شهید شد اما همه اینا امروز جبران شد چهار هزار نفر اومدن بدن رو برداشتن شاگرداش اومدن مریداش اومدن به بعضی چشم ها نگاه کنم بگم عیب نداره غریب گیر آوردنت شاید محرم نبودیم اگه محرم زنده نبودیم این گریه های ما رو قبول کن غریب گیر آوردنت حسین جلو چشمای خواهرت حسین بریدن از قفا سرت امام صادق غریب بود مهدی میرداماد

خواهش میکنم امروز آذری گریه کنید اینجا هم مسجد آذربایجانی هاست و هم دوستان دوستان آذرین خدا رحمت کنه استاد ما رو میفرمود خودشون یا یکی از علما رو میگفتند که خواب حضرت زهرا رو دیده بودند حضرت زهرا فرموده بودند من عزاداری ترک ها رو خیلی دوست دارم همونطور که برای عزیز خودشون گریه میکنید برای عزیز منم گریه میکنند خوش به حالتون که گریه کردنتون رو حضرت زهرا پسندیده آذری گریه کنید استاد دانشمند

گفتیم ایوان نجف آدم تو جلسه بقیع روش نمیشه برا ایوون طلا بخونه ایوان نجف عجب صفایی دارد یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده ایوان بقیع علی اکبر حائری

از صفای ضريح دم نزنيد حرفی از بيرق و علم نزنيد گريه های بلند ممنوع است روضه ممنوع سينه هم نزنيد كربلا رفته ها كنار بقيع حرفي از صحن و از حرم نزنيد زائري خسته ام نگهبانان به خدا زود مي روم کودکی داد زد کنار بقیع تازيانه به مادرم نزنيد غربت ما بدون خاتمه است مادر ما هميشه فاطمه است از صفای ضريح دم نزنيد مجید تال

بارها حرمتش از کینه‌ی منصور شکست دید بی حرمتیِ از آن همه مامور شکست آمدند و در این مقتل ماثور شکست وای من از در این خانه که با زور شکست وای از شیخ حرم هیچ کسی شرم نکرد از سفیدی محاسن نفسی شرم نکرد گفتن آقاجان خونه آتیش گرفت درست آتش خاموش شد الحمدلله کسی صدمه ندید این گریه بی امانتون برای چیه فرمود آتیش وقتی تو دهلیز خانه افتاد دیدم زن و بچه هی از این حجره به اون حجره می دوند یادم به جانم زینبم افتادم حرمتش از کینه‌ منصور شکست محمود کریمی

من اگه به تو بگم آقا شما به شعر گوش کن نگو حسین من اشتباه کردم ذاتت همینه هر چی بخونن تو برای امام حسین گریه میکنی من بی کسم من فقط تو رو دارم آقا جانم به دادم برس من فقط تو رو دارم من فقط تو رو دارم محمود کریمی

او که پیر است از این خانه به اجبار مبر آبروی همه ی ماست در انزار مبر ریسمان شرم کن از کوچه به اسرار مبر همه جا میروی اما سوی بازار مبر از روی شانه کشیدن عبایش افتاد ناگهان آمد و هل داد و عصایش افتاد ریسمان را که کشیدند به پایش افتاد فاطمه پشت سرش بود به جایش افتاد از این خانه به اجبار مبر محمود کریمی

باد آمد و خیمه ها مه شد دختری زیر دست و پا له شد از موهاش گرفت داشت میکشوند این صورت با خاک میرخت دختری زیر دست و پا له شد علیرضا اسفندیاری

خدا بغضی توی گلوم نشسته ببین چقدر دلم شکسته دستای من رو کینه بسته خدا، دشمن ما چقدر پلیده می بینه که موهام سفیده ولی بازم منو کشیده خدا آتیش گرفته قلبم آتیش گرفته جونم میون آتیش و دود می خوام روضه بخونم پاهاش رمق نداشت هی میخورد زمین بلند میشد آره پیرمرد سختشه راه بره رو زمین صاف راه رفتی دیگه رو خوار مغیلان راه نرفتی پاهات آبله نداشت تو قل و زنجیر نبود آقا بابا دخترت از دنیا بریده ببین همه موهام سفیده خوشی به قلبم دست رد زد یه بی حیا بهم لگد زد خدا بغضی توی گلوم نشسته مهدی میرداماد

من همه عمرم در خانه این خانوم سه ساله بودم ان شاءالله براش میمیرم ان شاءالله تو روضه هاش بمیریم این خانومی که ثابت کرد میشه تو روضه آدم بمیره ثابت کرد میشه وسط روضه آدم جون بده کجا جون داد اون ساعتی که سر باباشو بغل کرد ثابت کرد ان شاءالله من و تو هم وسط روضه بمیریم انشاالله تو روضه هاش بمیریم مهدی میرداماد

مادرم همیشه میگه فقط تنها اسمی که جان بغلش قشنگ میشه حسینه حسین جان بخدا من نمیدونم برم بیرون سال دیگه باشم نباشم تو رو امام حسین جان حضرت زهرا اگر نبودیم یدونه یاحسین از طرف ما بگید حسین جان حسین ستوده

این حرف رو زین العابدین میزنه گفت بابا سر کنار گوش عموم آورد گفت عباس من از کنار شهیدی که جان نداده باشه نرفتم من شهیدی رو تو میدان جا نگذاشتم اما باید برم چرا صدا زد داداش داشتم میومدم یه عده ای میگفتن حالا وقتشه حالا بریزیم توی خیمه هاش زناش تنهان خواهراش تنهان دختراش تنهان مردی تو خیمه نیست.... حمید ابن مسلم فقط این حرکته رو میگه میگه دیدم یه حرکتی به این تن بی دست داد صدا زد برو رباب میترسه برو سکینه میترسه برو زینب میترسه مردی تو خیمه نیست محمد نوروزی

چشما گریه کنید برا قتیل العبرات گریه کنید برا امام حسین اشکم کارشو می کنه آخرین مرحله می مونه حنجرت حنجرت می گه به اون حنجره ای که هر چقدر از روبرو تلاش کرد نتونست از پشت سرو برید به اون حنجره حنجره دیگه تو باید کار انجام بدی چشما گریه کنید حسین عینی فرد

بچه ها جونم دخیلم یا اباالفضل نگاه به این بدن می کرد می گفت تو مثل جون عزیزی اگر که برنخیزی رقیمو میبره عدو برا کنیزی اَخا اَخا اباالفضل، اَخا اَخا اباالفضل قربون این دستاتون برم من اگه جلسه خودم بودم میگفتم دستاتونو بیارید پایین ام البنین گریه می کنه میگه همه شما دست دارید پسر من بی دسته اَخا اَخا اباالفضل محمد نوروزی

همه روز روزه بودن همه شب نماز کردن همه ساله از پی حج سفر حجاز کردن به مساجد و معابد همه احتراز کردن به خدا قسم کسی را ثمر آنقدر نبخشد که به روی یک حسینی در بسته باز کردن این زمزمه ی نوای حاج تقی شریعتی با اون هیبت گردنش رو هم کج میکرد میگفت یا عزیز الله یا عزیز زهرا بعد می سوخت خودشو میکشت می گفت... به یاد حاج تقی شریعتی حسین عینی فرد

تابوت رو که گذاشتن ابی عبدالله اومد بالای تابوت نشست میخواد بدن برادر بیرون بیاره از تابوت یه نگاه کرد دید چوبه های تیر از تابوت گذشته به بدن برادر رسیده میگن هفتصد تا تیر به طرف تابوت انداختن هفتاد تا تیر به تابوت خورد از اون هفتاد تا هفت تا تیر از تابوت گذشت به فرض که هفت تا تیر هم به بدن امام مجتبی خورده باشه ابی عبدالله محاسن رو می کند میگفت غارت زده به کسی نمیگن که اموالش رو به غارت ببرن غارت زده به من غریبی میگن که مثل تو برادر رو میخوان تو خاکا بگذارن بدنو برداشت میان خاک ها گذاشت صورت به صورت حسن گذاشت سلام منو به مادر برسان سلام منو به بابام علی برسان سلام منو به جدم رسول الله برسان یه رسم دارن این عرب ها زنا نمیرن دنباله جنازه اما تشییع کنندگان که بر میگردن بزرگ زنان میره به استقبال بزرگ بنی هاشم کیه ابی عبدالله ابی عبدالله نیومد جلو دیدن عباس داره جلو میاد بزرگ زنای بنی هاشم کیه زینبه زینب اومد جلو یه نگاهی به اون قد و بالا کرد قربون چشمات برم چرا انقدر گریه کردی چرا چشمات این همه اشک این سرخی چشمات چیه کجا خاکش کردین صدا زد نپرس بدنش رو تیر باران کردن زینب بغلش کرد دلداریش داد عباس رو غصه نخور داداشم حسین هست من هستم محمد حنفیه هست عون هست جعفر هست عثمان هست آرومش کردن این الحسین حسین کجاست گفت خواهر از رو قبر بلند نمیشد صورت رو خاک برادر گذاشته بود حمید ابن مسلم میگه نزدیک بدن عباس که شد دیدم این دست ها رو به کمر گرفت بدنش رو تیر باران کردن محمد نوروزی

صدام گرفته پدرم برگشته دعام گرفته من نه بازار میام نه عروسک میخوام عمه مهمون رسید من همون روسریو میخوام که بابام خرید بی صدا بگم صورتم شکسته خوب نمیتونم بابا بگم راستی گم شدم دنبال سرت بودم بازیچه مردم شدم بابا زیر چشمم را ببین خیلی ورم کرده پدر بی هوا سیلی محکم بردن کندن گوشواره هامو بردن النگو هامو بردن رقیه رو به گریه زاری به مجلس شراب حسین وای حسین وای غریب و تنها کشتن دادن یه فتوا کشتن دلم از این می سوزه شاه و گداها کشتن حسین وای حسین وای یکیشون میگفت که پیرهنش مال منه یکیشون میگفت انگشترش مال منه معامله رواج شد تن حسین حراج شد  صدام گرفته ستوده عینی فرد

بقیع که وارد میشی سمت راست میگن چهار قبر امام مظلومه اما موقع خروج سمت راست میبینی یه عده شیعیان ایستادن میگن چه خبره میگن اینجا مگه نمیدونی... قبر خانوم ام البنین مادر اباالفضله آی اباالفضل یکی از پیر غلاماو گریه کنا به من میگفت سید میدونی چرا قبر ام البنین جلو دره گفتم نه گفت آخه هنوز چشم به راهه میگه الان اباالفضلم میاد الان حسینم میاد چهار تا شبه قبر درست کرده بود برا عون جعفر عثمان عباس همچین که گریه میکرد دشمنا به گریه ام البنین گریه میکردن اما نگاه میکردن میدیدن هی زیر لب میگه حسین مادر چشم به راه مجید بنی فاطمه

سال داره تحویل میشه منو تحویل بگیر آه که داره دیر میشه اومدم سر به زیر منو تحویل بگیر منو تحویل بگیر یه منه دیگه بساز از من من خودت رو می‌خوام گفتنیها رو همه گفتن یکی گفت مریض دارم یکی گفت گرفتارم همه گفتنیاشونو گفتن منو تحویل بگیر یه منه دیگه بساز از من من خودت رو می‌خوام گفتنی‌ها رو همه گفتن من یه دل فقط می‌خوام امسال پر شوق کربلا بده یا محول الاحوال کربلا و اربعین امضا سال داره تحویل میشه سیدرضا تحویلدار 

رفت رسید به شریعه مشک به آب زد بارک الله عباسم مشک آب کرد بارک الله پسرم همچین که از شریعه بیرون آمد دستش بریدن رنگش پرید گفتند خانوم با دست دیگه مشک گرفت بارک الله عباسم خانوم جان دست دیگه شم بریدن زد به سرش خانوم جان امید ابالفضلت نا امید نشد با دندوناش مشک گرفت شیرم حلالت عباسم بارک الله پسرم یه جمله ای گفت ناله همه بلند شد صدا زد ام البنین تیر به مشک عباس زدند گفت به من بگو بالاخره تونست آب ببره یا نه صدا زد نه ام البنین گفت بیچاره عباسم به قول یکی از نوکرا هر روز نگاه میکرد میگفت رباب بچه مو حلال کن نتونست برا علی اصغر آب بیاره یاحسین... امید رباب بچه مو حلال کن مجید بنی فاطمه 

خیلیا میان مازندران گردش میکنند تفریح میکنند شما هم استقبال میکنید به مردم ایران شیعیان امیرالمومنین اما من یه شاخصه ای از مردم مازندران سراغ دارم که هیچ جا ندیدم هر جا تو این دهات های اینجا میری میبینی برا این امامزاده ها یه ضریح گذاشتن یه حرم دارن سه شنبه ها کجایی میریم فلان امامزاده پنجشنبه ها کجایی همه میریم فلان امامزاده میریم سر قبر شهدا الهی من قربونت برم حسن جان ما تو ایران امامزاده هامون حرم دارن اما تو یه سایه بون نداری الان ما تو این مجلس روضه گرفتیم چند تا چراغ زدن جمعیت اومده الان بقیع یه شمع روشن نکردن امامزاده ها هم حرم دارن مجید بنی فاطمه