روضه

چه جوری این خواهر رو از برادر جدا کردند گفت حسین مرا خیال جدایی نبود هیچ به سر اگر جدا شدم از تن دویدم از پی سر به زخم قلب عزادار من نمک زده اند حسین چشم تو روشن مرا کتک زده اند مرا خیال جدایی نبود علی کرمی

گرچه پستیم و کوچک و ناچیز ما خریده شدیم گریه کنیم خنده اصلا به ما نمی آید آفریده شدیم گریه کنیم ما برای حسین میمیریم مرد حرفش دوتا نخواهد شد ما نباشیم دیگران هستند خلوت این روضه ها نخواهد شد خنده اصلا به ما نمی آید علی کرمی

ما زیارت مخصوص وقتی میرسیم حرم امام رضا همین دم در حرم میرسیم اولین حرفی که میزنیم میگیم یا امام رضا محرم ما رو بساز ما از این حرم دلشوره محرم داریم یا امام رضا سپردی دست خادم ها سیاهی های پرچم را تمام حاجتم این است باشم این محرم را دم فواره ها از مشک سقا آب می نوشم لباس مشکی ماه عزا را با تو می پوشم همین که ناله یابن الشبیبت راه می افتاد تصور می کنم از روی مرکب شاه می افتاد نوک سر نیزه با دندان او برخورد خواهد کرد سم مرکب تمام پیکرش را خرد خواهد کرد حسین جان ما رو به محرم برسون یا رضا ما را به محرم برسان محمدحسین پویانفر

امام رضا تو لحظه های آخر غصه پیراهن نداشتی آی امام رضا تو جوون قطعه قطعه ندیده بودی آی امام رضا تو بچت رو دست نگرفته بودی آی امام رضا کسی لحظه ی جان دادنت خنده نمیکرد ته گودال حسین زبونم لال حسین یه نفر گفت بهت باخنده کیف احوال حسین پدرت ساقی کوثرت بهت آب بده تشنه ایی بگو مادرت بیاد بهت آب بده نوشتن حسین هی زبان میگردان هی خاک وارد دهنش میشد یا اباعبدالله تا دلت بخواد نیزه هست حسین دیدی آخر دل خواهرت شکست تو بگو مظلوم حسین غریب گودال امین قدیم

یا امام رضا اومدم رزق محرم بگیرم برگردم اومدم یادم بدی چطور سیاهی بزنم برای جدت غریبت دلم شکسته و در سينه ام نوايي نيست به بي نوایی من هيچ بينوایی نيست تمام زندگي من تويی امام رضا اگه زندگیم نبودی نصف شب اینجا چیکار میکردم آقا از زار و زندگیم زدم فرسنگ ها راه اومدم زندگیمو ببینم امام رضا تمام زندگی من تویی امام رضا من عاشق توام در این ریایی نیست یکی به گوش دلم در میان صحنت گفت به با صفایی این آستانه جایی نیست اگر چه غرق گناهم ولی خبر دارم تو آبروی کسی را نمی بری آقا دامن آلوده و بار گناه آورده ام گر چه آهی در بساطم نیست آه آورده‌ ام هر چه بودم هر که هستم بر کسی مربوط نیست بر امام مهربان خود پناه آورده‌ ام پناه گناهکار مهدی لیثی

میگه وارد حرم امام رضا شدم دیدم یکی داره وضو میگیره اما وضوش کاملا اشتباهه رفتم ایراد کردم وضوت اشتباهه دیدم اصلا به زبون ما صحبت نمیکنه گفت من امریکایی ام ساکن اینجا نیستم من خلبانم گفتم حرم امام رضا چیکار میکنی گفت من خانمم مریض بود دکترای عالم رو گردونده بودم به دردش علاج نمیشد یه روز میخواستم برم سمت کارم ما یه مدیر فرودگاهی داریم به نام عماد اومد بهم گفت خیلی پکری گفتم آره خانومم مریضه شیرازه زندگیم بهم ریخته اگه مادر خونه مریض بشه سکان دایره خونه بهم میریزه میگفت صحبت کردیم و رفتیم چند روز بعد عماد منو دید گفت فلانی برنامه پروازیتو نگاه میکردم تقریبا دم دمای صبح از آسیای شرقی میخوای عبور کنی هرجا دیدی از زمین دارن آسمون رو روشن میکنن بدون حرم امام رضای ماست حرف دلتو بهش بگو گفت زیاد اعتنا نکردم اما دل تو دلم نبود اون ساعتایی که عماد گفته بود دیدم آره دارن از زمین آسمون رو روشن میکنن سرمو انداختم پایین گفتم آی امام رضای عماد من خانومم مریضه اگه میشه به منم یه نگاهی بکن گفتم و رد شدم تا اینکه پروازم نشست دیدم تلفن پشت تلفن برداشتم دیدم خانممه صدای گریه میاد از پشت تلفن گفتم چیه چه خبره گفت نمیدونم کجای عالمی اما الان یه آقایی اومده بود خونمون بهم گفت به صاحبت بگو به عماد سلام برسونه اگه هرچی از این مشتریا داره بفرسته در خونه من نگاه میکنم آی امام رضای عماد منم اومدم حرف دلم رو بهت بزنم امام رضای عماد مهدی لیثی

امام رضا نگاه کرد خواهرم معصومه جوادم رو بگیر بچه دستاش رو طوری دور گردن من حلقه زدن اشک میریزن من از شما سوال می کنم جواد الائمه تشنه بود جواد الائمه گرسنه بود نه به قرآن نه نه نه جواد الائمه ترسیده بود نه نه نه همچین که از بغل امام رضا اومد عمه ها یا امام رضا دخترهای موسی ابن جعفر جواد رو دست به دست میدادن میبوسیدن قربون اون دختری برم که دید دستش رو گردن باباش کرد هم گرسنه بود هم تشنه بود یه کاری کرد بابا رو نشوند رو خاکا و جلس علی التراب نشست رو خاکا دستاشو گردن ابی عبداالله کرد دست بابا رو گرفت گفت بابا دستا تو بیار موهامو لمس کن ابی عبدالله بنا کرد موهاشو لمس کردن چه فایده ای لمس کردن این مو ها گفت بابا فردا این موها پریشانه بغل بابا محمد نوروزی

پاشو ببینم پاشو بیا اینجا بیا قربونت برم دست بابا رو گرفت گفت بابا دستاتو بیار موهامو لمس کن ابی عبدالله بنا کرد موهاشو لمس کردن گفت بابا چه فایده این لمس کردن این موها گفت بابا فردا این موها پریشانه دست هاشو که تو موهاش کرد گفت بابا یادته دختر مسلم رو بوسیدی میشه یه بوسه هم... همچین که لباشو گذاشت روی گونه هاش اون دختری که له له یه بوسه داشت صدا زد بابا صورتم سوخت لبت را بردار چقدر لبات داغه بابا بابا موهامو لمس کن محمد نوروزی

می دونی چرا اینجوری داری ناله میزنی من میدونم چرا چون بوی محرمش به مشام میرسه تو محمل ها میزد رو پاش میگفت انی اشم رائحه الحسین ماهم بوی محرم به مشاممون خورده ما رو میرسونی به شب اول محرم خب عمره دیگه دست ما نیست که یهو من رفتم از این در بیرون دیگه رفتم زیر خاک آقا جان ما رو به شب اول محرم نرسوندی عیب نداره اما  جان مادرت میخوام یه قسم آقا حرف همه ی ایناس ما رو کربلا ندیده زیر خاک نبری بر روی دست می زنم این روزها همش دلشوره دارم اینکه نباشم محرمش بوی محرمش به مشام میرسه امین شادکام

این بی بی التماس میکنه به داداشش میگه داداش اینا گریه کنای حسیننا تو سفارش کردی فقط به ابن شیب که نگفت تا قیامت هر کی صدای امام رضا رو شنید همون شب اول سانحه دیدم دمام زنای ابی عبدالله رفتن اونجا دارن دمام میزنن یعنی اشاره شون اینه سر و جان ما فدای ابی عبدالله غمی هجر یارش به سینه نهفته اگرچه زغم گوهر از اشگ سفته سخن باکسی غیــر محرم نگفته و حتی شبی در خرابه نخفته و نشنید او نــاسزای مکــــــرر سلامٌ علیٰ بنتِ موسیَ بن جعفر نه خون سرش بود بر رو نقابش نه یک چادر پاره بـوده حجابش نه دادند با چشم مردم عذابش نه بردند در بین بزم شرابش غمی هجر یارش به سینه نهفته محمدرضا طاهری

بقیع رفته ها بقیع نرفته ها بسم الله قربون گریه هاتون رسید خدمت امام صادق عرض کرد آقاجان اگه اجازه بدین میخام برم قبرستان بقیع رو زیارت کنم دلم گرفته فرمود اگه دلت گرفته یه سر برو کربلا آی دل گرفته ها و دل شکسته ها همه کارا دست حسینه بقیع رفته ها مجید بنی فاطمه

آخر یه روز شیعه برات حرم میسازه حرم برا تو شه کرم میسازه یه روز برات یه گنبد طلا میسازیم شبیه گنبد امام رضا میسازیم پنجره فولاد میسازیم حاجت بگیریم دخیل میبندیم بدونی یر تو اسیریم سقا خونه به پا کنیم با شور و احساس سر قبر ام بنین مادر عباس آخر یه روز شیعه برات حرم میسازه حاج علی ملائکه

خیلی به امام صادق علیه السلام بدهکاریم همین پیرهن مشکی روضه امام حسین الان من دارم امام صادق میخونم تو هی میگی حسین هر چی بخونم تو برای امام حسین گریه میکنی نفس اوست اگر گریه ما طولانی است نفس اوست اگر دیده ما بارانی است مقتل اوست اگر حال جگر طوفانی است مجلس صبح و شبش مجلس روضه خوانی است بی سبب نیست که سوزد جگرش گاه به گاه حق بده که کنیه او هست اباعبدالله خیلی به امام صادق بدهکاریم محمود کریمی

قربون اسمت برم آقا جانم حسین جانم حسین جانم حسین جانم هنوز یاد لب تشنگان کرب و بلا نگاه توست به دست عمو عزیز دلم قربون اسمت برم آقا جانم احسان لطفی

همه این کاغذایی که دست منه التماس دعاست ها همشونم گفتن دست جمع دعا کنید من همه اینا رو میبرم بعد روضه میریزم تو ضریح اباالفضل یکی پیغام داده دو تا جوون دچار سوختگی شدید شدن براشون دعا کنید اصلا این زمین زمینه سوختنه هر کی پاشو تو این زمین گذاشت اول جگرس سوخت روز عاشورا آتیش زدن خیمه هاشو التماس دعا سید وحید مصطفوی

کی میدونه فردا زنده است کی میدونه فردا زنده است حسین نگه لطفی که کرده ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان تر از پدر و مادرم حسین کی خبر داره فردا زنده است علی پورکاوه

گفت دور و بر حرم سیدالشهدا خونه داشت مسئولین حرم یه پولی جفت و جور کردند خونه ها رو بخرن حرم بزرگ بشه یه پذیراییشون کرد گفت اینوری اومدین گفت راستش اومدیم خونتو برا حرم بخریم خونه منو برا آقا بخری آره گفت نمیفروشم بابا ما گفتیم تو از همه راحت تر خونتو میدی گفت نه نمیفروشم از فردا هم خبر آوردن حاجی فلانی کارگر هم آورده داره خونشم روبراه میکنه اینقدر ناراحت شدن حرم مسئولین ای بی معرفت تا دیدی خونتو برا حرم میخایم شروع کردی ساختن کارگرا اومدن بیرون کلیدو برداشت اومد حرم گفت هنوزم خونمو میخوای گرفتی ما رو چیز خراب به امام حسین نمیدیم پیرمردی که خانه اش را برای توسعه حرم نداد

شیخ جواد آورده میگه گم شده داره گریه میکنه بابا این الان زود پیدا میشه آقا یه بچه اینجا گمشده بغل آقا شیخ جواد نوری پدر و مادرش این بچه داره دق می کنه پسره وا  پسر هم میگه بابا من بابامو میخوام گفتم با … حواست به منه یا  تو هم دلت شوره این بچه رو میزنه نترس اینجا کسی گم نمیشه اینا چشمشون بعده رقیه ترسیده نمیزارن کسی گم بشه جوری زد غش کنم چون میخواست خواهشم گم شدن کودک در بین الحرمین علی پورکاوه

دیدی بچه ها بعضی موقع ها یه شعر قدیمی میشه خب دوباره بعد یه اتفاق زنده میشه بچه ها من حرم رقیه اینطور شد یه بند یادم اومد یه روز عاشورا به حسینش گفت اما دوباره این شبا با حسینش داره حرف میزنه چی میگه سایه روی سرم چه کنم با آتیش جگرم چه کنم یه زن تنها با حرم چه کنم یه روز تو کربلا حرم تنها موند میدونی رقیه چی گفت گفت بابا بابا امون از آتیش حرم آتیش گرفت موی سرم بابا گوشواره هام دزیدن سایه روی سرم چه کنم سیدرضا تحویلدار

شبی که مولا فرمود فزت و رب الکعبه همه جوره راحت شد فرمود سی سال استخون تو گلوم موند خار تو چشم بود من هر موقع مغیره رو نگاه میکردم خار تو چشم بود والله زهرا جان حالا راحت شدم عین همون لحظه ای که اومد بالا سر حسن گفت داداش جان اینا فکر کردن منو مثلا با زهر کشتن زهر چیه من جگرم پاره پاره بود خدا نیاره برا کسی مادرشو لگد برنن جلو چشمش هر کار بدی میکردیم بچه بودیم میگفتن برو مادرتو بیار آی خدا ما امشب مادرمون رو آوردیم گر بنا نیست ببخشید نبخشید اما دست ما را به محرم برسانید فقط فزت و رب الکعبه علی پورکاوه

به ثوابی که ندارم چه امیدی دارم آب چون نیست طلبکار سرابم نکنی به گمان همه من بنده ی خوبی هستم پیش چشم همه عاری ز نقابم نکنی آبرویم همه این است شدم عبد حسین وای اگر نوکر این خانه حسابم نکنی خدا نکنه یه روز روضت بخونم دیگه  من گریه نکنم مردم منو با دست نشون میدن میگن این نوکر حسینه روز عاشورا به غلام گفت اگه می‌خوای بری برو آزادی یه وقت دید غلام داره گریه می‌کنه یه عمر تو کوچه بازار همه رو با دست نشون می‌دادن می‌گفتن این غلام حسینه حالا که قراره دستای زینبو ببندن بهم میگی برو حالا که تو این بیابون دنبال رقیه‌ات می‌خوان بکنن بهم میگی برو نوکر این خانه سیدرضا تحویلدار

کسی هست گریه نکرده باشه میخوام روضه رو تموم کنم کسی هست حسین نگفته باشه میخوام روضه رو تموم کنم کسی هست یازهرا نگفته باشه میخوام روضه رو تموم کنم شمر هم کنار گودال میگفت کسی هست حسینو نزده باشه میخوام برش گردونما دیگه میخوام کارو تموم کنم پیرمردا حسینو زدید یا نزدید کیه میگم بمیرم برات چقدر صدات قشنگ به ما میرسه اما عمه هر چی میگفت بمیرم برات صداش به جایی نمیرسید به عمر سعد رو زد گفت صدام به جایی نمیرسه کسی هست گریه نکرده باشه سیدرضا تحویلدار

روضه شهزادگان آقایون ببینید داشتن تو عبا می‌آوردنش یه وقت مخدرات دویدن بیرون رقیه دوید حسین جلوشو گرفت کجا بابا امام دروغ میگه نعوذ بالله نه گفت بابا گفت جان بابا گفت کی بود می‌بردنش تو عبا گفت داداش علی اکبرت بود گفت چرا اینطوری پس گفت داداشت خوابیده علی اکبر خیلی خسته است بابا گفت باشه پس بذار بخوابه چشمش به اون خیمه بود عصر عاشورا همه خیمه‌ها رو سوزوندن می‌زدنش علیکن بالفرار فرار نمی‌کرد عمه چرا فرار نمی‌کنی گفت آخه داداشم تو خیمه خوابیده می‌ترسم موهای علی اکبرم مثل موهای من بسوزه عمه دستا رو بیار بالا بفرمایید حسین حسین داداش علی اکبر علی پورکاوه

تو های و هوی و شلوغیمو میخری گریه های دروغیمو میخری این برای منم ها رو میخری اما به روضه خونگی پیرزن میای پیش اونا که خوب صدات زدن میای یه شب که تو روضه ی ما نیومدی بگو بالای قبر سینه زن میای یه ثانیه پیشم بمون یه فاتحه برام بخون از گناه صغیره ما می گذره از گناه کبیر ما می گذره با بهونه ی گریه ها می گذره یا حسین می گیم و خدا می گذره اما چیکار کنم آخه من از خجالتش همه به من می گن یه نوکر حسین بمیرم ای آقا برای غربتت خراب روزگار من ولی بمون کنار من …. نماهنگ یه ثانیه سیدرضا تحویلدار

سر ظهره دید باغبون یه سفره پهن کرده دو تا قرص نون داره ناهارشه دیگه امام مجتبی پشت درختا وایساده دید سگی که نگهبان باغه اومد چمباتمه زد جلوی این باغبون یکی یکی این نونا رو یه خرده خودش خورد دو تا لقمه داد به سگه یه لقمه خودش خورد نون دومی هم رفت سرش همین باز سگه تموم شد نون دومی امام مجتبی از پشت درختا اومد بیرون گفتش که تو که همه نوناتو دادی به این سگه زرنگ بود باغبون یه نگاهی کرد گفت سگ باغ تو ام برای من محترمه امام فرمودند که برو به قول ما قلم و کاغذ بیار قلم و کاغذ آورد گفت این باغ رو نوشتم به نام تو برو هم خودت آزادی هم این باغ مال تو باغبون هی نگاش کرد گفت آقا اگه قراره این باغ مال تو نباشه منم نمیخوام گفت این کاری که من از تو دیدم کار کریمه منم کریمم میخوام بهت ببخشم به شرطی این باغ رو ازت میگیرم که عین قدیم دوباره شما بیای و بری من دوست دارم نوکر شما باشم نوکر امام حسن محمد نوروزی