روضه

میگفت تو گود برداری صحن حرم امام حسین کار میکردیم این دست من رفت زیر بیل مکانیکی و انگشتم له شد رفتم بردن بهترین بیمارستان عراق دکتر منو دید گفتش که این خرج و مخارجش خیلی زیاد میشه باید بری از صاحب کارت شکایت کنی میگفت منم گریه میکردم میگفتم نمی‌تونم از صاحبکارم شکایت کنم گفت آخه خرجش زیاده  گفتم نمی‌تونم گفت چرا گفتم آخه صاحبکارم خودش دست نداره گفت مگه صاحبکارت کیه گفتم صاحبکارم اباالفضله دیدم دکتره شروع کرد گریه کردن گفت دیشب یه آقایی اومد به خوابم گفت فردا کارگرم میاد هواشو داشته باشی فکر نکنه کس و کار نداره ای با غریبه‌های جهان آشنا حسین صاحبکارم اباالفضله علی پورکاوه

اومد بدنشو غسل بده گفت زهرا جان میدونی من کیم من صف اول هر غزوه به میدان رفتم من جنگی‌ ام زهرا ولی اندازه ی تو زخم ندارم زهرا چرا هی آب میریزم از پهلوت خون آبه میاد  اندازه تو زخم ندارم زهرا علی پورکاوه

شب جمعه گلزار شهدا بودم  بعد گفتن که علی یه مادر شهیدی اینجا می‌خواد شما رو ببینه توی کانکس من رفتم چادرشو یه بوسه ای زدم هفتاد هشتاد سال سنش بود گفت روضه خون امام حسینی گفتم بیای اینجا برا بچه ی منم روضه بخونی گفتم من نوکرتم حاج خانوم بعد یه یخچال گذاشته بودن تو این کانکس بغلش پر از عکسای پسرش گفت میدونی چرا عکساشو زدم رو یخچال گفتم چرا مادر گفت آخه بچم فکه مجروح شده بود بستان که برده بودنش بچم آب نخورده بود من عکسای بچم و زدم در و دیوار این یخچال بچم خنک بشه یا اباعبدالله دلت کجا رفته همه منتظرن مادرش برسه کاش صدای برادر به خواهرش برسه مونده روی زمین پیکر تو رها السلام علی من دَفَنَ اهل القُری مادر شهید علی پورکاوه

خیلی سخته اینی که عرض میکنم نمیدونم همه تون کنج دل تون یه سر و سیری یا ابی عبدالله دارید اما میخوام بگم خبر دارید آقای من و شما همون آقایی که شبانه روز به عشقش داریم نفس میکشیم ابی عبدالله نتونست کنار بدن علی بیاد یوقت دیدن حسین با سر زانو خودشو کشوند کنار بدن علی ولدی امام گفت این تن امامزاده ماست علی عزیز ترین عضو خانواده ماست گریه نکن با اشکات مگه زنده میشه دست بهش نزن بیشتر پراکنده میشه علی اکبر پسرم پاشو بابا دلم از پس غمت بر نمیاد نه از این ریخت و پاشی که میبینم علی اکبر واسه من در نمیاد انقده بلند میخندن به بابات صدای ناله هامو گم میکنم پیش من این همه دست و پا نزن من دارم دست و پامو گم میکنم روضه علی اکبر بنی فاطمه قدیم حائری

رفت در نیزه زارها افتاد بین گرد و غبارها افتاد زیر پای سوار ها افتاد وسط نیزه داره ها افتاد پای نیزه به پیکرش وا شد به زمین خورد اربا اربا شد صلّی الله علیک یا اباعبدالله حسین حسین... رفت در نیزه زارها مهدی رعنایی

مثل پری که روی علمت تاب میخوره یا کفتری که توی حرمت آب میخوره مدیونتم آقا پریشونتم آقا انقدر دوست دارم که میگم مجنونتم آقا همه جا کربلا همه جا نینوا منم و عشق تو به امید خدا مجنونتم آقا مهدی رسولی

همین الان به ذهنم رسید خواهش کنم از همتون امشب به نیابت از آقا قمر بنی هاشم هر چی کف زدی امشب به نیابت عباس چون عباس دست نداره یه جوری هم دست بزن اباالفضلی بزنی یا اباالفضل گرفتارم گرفتارم اباالفضل گره افتاده در کارم اباالفضل دعایی کن دوباره چند وقتی است هوای کربلا دارم اباالفضل به نیابت از بی دست کربلا خلج رعنایی

کاشکی میشد تو حرمت میگفتم تولدت مبارکه عزیزم نمی‌تونم چشمامو رو حقیقت وعده عمری نوکری ببندم تولدت حرم چراغونی نیست روم نمیشه دست بزنم بخندم کاشکی میشد زائر صحنت بشم نترسی امشب کسی نیست کنارت کاش منو آتیش میزدی جای شمع اینجوری تاریک نباشه مزارت تولدت حرم چراغونی نیست مهدی رعنایی

غم مبارک ماتم مبارک شب ظهور عشقم مبارک تولدت رو تنهایی میگیرم اگه از این غم مردم مبارک غم مبارک محمد عطایی نیا

چقدر آدم برا تو گریه کرده چقدر آدم برا تو مرده از باب الحسین همه قراره بریم عه شما ها چقدر آشنایید یادتونه تو دنیا دور همدیگه حلقه میزدیم ضجه میزدیم یادتونه دور همدیگه حلقه میزدیم تو سینه زنه حسینی تو گریه کن امام حسینی با یه لبخندی همه به هم فخر میکنند ببین آقامونو بر منبری از نور یک یه یک مادحین روضه خونا میان میخونن سینه زنا حسین میکشن ای خدا چقدر مشتاقم برا اون لحظه قراره ما باب الحسین عبدالرضا هلالی

اگر بپرسن از اینا کدومشون کربلا رفتن شاید نصف بیشترشون بگن ما رفتیم اما بگن کی حرم رقیه رفته تک و توک دستا میاد بالا آقا جان اینا دلشون می‌خواست عروسک بخرن بیان بگن اهل شام با سر بریده بچه یتیمو آروم نمی‌کنه حالا هرکی دوست داره یه عروسک بگیره دستش بره حرم رقیه آرزو به دل نمونه دستشو بیاره بالا زن و مرد جان زهرا یه حسین بگو ای عهده دار مردم بی دست و پا حسین آرزو حرم رقیه علی پورکاوه

به امام حسین قسم به امام رضا قسم اگه همین الان من اینجا بمیرم یه پتو میارن من می‌برن بیمارستان میگن تموم کرده سردخونه فردا غروب زیر خاک بچه‌ها یه جوری برید مجلس امام حسین که خاکتون کردن ببینید یه مادر پهلو شکسته کنار قبرت نشسته هی بگه خدایا... یه گریه کن حسینم رفت یه سینه‌زن حسینم رفت گریه می‌کرد برا حسینم صداش آشنا بود بعد ببینی پایین پا یه  سه ساله نشسته هی بگه بابا انقدر تو صورتش زده برا من یه گریه کن حسینم استاد دارستانی

یا امام حسین اینو که نه من میدونستم الان حاج جواد میگه پناه آورده به خدا مریض میشیم اینجور نکنید این کارا رو اسمش چیه چرا انقدر گریه کردی آدم ببره همینه ها بریده معلومه حالا تو هستی بالا سرش یه دختر میشناسم همینجور افتاده بود اولین مردی که اومد بالا سرش گفت آقا بابامو ندیدی نزدنش که یه روضه خون بغلش گرفته دیگه هر چی داری باید بزاری وسط دستتو بکش به چشمات به گریه هات بیار بالا خدایا به این اشک ها دل این پدر و مادرو به شفای این بچه شاد کن خدایا به نا امیدی زینب سر رقیه به نا امیدی دخترای تو خرابه خدایا آبروی ما رو نبر پناه دختر بچه مریض به روضه حیدر خمسه

قربونت برم آقا سائل اومد تو مدینه در خانه قمر بنی هاشمو زد درو باز کردن کیستی گفت من سائلی هستم همه ساله میام در این خانه صاحب این خانه منو بی نیاز میکنه رفتن به ام البنین گفتن فرمود این گدای عباس منه یه سفره ای تو خونه اش پهن کرد آی اونایی که این سفره رو پهن کردید این ادامه همون سفره است یه سفره ای پهن کرد فرمود هر کس هر چی میتونه به خاطر عباسم تو این سفره بگذاره هر کسی در حد توانش یه چیزی تو سفره گذاشت سفره رو جمع کردن آمدن دم در دادن به اون سائل سائل سفره رو گرفت باز کرد دید پر از درهم و دیناره شروع کرد گریه کردن حضرت فرمودن عطای ما کمه گفت نه خانم از سرمم زیادتره فرمود چرا پس گریه میکنی گفت بی بی جان خانم من گدایی در این خونه بهانه است من همه ساله به بهانه گدایی میومدم در این خونه تا روی ماه صاحب خانه رو ببینم بگید صاحب خونه بیاد روزی منو بده و من برم ناله اهل حرم بلند شد فرمودن آی سائل داغ دل ما رو تازه کردی مگه خبر نداری کربلا دستاشو بریدن مگه خبر نداری اون صورت ماهشو غرق خون کردند امشب بگید بی بی جان ما هم گدای عباس تو هستیم سفره ام البنین علی ملائکه

تو این هیئت تو امام رضا تو شاه عبدالعظیم یه پسر که گم میشه میگن یه پسر با این کاپشن با این شلوار با این فلان گم شده اما وقتی میگن یه دختر با این روسری ... گفت ام کلثوم دخترا گم شدن امانت‌های داداشم حسینم برو هرجوری می‌تونی دخترا رو پیدا کن ام کلثوم نیمه شب رفت و برگشت دید داره گریه می‌کنه گفت خواهر دوتاشونو پیدا کردم اما یکی دیگشون هیچ خبری ازش نیست گفت اون دوتا کجا بودن گفت دو تا دخترای حسن روی بدن عموش دست به او گردن بریده صورت روی اون سینه زخمی جان دادن سومی کجاست یه وقت سکینه بلند شد صدا زد عمه دنبال سومی نگردی یه چادر پاره پاره گفت این چادر حمیده دختر مسلمه زیر دست و پای اسباب ها امانت‌ های حسین گم شدند محمد نوروزی

سربازه یه نگاش کرد اشکاش داره میاد داره می‌لرزه صدا زد تو کی هستی گفت من خواهرشم گفت به حق مادرت برگرد به مادرت زهرا برگرد طرف خیمه ها گفت چرا می‌خوام برم ببینم تو این گودال چه خبره گفت خانم اون منظره‌ای که اینا می‌بینن تو نمی‌تونی تماشا کنی مگه این مردم چی دارن می‌بینن گفت این مردم دارن دست و پا زدن حسینو تماشا میکنن این جون دادن حسینو تماشا میکنن یا اباعبدالله دست‌ و پا زدن حسین محمد نوروزی

بابا من یه مردم از دم اون در هیچ کدوم شمام دشمنم نیستید محبتم دارید اقلاً از اونجا تا اینجا دقایقی طول می‌کشه تا من بیام  اینجا بالای تله زینبیه که رسید همه سواره‌ها بودن بگم چه جوری گذشت از شون از زیر دل اسب‌ها خمیده خمیده اومد هی چادرشو جمع کرد و زمین خورد از زیر دل اسب ها اومد سواره ها دورند تازه رسید به پیاده‌ها یه نیزه به دست اومد جلو کجا میری اینجا میدون جنگه زن کجا میره تا نیزه رو دید گفت برگرد اینجا میدون جنگه من خواهرشم به من بگو تو این گودال چه خبره به من بگو این مردم شمشیر هاشون بالا و پایین می‌برن چرا تکبیر میگن یا اباعبدالله بگو تو این گودال چه خبره محمد نوروزی

دیدی که بین تمامی کسایی که نمی‌شناسیشون یه مرتبه یه صدا آشنا یه مرتبه یه قیافه آشنا که می‌بینی چشماتو باز میکنی بدو بدو ذوق می‌کنی الهی قربونت برم آقا افتاده بود تو گودی قتلگاه یه مرتبه یه صدا آشنا به گوشش رسید تا صدای آشنا بشنید شاه کرد با حسرت سوی خواهر نگاه خوب کردی آمدی دیگر برو تا سری دارم بیا خواهر برو دید زینبش دل برگشتن نداره آروم آروم لباش به هم خورد صدا زد زینب آتش است اینجا نسوزی چون سپند یا برو یا چشمهایت را ببند صدای آشنا محمدحسن فیضی

چقدر قشنگ اسمش عجب گوهری به من دادی خدایا ازت ممنونم تو این دنیا ما رو با امام حسین.. آشنا کردی ازت ممنونم من یقین دارم این آقا ما رو رهامون نمیکنه همه مردم مسخره مونم کنند من ایمان دارم به تو حسین من ایمان دارم تو قیامت ما رو جدا میکنی به شب اول قبرم... نکنم وحشت و ترس چون در آن لحظه حسین است که مهمان من است مهمان شب اول قبر عبدالرضا هلالی

دوتا از دخترای امیرالمومنین تو غارت از دنیا رفتند دق کردن میدونی چرا اینا حرف بد نشنیده بودن عمری فقط تلاوت قرآن شنیده بود اینا یا قرآن شنیدن یا روایت اینا یا امام دورشون بوده یا امام زاده شمایا وارث مدینه اند اهل بیتو توی کوچه میزدند باشه اصلا همه ما خارجی اینا با چه دینی بچه میزنند به کی میگی خارجی کریمی حیدری

دیدی دکتر میری میگن یه چکاپ کنی ببینی چی تو بدن زیاد و کمه اهل بیت به ما نسخه دادن ببینی قلبت سالمه یانه گفتن سنگ محک حسینه دستت رو بزار رو قلبت بگو صلی الله علیک یا اباعبدالله فرمود اگه گریت گرفت زود برو برا مادرت دعا کن دست و پاشو ببوس قلبت سالمه یا نه مجید بنی فاطمه

وقتی حضرت و بغداد آوردن فرماندار بغداد اومد چشمش به امام هادی افتاد یه شخصی به نام یحیی آقا رو آورد خودشم قول داد صحیح و سالم برگردونه حالا هر چی اما اینکه فرماندار اومد ابهت حضرت گرفته بود ارادتی داشت نمی‌دونم گفت یادت باشه یحیی مراقب آقا باش یکی از فرمانده های سپاهش اومد گفت اگه یه تار مویی از سر امام هادی کم بشه زندت نمی‌ذارم آقا غریب بودی از مدینه آوردنت اما یه عده بالا خواهت در اومدن قربون اون آقایی برم... ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت نه سيد الشهدا بر جدال طاقت داشت هوا ز جور مخالف چو قيرگون گرديد عزيز فاطمه از اسب سرنگون گرديد آی نوجوانا برا شما می‌خونم طاقت دارید زمین خوردن باباتونو ببینید حالا ابی عبدالله است همچین که از رو ذوالجناح افتاد بدن تیر داره وقتی رو این خاکا غلت می‌خورد تیر تو بدن می‌شکست آقا غریب بودی مجید بنی فاطمه

حضرت رو آوردن برا بی احترامی به حضرت حضرت یه روز پشت دروازه‌ها نگه داشتن حضرت رو بردن تو خرابه ها تو سرای گداها بی احترامی کنن به حضرت وقتی حضرت به شهادت رسید سامرا به هم ریخت مردم اومدن هزاران نفر در تشییع جنازه حضرت شرکت کردن قیامتی شد بیست دو سال بیشتر نداره امام هادی علیه السلام برای این جوون مردم گریه کردن میگه دیدم امام حسن عسکری پا برهنه دنبال جنازه داره می‌دوه گریبان چاک میزنه هی به سر میزنه هی به سینه میزنه خورده گرفتن از شما بعیده در شان شما نیست تعبیر از منه حضرت فرمود موسی بن عمران ببین چه کرد من چطور گریه نکنم چطور ناله نزنم می‌خوام بگم آقا جان الحمدلله مردم اومدن چه تشییع جنازه‌ای اما زینب نگاه کرد بدن برادر بی غسل و کفن روی زمین افتاده بی احترامی به حضرت مهدی سلحشور

حضرت با اون حال بردن تو مجلس ملعون وقتی رسیدن که ملعون داره شراب می‌خوره به حضرت شراب تعارف کرد مگه غم بالاتر از اینم میشه گفتند شراب و دلت ای ماه کجا رفت از مجلس بغداد سوی شام بلا رفت لب پاره شد و ناله ی زینب به هوا رفت خون از گل روح ز جان اُسرا رفت شد مجلس اغیار همان بزم خرابه وقتی که سر افتاد به دامان ربابه دلت ای ماه کجا رفت مهدی سلحشور

جای ولی الله کجا بزم شراب است یه نیمه شب اومدن ریختن تو خونه امام هادی علیه السلام تصور کن اصلاً امام نه پدره وقتی چهار تا اراذل و اوباش نیمه شب بدون اجازه بی‌ادبانه در خونتو شکوندن از بالای بام ریختن بابا تو بی‌ ادبانه از خونه بردن بیرون چه حالی پیدا میکنی صدها هزار مثل پدران ما فدای یه تار موی امام هادی بی‌ ادبانه ریختن تو خونه امام هادی میگه وقتی اومدیم دیدیم حضرت رو خاکا نشسته هیچ زیر پای حضرت نیست داره قرآن می‌خونه گریه می‌کنه حضرت با اون حال از خونه بیرون کشیدن الحمدلله زن و بچه‌اش نبودن نگاه کنن ریختن تو خونه امام هادی مهدی سلحشور