روضه

خدا کند که کسی بی هوا زمین نخورد به ضرب پا وسط شعله ها زمین نخورد هزار مرد بیفتد به پیش چشم همه ولی زنی وسط کوچه ها زمین نخورد در ازدحام هجوم ستم ، در خانه خدا کند که زنی (پا به ما) زمین نخورد…. به آن عبا که علی روی همسرش انداخت زنی مقابل نامردها زمین نخورد به اشک چشم حسینش خدا کند دیگر که مادری جلوی بچه ها زمین نخورد زدند فاطمه را هر چه ، باز هم میگفت که من زمین بخورم ، مرتضی زمین نخورد پس از مدینه و این مادر و زمین خوردن بی هوا زمین نخورد علی اکبر حائری

امشب خدا کند ملکی بین همهمه پرونده مرا برساند به فاطمه . تا آن گدانواز گداپروری کند تنها نه من برای همه مادری کند . شاید به التماس دلم اعتنا کند امشب حرم که رفت مرا هم دعا کند . شب های جمعه فاطمه از حال می رود با پهلوی شکسته به گودال می رود . شب تا به صبح فاطمه فریاد می زند با دیدن گلوی حسین داد می زند : . ” ای کشته ی فتاده به هامون ، حسین من ! وی صید دست و پا زده در خون ، حسین من ! “ با پهلوی شکسته علی اکبر حائری

یه روضه خون بود به نام مقبل گفت یه نفر اومد گفت مقبل میخوای بیای کربلا گفتم من که از خدامه هنوز دهه اول محرم شروع نشده بود میگفت آماده شدیم بریم کربلا در راه این کاروانو غارت زدند دزدا همه پشیمون برگشتن تو دلم میگفتم پس من لایق نبودم برم اومدیم در محله دهه اول عزاداری گفت شب تاسوعا دلم گرفت گفتم عباس این همه از آقات دم زدم اما آقات منو نخریدم عباس دانلود داستان مقبل سید جواد ذاکر

حبیب دل به خدا،غیر تو حبیب ندارم ملول عشق توام،غیر تو طبیب ندارم به شوق دیدن رویت به هرطرف بدویدم ولی در این که از دیدنت نصیب ندارم میان جمع غریبم حبیب من ز عنایت نوازشی که،انیسی من غریب ندارم یابن الحسن یابن الحسن یابن الحسن {من چیزی ندارم بدم،همینی که هستم گرو میدم،همینی که دارم بهت میدم،خودت یه عنایتی بکن} غریب تر به منی از من ای غریب زمانه من غریب رهی سوی تو غریب ندارم هزار بار توبه نمودم هزار بار بشکستم به غیر اشک مطاعی من منیب ندارم بیا بیا یبن الزهرا بیا بیا یبن الزهرا غریب آقا غریب آقا غریب آقا دانلود روضه میان جمع غریبم سید جواد ذاکر

اگه یه مدت دیدی که اسم اباعبدالله زیاد تو ورد زبونته الکی نیست قدرشو بدون با کار های نفسانی از دست ندی هیچ وقت دانلود روضه از دست ندیم هیچ وقت سید جواد ذاکر

چند ساله محرم عزاداری میکنیم چند ساله دم از تو میزنیم آخه نباید دل ما رو با عشقت منجلی کنی آقا به خدا از تکرار مکررات خسته شدم آقا بسه دیگه آقا دم از حسین میزنم اما شمر وجودم حسینمو هر روز میکشه دانلود روضه آقا بسه دیگه سید جواد ذاکر

کاش ای تنها امید زندگی میتوانستم فراموشت کنم یا شبی چون آتش سوزان دل در مزار سینه خاموشت کنم کاش چون خواب گران از دیده ام نیمه شب ها یاد رویت می گریخت مرغ دل افسرده حال و بسته پر از دیار آرزویت می گریخت کاش احساس نیاز دیدنت از وجودم چون وجودت دور بود در دلم آتش نمیزد آن نگاه کاش آن شب چشم هایم کور بود کاش از باغ خوش رویای تو دختر اندیشه ام پر میگرفت فارغ از اندیشه ی هجران وصل زندگی بی عشق از سر میگرفت کاش آن شب در گلستان خیال ای گل وحشی نمیچیدن تو را تا نسوزم در خزان آرزو کاشکی هرگز نمیدیدم تورا کاشکی هرگز نمیدیدم تورا کاشکی دانلود روضه عاشق اهل بیت سید جواد ذاکر

حضرت قمر بنی هاشم امیرالمومنین بهش فرمود عباس میخوای چه شغلی انتخاب کنی گفت بابا میخوام عین تو چاه بکنم آب به مردم بدم از اون لحظه بچه های امام حسین میدیدند حضرت رو با مشک میدیدند روز عاشورا دیدند رقیه این مشکو میکشه میگه برید به عموم بدید آب بیاره سید الشهدا اومد بالا سر دید همینجوری فقط لبا تکون میخورد آروم سرشو برد جلو چی میگی عباس گفت داداش منو به خیمه نبر جای من راحته داداش این مشک آبروی منو برد دیگه به رقیه نمیتونم نگاه کنم دانلود روضه مشک حضرت عباس سید جواد ذاکر

صدای هیشکی غیر تو به گوشم آشنا نبود توو قلب من به غیر تو برای هیشکی جا نبود چه مرگیه همین که با تو زندگی نمیکنم بزرگترین عذابه اینکه بچگی نمیکنم نذار بگیره عطر تو هوای اون غریبه ها میگن دوست دارن ولی دارن میگن فریبه ها تو گم شدی که گم بشه تموم خنده های من کجا برم بدون تو کجایی بی وفای من عشق مثل خوابیه ، عشق چه سرابیه تشنم چشام پی چشمای آبیه وای چه عذابیه ، چه انتخابیه که مست بوی اون موی شرابیه یجوری بی اراده ام چشام به فال حافظه نمیری از خیالمو خرابه حال حافظه به اشک توی آیینه ها دوباره بوسه میزنم نمیرسه به گوش تو صدای گریه کردنم .. دانلود گریه کردن اینه که مرام یاد بگیری سید جواد ذاکر

همیشه بغض تو دنیام و لرزوند هوای گریه ها مو داری یا نه یه عمره که فراموشت نکردم منو به خاطرت میاری یا نه کسی جات و نمی گیره تو قلبم پناهی غیر آغوشت ندارم صدام و می شنوی این التماس تو تنهایی ولی تنها نذارم همیشه بغض تو دنیام و لرزوند هوای گریه ها مو داری یا نه با رویای تو بیدارم همیشه شبایی رو که غرق اضطرابم من انقدر خواب بد دیدم که می خوام دیگه هیچ وقت تو این دنیا نخوابم ببین دنیای من می لرزه بی تو چجوری باید از این غم رها شم باید پایان کابوسم تو باشی شاید تعبیر رویای تو باشم همیشه بغض تو دنیام و لرزوند هوای گریه ها مو داری یا نه یه عمره که فراموشت نکردم منو به خاطرت میاری یا نه هوای گریه ها مو دانلود داستان مسیحی سید جواد ذاکر

نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم نه مهلت که پیراهن تو ببویم نه فرصت که در ماتم تو بگریم حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم برادر جان بی تو در دل صحرا شده تنها خواهرت  گل زهرا حسین من تنت بی سر مانده در دل صحرا سرت گشته روی نیزه اعدا حسین من خدا حافظ ای جوانی زینب سلام ای قد کمانی زینب خدا را از این غم چه چاره کنم در ماتم تو بگریم نریمان پناهی

اومد به مولا گفت آقا کدوم روز براتون شیرین ترین روز زندگی بوده فرمود روزی که پیغمبر دستمو گذاشت تو دست فاطمه صدا زد آقا بدترین و تلخ ترین روز زندگیتون کی بود آقاتون امیر المومنین گریه کرد خودشو انداخت رو پا های مولا آقا اگه حرف بدی زدم ببخش آقا به خدا منظوری نداشتم فرمود نه بدترین روز زندگیمو خدا برا هیچکی نخواد آخه بدترین و تلخ ترین روز زندگیم اون روزی بود که خانومم بین در و دیوار … اومد به مولا گفت آقا کدوم روز براتون شیرین ترین روز زندگی بوده فرمود روزی که پیغمبر دستمو گذاشت تو دست فاطمه صدا زد آقا بدترین و تلخ ترین روز زندگیتون کی بود آقاتون امیر المومنین گریه کرد خودشو انداخت رو پا های مولا آقا اگه حرف بدی زدم ببخش آقا به خدا منظوری نداشتم فرمود نه بدترین روز زندگیمو خدا برا هیچکی نخواد آخه بدترین و تلخ ترین روز زندگیم اون روزی بود که خانومم بین در و دیوار … بدترین روز حمید علیمی

نامرد در این خانه در عرش معلاست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن این که لرزیده تنش آیت عظمی است نزن بی حیا پیشه رویت حضرت زهراس نزن زدی و ولوله در عالم والا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد نامرد در این خانه در عرش معلاست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن این که لرزیده تنش آیت عظمی است نزن بی حیا پیشه رویت حضرت زهراس نزن زدی و ولوله در عالم والا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد نامرد در این خانه در عرش معلاست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن این که لرزیده تنش آیت عظمی است نزن بی حیا پیشه رویت حضرت زهراس نزن زدی و ولوله در عالم والا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد در عرش معلاست حمید علیمی

چیو میخواین از ما بگیرید گریه برا محسن ابن علی کی میتونه بگیره مگه کسی تونست مگه اومدن به زهرا گفتن یا روز گریه کن یا شب گریه کن آخر دختر پیغمبر می رفت تو بیابونا گریه می کرد امیر المومنین یه سایه بون یه بیت الاحزان درست کرده بود یه سایه بان درست کرد برا حضرت زهرا که زیر آفتاب نشینه یه روز دم غروب شد بی بی اومدن دیدن دست حسنین رو گرفتن بعد امیرالمومنین دیدن رنگ صورت امام حسین و امام حسن آفتاب زده شده سوخته صدا زد بابا شما چرا صورتاتون اینجوری شده صدا زدن بابا همون سایه بونم که برا مادر درست کردین خراب شد چیو میخواین از ما بگیرید گریه برا محسن ابن علی کی میتونه بگیره مگه کسی تونست مگه اومدن به زهرا گفتن یا روز گریه کن یا شب گریه کن آخر دختر پیغمبر می رفت تو بیابونا گریه می کرد امیر المومنین یه سایه بون یه بیت الاحزان درست کرده بود یه سایه بان درست کرد برا حضرت زهرا که زیر آفتاب نشینه یه روز دم غروب شد بی بی اومدن دیدن دست حسنین رو گرفتن بعد امیرالمومنین دیدن رنگ صورت امام حسین و امام حسن آفتاب زده شده سوخته صدا زد بابا شما چرا صورتاتون اینجوری شده صدا زدن بابا همون سایه بونم که برا مادر درست کردین خراب شد گریه برا محسن حمید علیمی

برگشتم مدینه بشیر اومد گفت آقا میشه اجازه بدی یه ساعتی پشت دروازه مدینه بمونیم من برم به اهل مدینه بگم شما تشریف آوردید مهیا باشه حضرت فرمود از عمه جانم زینب بپرسم اومد خدمت عمه صدا زد عمه جان بشیر میگه میشه دم دروازه منتظر باشیم تا برن به اهل مدینه خبر بدن عمه سادات گریه کرد چی شد عمه جان صدا زد عزیز دلم میمونم ولی خسته شدم از بس پشت دروازه ها معظل شدم پشت دروازه شام حمید علیمی

جمعیت آنطرف و این طرف در مادر میشود در همه جا جوشن حیدر مادر هیزم جمع شده،حمله لشکر،مادر پاگرفته همه جا ناله ی مادر مادر شعله بالا نرود! نا که ندارد اصلا حوریه طاقت گرما که ندارد اصلا درِ این خانه در عرش معلی ست نزن خشت خشتش همه دلخوشی ماست نزن اینکه لرزیده تنش آیت عظماست نزن بی حیا پیش رویت حضرت زهراست نزن زدی و زلزله در عالم بالا افتاد بشکند پای تو که فاطمه از پا افتاد کینه و بغص تو بی حد و عدد شد نامرد حال مولا سراین فاجعه بدشد نامرد سهم قدیسه این شهر لگد شد نامرد هرکس آمد زروی فاطمه رد شد نامرد سوره نور به شلاق ندارد عادت یاس به میخ کج و داغ ندارد عادت خانه وحی خراب است کجایی فضه سوخته مادر آب است کجایی فضه گل دگر نیست گلاب است کجایی فضه دست حیدر به طناب است کجایی فضه نکند روی زمین ماه بیفتد فورا کمک فاطمه کن راه بیفتد فورا سرّ مستور خدا بین گذر گفت علی هی کتک خورد وبا درد کمر گفت علی چقدر ناله کشید و چقدر گفت علی بین این مردم بی عار اگر گفت علی قصدش این است که از عشق حمایت بکند هرچه دارد همه را خرج ولایت بکند این طرف در مادر حمید علیمی

گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا گردنی کج سر پایین به پناه آمده ام شود آیا سر و سامان بدهی کار مرا میشه ما رو در این خونه نگه داری الان مهمان شده ام وقت پذیرایی ماست تو بگو روضه بین در و دیوار مرا مادرت پشت در افتاد صدا زد پسرم با تن خسته و مجروح ببین حال مرا یابن الزهرا یابن الزهرا یابن الزهرا به پناه آمده ام حمید علیمی

بهشت و شعله آذر خدا به خیر کند هجوم و خانه حیدر خدا به خیر کند در شکسته و مسمار داغ و ضرب لگد شد اجر و مزد پیمبر خدا به خیر کند صدای فضه خذینی او علی را کشت چها گذشت به مادر خدا به خیر کند برای بردن حیدر چه ازدحام شده میان کوچه و معبر خدا به خیر کند سر برهنه علی را زخانه می‌بردند غریب شد یل خیبر خدا به خیر کند زراه آمده قنفذ مغیره همراهش نداشت فاطمه یاور خدا به خیر کند فتاد روی زمین دختر رسول الله میان آن‌همه کافر خدا به خیر کند رسید با کمک فضه بر در مسجد چه دید بر سر منبر خدا به خیر کند به پیش فاطمه شمشیر بر علی نکشید که برده دست به معجر خدا به خیر کند به مادر هر‌چه گذشت آخرش به خیر گذشت برای زینب مضطر خدا به خیر کند نگاه می‌کند از روی تل حسینش را میان آن‌همه لشکر خدا به خیر کند وفرقهٌ بسیوفِ وفرقهٌ برماح زنند به جسم برادر خدا به خیر کند همینکه صحنه وَالشِّمْرُ جالِسٌ را دید گذاشت دست روی سر خدا به خیر کند امان نداد مناجات او تمام شود که برد دست به خنجر خدا به خیر کند عبدالحسین میرزایی بهشت و شعله آذر حمید علیمی

کار تنش زیاد ولی وقت من کم است یک شب برای شست و شوی این بدن کم است بانوی من نحیف نبود، این چنین نبود وقتی نگاه می کنمش ظاهراً کم است در زیر پارچه ورمش گم نمی شود آن قدر واضح است که یک پیرهن کم است باید چگونه جمع کنم این بساط را فرصت کم است و آب کم است و کفن کم است مسمار را خودم زده بودم به تخته ها باید بمیرم آه، پشیمان شدن کم است گیرم حسین دق نکند این چنین ولی گریه بدون داد برای حسن کم است آئینه آمدی و ترک خورده می روی یعنی برای بردن تو چهار زن کم است پیراهن حسین که کارش تمام شد پس جای غُصّه نیست اگر یک کفن کم است بالت، پرت، تنت، همۀ پیکرت خدا این زخم ها زیاد ولی وقت من کم است باید بمیرم علی پورکاوه

تو چه کردی میان میدان شمر چکمه ات را نزن به دندان شمر پاشو از روی جسم بی‌جان شمر پاشو ورنه شوی پشیمان شمر تو که دستِ بریدنت تند است خنجرت پس چرا کمی کند است از خودم بی‌حسین سیرم من ته گودال سربه زیرم من حق بده گوشه‌ای بمیرم من خنجرش را نشد بگیرم من دیر کردم سرِ تو را بردند تا که انگشتر تورا بردند کودکان یک به یک کتک خوردند چند تن زیر دست و پا مردند دلِ هر کس که بود آزردند اهل بیتِ امام را بردند گرچه با شرم و سر به زیری رفت دختر فاطمه اسیری رفت خیمه ی بی‌عمود واویلا آتش و بوی دود واویلا چهره‌های کبود واویلا لاطُماتُ الخدود واویلا دم خیمه چه ازدحامی شد دور تا دورِ او حرامی شد عاقبت شهر بی‌امان را دید سنگ و پرتاب ناگهان را دید مجلس عیش شامیان را دید عمه جان چوبِ خیزران را دید آه این چوب بدترین حربه‌ست عمه یاد دوازده ضربه‌ست پوتین رو قبر علی پورکاوه

همه شب نالم چون نی که غمی دارم، که غمی دارم دل و جان بردی اما نشدی یارم، یارم با ما بودی، بی ما رفتی چون بوی گل به کجا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی چو کاروان رود، فغانم از زمین، بر آسمان رود دور از یارم، خون می‌بارم فتادم از پا به ناتوانی اسیر عشقم، چنان که دانی رهایی از غم نمی‌توانم تو چاره‌ای کن، که می‌توانی گر ز دل برآرم آهی، آتش از دلم خیزد چون ستاره از مژگانم، اشک آتشین ریزد چو کاروان رود، فغانم از زمین، بر آسمان رود دور از یارم، خون می‌بارم نه حریفی تا با او غم دل گویم نه امیدی در خاطر که تو را جویم ای شادی جان، سرو روان، کز بر ما رفتی از محفل ما، چون دل ما، سوی کجا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی به کجایی غمگسار من، فغان زار من بشنو بازآ، بازآ از صبا حکایتی ز روزگار من بشنو بازآ بازآ سوی رهی چون روشنی از دیده ما رفتی با قافله باد صبا رفتی تنها ماندم، تنها رفتی کم گریه کردیم مهدی حسن آبادی

از دستم رفت اون دلی پاکی که بود مثل چشمه صاف و ساده خاطره هایی که گوشه صحن گوهر شاده منم همونی که با یه نگاهت شد دلداده سهمم از دریا شدن یک قطره شد از فیض تو بی بهره شد ای دل برات یه ذره شد ای روح و ریحانم جانم رضا جانم