روضه

اگه میشه دختر اینجا بزار فقط مواظب باش نترسه دختر بچه یه کوچولو زود می ترسه ازسر وصدا مقتل که می خواندم شبی با خویش گفتم پیدا نمی شد کاش در صحرا رقیه وقتی که پیدا شد خمیده راه می رفت نترسی یه وقت بابات همینجا کنارنه شما دادمی زنید دختر کوچولو زود می ترسه سید محمد جوادی

شیخ جواد بیا اینجا کارت دارم ، بیا بیا اینجا ، بیا اینجا علی بیا اینجا بلند شو بیا اینجا وایسا بزار سرت عمامه رو خودش برداشت تو گودال عمامه رو از سر حسین برداشتن یکی عبا رو برد علی بلند شو بهترین لحظه عمر بابا اینه جوونش قد بکشه بابا بغلش کنه بیا اینجا علی بلند شو آقا بغلش کن این محاسنت گره بخوره تو صورتش روضه جانسوز حضرت علی اکبر علی پورکاوه

توی زیارت جامعه الائمه المومنین مایه و وسیله تقرب رومیگه تواتر به البکا یعنی هی گریه،هی گریه،هی گریه دلیل داره هنوز داغ اباالفضل... نرسیدن گریه کنن علی اصغر رو کشتن اومدن برا علی اصغر گریه کنن عبد الله زد وسط لشکر اومدن برا عبد الله گریه کنن ریختن تو قتلگاه اومدن برا ابا عبدالله گریه کنن ریختن تو خیمه گاه این دهه رو هرچی می تونی برو گریه کن جایی هم نرفتی خودت روضه خون شو همین ساده بگو... بگو آی قربون بچه هات برم حسین قربون دل پرغصه ات برم حسین گریه های بی امان حاج جواد حیدری

خواهری که پنجاه و شش سال با ابی عبدالله حالا که میخواد تو گودال خداحافظی کنه به ابی عبدالله میگه دلم نمیخواد برم دارن ما رو میبرن حالا که میخوام برم دوست دارم صورتتو ببوسم سر تو بالای نیزه پیکر تو رها مونده روی زمین السلام علی من دفن اهل قرا خواهرت اگه نیست رفته شام بلا ریگ و رمل بیابون برات گرفتن عزا سیدالشهدا خداحافظی در گودال انصاریان پناهی

شاید من فردا نبودم به این میگن مقطع الاعضاء علی اکبریا نمیرن به این میگن اربا اربا بدن قاسم اینطوری بود... از من بگو به دشمن تلاش بیهوده کرده گلی که آب نخورده دگر گلاب ندارد آخریشو نگفتم تا حالا شاید من فردا نبودم این یعنی علی اصغر سر به یه مو آویزونه حرومزاده نیزه زد تو زمین علی اصغر رو در آورد منو نگاه جلو چشم رباب دست انداخت ... روضه گل های پرپر علی پورکاوه

راحت گریه کنیم بابا مدینه نمیذارن بلند گریه کنیا مدینه قسمتت شد رفتی کنار بقیع هی قبر امام حسن رو نگاه میکنی نمیذارن بلند گریه کنی ها امروز یتیم نوازیو بلد باش برای یتیم امام مجتبی گریه کن تیر تیر تیر تیر عجب خاطره بدی تو تشییع جنازه امام مجتبی جلو چشمای حسین و ابوالفضل تیر زدن به تابوت هفتاد تا چوبه تیر به تابوت زدن که وقتی در تابوت رو وا کردن نوشتن بعضی از این تیرها فرو رفته بود تو بدن امام حسن اینجا هم تو حلقوم بچه اش تیر زدن چه خبره تو قتلگاه عزیزمون زمین گیره یکی داره با چکمه هاش روی عمو جون راه میره

به امام حسین قدر بدونید فردای قیامت پرده ها رو میزنن کنار میفهمیی چخبر بوده اینجا نشستن ها و تو روضه رفتن ها الان نمیفهیم طرف تصادف میکنه یه چیزیش میشه بلند میشه رو پاش میگن بشین بشین میگه چرا چیزیم نیست میگن بدنت داغه نمیفهمی الان ما داغ روضه ایم تو هیات هاییم نمیفهیم... وقتی میزارنت تو خونه قبر همی میخای بگی حسین میبینی پنبه تو دهنه هی میخای بگی حسین خاک تو دهنت میره هر چی اینجا میتونی تلافی کن تو قبر حسرت نخوریا ای با غریبه های جهان آشنا حسین حسین..

بابا بعضیا جیغ میکشن داد میکشن تو روضه ابی عبدلله اینو به همه کس نمیدن چون نگاه میکنی بغل دستی میبنی خجالت میکشه نمیتونه میخواد نمیتونه یه چیزی توش هست یه سری داره اما تو که داد میزنی براش گریه ها میاد رو صورتت چقدر روایت داریم من بخوام بگم خیلی طول میکشه اصلا چرا بیاد پایین رو صورتت حالا برای رو صورت اومدنم روایت داریم اما مرحوم علامه میرجهانی تو البکی الحسین نوشته نه اینکه اشک میاد پایین بابا قدراین امام حسین رو بدونید همچین که اشک تو چشم حلقه میزنه خدا به ملائکه میگه بخشیدم همه گناه هاشو اصلا نیومده هنوز اشکت پایین نمیاد رو صورت نمیریزه آی قربونت برم ابی عبدالله چه معامله ای کرده تو گودی قتلگاه با خدا سر ما ها به امام حسین یکی یکیمون رو خریده برای یک یکمون یکی یه دونه تیر و نیزه و شمشیر خورده روضه ای تر بخوام حرف بزنم به خدا سر دونه دونه ما ها دخترش چه سیلی ها که نخورده

زمان مرحوم سید بحر العلوم آب افتاد تو قبر برای مرمت قبر بنا نیاز پیدا کردن بنا رو آوردن تو سرداب مقدس اباالفضل یهو چشمش افتاد به قبر ندیده بود تا حالا کسی تو سرداب نبود سوال کرد گفت علامه بحر العلوم ما از شما رو منبر شنیدیم قدش خیلی بلند بوده تو رکاب اسب پا میذاشته زانوهاش از گوش اسب بالاتر می اومده این قدر رشید همه اسبی تحمل اباالفضل رو نداشته درسته فرمود درسته گفت پس این قبر چیه چرا اینقدر کوچیکه بابا این به قبر شیرخواره بیشتر میخوره تا قبر اباالفضل دید این علامه بحرالعلوم نشست رو زمین های های گریه کرد گفت آهای اوسا بنا اگه بخوام برات بگم علتش رو باید روضه بخونم گفت آقا چه جایی بهتر از اینجا بخون بسم الله دوتایی نشستن گفت آی اوستا بنا اومدن بالا سر اباالفضل دستاش رو بریدن گرز آهن به سرش زدن یه نقلی میگه تیر به چشم زد حرمله یه نقل دیگه من خوندم تیر زد وسط سینه ی ابوالفضل بی تاب شد از رو اسب افتاد اومد بالا سرش گفت عباس که میگن تویی گفت نانجیب اون موقع که دست داشتم می خواستی بیای رجز بخونی گفت تو دست نداری من که دست دارم یه جوری زد قمر بنی هاشمو صورت از هم پاشید سر رو از گلو بزنن رو نیزه نمیشد هی سر می افتاد یه دونه سر بود از پهلو  مرفت به نیزه  اونم سر ابوالفضل بود وقتی دیدن دیگه جون نداره گرفتن این بدن رو کشیدن بستن به یه درخت نخل چهار تا تیرانداز رو زانو نشستند یه جوری تیر میزدن حسین برگشت مقتل می گه بدن اباالفضل مثل خارپشت شده بود حسین برگشت یه نگاه کرد گفت داداش نیزه زار آمده ام یا تو پر از نیزه شدی

از هرچی پست بدم میاد از مرد مست بدم میاد از اونی که سر تو رو رو نیزه بست بدم میاد بابا عشق منی

یه چی بگم شاید شب عاشورا نبودم خب شاید امشب مردم خب یه چی بگم اونایی که شب عاشورا میخوان بزنن خودشونو از الان بزنن ببین اصلاً نمیشه صورت معصوم رو چشم تو چشم نگاه کرد اگه خبره باشی باید داد بزنی علی بن مهزیار میگه رفتم خدمت امام زمان نتونستم تو چشمش نگاه کنم که حضرت گفت نمیتونی تو چشم معصوم نگاه کنی میخوام بگم همینطوری بود برش گردوند صورت رو نبینه با زانو نشسته بود رو کمر سر رو گرفته بود بالا هی ضربه میزد هی ضربه میزد جلو چشم رباب و رقیه نمیشه تو صورت امام معصوم نگاه کرد

هی به من میگی روضه باز نخون بابا روضه باز نشنیدی امروز میخوام یکیشو برات بگم آدم مست که چیزی نمیفهمه یهو هم بی ادبی میکنه که کرد دستشو دراز کرد گفت من اینو برا کنیزی ببرم بزم شراب دلهره دارم اینو بگو بیاد جلو ببینم بیا کار دارم بزم شراب دلهره دارم داداش گیرم برای خانه تان هم کنیز شد اصلا این به کنیزی میخوره این چیکار میتونه بکنه روضه باز مهدی رعنایی

رو ناقه شروع کرد گریه کردن شروع کرد گریه کردن به یاد اون زمان که با باباش ابی عبدالله چه روز و روزگاری داشت صدا گریه‌ش یه کم بلند شد مقتل میگه زجر صداشو بلند کرد گفت گریه نکن گریه ات اعصابمو هم میریزه کنیزک صدا گریه‌ اش بیشتر شد گفت بابا تو رو اون جوری کشتند حالا به من میگن کنیز گفت مگه نگفتم گریه نکن یه جوری با لگد زد بچه از رو شتر افتاد پایین غش کرد نفسش دیگه بابا دختر از اون ارتفاع بیفته نفسش بند میاد

نمک بچه شیرین زبونیشه با نمک بودن به بچه‌ات نیومده آخه شیرین زبونه اسباب وسایل میخواد شیرین زبونی زبون خوشگل میخواد بچه ناز کنه دلبری کنه با باباش حرف بزنه یه جوری زده بودنش به هق هق افتاده بود نمی‌تونست برا بابا شیرین زبونی کنه بابا زدنم حالا گیریم هق هقم نمیکرد حالا گیریم لکنتم پیدا نکرده بود یه جوری زده بودن تو دهنش دندون برا بچه نذاشته بودن بابا زدنم

تو این گریه ات یه آه هم بکش بگو آه حسین جان امام رضا فرمود گفت آه بکش آه حسین جان یه دو سه آه بگو گریه کن امام رضا فرمود کسی براش آه نکشید یا کف میزدن یا هلهله میکردن یا هو میکردن حسین جانم حسین جانم حسین جانم

اگر این است تاثیر شنیدن شنیدن کی بود مانند دیدن بمیرم برات امام حسن هی میگفت نزن مادرمو با لگد نزن ما انقدری بودیم در خونتا رفیقامو نگاه کن دارن میمیرن برات حواست هست به موهای سفید سرم چقدر امسال از گذشته شکسته‌ترم

با همین حالی که داری دستم رو صورتت نکشی اشکات رو پاک کنی ها امروز بهش بگو تو اشکامو بیا پاک کن قیامت میدونم اشکامو دستم میدی من با این گریه ها کار دارم حسین جان حسین جان حسین جان حسین جان

اینا ناموس سرشون نمیشه خوش به حالش چه آروم باباش بغلش کرد آروم برد اون وسط نشوند خیالش راحت بود بین اینا همه مرد اصلا نترسید گفت اینا عموهامن اینا مردن اینا غیرت دارن سه ساله رو بردن بین یه مشت اراذل چه مشت اراذلی اراذلی که عقل هم ندارن عقل زائل شده از خود بیخود شدن

می دیدند این فرات داره موج میزنه بعد موج آبم برق داره برق میزنه بچه ها گفتن خیالی نیست چرا خیالی نیست ما تا عمو داریم غصه نداریم نمیدونستن که عاشورا اینجوری میشه ما تا عمو داریم غم نداریم موج نزن آب فرات وقت وضوی زینبه موج مزن آب فرات اصغر ما تشنه لب از آب هم مضایقه کردند امام صادق فرمود حیوونا از این آب خوردن اما اجازه ندادند آقای ما از این آب بخوره درنده های بیابون از این آب خوردن وحشی های بیابون از این آب خوردن وقتی امام حسین باید بچه قنداقی رو سر دست بگیره بگه اگه به من رحم نمی کنید به این بچه شیرخواره رحم کنید یه بی حیایی از تو لشکر عمر سعد داد بزنه حسین دروغ می گه آب برای خودش میخواد

همه اومدیم گرمش کنیم رفیق یادت باشه همه اومدیم گرمش کنیم گودال اینقدر گرمش کردن یکی با نیزه میزد یکی با شمشیر میزد بزار من شب اولیه سنگام با تو وا بچینم شب اولم شب مادر ماست همه اومدیم گرمش کنیم انقدر در خونه ی مادر ما گرمش کردن چند نفری هم میشد علی رو ببرنا یه داد زنونه میزنی اما چهل نفر از رو در رد شدند گرمش کنن

نزدیکای زباله بود اومد دو تا سوار دیدن حضرت بهشون یه نگاهی کرد کجا میری گفت کوفه از کوفه چه خبر اون یکی به اون یکی گفت حضرت داره سوال میکنه گفت بگو چه خبر گفت آقا از کوفه همین خبر که سر مسلمو به دروازه زدند پیکرشم به قناره قصابا تو بازار زده بودن بعد میگه حضرت یه نگاهی کرد گریه کرد گریه کرد فبکا بکاء عالیا گریه گریه گفت عباس جان گفت بله همینجا خیمه‌ها رو برپا کن خیمه‌ها رو که برپا کرد گفت عباس جان گفت جانم سیدی گفت بگو حمیده دختر مسلمو بیارن با احترام یه جوری بیارید هول نکنه بچه حمیده رو آوردن حسین بغلش کرد هی دست می‌کشید لای موهاش هی صورتشو دست می‌کشید می‌گفت از این به بعد هر کاری داشتی به من بگیا از اینورم خانم کوچولوها همه قد کشیده بودن بابا داره یه جوری حمیده رو ناز می‌کنه انگار یتیم شده خواهر بزرگه گفت آره رسمم همینه دیگه کسی بابا نداره نازش میکنن جان علی جلو نرید دیگه آره دیگه رسم یتیم بشه کسی نازش میکنن چه نازی کردن چه نازی کردن دختر تو خدایا رفیقام نمیرن مومو نکش خودم میام همه تنم سیاهه بس که زدی همه تنم سیاهه

همچین که شهرو گشت اومد به دیوار این خونه‌ای تکیه داد طوعه بیرون آمد نشناخت مرد من راضی نیستم مرد غریبه به در خانه من تکیه بزنه مگه نمی‌دونی حکومت نظامی اعلام کردن اینجا چه کار میکنی غریبی به چهرت می‌خوره هیشکی رو نداری یه نگاهی کرد ای زن علی رو می‌شناسی گفت جانم فدایت علی من شیعه علی ام ای زن حسینو می‌شناسی گفت جانم قربونش شنیدم داره میاد شنیدم سفیرشم اومده مردم دورش حلقه زدن یه نگاهی کرد مسلم گفت به خدا من سفیر حسینم یه نگاهی کرد گفت آقا شما کجا و اینجا کجا مثل غریبه‌ها مرد این شهرمو بر پیرزنی مدیونم اینم از غربت من بود که ناچار شدم من نمیخواستم علت دل واپسیه معجر زینب کبری شوم انگار شدم

ترسم این نیست سفیر تو سر دار رود ترسم این است رقیه سر بازار رود کوهی از سنگ سرِ بام ببینی چه کنم ترسم این است به دل کینه تلمبار کنند خواهرت را دم دروازه گرفتار کنند راضی‌ام از تن من جامع به غارت ببرند راضی‌ام دختر من را به اسارت ببرند راضی‌ام دختر من را به اسارت ببرند راضی‌ام طعنه به من عالَم و آدم بزند راضی‌اَم حرمله با تیر به چشمم بزند در عوض مجلس اغیار نیاید زینب بین انظار به اجبار نیاید زینب زینب و یه مشت حرامی

میشه شب اول محرم نرم در خونه یکی بابا طرف بچش میخواد بمیره یا بچه‌اش مرده اولین نفر میری به مادرش میگی ما رو تو غمت شریک کنا مادر هر کاری داری به ما بگوها رفتن در خونه طوعه مسلم  رو ببرن طوعه اومد بره مسلم گفت نه تو نرو گفت بزار من برم گفت ما از رفتن زن پشت در خاطره خوبی نداریم حالا میخوای بزنی یا من یا خودتو بی‌بی وایساده بود پشت در باردار بود حرومزاده فشار آورد مادر سوختی پشت در مادر سوختی ما رو شفاعت کنی پشت در نوکرات بسوزن برات

روز اول محرمه ما دلمون داغ داره اومدیم به خدا میگم حالا روضه اول محرمم میخونیم اما این شبا چه صحنه‌هایی رو ما دیدیم اصلاً باورمون نمیشد تازه خیلی از بچه‌ها گفتن ما بدنای اربا اربا دیدیم تازه به ما نشون دادن چه جوری مردم تو این خیابونا بدناشون افتاده بود رفقا گفتن ما خیلیا غممون اینه بدنای شهدامون رو زمین موندن هیچکی نیست این بدن ها رو بلند کنه مردم همه دلشوره دارن فردا برن تشیع شهدا بدنا رو بلند کنن گفتن برا همین بود امام سجاد داد میزد گریه میکرد عمه ما جلو اومد مالی اراک تجود بنفسک یا بقیة جدی برا چی داری با جونت بازی میکنی این‌طوری گریه میکنی گفت عمه جان ببین بدنناشونو با چه احترامی بلند کردن برای شما میشه روضه خوند عمه جان ببین اسباشونم خاک کردن اما ببین بدن بابامو مسلمون نمی‌دونن بدنشو بلند کنن داره بدن بابام با نسیم صحرا جابجا