روضه

بگیر دست مرا خسته‌ام پریشانم زیر دست شما تربیت شدم یک عمر همیشه نان تو بوده به زیر دندانم دلم گرفته برایت غریب جان دادی برای مادرتان باز روضه می‌خوانم عزا عزا جگر فاطمه شرر دارد علی شدن چقدر رنج و دردسر دارد آقا را کشان کشان آوردند وارد مجلس شرابش کردن یا الله نوشتن حرومی ظرفه شرابشو به سمت پسر زهرا تعارف کرد خیلی به هم ریخت امام هادی یا امام هادی مجلس شراب بردنت خودت تنها بودی زن و بچه‌ات خونه بودن من بمیرم برا عمه شما طناب دور دستاشون بسته بودن آوردنشون بزم شراب شرابو به شما تعارف کرد اما مجلس یزید یه تشت جلوش بود سر روی تشت زهرمارشو می‌خورد ته زهرمارشو می‌ریخت رو سر اباعبدالله بازیشو با لگد زد به تخت سر از بالا افتاد یه وقت دیدن رباب دوید سرو گرفت بغل صدا زد چشماتو وا کن ببین ناموس تو کجا بردن حسین مجلس شراب خودت تنها بودی حیدر خمسه

همه دارن از گوشه گوشه جلسه هی سر می کشن ببین اینجا چه خبره وقتی این بچه گم شد تو خرابه تو بین راه وقتی بچه بین راه گم شد گفت زجر و فرستاد رفت دنبالش وقتی آوردنش همه اینجور سر می‌کشیدن ببینن کی جا مونده بود تا دیدنش گفتن این همون دختره است هرکی رسید اونو زده جان مادرت این‌جوری سرش نکش ببین یه دختر بچه است مستاصل افتاده فقط فقط اگه راستکی نشستیم توی روضه اگه راست داریم میگیم اگه این اشکه راستکیه بابا این اشک مرده رو زنده میکنه اگه راست باشه اشک واقعی حیدر خمسه

من نمی‌دونم تو مجلس یزید چه خبر بود که وقتی حسین سرو آوردن تو خرابه این دختر مات و مبهوت شد گفت عمه موهای بابامو پریشون دیده بودم محاسن بابامو پریشون دیده بودم اما دندوناشو نامرتب ندیده بودم اندر سریر ناز، تو خوش آرمیده ای شادی از آنکه رأس حسین را بریده ای من ایستاده بر سر پا و کسی نگفت بنشین که روی خار مغیلان دویده ای دندونای بابام نامرتب نبود بنی فاطمه طاهری

بچه ها یه چی بگم شماها می‌گیریدا خدا رحمت کنه اونایی که به ما این روضه رو یاد دادن میگفت آقا شیخ صدرای اراکیمی‌گفت وقتی یزید این چوب دستی رو بالا می‌آورد دست زن و بچه بالا میومد همچین که این چوب پایین میومد دست زن و بچه پایین میومد اما این چوب به لب و دندون می‌خورد دست بچه‌ها به صورت انقدر زد یه وقت دیدن سر افتاد یه وقت دیدن زن یزید با سر برهنه اومد گفت زن چه میکنی چرا اینطور به آبروی من بازی می‌کنی صدا زد نامرد پوشیه نداشتم دادت در اومد مگه اینا بچه‌های پیغمبر نیستن مگه اینا بچه‌های پیغمبر نیستن مجید بنی فاطمه

نام تو حک شده روی سینه ای گل گلعذار مدینه با نگاهت آقا ساده ام کن گردنم بندو قلاده ام کن ای که در عشق تو من اسیرم بار غربت به دوشم کشیدم در جهان بهتر از تو ندیدم یابن الزهرا بیا عقده واکن مشکل زینبت را دوا کن شانیده رو تبده بی بدل سن هر گوزل دن آقا سن گوزل سن ای امیده دل پر گناهم خسته ام بی کس و بی پناهم ای گل فاطمه کی میایی ای گل فاطمه کی میایی سید جواد ذاکر

تو آینه داری و کلام تو گهر بار در وصف تو ماندند چه گفتار و چه اشعار حقا که زلالی و نجیبی و نسب دار بر شیر ندارد اثری زوزه ی کفتار درعالم از این نکته هزاران اثر افتاد با آل علی هر که در افتاد ور افتاد بیراهه نرفتیم اگر هادی ما اوست ذکر ولی الله همان جلوه ی یا هوست چون شیشه ی عطری که به یک واسطه خوشبوست در چنته ی ما نیست به جز مرحمت دوست العبدُو ما فی یده کان لمولاه ازبرکت خورشید کند جلوه گری ماه تو آینه داری و کلام تو گهر بار مهدی سلحشور 

شبایی که بچه‌هاشو دور بستر جمع می‌کرد می‌گفت من دعا می‌کنم شما آمین بگید بچه‌ها توقع داشتن مادر برا خودش دعا کنه اما می‌دید یکی یکی همسایه‌هایی که در حقش بدی کردن اول دعا میکرد مادر جان خودت این همه محتاجی نحیفی لاغری تو بستر بیماری افتادی خودتون رو اول دعا کنید فرمودن اول همسایه‌ها رو باید دعا کرد از اون روز ما رو دعا کرده که الان سر سفره این خانواده نشستیم چطور باید شکرشو به جا بیاریم دعای مادر مهدی سلحشور

اخبرنی عن اباعبدالله من بگو بدونم از حسین چه خبر داری گفتم این خانم کیه با این جلالیت میگه از حسین چه خبر بشیر مگه نمی‌شناسی مادر اباالفضله تا گفت مادر اباالفضله گفتم خانم جان بذار خبر بچه‌هاتو بهت بدم همه بچه‌های عالم فدای یه تار مو سر گلو بریده به من بگو از حسین چه خبر تا گفت از حسین چه خبر گفتم ام البنین جات خالی بود گودال اول اسب ها از رو بدنش رد شدن گفتن یه کاری کردن خواهرش بدنو نشناخت بدنو زیر و رو کردن...... گفتن مادر ابالفضلی وایسا یه خبر از عباست بدم برگشت گفت وایسا خبر داری عباستو کشتن گفتم فدا سر حسین گفتم پس بذار خبر بهت بدم گفتم خبر داری دستاشو جدا کردند گفتم فدای سر حسین... گفت خبر داری تیر به چشمش زدند بذار یه خبر دیگه هم بدم خبر داری عمود تو سر بچت زدن گفت بشیر هر چی رو گفتی قبول کردم بچه‌ام رشید بوده شجاع بوده فقط به من بگو چه جوری عمودش زدن نمی‌تونم باور کنم گفتم خانم جان چهار هزار نفر اول تیراندازی کردند میرفتی ندیدی غم خواهرم رو لب های علی اصغرم رو از حسین چه خبر مهدی آینه

به جان زهرا هرکه هرچی می‌خواد بگه اگه من بخوام برای این روزای حرم حضرت زینب روضه بخونم دوباره این شعره انگار گل کرده چی میگه این روزا عمه زینب دوباره به حسینش سایه روی سرم چه کنم دوباره عمه جان داره میگه حسین چه کنم بنی امیه برگشته سایه روی سرم چه کنم با آتیشه جیگرم چه کنم یه زن تنها با حرم چه کنم بگو حرم رقیه ات چه کنم دوباره دخترتو دوره کردن دوباره گیر لاابالی ها افتاده دوباره با کفش تو حرمش میان دوباره بهش جسارت می‌کنن عمه فریاد کشید موی منو باز کشید بابا اون که سر برید ازت سر من داد کشید موی منو باز کشید سیدرضا تحویلدار

دیگه کسی نگه ایشالا کربلا ببینمت کربلا ما نریم همه میرن ایشالا به زودی زود دیگه حرم رقیه ببینمت دیگه ما رو راه نمیدن حرم رقیه ما حرم زینب نمی‌تونیم بریم دیگه نمی‌ذارن این بچه چند شبه آروم بخوابه من خیلی دلم گرفته هی میان تو حرمش میگن بنی امیه دوباره برگشت خیلی دخترو دارن اذیت می‌کنن تازه این بچه داشت عادت می کرد راحت بخوابه اما هی قد بلندا دیدی میان تو حرمش میگن این حرم همون رقیه بود که می گفتیم اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری حرم رقیه ببینمت سیدرضا تحویلدار 

هی به زینب میگفت مادر جان خیلی تو شهر پیچیده این حرفا من میگم دروغه چی مادر شنیدم دست زین العابدین و تو بستی دست رقیه رو تو بستی دست ام کلثوم تو بستی دست رباب تو بستی  واویلا واویلا زینب من بیا بگو دروغه اینکه میگن حرمله دستاتو بست زینب من بیا بگو دروغه علی پورکاوه

راه میفتاد تو کوچه پس کوچه های مدینه یکی یکی در خونه بانوان کربلا رو میزد میگفت عباسمو حلال کنید در یه خونه میرسید در نمیزد انقدر می نشست تا صاحبخونه خودش میمود درو باز میکرد بانو چرا اینجا نشستی بی بی رباب بچم میخواست میخواست آب بیاره نذاشتن شرمنده نگاه غریب رباب شد روضه عباسمو حلال کنید حسن خلج

چند وقت پیش تو خیابون یهویی زنی خورد زمین یهو زدم تو صورتم گفت چرا خودتو اینجوری می‌کنی دست خودم نیست تا خورد زمین یهو زدم تو صورتم اصلا یهو خودم باختم یهو بغض تمام وجودمو گرفت چی شد حالا خورد زمین دیگه گفتم نه نمی دونی جوری لگد خوردی که نمی تونی بلند شی از جات جای غلافه رو بازوهات مادر زمین خوردن زن عبدالرضا هلالی

بمونه زمین همه مون چوب میخوریم حروم‌ زاده اومده دم حرم میگه دیدی دوباره اسیرت کردیم... واویلا واویلا شراب میخوره روبروی چشمای رباب میخوره کنیز یعنی چی بابا... که مارو می‌زدن صدا محله یهودیا سلام خانوم ایّتها الصدیقة الشهیده دوباره اسیرت کردیم  علی پورکاوه

سر بریدن تمام احساس تو تبر زدن شاخه‌های یاس تو اگه می‌خوای چهار تا قبر بسازی کوچیک درست کن قبر عباستو از اون یل و پهلوون یه قبر انقدری مونده بود فقط اول رباب فکر کرد قبر علی اصغرشه اومد علقمه راهشو بند آوردن چی به روز قد بلند آوردن گریم از اینه که توی شهر شام سرش رو با بگو بخند آوردن بگو تنش رو چاک چاک نکردن با پیرهنش خنجرو پاک نکردن الهی به خاک سیاه بشینن میگن سه روز بچه‌مو خاک نکردن سر بریدن تمام احساس تو علی پورکاوه

آخ مهمونم داریم شهید آوردن اینا عباس رفتن کوچیک برگشتن عباس‌ها را مادران آماده کردن جبهه فرستادند آن ام البنین‌ها خیلی از اینا رفتن معبر وا کردن که من و تو راحت بریم کربلا بیام ها الان شهید گمنام یه چی بگم یکی از شهدای گمنام که قبرشم حالا می گفت اومد به خواب مادرش گفتش که مادر من فلان جام بیا اینجا قبر من اینجاست مادره یه بار خواب دید دوبار خواب دید سه بار خواب دید دفعه چهارم پسرش گفت پس چرا نمیای دستور گرفتم من چهار بار خواب پسرم را دیدم میگه بیا اینجا رفتم نبش قبر دستور گرفتم و دی ان ای آزمایش انجام دادن دیدن پسرشه بعد می گفت بعد چند وقت دوباره پسرم اومد به خوابم گفت مادر من خیلی خوشحالم تو منو پیدا کردی میای سر خاکم ولی از یه فیض محروم شدم گفت تو خواب بهش گفتم چی پسرم گفت آخه شبهای جمعه مادر حسین همه ما را جمع میکنه می گفت اونایی که مادر ندارن خودم براشون مادری می‌کنم کجایید ای شهیدان خدایی روضه شهید گمنام علی پورکاوه

پناه و زدند گفت یه تنه وایمیستم دسته جمعی زن پا به ماه و زدند من خودم قربونت میرم علی من خودم یه تنه برات وایمیستم سرتو بالا بگیر من زهراتم بمیرم انقدر غریب شدی علی اون شبی که غسلش میداد یوقت دیدن زد زیر گریه امیرالمومنین نعره میزنه گفت این چه حالیه ازت میبینم... گفت دستم به بازوی... ورم کرده زهرام رسید بازوی زهرا مثل دمل ورم کرده گفت به من نگفت زهرام بمیرم برا غربتت بمیرم برا غربتت عبدالرضا هلالی

خانم سه ساله خیلی از رفیقام حسرت حرمت به دلشون موند اینا قول و قرار گذاشته بودند یه روز برات عروسک میارن با عروسک بیایم حرمت این شعرو همه با هم بخونیم اومدم زیارتت با گریه با زاری تو هنوزم وسط بازاری خیلی روضه نگفته داری حسرت حرم حضرت رقیه علی پورکاوه

مگه اجازه میدن به کسی به همین راحتی بگه یا ام البنین یه وقت بخل نکنیا هی بگو یا ام البنین بگذریم از اینکه بعد از کربلا تا بهش می‌گفتن ام البنین می‌زد زیر گریه می‌گفت دیگر به من ام البنین نگویید زیرا که من دیگر پسر ندارم دیگر به من ام‌ البنین نگویید امیر حسینی

دیدی این مادرای شهدا میگه که من تا دیدم من زودتر از همه فهمیدم بچه‌ام شهید شده وقتی که تیر خورد به قلبش قلب منم تیر کشید دیدید ای جوان مرده کمی هم از جوان خود بخوان می‌رسد هی وا حسینت پشت هم ام البنین در مدینه بودی اما این سه شعبه زد تو را چشم خون مشک تهی دست قلم ام البنین تیر به دل مادر امیر حسینی

ما دو تا خادم امروز مهمونمون هستن یکی حاج آقای ملائکه عزیزان خادمی که از حرم امام رضا اومدن یکی هم حضرت آقای میری که سی چهل ساله کلید دار حرم حضرت رقیه است ما چند ساله میاییم شما رو نمی‌بینیم این جا هر وقت میگفتیم حاج قاسم میگفت خودش برنامه داره حرم رقیه حضرت آقای میری رقیه ما رو به کی سپردی لحظه آخر رفتی کنار ضریح بگی نترسیا ما برمیگردیما رقیه ما را به کی سپردی سیدرضا تحویلدار

نور باشد سایه‌ای در پای دیوار شما کور بینا می‌شود با یاد دیدار شما با کلاف جان به بازار محبت بسته صف صد هزاران یوسف مصری خریدار شما از چه بنشستید با ما خاکیان تیره روز‌ ای چراغ عرشیان، خورشید رخسار شما ای صفای قلب زارم هرچه دارم از تو دارم تا قیامت‌ای رضا جان سر ز خاکت بر ندارم منم خاک درت، غلام و نوکرت مران از در مرا، به زهرا مادرت رضا جانم رضا ... رضا جانم رضا رضا جانم رضا ... رضا جانم رضا دانلود نور باشد سایه ای در پای دیوار شما حاج علی ملائکه

یه روز بچه‌های حضرت زهرا مهمون سر سفره نشسته بودند میدونید اسم ام البنین فاطمه بود هی میگفت فاطمه فاطمه فاطمه اومد جلو گفت آقا جان یه خواهش ازت دارم هیچ خواهشی از شما نداشتم اما تنها خواهشم همینه دیگه مقابل بچه‌های فاطمه منو به اسم صدا نزن تا منو فاطمه خطاب میکنی میبینم رنگ از چهره ی حسن می پره تا به من میگی فاطمه می‌بینم حسین دست و پای خودشو گم می‌کنه لذا لقب ام البنینو داد مادر پسرها ادب ام‌ البنین محمد اخباری محمد اخباری

از محبت این مادر از معرفت این مادر وقتی به خونه امیرالمومنین می‌خواست بیاد بدرقه کردن ام البنینو اومد مقابل در خونه فاطمه ایستاد یه نگاه به اون در خونه کرد کدوم در خونه همه این روضه‌ها یادش افتاد سادات منو ببخشند همین جا بود سیلی تو صورت زهرا زدن گفت وارد خونه علی نمیشم چرا تازه عروس صله می‌خواد قربونی می‌خواد چی می‌خواد ام البنین گفت به دخترم زینب بگید بیاد دیگه حضرت زینب یه زن کامله شده زینب اومد ادب ام البنین خودشو رو قدم های زینبم انداخت میشه حسنم را خبر کنی بیاد حسین و ام کلثوم بچه‌ها بیان اومدن بچه‌های فاطمه نیومدم جای مادرتون زهرا باشم ببخشید منو وارد خونه شما من کنیز شما بچه‌هام من خادمه شما بچه هام من کنیز بچه های فاطمه ام محمد اخباری

هی ام البنین این‌ور کاروانو نگاه می‌کنه یه وقت زینب گفت مادر دنبال کسی می‌گردی گفت نمی‌بینمش مگه نمیگید مرداتونو کشتن با سر تکون داد آره گفت پس این شیرین زبون من کجاست برید بیارید می‌خوام موهاشو شونه بزنم رقیه منو بیارید زینب شیون زد رباب شیون زد سکینه شیون زد عمه گریون تو توی دستمه دندون تو زجرو هم ببخشم جون تو نمیگذرم من از خون تو سر تو رو برید شبیه وحشیا همش میگم بابا جونم شمرو نبخشیا شیرین زبون من کجاست علی پورکاوه