روضه

زخم سرم بهتر نمیشه این حیدر اون حیدر نمیشه زخم سرم هرچی که باشه باز زخمِ میخ در نمیشه زخم پهلوی زنه پا به ماه این همه روز نشد روبراه روضه هاشو گفتم هرشب به چاه پشتِ در افتاده بود بی گناه تنها یه صورت باعث شد اشک بریزم به پهنای صورت فاطمه من دلم ریخت خودت بهم بگو کی زد صورتتو... این حیدر اون حیدر نمیشه مهدی آینه

خیره به آسمان شده این دیده‌ی ترم من بی کس همیشه‌ی تاریخ حیدرم یک روز آب خوش به گلویم نرفته است از ابتدا غریب مرا زاد مادرم امشب فقط به فاطمه‌ فکر می‌کنم آغوش باز کرده در این شام آخرم دانلود من حیدرم مهدی شهرابی

بعد سی سال به هم رسیدن تو برزخ هر دوتاشونم یه مشخصه دارن یکی پهلوش شکسته یکی هم فرقش شکسته مهربونم ، هم زبونم رفتی و بعد از تو تاریک شده خونم نبضِ جونم ، آسمونم زد زمین غمت منو تاب و توونم تو بهاری ، من خزونم یادته تابوتتو بُردم روو شونم بیقرارم ، دیگه یارم میام آخر محسنو بدی نشونم راستی ببین حسن یه پا حیدر شده زهرا حسین چقدر محشر شده زهرا زینبت هم مادر شده زهرا ولی حالا بیا ببین چقدر علیت پیرتر شده زهرا پهلوونت لاغر شده زهرا مهربونم هم زبونم مهدی آینه

هرجوری امشب مولا روضه خونده توام باهاش روضه بخون باهاش گریه کن این همه سال کجا بودی کجا بودی عمری ازم جدا بودی کجا بودی تو مگه بی وفا بودی  کجا بودی نبودی ببینی چه غمگین گذشت روز هایی که می اومدم خونه می دیدم زینب پریشونه و موهاشو کسی نکرده شونه و نبودی ببینی چه غمگین گذشت شب و روز این روزگار علی بیا و نگاه کن کنار علی چقدر پیر شده ذوالفقار علی این همه سال کجا بودی مهدی آینه

شب قدره تو ذکرتو بگو هرکی میخواد سینه بزنه بزنه هرکی میخواد دستاشو بگیره بالا بگیره هرکی هر کاری میخواد بکنه بکنه میخوام شب قدری واسطه ببرم پیش خدا اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ خدایا ما تنها نیومدیم با حسین اومدیم وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْنِ واسطه شب قدر جواد مقدم

شیخ صدوق نقل میکنه گفت عطش امام حسین به جایی رسیده بود وقتی خاک میرفت تو دهنش خاک میومد بیرون یعنی دیگه تر نمیشد خاک میومد بیرون روضه عطش علی پورکاوه

میریم کربلا بگو میریم کربلا به دلت بگو میریم کربلا آه کربلا میریم کربلا حسین بختیاری

اصلا دختر بابا جلوش گریه کنه دختر میریزه بهم همه عالم میگن دخترا بابایی اند ببین بعضی موقع ها میگه بابایه چیزی رو میخام برام میخری ...میگم نه بابا دیگه تازه گرفتم ... بهم اینطوری میکنه ... بابا... میگم خب باشه امشب زرنگ اونه به حضرت رقیه بگه یه دونه چشم هم برا ما با دل بابات بازی کن بگو اینا کربلا رو خیلی خیلی وقته نرفتن دلت برای این عشاق یه ذره بسوزه هرکی کربلا میخواد بگه حسین... خانوم یه چشم برا بابات ... به خاطر ما ... دانلود روضه هرکی کربلا میخواد علی پورکاوه

به مادرش بی ادبی کرده بود اومده بود از امام صادق سوال کنه آقا راهی هست مادرم منو ببخشه امام صادق علیه السلام فرمود صبر کن راه داره گفت آقا چیکار کنیم مادرم منو ببخشه فرمود بر جد غریب ما امام حسین گریه کن بعد چی میشه حضرت فرمود مادر ما فاطمه در عالم برزخ میاد پیش مادرت میفرماید که بچه تو برای بچه من گریه کرده ما مدیونش شدیم و زنی در عالم نیست که روی مادر ما رو زمین بگذاره اگر کسی یه موقع به پدرش بی ادبی کرد پشیمون شد پدرش در دنیا نبود گفت آقا چاره چیه فرمود بر جد غریب ما حسین گریه کن جد ما امیرالمومنین در عالم برزخ به دیدن پدرت میاد و میفرماید بچه تو برای بچه من گریه کرده ما مدیونش شدیم از این بچه بگذر ای عهده دار مردم بی دست و پا حسین محمود کریمی

گفت از بقراط حکیم پرسیدن چه چیزی نزد انسان ذائقه اش ازمرگ تلخ تره مگه میشه همچنین چیزی بله گفت یه چیز گفت چی اینکه یه کریمی به یه لعینی رو بزنه حسین اومد تو میدون بچش رو گرفت رو دستش گفت به من منت بذار یک جرعه آبش بدید من به مادرش بدم لشکر عمر سعد بهم ریخت بعضیا گفتن ما که با بچه جنگ نداریم بعضی ها گفتن بچه نوزاد آبش بدیم بعضی ها گفتن آب این آب بهونه است اینها آب خورند بچه بزرگ ندارند که یک نفر را زنده نمی ذارند عمر سعد دید اوضاع خرابه حرمله را صدا زد گفت امیر پدر را بزنم یا پسرو گفت یکی را بزن همه خیمه رو زده باشه به زانو نشست تیر شیلک کرد بچه ها مثل مدینه نامه نوشت به معاویه یک جوری با لگد به در زدنند زهرا افتاد محسن افتاد حسن افتادحسین افتاد علی افتاد ام الکثوم افتاد زینب افتاد به من منت بذار صابر خراسانی

بارها عرض کردم روضه حضرت زهرا برای زن ها خوند مردها چی میفهمند به زن بار دار میگن خیلی هاتون ازدواج نکردید نزدیک وضع حمله ش میشه بهش میگن شما دیگه بار سنگین بلند نکن این چند ماه آخر بیشتر استراحت کن زنی که بچه سقط می کنه باید چند روز استراحت کنه همون جوری خودش رسوند مسجد دید شمشیر  رو سر علیه به خدا نفرین می کنم مدینه رو هم بریزه دست های علی را باز کرد خبر پیچده توی همه ی مدینه در خونه علی هیزم بردند رفتن بیعت بگیریند با لگد دومی حرم زاده زد به در فکر کنیم محسن کشت فاطمه کشت علی را بردند مسجد همه مدینه خبر دار شدند علیه حالا فکر کن این زن وشوهر دارند از مسجد بر می گردند به سمت خونه همه ی مدینه دارند نگاه می کنند همه تو مسجد اطراف جمع اند علی سرش پایینه هی بی بی دست زیر چونه علی سرت بالا بگیر تو کننده در خیبری هی علی سرش رومیندازه پایین سر تو بالا بگیر مردم دارند نگاه می کند هی علی سرشو میندازه پایین هی زیر لب داره زمزمه می کنه زهرا شرمنده ام خانه که امنی شرمنده ام که خانه امنی نداشتم صابر خراسانی خونه امن حضرت زهرا صابر خراسانی

یه قول و قراری همین الان هر کی رفیق شیش داره با هم ببنیدید بگو هر کی زود تر افتاد مرد اون یکی تا بیان ببرنش یه عاشورا بالا سرم بخون جوابه ها ... من با ده تا رفیقام این قرارو گذاشتم تا بیان ببرمون وقت هست یه عاشورا بخونید مرحوم نادعلی کربلایی تو کما بود رحمت الله علیه ابو الشهید چند روز تو کما بود دور وری هاش اومدن کنارش گفتن یه عاشورا بخونیم یه عاشورا خوندن رسید اینجا السلام علیک یا اباعبدالله دیدن نادعلی بلند شد دست گذاشت رو سینش سه بار گفت صلی الله علیک یا اباعبدالله دم آخر چشم به راه نمونما روضه زیارت عاشورا حیدر خمسه

یه جوری ناله بزن اونایی که کربلا نتونستن مشرف بشن یه خرده دلشون آروم بشه نیت کن به جای اونا ناله بزن نیابتا پدرا مادرا پدربزرگا مادربزرگا اموات بی وارث و بد وارث که منتظرن یکی به جاشون یک یاحسین بگه تو کربلا یه کاری بکنید کیا بهت گفتن التماس دعا کیا بهت گفتن تا حالا کربلا نرفتیم برا فرج امام زمانت دعا کن او بیاد همه عالم خوب میشه کربلا چه کربلایی بشه خوش آن صورت که در فردای محشر بر آن نقش کف پای حسین است به نیابت از همه یاحسین بگیم محمود کریمی

به یک دو شعر بساط شراب را پیچید شهی که در سخنش آیه‌های کوثر بود دلا بسوز بر آن شه که در میانه تشت زلعل خوش اثرش کام خیزران تر بود دو چشم داشت دو جام پر از شراب طهور دو لب به صورت وی بودو تنگ شکر بود دو قوس داشت به ابرو ز رخ ولی خونین که در نگاه یتیمان هلال احمر بود دلا بسوز بر آن زن که محرمش در تشت عزیز بود و برادر ولی فقط سر بود بساط شراب را پیچید محمد سهرابی

دلا بسوز بر آن زن زنی تمام عفاف که در میانه زنجیر بود و مضطر بود گشود لب که مزن خیزران به کام حسین که بوسه‌گاه رسول و بتول و حیدر بود ناله ها تا به ثریا می رفت خیزران بود که بالا می رفت خیزرانی که بر آن لب میزد نیشتر بر دل زینب میزد فرموده باشد حسین جان ز دست بسته ملولم که بین بزم یزید سری که قسمت من بود را رباب گرفت همچین که مجلس به هم ریخت خودش را از میانه اسرا جدا کرد به سمت تشت طلا دوید سر اباعبدالله به سینه چسبانید دلا بسوز محمد سهرابی

سرمو بلند می‌کنم یه روز تو محشر میگم حسین جون اینو دروغ نگفتم شاید خیلی زدم زیر قولم خیلی دروغ بهت گفتم خیلی زدم زیر قولام حرفام ولی به پهلو شکسته مادرت اینو بهت هیچ وقت دروغ نگفتم من خیلی دوست دارم رحمه الله واسعه نظری من حرم لازمم تو با خبری چه خوب شد اومدی آقای ما شدی یه براتی برای ما بنویس ما دلمون برا حرم اباالفضل تنگ شده هرکی دلش تنگ حرم اباالفضل بگه حسین حسین ما دلمون برا حرم اباالفضل تنگ شده علی پورکاوه

به بشیر فرمود که بشیر زینب کجاست گفت خانم همین خیمه مجاور پرده رو زد کنار نگاه کرد اینجا نیست بشیر زینب کدوم خیمه است گفت خانم همین خیمه مجاور زد کنار نگاه کرد اینجا نیست گفت بشیر زینب بنت علی رو میگم گفت ام البنین همین خمیه است پرده رو زد کنار دید چهار پنج تا پیرزن نشستن ولی زینب یهو دید یه خانم قد خمیده بلند شد گفت مادر انقدر پیر شدم زینبو نشناختی گفت قربونت برم زینبی چرا انقدر پیر شدی عزیز دلم مگه کجا بردنت گفت مادر شکسته بال ترینم ، کبود می آیم من از محله ی قوم یهود می آیم از آن دیار که من را به هم نشان دادن به دست های رقیه دو تکه نان دادن من که همه عمر رفته بودم تنها به مجالس زنانه رفتم وسط شرابخواران شکسته بال ترینم امین شادکام

داشتم از یه جایی رد میشدم دیدم یکیو زدن سر تا پاش خونه اما تو دعوا ناموس حق نداره بیاد وسط دیدم سرتاپاش خون بود برگشته بود به ناموسش میگفت منو من بعد کشتن هم جلو نمیای فکر کنم ناموسشو هم چن تا زده بودن افتاده بود بالا سر علی اکبر دید صدا زن میاد برگشت نگاه کرد دید زینبه گفت زینب من تا اینجا شمشیر زدم اومدم تو چجوری تا اینجا اومدی خواهرم بین ارازلا پره نامحرمه اینجا اکبر خبر شهادت تو رو چه جوری بدم به لیلا بنی  هاشم از خاک جمعت کردن زنای جراحه کمت کردن پات کجاست دستات کجاست زینب بالای سر علی اکبر امین شادکام

به بیت ولا یاورش خوانده اند حسین و حسن مادرش خوانده اند علمدار خیبر شکن بوده است به شیر خدا شیرزن بوده است نثار حسین است لبخند او عموی رقیه است فرزند او ملائک قیامش سلامش کنند امامان همه احترامش کنند شبیه خداوند، ماه آفرین نبوده در عالم جز ام البنین به بیت ولا یاورش خوانده اند منصور ارضی

چه دلی داشته این خانوم به نام زنی ماورایِ ادب قلم میزنم از خدایِ ادب زنی در نگاه علی محترم پس از فاطمه با علی هم قدم به بیت ولا یاورش خوانده‌اند حسین و حسن مادرش خوانده اند اونا گفتن مادر لذا وقتی از مدینه خواست بیاد بیرون صدا زد یا اماه اجازه بده ما بریم دید ام البنین گریه می‌کنه فرمود عباس جان برو با مادرت برادراتم برید خداحافظی کنید آرامش بهش بدین اومدن گریه ام البنین چیه فرمود عباس جان به تو و داداشات میگم بدون حسین برنمی‌گردی بدون حسین برنمی‌گردی منصور ارضی

همان چکمه پوشی آخه بمیریم برات میدونی که برا چی داره چکمه پوشو میگه آخه منم از بنی کلابم اونیم که اومد رو سینه حسین نشست از اهل بنی کلاب بوده من خجالت می‌کشم بی‌بی جان کاشکی من مرده بودم و نمی‌شنیدم می‌فهمی چی می‌گم... آخه شمرم از بنی کلاب بوده مگه نشنیدی امان نامه آورد شب تاسوعا برا اباالفضل و برادراش آی بنی کلاب ها فریاد زد امام حسین فرمود عباس جان دشمنم صدات میزنه جوابشو بده با ناراحتی اومد گفت منم از بنی کلابم برا شماها امان نامه آوردم فرمود نانجیب ما امان نامه داشته باشیم ولی پسر فاطمه امان نامه نداشته باشه داره اونو میگه حواست باشه دوباره می‌خونم همان چکمه پوشی که فامیل اوست همانی که بسیار بی چشم و روست نه تنها سر از شاه دین چیده است به جان دادنش نیز خندیده است همان چکمه پوشی که فامیل اوست منصور ارضی

حالا شروع کنید همه برا مادرتون گریه کنید منم با شما زبون میگیرم اگه اینقده جوون نبودی اینقده دلمون نمیسوخت تازه مادر ما بار شیشه هم داشت یه سوالی کرد گفت فاطمه جان همه چیو میدونم همه چیو با خبرم با چه دستی زده... برا مادرتون گریه کنید کریمی خمسه علوی

چه بگویم غم تو سنگین است علت بغض و گریه ام این است رو گرفتی چرا ز روی علی وقت صحبت سر تو پایین است خداحافظ یار مهربون من خداحافظ یاس قد کمون من خداحافظ ای دنیای آرومم روضه خداحافظ حسین ستوده

پر رنگ تر بود ز من اینجا خیال هم از من برون‌تر است در این گوشه خال هم دستی شکست و دست دگر بار آن کشید شرمنده‌ام ز نقص و خجل از کمال هم من پشت در نشد که نسوزم عزیز من هر چیز بود سوخت در آنجا مجال هم مویی که شد سپید به جوهر سیه نشد ساکن نشد غمم به اذان بلال هم پیراهن حسین مرا سخت خسته کرد… روضه جانسوز دستی شکست محمد سهرابی

بچه ها بیاید دیگه تمومه کار همه رویا های علی نقش بر آب شد سلام منو به پیغمبر برسون بگو بد غرور علی رو شکوندن انا لله و انا الیه راجعون خدا حافظ زهرا انالله و انا الیه راجعون روح الله رحیمیان