سینه زنی

اولین باری که گریه کردمو یادته تو بغل مادر، روضه علی اصغر اولین باری که سینه زدمو یادته رو شونه‌ی بابا، غروب عاشورا دیگه آقا همین بچه خودش مردی شده حالا بزار تا که نفس داره بخونه یا حسین مولا اولین باری که گریه کردمو یادت علی پور کاوه

ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین امضای تو بود رفتم اربعین برگشتم دوباره همسایه سلام اشکای منو ببین همسایه هم‌سفرِ مشایه تو بهترین روزای زندگیمو ساختی صدام زدی انگار به اسم می‌شناختی خلاصه ممنون آقا دو ماه سینه می‌زدیم با چشم گریون آقا خلاصه ممنون آقا دیدی ثمر داد اشکای مادرامون آقا خلاصه ممنون آقا سلطان امام رضا جان ممنونم رومو نمی‌ندازی زمین محمدرضا نوشه ور

عشقت تو وجود من زد ریشه امام رضا هرکی جایی راحته، من پیشِ امام رضا جز تو مَحرَمِ دلم کی میشه امام رضا واسم فقط تو می‌مونی حال دلم رو می‌دونی میگن به تو آقایِ درد و دلایِ پنهونی ای پناه من، امید راه من تکیه دادم به ضریحت، تکیه‌گاه من اینجا به گفتن اصلاً نیازی نیست حالمو می‌فهمی تو از نگاه من امام رضا جانم هر لحظه یاد تو می‌افتم امام رضا مهدی رعنایی

دو تا ابالحسن دو تا سلطان یکی عراقه و یکی ایران یکی شاه نجف یکی شاه خراسان آغاز ولایت از ابالحسن علی تکمیل ولایت با ابالحسن رضا در ذکر دمت بگو دائما علی در بازدمت بگو دائما رضا شد شاه عجم شهزاده ی توس شد شاه عرب سلطانِ نجف والله نبود بالله نبود تالله نبود در سفره ی ما جز نمک مشهد و جز نان نجف دو گنبد طلا دو تا ایوان دو تا عمارت ملک دربان ایوان نجف ایوان خراسان معیار حلالزاده ها حب علی معیار حلال لقمه ها حب رضا در قصه ی عشق ابتدا حب علی در قصه ی عشق انتها حب رضا هرکس نفسی دیوانه شده در مسلخ عشق پروانه شده والله قسم بالله قسم تالله قسم دو تا ابالحسن دو تا سلطان یکی عراقه و یکی ایران دو تا اباالحسن دو تا سلطان امیر کرمانشاهی

شیرینیِ لبخند تو رو قند نداره دل بالاتر از اسم تو سوگند نداره از وقتی شنیدم تو گلوبند نداری دختر منم دیگه گلوبند نداره من برا زخم تنت می‌میرم واسه بابا و عموجون حَسنت می‌میرم برا عطر یاس بوت می‌میرم برا داداش علی‌اکبر و عموت می‌میرم زندگی زینب و حسینو شیرین کردی سفره‌ی امام حسینیا رو رنگین کردی وقتی که پاتو گذاشتی تو دل سوریه شهر شامو واسه ما دارِ مجانین کردی شیرینی لبخند تو رو قند نداره علی اصغر احمدی

طبیب دوّار عالم به تو بدهکاره عالم بعد تو و رفتن تو گریه شده کار عالم بعد تو دیگه هر دلی شکسته میشه حرمت زهرا و علی شکسته میشه دیگه تو این خونه خوشی نمی‌مونه پهلوی زهرا رو غریبه می‌شکونه می‌بینی دنیا رو تنها نذار ما رو بشکنه دستی که میزنه زهرا رو فی امان الله یا رسول‌الله بعد تو دنیا می‌سوزه عرش معلا می‌سوزه جلو چشای مجتبی چادر زهرا می‌سوزه مدینه از برگ گلت گلاب می‌گیره که فاطمه تو خونش هم حجاب می‌گیره مدینه نامرده فاطمه پر درده چیکار کنه با اون دست ورم کرده علی عزادارِ، خون رو مسماره تو کوچه میفته یه تیکه گوشواره فی امان الله یا رسول الله طبیب دوّار عالم حسن عطایی

وﻗﺘﻰ ﻣﻴﺸﻰ ﺧﻴﺮه ﺧﺐ زﺑﻮن ﻣﻴﮕﻴﺮه دﺷﻤﻦ ﻣﻴﮕﻪ اﻟﺪﺧﻴﻞ اﺑﻮﻓﺎﺿﻞ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺑﺎﺷﻢ و در اﻳﻦ ﻣﻴﺎن ﻗﺪ ﻋﻠﻢ ﻛﻨﻢ ای ﭘﻬﻠﻮان از ﺗﺮسشان ﻣﻦ رزم ﺧﻮﻳﺶ ﻓﺮاﻣﻮش ﻛﺮده ام اﺻﻠﺎ که من ﻏﻠﻄ ﻛﺮدم ﻛﻪ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻳﺰﻳﺪ را را ﮔﻮش ﻛﺮده ام ﺣﺎﻟﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ آﻗﺎ اﻣﺎن ﺑﺪه ﻣﻦ ﻣﺮده ام ﺑﻪ ﻣﺮده ی ﺑﻰ ﭼﺎره ﺟﺎن ﺑﺪه ﻫﺎی اﻟﻔﺮار ﻗﺎﺗﻞ ﻛﻔﺎر ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻏﻮﻏﺎی ﺧﻴﺒﺮ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻜﺮار ﻣﻴﺮﺳﺪ دارد ﻫﻤﺎن روز اسفبار ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺳﺮدار ﻣﻰ رﺳﺪ دل دار ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﻋﻠﻢ ﺑه دوش ﻋﻠﻤﺪار ﻣﻴﺮﺳﺪ وقتی میشی خیره حسین طاهری

تاجر ورشکسته در زندان حکم اعدام خورده های جوان سرطانی خسته تر از سرطان تازه سرباز بی کس نگران کودک قهر کرده با دگران همه گفتند یا امام رضا همه گفتند یا امام رضا امین قدیم

کم رنگ میشم زیر خاک واسه کربلا دلتنگ میشم بی تاب میشم یه روز عکسی میشم رو طاقچه ای قاب میشم اگه همه منو از یادم بردن آقا نبر از یادم اگه تو حرمت دسته آوردم آقا نبر از یادم اگه صدای من از خاطر ها رفت آقا نبر از یادم گریه های من از خاطر ها رفت آقا نبر از یادم شیدام کن بیا فکری به حال این دل تنهام کن توی شلوغی محشر خودت پیدام کن

من عالمی دارم با غم بی‌بی سه‌ساله سر میدم به پای قدم بی‌بی سه‌ساله سوم مُحرم حرمش چه حالی داره آرزومه باشم حرم بی‌بی سه‌ساله تپش قلبم یا رقیه خاتونه این خودش یه قانونه هر کسی که می‌شناسه من رو اینو می‌دونه من یه دیوونم پشت در این خونه که اسیر و مجنونه مزد این گداییمون رزق کربلامونه شَه دختر ثارالله، دردانه‌ی آل‌الله ای لیلی لیلا یا رقیه شهبانو من پای همین پرچم یک کربُبلا می‌خوام رزقم رو بزن امضا رقیه شه بانو کلیپ نسل حسینی رقیه شه بانو

شکراً اباعبدالله دوباره جاری، شد اشک چشمام وقت وداع اومده با، دو ماهه اشکام الحمدلله، بودم عزادار پیرهن سیاه شال عزا، خدانگهدار ناله و آهم دادی، تو روضه راهم دادی خودت پناهم دادی، شکراً اباعبدالله ماه غم تو، اگه گذشته ولی هنوز لطفت اقا، یادم نرفته اجازه دادی، زدم به سینه ام دیدم که بین زایرای اربعینم بدم خودم میدونم، به لطف تو مدیونم خیلی ازت ممنونم، شکراً اباعبدالله شکراً اباعبدالله محمد فصولی

چهل روزه که رو دلم مونده داغِ عجیب عصر عاشورا از نفس افتادم از اون وقت که رو نیزه دید سر تو رو زهرا تو رفتی جون من به لب اومد می بینی از غمت پریشونم با چشم زار و قلب بی تابم روضه ی قتلگاهو میخونم مثه مادر خمیدم من خدا میدونه که چی کشیدم من حسینم وای حسینم وای تنم داره می‌سوزم از زخمی که دشمنت گذاشت رو سینت چشامو تا رو هم میزارم باز کابوس قتلگاهو میبینم یادم نرفته روی تل بودم وشمر جالس علی صدر طوری زدن تو رو که معلوم شد کینه هاشون از غزوه بدره تنت اینجاست سرت شامه چهل منزل روبروی چشمامه حسینم وای حسینم وای نمی دونم خبر داری یانه در خرابه نیمه شب وا شد سرت همین توی طبق اومد داداش دور و ورم چه بلوا شد چشای دخترت وقتی به حنجره زخمی تو افتاد سر تو رو گرفت تو آغوشو جلو چشام بالا سرت جون داد دلم خونه دلم خونه سکینه از غم و دردت پریشونه حسینم وای حسینم وای می بینی از غمت پریشونم حمیدعلیمی

رَحِمَ الله مَن نادی یا اباعبدالله غَفَرَالله مَن والا یا اباعبدالله لَعَنَ الله من عادی یا اباعبدالله چه اسم شیرینی، چه اسم زیبایی قشنگ‌ترین اسمِ روی لب ماهایی حسین آقای من، آقای من... رحم الله من نادی یا اباعبدالله حسین ستوده

رایة الحسین رایة الهدی طریق الامام طریق السلام طریق القیام طریق کربلا من المهدی الی اللحدی مع الحسین مسیر هم عهدی حسینه تا مهدی بقیة الله همه اهل زمین میدونن اربعین قرار ما با مولا اینه که یک صدا بگیم لبیک یا اباعبدالله حسین اباعبدالله رایة الحسین رایة الهدی حسین طاهری

زیر آسمون گفتم حسین دل پر جنون گفتم حسین از خود نجف تا خود کربلا پای هر ستون گفتم حسین مسیر به مسیر نفس به نفس مسیر نجف به کربلا واقعا معرکه است ستون به ستون قدم به قدم رفیقا همین جاست که میگن حرم تا حرم امیر کربلا حزین کربلا چه کردی که مهر تو به دل میشینه کربلا حتی خدا هم از عرش خودش میگه ماشاالله به اربعین کربلا زیر این علم گفتم حسین من دم حرم گفتم حسین وقتی قسمتش نشد بیاد جای مادرم گفتم حسین سلام بر حسین سلام کربلا کی باور میکرد که بازم بیام کربلا سلام بهترین به این سرزمین قیامت رو میشه ببینی شب اربعین ماشاالله به اربعین کربلا حسین ستوده

یکی بگه اینجا چه خبره این گوشه دنیا چه خبره دسته دسته زائرا می‌رسن از همه جا این گوشه دنیا چه خبره ببینه دنیا کاره حسینو یه عالمه گرفتار حسینو پیر و جوان زوارحسینو چی کم داره دیگه اون کسی که داره حسینو با هر قدمی تو این راه با ذکر اباعبدالله دیگه آخرتو دنیامون آباده باز جا نمونی آی دنیا از قافله نوکرها کشتی نجات که به راه افتاده حسین ای جانم حسین این گوشه دنیا چه خبره روح الله بهمنی

و صل اللهُ علی الحسن بنازم شیر جمل حسن جلو چشمای ابالحسن رجز می‌خونه: أنا الحسن چه صف‌شکن اومد علی ایستاده بود و فقط حسن اومد آره واسه معرکه بهم زدن اومد آقام حسن اومد اوضاع بهم خورد وقتی پرچمو بالا می‌آورد صدتا صدتا اومدن ولی بازم حسن برد یه أنا الحسن که گفت عدو قبل از زدن مرد حسن مولا... دلیرِ نام‌آوره حسن علم بالا می‌بره حسن توی کوچه حضرت کریم توی میدون حیدره حسن میگن بنی‌هاشم یه امام حسن تو کربلا میشه لازم واسه اینه جلوه‌ی حسن میشه قاسم حسن میشه قاسم دست خدا زد زد و شیر خدا رو صدا زد پسرای ازرقو پسر مجتبی زد به تلافی کوچه دو سه تا بی‌هوا زد حسن مولا... و صلی الله علی الحسن حسین طاهری

همه میدونن مخصوصا دلای شیدا حقیقت پنهون بوده و شده هویدا بگو به عالم از عمق دل از سویدا شبیه اباعبدالله نمیشه پیدا یکتا اباعبدالله یا اباعبدالله اولین عشق دنیا اباعبدالله سلطان اباعبدالله خان اباعبدالله تو صدا کن میگم جان اباعبدالله حسین جان میمیرم برات به قرآن همون بار اولی که میری زیارت دل کربلایی میشه زهی سعادت عنایت داره به نوکراش بدون منّت حسین بن علی یعنی ته رفاقت محشر اباعبدالله سر اباعبدالله از پدر مادر بهتر اباعبدالله همدرد اباعبدالله مرد اباعبدالله دنیامو زیر و رو کرد اباعبدالله حسین ... دلای شیدا حسین طاهری

وقتی که پدر شیر جمل باشه باید پسر شم هم مثل یل باشه ای اجل جون منو بگیر تو خیمه گاهت قاسم ابن الحسن قاسم ابن الحسن ای اجل دارم بزن جلوی حجله گاهت قاسم ابن الحسن قاسم ابن الحسن دلم اسیر دو چشم سیاه و نافذ قاسم وقتی که پدر شیر جمل باشه محمدرضا ناصری

ر جوری میتونستم اومدم گفتم سیاهی‌لشکرت بشم امسال و با این نیت اومدم شاید فدای خواهرت بشم ام‌البنین پناهه زوار اربعینه قطعا تو این شلوغی حال من و میبینه آقا درد آوردم دوباره بازم میبینی به درِ بسته خوردم اگه نمیشد برسم حرمت دق میکردم حسین وای هر جوری میتونستم اومدم حسین ستوده

من کربلاییم یعنی جیره‌خور ابوفاضل دستم تو دستشه آخه دستش پره ابوفاضل وطنم کربلاس چون آخر قدم زدنم کربلاس وطنم کربلاس چون خونه‌ی امام حسنم کربلاس شدم آدم تو زنده‌ی غم تو از سرم زیاده حتی لطف کم تو آرزومه اسمم بخوره تو خدام مسؤل عوض کردن پرچم تو جانم حسین جان اباعبدالله من کربلاییم حسین ستوده

هر نفس با دل و جان میخونم سینه زنان خدا اسمشو روی دلا نوشته شد برازنده من که تو پرونده من سفر بعدیمو کربلا نوشته بارمو بستمو منتظر رفتنم روح من رفت حرم پشت سرش رفت تنم آرزومه توی جاده یه روزی حرم میام پای پیاده رزق و برکت اذن حرکت از امام رضا و دلبرش جواده علیکَ صلی الله حسین یا ثارالله یه روزی حرم بیام پای پیاده مهدی سلحشور

همه دنیا بدونند امام حسین چه قدر فدایی داره هرکی بخواد این حسین حسین از ما بگیره از صحنه گیتی محوش میکنیم اینم باشه برای دشمنای اربعین دشمنای امام حسین اعتقادمه اجتماع اربعین شکوه عالمه افتخارمه پا برهنه تا حرم عرض سلامه کس وکارمه حضرت رقیه تکیه گاهمه تاول های پات شاهده کارمه میگی نوکرم خیر ببینیه یاد سه سالمه همه زندگیم سه ساله خاتونه حضرت عباس کفیل خاتونه اون که به عمو می باله خاتونه رقیه خاتونه... ارغوان رقیه شیرین زبان رقیه بعد حضرت زینب روزی رسان رقیه بی کران رقیه ای عمه جان رقیه ذکر تسبیحات پیغمبران رقیه تکیه گاهمه علی پناهی

خوشگل ام البنین و شیر حربه مارد کشتی فقط تو با یک ضربه مالک اشتر مبهوت قد و بالات همیشه حرز باباتو داری همرات کشته‌های جنگ با ابوفاضل همیشه بالاتر از تصوره میره میدون با تیغ نگاش گردنا رو بیخ تا بیخ می‌بره شجاعت عباس با صلابت عباس توی پیکار می کنی قیامت عباس طراوت عباس با ابهت عباس ماشاالله به قد و قامت عباس قبله نما چرخیده به سوی ابروت میشینه رقیه همیشه رو زانوت نمیشم یک لحظه هم من از تو غافل روی زیبای تو همچون ماه کامل تیغ مژگان قمر بلند است الهی فدای خال لب تو مکتب رسم شما کولاکه قاسم شاگرد مکتب تو اصلاته عباس با مهارت عباس داری خیلی به علی شباهت شهامت عباس استقامت میگم کلب توام با صراحت خوشگل ام البنین محمدرضا ناصری

باز غوغا می‌شه تُو حرَم کرب‌وبلا حالِ خوشم معنا می‌شه گمشده زیرِ علَمش هر جا باشه پیدا می‌شه زندگیِ نوکر با امام‌حسین زیبا می‌شه دنیام حسینه همه می‌دونن حال من خوبه تا که آقام حسینه اون چیزی که من از خدا تُو زندگیم می‌خوام حسینه دنیام حسینه محشرِ در محشر عشقِ روزی‌آور می‌خونم با باور اباعبدالله زینتِ هر منبر از خلایق بهتر می‌خونم تا آخر اباعبدالله شاه رحمت داره من عاشق حسینم و این عاشقی قِدمت داره به برکت امام‌حسین سفره‌ی ما برکت داره هر چی خوبی تُو عالَمه تمامشو حضرت داره شورم حسینه تنها کسی که من باهاش یک عمریه جورم حسینه ذکر من از روز تولّد تا دَم گورم حسینه جونم حسینه عشق من جذّابه ماه عالَمتابه آبروی آبه اباعبدالله شبه مهتابه به دلم می تابه بهترین اربابه باز غوغا می‌شه محمدرضا ناصری