روضه

آقایون یه جوری گریه می‌کرد این مادر کنار این قبرهایی که درست کرده بود که میگن مروان که دشمن درجه یک امیرالمومنین در قساوت قلب بی‌نظیر بود داشت عبور می‌کرد با اصحابش وقتی صدای ناله این خانم شنید از درون قبرستان بقیع اصلاً از مرکب پیاده شد رفت یه گوشه وایستاد انقدر گریه کرد که میگن دستمالشم درآورده بود صورت گریه می‌کرد اشکاشو پاک می کرد گفت این خانومه کیه انقدر جانسوز گریه می کنه گفتن نمی‌شناسیش گفت نه نمی‌شناسم گفتن بابا این ام البنینه مادر عباس گفت اگه میگید این مادر عباسه پس چرا همش میگه حسین تا اون لحظه آخر سر پسرت تو دامن حسین بود سر جونو به دامن گرفت عباسو به دامن گرفت علی اکبرشو به دامن گرفت سر همه رو به دامن گرفت اما ام البنین یه ساعتی شد امام حسین دیگه هیچ کدوم از اصحابش انصارش باقی نمونده بود ام البنین جات خالی بود اونجا می‌فرماید وضع خدّه علي الرمل و التراب نبودی ببینی حسین چه جوری صورتشو گذاشته بود رو خاک گرم کربلا در حالتی که خواهرش از بالای بلندی داشت نگاه میکرد ببینه والشمر جالس علی صدره گریه‌ های ام‌ البنین حاج علی قربانی

دیگر مدینه خنده به لب‌های او ندید او هم شبیه زینب کبری قدش خمید دق کرد تا به او این خبر سخت می رسید آن بی حیای پست وسط مجلس یزید با دست اشاره کرد... حسین.... دیگر مدینه خنده به لب‌های او ندید حسن خلج

پرچم سیاه گرفته فریاد میزنه مردم من از کربلا خبر آوردم هرکس یه حرفی زدن گفت کنار قبر پیغمبر همه جمع شدن یه وقت دیدن کوچه دادن یه بی‌بی مجلله داره میاد آرام گفتن بشیر این مادر چهار شهیده مبادا یهو خبر بدین وارد شد بشیر از کربلا اومدی بله چه خبر داری شروع کرد حاشیه رفتن صدا زدن بشیرحرفتو بزن از حسینم چه خبر داری صدا زد بی‌بی جان انقدر بدون بچه‌هاتو کشتن آه صدا زد فدای حسینم بشیر من از بهر حسین در اضطرابم تو از عباس می‌گویی جوابم صدا زد بی بی جان خودم دیدم حسین را سر بریدن تن پاکش به خاک و خون کشیدن صدا زد واویلتا واویلتا دوان دوان بیرون آمد بیرون  دیدن دیدن چادراییه هی میگرده کجاست دخترم زینب اومد کنار چادر بی‌بی نگاه کرد نشناخت خواست برگرده یه وقت صدا زد مادر کجا میری من زینبم بغلش گرفت عزیزم چرا انقدر شکسته شدی صدا زد مادر تو یه روز چند داغ دیدم دنبال سر حسینم چهل منزل رفتم خبری از کربلا اکبر مولایی

ام البنین و ما ادراک ما ام البنین مگه میشه شناخت این بانو رو آماده کرده بود سپرهای خویش را تعلیم داده بود پسرهای خویش را که چه کنم تا پاسداره خیمه آل عبا شوند با راه و رسم عشق و جنون آشنا شوند هم داستان درسته که بهش میگن قمر بنی هاشم اما هم داستان ماه‌ترین ماه‌ها شوند مردان پاک باخته کربلا شوند ام البنین که چار یل بی قرینه داشت تنها مدال عشق علی را به سینه داشت چهار یل بی‌قرینه حسن خلج

دق کرد بعد از آنکه به او این خبر رسید بودند دیو و دد همه سیراب می مکید خاتم بجای آب لب انور حسین بودند دیو و دد حسن خلج

وارد منزل شد دید قنداقه عباسو بغل گرفته دور سر حسین می‌گردانه دور سر حسن می‌چرخانه بعدم می‌بره دور سر زینب ام کلثوم فاطمه این چه کاریه سرشو انداخت پایین عرض کرد آقا جان مولای من علی جان اولا دیگه به من فاطمه نگو فاطمه این خونه یه دونه بود اونم مادر حسن و حسین من فقط. کنیز این خانواده هستم آقا می‌خوام از همین روزای اول به پسرم یاد بدم این خونه نیومدی آقازاده باشی اومدی فقط غلامی کنی من کنیزم توام غلامی یادت نره به من فاطمه نگو حسن خلج 

جز با زلال نور الهی نسب نداشت ذکری به غیر نام علی روی لب نداشت دردی به غیر غربت شاه عرب نداشت هرگز کسی شبیه به این زن ادب نداشت آماده کرده بود سپرهای خویش را تعلیم داده بود پسرهای خویش را وارد منزل شد دید قنداقه عباسو بغل گرفته دور سر حسین می‌گردانه دور سر حسن می‌چرخانه بعدم می‌بره دور سر زینب و ام کلثوم فاطمه این چه کاریه سرشو انداخت پایین عرض کرد آقا جان مولای من علی جان اولا دیگه به من فاطمه نگو فاطمه این خونه یه دونه بود اونم مادر حسن و حسین من فقط کنیز این خانواده هستم آقا می‌خوام از همین روزای اول به پسرم یاد بدم تو این خونه نیومدی آقازاده باشی اومدی فقط غلامی کنی من کنیزم توام غلامی یادت نره ام البنین و ما ادراک ما ام البنین مگه میشه شناخت این بانو رو آماده کرده بود سپرهای خویش را تعلیم داده بود پسرهای خویش را تا پاسداره خیمه آل عبا شوند با راه و رسم عشق و جنون آشنا شوند هم داستان درسته که بهش میگن قمر بنی هاشم اما هم داستان ماه‌ترین ماه‌ها شوند مردان پاک باخته کربلا شوند ام البنین که چهار یل بی قرینه داشت تنها مدال عشق علی را به سینه داشت هرچند او دگر پسر خویش را ندید هرگز غم این نبود که عباس شد شهید دق کرد بعد از آنکه به او این خبر رسید بودند دیو و دد همه سیراب و می مکید خاتم بجای آب لب انور حسین دق کرد تا بعد از آنکه به من میبینی من امشب من باید میومدم وسط چون خانوم ام البنین تو خونه نمی‌شست میومد قبرستان بقیع دق کرد بعد از آنکه به او این خبر رسید بودند دیو و دد همه سیراب و می مکید خاتم بجای آب لب انور حسین هرچی نگاه می‌کنم میبینم زبده‌های هیئتیا امشب اینجا جمعند مطمئنم از خونه که راه افتادی تو دلت گفتی امشب شبشه این خانم همه کاره عالمه امشب برم با ابوالفضل ببندم کارش دگر نشستن در آفتاب شد آتشفشان غصه و کوه مذاب شد با این مصرع تو گریه نکنی هم برام مهم نیست می‌دونم خود خانم با این مصرع گریه می‌کنه شرمنده نگاه غریب رباب امشب داریم محرمی گریه می‌کنی شب تاسوعایی شده راه می‌افتاد تو کوچه پس کوچه‌های مدینه روضه حضرت ام البنین حسن خلج

دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد چشم حرامی با حرم روبرو شد بیا برگرد خیمه ای کس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم آب به خیمه نرسید فدای سرت حسین قامتش خمید فدای سرت از تو خبر دارم با دستای خونی زهرا وساطت کرد تو میدون بمونی تو که پیرم کردی ای پناه من زمین گیرم کردی ای سپاه من پیر شده برادرت فدای سرت خونه چشم خواهرت فدای سرت علی العباس واویلا حسین تنهاست واویلا حرم گریه کن نداره کریمی عرب خالقی

من شب آخرم هست حالم اصلا خوب نیست حالم بده نمیدونم کی الان تو حرم زینبه حالم بده نمیدونم کی الان تو حرم رقیه است چقدر این بچه ها جون دادن اون روز که بچه ها احساس خطر کردن یه پرچم اون بالا زدن گفتن کلنا عباسک یا زینب بی بی جان نکنه دوباره اسیر بشی خانومم کی الان تو حرم حضرت زینبه محمد نوروزی

زینب و یه مشت حرامی زینب و مردای شامی زینب و دستای بسته زینب و یه دشت جنازه زینب و نعل های تازه زینب و یه گوش پاره زینب و یاس و شراره زینب و خار مغیلان زینب و اشک یتیمان زینب و راس شهیدان زینب و قاری قران زینب و پای پیاده زینب و کنج خرابه زینب و دل شکستش زینب و دست های بستش زینب و سر شکستش زینب و پاهای خستش زینب و یه مشت حرامی زینب و سنگ های شامی زینب و اشک و شکوفه زینب و زندان کوفه زینب و یه عده دشمن زینب و کبودی تن زینب و یه راس خونی زینب و تنور خولی زینب و عطر گل یاس زینب و چشمای عباس زینب و درد یه لاله زینب و داغ سه ساله زینب و یه مشت حرامی عبدالرضا هلالی

حقّ داره بیوفته، از این درد سنگین از رو در گذشتند چهل نامرد سنگین افتاد و پا می‌کوبیدند رو در یه بند بی اجازه با بگو بخند از زیر دری که سوخته بود فضّه بیا گشته بود بلند لگد دومی که بد می‌خورد چهل نفر خسته‌ می شدند از زدنش نفش رفت تا لگد کوبید فضه او را دوباره احیا کرد مصیبت اینه دومی داد زد سر زهرا یک نفر هم نگفت بی جا کرد قنفذ پست پشت هم  می‌زد حیدر این صحنه را تماشا میکرد حق داره بیوفته علی کرمی

اصبغ ابن نباته میگه بعد از شهادت زنم بلندم کرد گفت بلند شو اصبغ امشب اینا گریشون فرق داره بلند شد گفتم خب بابا اینا مادر جوون از دست دادن گفت نه چند روزه میبینم گریه میکنه امشب گریشون فرق داره برو ببین چه خبره گفتم من روم نمیشه گفت برو اگه نمیری من برم گفتم باشه من میرم رفتم در زدم یه صدایی اومد گفت کیه گفتم اصبغم گفت بیا تو گفتم آقا گفت خونه ای که فاطمه نداره در زدن نمیخواد اون موقع ای که باید در میزدند با لگد در زدن روضه لگد علی پورکاوه

آرزوهای ربابو ببین رباب پیراهنی که تازه خریدی نشان نده گهواره نیست دست خودت را تکان نده بزار اون مصرعی که خیلی باهاش گریه کردی رو هم بخونم بس کن رباب حرمله بیدار میشود آرزوهایی که داشتم بعد تو نقش بر آب شد کوه رویاهای من از بعد رفتنت خراب شد جای شکرش باقیه همین که از غمت میسوزم زیر سایتم چقدر خوبه کنارمی هنوزم دیگه دنیا بدون تو به من نمیسازه هنوز میبینمت چشمات بازه برا تو میخونم لالایی آرزوهایی که داشتم نقش بر آب شد امیر طلاجوران فیضی

خانم ما هممون ترسمون اینه که تو به قاتلت رحم کنی حسینتم به قاتلش رحم بکنه می‌گفت محاسنشو ملای دربندی کنار ضریح سیدالشهدا می‌کند و گریه می‌کرد می‌گفت آه خواهش می‌کنم من نوکرتم درست نیست برا سرورم برا اربابم مسیر تعیین تکلیف کنم اما جیگرم سوخته آقا دست قاتلتو نگیری دست شمر را نگیری یه عمری آتیش به جونه شیعه هات انداخته ما هم همینو میگیم خانوم جان دست قاتلتو نگیری چرا بی‌ادبی می‌کنیم ما نوکریم رعیتیم برا شما داریم اینطوری تعیین تکلیف نیست جیگرمون سوخته چرا ظلم و جور و ستم بی عددش یادت هست به خاطر این میگیم جای دست و ضربات لگدش یادم هست جای دست و ضربات لگدش یادم هست محمد حسن فیضی 

زهرای مرضیه رو دستای امیرالمومنین یه نگاه طرف قبر پیغمبر کرد صدا زد قَلَّ يَا رَسُولَ اَللَّهِ عَنْ صَفِيَّتِكَ صَبْرِي وَ عَفَا عَنْ سَيِّدَةِ نِسَاءِ اَلْعَالَمِينَ تَجَلُّدِي انا لله و انا الیه راجعون من اینجوری برش نگردوندم خانوم خانوم باشه بره خونه بخت پدر و مادر همیشه نگران فرزندن تا میاد خونه میگه دخترم احوالت خوبه با شوهرت روزگارتون خوب می‌گذره سخت که نمی‌گذره هر چقدرم مشکل داشته باشه خانوم خانوم باشه یه جمله است الحمدلله خیلی خوبه من دارم میگما صدا بزنه یا رسول الله فاطمه که بهت نمیگه چیا گذشت تو این خونه فاطمه رو محفوفه به سوال کن به قول خودمون سوال پیچش کن بهت بگه چی شد تا در این خانه گُلِ خنده‌ی زهرایم بود‎ ‎من ملَک بودم و فردوس برین جایم بود سیلی آن روز به رویت چه غریبانه زدند‎ ‎آتش آن بود که بر خرمن پروانه زدند فاطمه در وسط شعله تقلا می‌کرد‎ جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد‎ تا در این خانه گُلِ خنده‌ی زهرایم بود مهدی رسولی

ما ترکا ما آذریا رسمون اینه وقتی یه خانوم جوون از دنیا بره برا مراعات حال محرمش برادراش میان میگن تو اذیت میشی خواهر و تو قبر بذاری بده خواهرمونو خودمون وارد قبرش می‌کنیم برادر که نداشت حسنینم که نمی‌تونن کمک حال بابا باشن هی می‌گفت خودم برم تو قبر کی تورو به من تحویل بده من سرازیرت کنم کی تو قبر تورو تحویلت بگیره دستانی شبیه دستان پیغمبر علی جان بده امانتیمو منم یه آقا می‌شناسم کربلا وسط لشکر یه شیرخواره رو دستاش ابی عبدالله چپ و راست میدونو نگاه می‌کنه کاش علمدار بود بچه رو ازش می‌گرفت وداعِ تنها مهدی رسولی

کسی اگر سیلی بخوره نمیگن کتک خورده فرق سیلی و کتک اینه میگن فلانی یه سیلی بسش بود حساب کار اومد دستش اما میگن فلانی رو یه کتک مفصل زد یعنی ادامه داره دیگه تو کتک زد سیلی استفاده نمیکنن کتکو به مشت و لگد می‌گین میانه کوچه تو را پیش من کتک می‌زد کسی نگفت نزن فاطمه عزادار است فرق سیلی و کتک علی آینه چی

بخوام فراموشش کنم نمی‌تونم چیو میخوای فراموش کنی مادرمو زدن سایه رو سرمو زدن بی‌وضو آیه آیه‌ های سوره کوثرمو زدن بی‌گناه کشته شد بی‌گناه مادرم مادرم کشته شد پا به ماه مادرم مادرم مادرم مادرم... بی‌گناه کشته شد مادرم علی آینه چی

ریختن تو خونه ام با داد و بیداد این اولین باره دیدم فاطمه افتاد اون نانجیب بی شرف پست سر زن و بچه من میزنه فریاد اومد زد چه جور بگم چقدر زد فاطمه افتاد امین شادکام

بابا مریض میشه مادر غصه می‌خوره خواهر مریض میشه مادر غصه می‌خوره اما تو خونه مادر که دست به دیوار می‌گیره همه خونه مریض می‌شه دنیا می‌خوای نباشه اگه مادرت دیگه نتونه حرف بزنه خدا نکنه مادرت دست به دیوار بگیره همه عالم رو سرت خراب می‌شه تو عالم همه چی پیدا میشه اما مادر که بره دیگه پیدا نمیشه رفیق من راست میگم قدیمیا می‌دونن بزرگترا حرف منو تایید می‌کنن هرچی نگاه می‌کنم همه جلسه جوون تو مادر داری دورش بگردی امیدوارم به این زودی‌های زود دنبال تابوت مادرت نروی مادر داری خیلی نوکری شو کن تو این عالم همه چی پیدا میشه رفیق اما مادر پیدا نمی‌ شه اما مادر پیدا نمی‌ شه سیدرضا تحویلدار

دیگه مادر ما نتونست بلند شه می‌خوام یه بیت بخونم همه باید داد بزنن یه موقع هست من میگم یه موقع است علی میگه یه موقع از خود دشمن میگه تو نامه نوشته فلانی دلم داشت برا زهرا می‌سوخت یه جوری لگد می‌زدم من که مسمار تنش رو به هم دوخت نه یکی نه دوتا نه ده تا چهل تایی زهرا رو کشتن تا روش درب نیم سوخته افتاد همه روی در پا گذاشتن گفت معاویه وقتی در شعله‌ور شد صدا زهرا رو می‌شنیدم تا گفت من دختر پیغمبرم دلم به رحم اومد اما یاد بغض علی افتادم کسی منو نگاه نکنه تو کوچه خیلیا نگاه می‌کردن ناموس علی زیر دست و پا چه کردن یاد بغض علی افتادم خاک تو دهنم چنان لگد به در زدم دیگه مادر ما نتونست بلند شه سیدرضا تحویلدار

این داداشای گلم که هنوز تشکیل خانواده ندادند شاید براشون جا نیافته توی خونه شاید گریه مادر تو دیده باشی گریه برادرتو دیده باشی گریه خواهرتو دیده باشی درسته اما کم پیش میاد گریه باباتو دیده باشی آخه خیلی سخته مرد جلو زن و بچش گریه کنه الهی بمیرم ریسمان به گردنش انداخته بودند مولا سر به دیوار گذاشت گفت منو ببخش این غم کجا برم که تو را مردها زدند شرمنده ام که خانه امنی نداشته ام گریه‌های پدر سعید قانع

امام صادق می‌فرماید روضه مادر ما رو بلند بلند گریه کنید رفقا بارها شده با موتور با ماشین از یه جایی رد میشی یه حجله می‌بینی برا جوون گذاشتن اصلا نمیشناسیش ناخودآگاه تو دهنت میاد آخی جوون بود یه نفر برات تسلیت نیومد که هیچ یه نفرم نگفت آخی جوون بود روضه مادر ما رو بلند بلند گریه کنید حسین ستوده

من اینجور روضه نمیخونم عمامه برداشته سید دیگه وقتی سادات عمامه برمی‌دارن یعنی کم روضه مادر ما نزار خانه‌ام غرق هیاهوست خدا رحم کند ما اگر عمامه برمی‌داریم به حرمت مادرمون دور تا دور مون نگاه به ما می‌کنن احترام میکنن ولی تو عرب یکی رو خوار کنن اول سرشو برهنه میکنن دو جا زدن عمامه انداختن یکی تو کوچه از سر علی عمامه انداختن یکی هم شمر ملعون وقتی تو گودی اومد اول عمامه انداخت آه... عمامه افتاده حیدر خمسه

آقا گفت تحیر نفهمید خدا نکنه هیچ مردی هیچ زنی اینو درک بکنه تحیر اینجا به تحیر رسیده بود امیرالمومنین به این حالت رسید بود قیاس نیست نگید قیاس می خوام متوجه شوید نگاه می‌کرد هی خب میخواد بشوره دیگه گفت فاطمه با چه دستی زده مادرتو اگه رفتی خونه برو یه نگاش بکن بعد این حرف منو مجدد با چه دستی زده هی صورتو نگاه با چه دستی زده که جای کبودی از گوش یک سره تا به لب توست خدا رحم کند تحیر امیرالمومنین حیدر خمسه