روضه

یه روز بی بی ام البنین با سراسیمه و دلهره تو صحن خونه اینور و اونور میره امیرالمومنین تشریف آوردن با ادب رفت جلوی مولا فرمود مولا عباسم از صبح رفته تا الان نیومده فرمود ام البنین بچه که نیست عباسم نوجوون شده از چشم زخم این مردم میترسم امروز بی نقاب رفته بیرون اباالفضلم ظهر شد نیومد عصر شد نیومد دمدمای غروب بود امیرالمومنین دید دیگه ام البنین تاب نمیاره فرمود خودم میرم دنبالش دیدن آروم آروم طرف بقیع داره میره اومد بقیع دید مولا اباالفضل وایسادن با ادب و غضب دانه های اشک عین مروارید داره میریزه هی بلند بلند میگه مادر کاش من بودم مادر روضه ولدی پسرم بیا جواد ذاکر

علی جان حسابش که دستت هست که چند روزه بچه هام لب به نون نزدند چه کنم زهرا جان دستمون خالیه این چادر منو به زن یهودی بده امانت دل شب زن زید میگه دیدم خونمو نور گرفته آمدم دیدم از این چادر نور به آسمان میرود شاید من متوهمم شوهرم آمد شاید ما متوهمیم قوم و خویش آمدند تا هشتاد نفر از قبیله آمدند گفتند این پیغمبره باباش مسلمون شدن دل شب زن یهودی نور چادر رو دید مسلمان شد تو کوفه زن خولی هم یه نوری دید ولی چادر فاطمه جاش امن بود اومد دید جای سر بریده نا امنه روضه چادر و سر بریده سعید حدادیان

مقتل دو تا معنی داره یکی اسم زمانه یکی اسم مکانه مقتل یعنی تاریخ قتل بگو چه جوری کشتن مالکیا میگن علی که وایسه زنشو بزنن ما قبول نداریم زدند فاطمه را چون مرید حیدر بود همیشه شاهد حیدر شهید حیدر بود زدند مادر ما را به قصد کشت غلاف تیغ ، لگد ، تازیانه ، مشت زدند زدند فاطمه را چون مرید حیدر بود سعید حدادیان

اول کسی که تو عالم فرقش شکافت واسه علی حضرت زهرا بود هیچ وقت از یه آقایی که زنش تو بیمارستانه نگو چشه که امام صادق میگه ضرباتی که به بازوش خورد ... روضه اولین فدایی علی سعید حدادیان

میگه مقداد وایساده جلوی اونایی که اومدن نبش قبر کنن داره روضه رو میخونه مقداد گفت آره کار تموم شد اما اینو بهت بگم ضرباتی که به کمر زهرا خورده بود زخم ها آخر هم بسته نشد خون بند نیومد روضه خون بند نیومد سعید حدادیان

مرحوم سید مهدی طباطبایی میگفت مرحوم مجلسی رسید به ملاقات حضرت ولی عصر چند تا سوال کرد یه سوال کرد پرسید از تربت امام حسین بالا تر هم هست امام زمان گریه کرد فرمود آتشم زدی آره عرض کرد اون تربت کدومه تربت کعبه هم شفا ندهد مرحبا تربت کربلای حسین عذاب قبر نبیند سوال قبر ندارد کسی که در کفنش خاک کربلای حسین از تربت امام حسین بالاتر هم هست حضرت فرمودند بله خاک چادر مادرم زهرا روضه خاک چادر حضرت زهرا سعید حدادیان

نقاشا اومدن یه ذوالجناح کشیدن چهار تا تیر خورده خوب میخواد من و تو اذیت نشیم ذوالجناح از تیر بال در آورده بود ما در یک صحنه چهار هزار تیرانداز به امام حسین تیر زدن امام حسین خشکش زده از بس تیر خورده منتهی نمیگن این که میگن دستش رسید به بازو سر گذاشت ناب مقتل این نیست موقعی که آوردن اسما هول شد ریخت بهم گفت آخه این یه جای سالم نداره من به کدوم زخمش برسم روضه این بدن یه جای سالم نداره سعید حدادیان

شب جمعه است دیگه به امر خدا به امر ائمه به امر همه در خانه کی باید بریم در خانه امیرالمومنین چون همه دوسش دارن شخصی اومد خدمت امام صادق عرض کرد آقا جان من عذر می‌خوام شما امام من هستید اما یه جمله دارم می‌ترسم بگم روم نمیشه چیه گفت من ابی عبد الله را خیلی دوست دارم امام صادق اشکش جاری شد به محاسنشون ریختن فرمودند که منم حسینم دوست دارم کیه که حسینو دوست نداره ارباب مهربونی نه ارباب بی کفن امام حسین کفنش را بخشید به مادربزرگشون به جناب ام المومنین حضرت خدیجه شفای تو در بارگاه حسین است کجا آخر از این سرا می‌گریزی عزیز شفای تو در بارگاه حسین است اکبر مولایی

هرچی خواستید از امام زمان بخواید اصلاً بین ما ما نمی‌بینیم غائب نیستن خدا می‌دونه بین ما هستند هر وقت حضرت ظهور بفرمایید انشالله شمام ببینیشون این آقا رو ما دیدیم اما نشناختی آقا جان این چه شور قیامتیه می‌دونه چون دیده ولی از امام می‌خواست صلاح مسلحت کنه آقا جان این چه شور قیامتیه فرمودن عمه جان یه مقدار این خیمه رو کنار بزن زهرا رو نگاه کن همین که نگاه کرد یه وقت سر نورانی حسینش بالا ی نیزه سری یه نیزه بلند است در مقابل زینب خدا کند که نباشد سر برادر زینب حسین این چه شور قیامتیه اکبر مولایی

ای نور قلب عاشقم شمع این خانه تویی زهرا زهرا مرو مرو لطف کاشانه تویی ای مرغ پر شکسته افتاده کنج قفس از فرط غصه فاطمه در سینه مانده نفس ممنونم اگر نروی میمیرم اگر بروی زهرا مرو مرو ای نخل بریده ثمر ای مادر کشته پسر زهرا مرو مرو زهرا مرو مرو حسن خلج

در مرام شیعیان تا ولی باشد که پیغمبر نمی‌آید جلو دست بالا می‌رود هرچه زحمت می‌کشد معجر نمی‌آید جلو درد مادر این شده شانه بالا می‌رود دختر نمی‌آید جلو آخه زینبم دیده بازوی مادرش ورم داره درد دختر این شده وقت بازی کردنم مادر نمی‌آید جلو درد مادر درد دختر علی پورکاوه 

امشب علی هی دست رو دست میزنه خدا نکنه کسی کاسه چه کنم دست بگیره علی میگفت چه کنم چه کنم چه کنم با این بدن پهلو شکسته چه کنم بدن خانم رو که میخواستن داخل قبر بزارن یکی باید بره تو قبر بعد یه محرم هم بیرون وایسه دو تا محرم یکی اینور بدن رو بگیره یکی اونور بدن رو علی یه نگاه کرد دید مقداد یه طرف وایساده سلمان یه طرف وایساده هی با خودش گفت من الان چه کنم الان اینجا وایساد بدنو به کی بدم تو قبر بدنو به من کی بده یه وقت دید دو تا دست میگه الی ... دانلود روضه چه کنم مهدی آینه

الهی بمیرم برای اونایی که مادر ندارن اما اونی که داری امشب نمیگم همین الان همین رسیدی گره کور داری اوضاع احوال خراب داری چه میدونم هر دردی داری آرامش نداری خودتو برسون تا دیدی خوابه برو نمیزارن مادرا تا دیر نشده این کار رو بکن ابی عبدالله صورت گذاشت مادرش جون نداشت وگرنه مگه زهرا میذاشت حسین صورت بزاره میگه مادر صورتتو کف پای من نذار یه روز میاد ... صورت گذاشتن کف پای مادر حیدر خمسه

از کوچه شد شروع مصیبت کلام سوخت شعرم شرر گرفت و قلم پا به پام سوخت در شور جهنم و شر شراره‌ها در یورش ستم در دارالسلام سوخت آن چادری که پیش خدا احترام داشت پیش نگاه مردم بی احترام سوخت با تل هیزمی که در آن کوچه جمع شد آتش گرفت خانه و تا پشت و بام سوخت آتش گرفت آن در و بعدش لگد که خورد با میخ داغ زندگی یک امام سوخت شاعر حیا کن از علی و بیشتر نگو اما بگو که محسن علیه السلام سوخت لعنت به آن کسی که لگد زد به برگ یاس جان علی ز ضربه‌ی آن بی مرام سوخت آن حیدری که ذکر نجات خلیل بود با غم نظاره کرد و گلستان تمام سوخت از کوچه شد شروع مصیبت صابر خراسانی

گاهی کنار تربت مخفی مادرت بر خاک آشنای خودت گریه می کنی یک شب زائر پنجره فولاد می شوی با حاجت و دعای خودت گریه می کنی شب های جمعه زائر شش گوشه می شوی با یاد کربلای خودت گریه می کنی مادرت مریضه ها... آقا ممنونم مارو محرم دونستی برای عزای مادرت دعوت کردی مگه میشه آدم مادرش براش یه اتفاقی بیفته یه لحظه ببخشن زمینی فکر کن برای مادر خودت برای خانواده خودمون برید تو کوچه خیابون یکی برخورد بد باهاش بکنه بیاد تو خونه به تو بگه مگه میشه بری تو کوچه داد بزنی بگی یکی به مادرم مثلاً توهین کرده صداشو بلند کرده تو صورت مادر مگه میشه... نه برای کی میگی برای اونی که رفیقته خیلی نزدیکته از بچیگت باهات بزرگ شده یه جایی که نشستی اولا که از خونه می‌زنی بیرون ها بعد زنگ می‌زنی اون رفیقتو پیدا می‌کنی میگه چیه میگی فقط خودتو برسون میای میگه چی شده چرا اینقدر به هم ریخته‌ای میگی نمی‌دونم کی تو کوچه مادرم رو کی بهش بی احترامی کرد میخواهی چی بگه... میخوام بگم یابن الحسن آقا... ممنونیم مارو رفیق خودت دونستی ممنونیم دور همدیگه جمع کردی تا برامون روضه بخونی مادرم خورد زمین و جگرم تیر کشید از غم بال‌وپرش، بال‌وپرم تیر کشید چند گامی به عقب آمد و افتاد و شکست تا سرش خورد به دیوار، سرم تیر کشید چشم او، رفت سیاهی و حرم را گم کرد در پی چشم ترش، چشم ترم تیر کشید دست بر شانه‌ام انداخت و دیدم مادر کمرش خم شده؛ من هم کمرم تیر کشید بعد هر ضربه که آن روز به مادر می‌خورد رشته‌های رگ قلب پدرم تیر کشید مادرم خورد زمین جگرم تیر کشید صابر خراسانی

آیت الله سید خوانساری بزرگ نه مال پانصد سال پیش سده اخیر رئیس حوزه استاد مرجع عالی قدر همه علما صحه می‌ذارن به فرمان و فتوا و دستور و اوامرش از خونه میومد بیرون بره سر کلاس درس یه دالونی بود تو مسیر راه یه بار بر مرد سن و سال دار به قول علما ژنده پوش از لحاظ ظاهری فقیر تا سید میومد بلند می‌شد دست ادب سلام آقا جان حال و احوالی می‌کرد با سید خوانساری سید می‌رفت دوباره وقتی برمیگشت میدونست کی سید میاد کی میره دوباره میومد جلوش سلام آقا یه حال و احوالی می کرد سید خوانساری هم گفت ما رو ببین مرید دارم شدی یه چند روزی رفت و اومد این هی جلو پای این سید پا می‌شد یه روز از روزا اومد برگرده گفت آقا یه عرضی دارم گفت بگو ما با هم رفیقیم گفت آره خداوکیلی می‌تونم چیزی ازت بخوام گفت هر وقت چیزی خواستی ما با هم رفیقیم سید رفت اینم خوشحال گفت قول داد فرداش اومد بره سر درس دید خبری از بار بره نیست این ور اون ور رو یه خرده  گشت رفت سر درس برگشت دوباره حیرونش شد نگرانش شد اومد خونه زن صداش کرد گفت یه نفر اومد یه کاغذی رو داد گفت اینو بده به رفیقم آیت الله خوانساری تا کاغذ گرفت باز کرد دید نوشته سلام منم رفیق اگه رسیدی امروز یه سری به من بزن آدرسش کجاست نوشته بود قبرستون قدیم اصفهان احتمالاً عبا و عمامه سریع خودشو رسوند اونجا جا زندگی نیست هی صدا می‌زد صدا می‌زد رسید یه جا یکی از این خرابه ها دیده مرده تو بستر افتاده تا رسید گفت بلند شو مگه من مردم تو اینجا بستر افتادی با حال نزارش قربون قدمت که اومدی می‌دونستم میای پاشو پاشو الان وقتی این حرفا نیست باید ببرمت دوا درمون گفت نه حاجی من امشب رفتنی‌ام آقام بهم گفت گفت غیب میگی رفتنی کجاست گفت آقام گفته امشب بارو میبندی آقات کیه گفت آقام مهدی فاطمه است... به وقت آرامی حیدرخمسه

علی جان آقایون رفقا بزرگان اینی که ما در مقام انس و الفت که شعره میگیم خانوم فرمود علی جان این شعره ها زبان حاله اصلا اینطور نبوده هیچگاه نشد امیرالمومنین رو بدون کنیه و لقب صدا کنه حدیث شریف کسا رو ببینید فقلت و علیک السلام یا اباالحسن و یا امیرالمومنین اینجور صدا میکرده یک بار امیرالمومنین رو با اسم صدا کرد اونم ناچار بود وقتی گیر افتاد بین در و دیوار یهو داد زد یا علی روضه جانسوز بین در و دیوار محمد سهرابی

دخترا رو تو مدرسه هم کلاسی هاشون اذیت کنن میگه بابامو میارم مدرسه نداشته باشه میگه داداش بزرگم رو هیچ کدوم  نداشته باشه میگه یه عمو دارم هیچکی زورش به این عموم نمیرسه رو کرد به زجر گفت بی‌حیا من یه عمو دارم اگه عموم اینجا بود جرات نداشتی این کار رو باهام بکنی لااقل حرف که میزنم دیگه نزن تو دهنم اگه عموم اینجا بود مهدی رعنایی

جز غم کسی به خانه ما سر نمی زند اینجا که مرغ شوق دگر پر نمی زند در شهر خود غریبم و با درد آشنا در خانه‌ی غریب کسی در نمی زند من بضعه‌ی پیمبر و یک تن از این همه دَم از سفارشات پیمبر نمی زند جز من که بر دفاع علی سینه اش شکست حرفی کسی ز غربت حیدر نمی زند آتش زدند خانه ما را که هیچ کس آتش به آشیان کبوتر نمی زند در پشت در، شهادت من شد شروع و حال غیر از اجل به گِرد سرم پر نمی زند میزد مرا مغیره و یک تن به او نگفت زن را کسی مقابل شوهر نمی زند بیش از همه به حالت زینب دلم بسوخت مادر کسی برابر دختر نمی زند کردیم امتحان (موید) که هیچگاه جز آستان ما، در دیگر نمی زند دانلود روضه میزد مرا مغیره مهدی رعنایی

ریان ابن شبیب نقل میکنه میگه سیاهی میزدیم به دیوار ایام عاشورا و محرم هر میخی که میزد امام رضا گریه میکرد اینا از میخ خوششون نمیاد میخ کارش وصل کردن بود میخ در یار مرا از من گرفت دانلود روضه میخ در علی پورکاوه

مجلس ختم گرفتید حجله گذاشتید دستتون درد نکنه حجله برا جوون میذارن لاله شمع دونی میارن بعضی از مجلس های ختم آخرش همه پا میشن میرن سر مزار تاج گل میبرن نوحه سرایی میکنن تو مجلس ختم جوون گل مجلس زنونه مادر دختر جوون تو مجلس مردونه همه به بابای دختر جوونی که از دنیا رفته تسلیت میگن آخ بمیرم اصلا برای زهرا مجلس ختم نگرفتن روضه مجلس ختم سعید حدادیان

عباس نیومدیم امسال بگیم مریض داریم اومدیم عزای مادرت یا ابا عبدالله من هر سال میگم من روضه ام البنین بلد نیستم بخونم اباالفضل آخه من جایی نشنیدم کسی به ام البنین سیلی زده باشه من روضه مادرتو بلد نیستم اما روضه مادر این آقا رو خیلی بلدم چرا یه ناله بزن آخه مادر این آقا رو چهل نفری می‌زدن من نشنیدم بعد ام البنین کسی در خونه رو عوض کرده باشه اما علی بعد زهرا می‌دونی چه کرد اولین اقدام خود درب را عوض کرد آخه بچه هاش نگاه به در میکردن بلند گریه می کردند چقدر بچه هاش داشتند نگاه می‌کردن باباشون می‌گفت محکم می‌زدن یکی دوتا نبودن چهل نفر با هم می‌زدن من روضه ام البنین بلد نیستم سیدرضا تحویلدار

به امام صادق گفتند آقا میشه به ما بگی کی مادر شما رو کشت حضرت فرمود مگه یه نفر بود مگه دو نفر بود مگه سه نفر بود چهل نفر مادر ما رو میزدن روضه چهل نفر امیر کرمانشاهی

ای عزیز فاطمه دادی بزن آخر ای مظلوم فریادی بزن یا ز دست قاتلت خنجر بگیر یا ره گودال بر مادر ببند جان در بدن نداشت که گیرد ز دست شمر آری کریم بود ولیکن توان نداشت ای عزیز فاطمه محمد سهرابی

خدا نکنه یه مادر یه سفری بخواد بره یه هفته می‌خواد بره مشهد کربلا هرکی مادر داره خدا براش نگهداره میخواد بره برای بچه هاش برا یه هفته بچه هاش برنامه می ریزه مثلا میگه برا فردا تون غذا فردا تون اینجا گذاشتم برا پس فردا تون فریزر کردم دوشنبه خاله ات غذا میاره تا روزی که  میامو برنامه شو نوشته... بچه ها رو به یکی میسپوره میگه دخترم شب زود بیا پسره نره دنبال... گفت علی جان امشب خوابه بابامو دیدم علی جان زینبم مادر میخواد علی جان حسن تو کوچه دیده منو زدند این بچه رو خیلی مراقبتش کن رو زمین دارم می‌گردم با دستای پر دردم اما گوشوارتو مادر آخرش پیدا نکردم دلِ بی‌تاب مادر مهدی آینه