سینه زنی

ای بابا دلم خون بابا چشمام ابر بارون بابا از حالم خبر داری یا نه مردم کنج ویرونه بابا چشام تاره بابا گوش من شده پاره بابا از وقتی تو رفتی دخترت بین کوچه بازار مثل موهای من روی موهات چقدر خاکستر ریخته بس که روی سر من یک لشگر ریخته از همه ی دندونای من بیشتر ریخته دختر های شامی منو هل دادن و بهم خندیدن چون که موهام سفیده بازیم نمیدن خلخالو گوشواره ما رو دزدین آه ای بابا چشام تاره بابا محمدرضا ناصری

چقدر سخته واسه اون که جاش رو دوشه عباسه تو کاخ یزید باشه بین چند تا مست چند تا رقاص دلم رو سوزونده مجلسش یادم مونده اف بر این دنیا که ما رو کشونده وسطه این نامحرم حرمت مارو شکست مردمی پیش پاهام صدقه میدازن وای زجر رو که می بینم باز شروع میشه لکنت زبون توی شلوغی شکست چند تا دندون کاش دیگه بیشتر از این زنده نمون زجر آنقدر مرا زد نفسش بند آمد زجر آنقدر مرا زد نفسش بند آمد محمدرضا ناصری

مست و مجنونه قلبم، از تو می‌خونه قلبم این شعرو اباالفضل، به تو مدیونه قلبم می‌نویسم رقیه می‌خونم اباالفضل می‌نویسم اباالفضل می‌خونم رقیه با این دوتا اسم تو دلم غوغاست تصویر بهشته وقتی هست رقیه روی شونه‌های عمو عباس عرش بی‌کران کل کهکشان کمتر از شأن اباالفضل و رقیه از روز ازل تو کل جهان سُفرشون پهنه اباالفضل و رقیه بار عشقت به دوشم وقف تو عقل و هوشم شعر از تو اباالفضل، من سراپا به‌گوشم من می‌گم اباالفضل، تو می‌گی رقیه محاله که از هم جدا باشید هر جا اسم تو هست همراهش رقیه‌ست ماه و ستاره‌ی خدا باشید شور محشرند شیر کوثرند فخر عالمند اباالفضل و رقیه تا روز ابد هر جای جهان پرچم می‌زنم اباالفضل و رقیه مست و مجنونه قلبم امیر برومند

جان جهان سِرِّ نهان روح و روان، کهف امان به خدا به خدا به خدا ابی‌عبدالله مس قلبمو کردی طلا ابی‌عبدالله جنت ما سینه‌زنان کرب و بلا ابی‌عبدالله عَلم روضه رو دیدم تا حسنیه دویدم اومدم عشق تو حس کردم از همون بچگی آقا دلمو بردی تا حالا اومدم دور تو می‌گردم چون زلف پریشانت با بی‌ سر و سامانت روغلامانات جانم ابی‌عبدالله تو قبله دل‌هایی معراج تماشایی جانم ابی‌عبدالله ای جان جهان سرّ نهان امیر برومند

تو نیازی به معرفی نداری تو که محبوب‌ترینِ روزگاری دو سه جمله از عقیده‌هامو میگم که بمونه یادگاری من مال حسینم همه عالم بدونه عقیدم اینه هرچی حسین گفته همونه دنیا هم می‌گرده به دستور رقیه می‌گیره حتی خورشید نور از نور رقیه اعتقادمه، باور منه که همیشه سایه‌ی تو چتر روی سر منه اعتقادمه، باور منه اسم تو روی لبم تا نفس آخر منه حسین، یا ابا عبدالله تو نیازی به برو بیا نداری احتاجی به غلام سیاه نداری نوکر تو همه ذرات وجودم کمیِ گدا نداری من تو هر دقیقه به تو وابسته میشم از این سینه زدن‌ها کی گفته خسته میشم با تو میشه حتی محالاتو عوض کرد علی گندابی طی غمت لاتو عوض کرد هرچی دارم از برکت حسین آدرس بهشتو میدن توی هیئت حسین زندگیمه از دولت حسین افق شرعی قلبم طبق ساعت حسین حسین یا ابا عبدالله تو نیازی به معرفی نداری علی اکبر حائری

سلام ای دلبر دلها سلام ای کعبه ی عاجل علی بن حسین بن علی بن ابی طالب ای فلک جاه علی اکبر زاده شاه علی اکبر منزوی میگه در مدحت منظر ماه علی اکبر ماه ملک منظر باخ صورت پیغمبر باخ قدرت صورتگر باخ به به به به اکبر باخ سلام ای دلبر دلها محمد عطایی نیا

برا من تعریف از عشق گنبد طلاته دونه دونه نقاط از صحن و سراته همه‌ی خاطرات خوبم از زیارت کوچه پس کوچه های شهرکربلاته قرارمون باب القبله موکبمون باب القله همون جا جون میدم واست قسم به اون باب القبله آه اباعبدالله پناه اباعبدالله باب قبله تو قبلگاه اباعبدالله وقتی که پدر و مادرم میزارن بیام زیر خاک نزاری چشم به راه یا اباعبدالله یا اباعبدالله برا من تعریف از عشق گنبد طلاته دونه دونه نقاط از صحن و سراته همه‌ی خاطرات خوبم از زیارت کوچه پس کوچه های شهرکربلاته ورودی باب السدره شلوغی باب السدره منتظر مادرم باشم خروجی باب السدره بات اباعبدالله به پات اباعبدالله می مونم تا آخرش برات اباعبدالله خونوادگی زیارت چه صفایی داره خودم زن و بچم فدات اباعبدالله تعریف از عشق محمد عطایی نیا

وقتی که آقامی مگه میشه تو دلم غم باشه وقت مرگم میخوام توی شب‌های محرم باشه محرمتو عشقه نقشای رو پرچمتو عشقه این دو ماه ماتمتو عشقه همین تبتو عشقه روضه‌های هرشبتو عشقه نوکرای زینبتو عشقه غم تو غم شیرین منه همه آیین منه عشق تو دین منه ثارالله اسم زیبات تسکین منه مرغ آمین منه دم تلقین منه ثارالله ثارالله من اسیر عشقم شدم آزاده تو بنده‌ام کردی هرجا که افتادم خودت با دستات بلندم کردی رفاقتتو عشقه جیوه‌ی علامتتو عشقه کشتی هدایت تو عشقه اصلاً خودتو عشقه تو دلم ترددتو عشقه اسم پر تعددتو عشقه باب میل کل ادیانی حسین عشق طولانی حسین شرط مسلمانی حسین ثارالله تا ابد روی دلم حکی حسین به خدا تکی حسین غم مبارکی حسین وقتی که آقامی روح الله رحیمیان

چه ذوالفقارو به عزم مصاف بردارد چه جانماز پی اعتکاف بردارد علی حقیقت نور است و هیچ ممکن نیست که در مقابل شب انعطاف بردارد خورشید و کهکشونا هرشب بر محور علی می‌گردن حجاج کعبه ایام طواف دور سر علی می‌گردن بارانه علی طوفانه علی پیغمبر اولین مسلمان علی قرآنه علی میزان علی کعبه اولین زائر ایوان علی اگر به خاطر مولا نبود ممکن بود خدا ز خلق خود امر طواف بردارد دوباره مثل علی زاده می‌شود؟ هرگز اگر دو مرتبه کعبه شکاف بردارد رفتم نجف رو به ایوونت من سمت قبله رو گم کردم کعبه می‌گرده دورت پس من دور سر علی می‌گردم شبگرده علی، چه مرده علی کابوس خلیفه‌های نامرده علی طوفنده علی، پاینده علی یا زهرا گفته خیبرو کنده علی چه ذوالفقارو حسین ستوده

شب های جمعه آخه چه سری داره دلهامون میگیره شب های جمعه مادر میاد و کربلا بارون میگیره شب های جمعهیه دختری هی ذکر بابا جون میگیره شب های جمعه| مادر بنیه میگه و خواهر میفته چشمای زهرا بازم به زخم گودی خنجر میفته مادر به یاد اون پنجه های شمر و موی سر میفته من بی وضو موی تو رو شونه نکردم حالا به دنبال سرت باید بگردم شب های جمعه حسین ستوده

خدا با تموم سیلقش انگار تو رو کشیده امضای اثر ماهش شده ابروی کشیده ممنون خداوندم ابالفضل آفریده عجب هنری خلق کرده عجب اثری خلق کرده برای ابی عبدالله عجب قمری خلق کرده شاه با ادبان بر دلم ضربان نُقل روی لبان ساقی ساقی فاطمی جگره مرتضی ثمره واقعا قمره ساقی ساقی ابوفاضل ابوفاضل خدا با تموم سلیقه اش حسین ستوده

من مال اباعبدالله دنبال اباعبدالله قلبم مثل بیرق جزو اموال اباعبدالله دنیا رو نمیخواهم هرگز منهای اباعبدالله عشق متفاوت یعنی آقای اباعبدالله نفس تو بقا به جهان قلبم با تو حرف میزنم به زبان قلبم ضربان ضربان ضربان قلبم دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم عزیز دلم عزیز دلم نور دو عینی عزیز دلم نکنی ولم نکنی ولم دلخواه اباعبدالله مفتاح اباعبدالله ما سرباز مهدی میشیم از راه اباعبدالله یا باب نجات الامه فی ارض اباعبدالله از حال وهب فهمیدیم بی مرزه اباعبدالله همه دم همه جا هیجانه قلبم بی تو هر نفسم به زبان قلبم ضربان ضربان ضربان قلبم من مال اباعبدالله حسین ستوده

دیدم که تموم پهلوونا با اسم خودت مدد میگیرن از لات سر کوچه ی ما تا لاتای قدیم برات میمیرن پیچش زلف تو دست بادم داده می بریز که می از مشک تو آزاده هرکسی آدمت شده نوش جونش من سگ کوی تو پش بزن قلاده سلام به ماه عقیله زندگی عقیله دشمن تو ذلیله قمر بنی هاشم سلام به خالق قدرت مقتدای شجاعت رکن اصلی غیرت قمر بنی هاشم سلام به ماه عقیله حسین ستوده

زندگی بی تو حروم رقیه تویی عشق ناتموم رقیه من میخوام برا حسین بمیرم پیش چشمای خانوم رقیه شاه بانو حق داره اگه بهت سجده کنه ماه بانو تو به آغوش حسینی بهترین راه بانو میگه عباس بهت ماشالله بانو حلمای حسین زهرای حسین روشن شد به دیدنت چشمای حسین یاسین حسین تسکین حسین ای دختر سه ساله ی شیرین حسین عشق نا تموم رقیه حسین ستوده

با پا زدنت بعضیا وضو گرفتن بی محابا زدنت گیر آوردنت غریب و مثل زهرا زدنت سی هزار نفر تو رو با بغض مولا زدنت دیدم که روی سینت دویدن دیدم که موی سرت رو کشیدن دیدم که با یه خنجر که کُنده نمیشه ببری رگهاتو میبریدن بریدن ای وای ای وای حسین جان غوغا شده بود سر بردنه لباسای تو دعوا شده بود استخونت از میون سینه پیدا شده بود حرمله مزاحم خیمه ی زنها شده بود ازخیمه پا برهنه دویدم ازسینت چند تا نیزه کشیدم بی‌‌محابا زدنت حسین ستوده

خورشید پیشت عین فانوسه لطفت دریا نیست اقیانوسه رو گنبد پرچم مشکیت آقا زیباتر از بال طاووسه از تو میگم منظورم عشقه دیدنِ گنبد از دورم عشقه روضت خوبه این شورم عشقه میمیرم با تو محشورم عشقه مهربون تری از مادر و پدرم داد زدم که در بیاد اسمت از جیگرم با تو با نفسام زندگی میکنم شب نمیشه روز من اسمتو نبرم ای جان ای جان اباعبدالله اشکامون هر قطره بارونه ما میریم این اشکا میمونه تو عالم کی مثل تو داره انقدر عاشق انقدر دیوونه روضت ابره وقتی میباره دریا سر روی ساحل میزاره ماهم رو به نورت میاره خورشید میتابه چون دوسِت داره زندگی گذرا جاودانه حسین ای نوا و نغمه ی عاشقانه حسین نبض شعر و غزل پس اجازه بده تا صدا کنم تو رو عاشقانه حسین ای جان ای جان اباعبدالله خورشید پیشت عین فانوسه حسین ستوده

به تو توسل می‌کنن ارمنیا مسیحیا، کَلیمیا یا اباالفضل، تو عشقِ منیا به تو ارادت دارن پهلوونا نوجوونا، مسلمونا علمت بلندتر از آسمونا یا اباالفضل دوایِ دردی تو بامرامی، تو خیلی مردی به تو عالم می‌زنه تکیه رو شونه‌هاته علمت بلنده، همه‌جا برنده اسمتو که می‌‌برم اُم‌ِبَنین می‌خنده همه‌ی خلائق محضرِ تو بنده دشمنت بیاد جلو گورِ خودش رو کنده زمین و آسمون شبیهِ تو ندید خدا تورو که آفرید منحصر به فرد چشماتو کشید هرکسی یک باری تورو صدا زده دعا کنه، اِلتِجا کنه کرمت حاجتشو روا کنه تو بزرگی، ماهِ زمینی تو افتخارِ اُمِ‌بَنینی همه عالم مستِ اباالفضل گره‌گشا شد دستِ اباالفضل کرمت زیاده، می‌رسی به دادِ نوکری که غیرِ تو دل به کسی نداده تویی فوق‌العاده می‌زنی به یادِ علی و جنگِ تو کابوسِ ابن زیاده به تو توسل می‌کنن ارمنیا علی اکبر حائری

ای لعنت بر شام بذار پاک کنم اشکاتو دیدی باز خواب باباتو الهی بمیرم عمه آتیش سوزونده موهاتو خرابه حالت جای چکمه‌ی کیه مونده به‌روی بدن شکسته بالت خرابه حالت یکمی طاقت بیار بابایی از رو نیزه‌ها میاد دنبالت چیکار کنم دلت آروم بگیره گرسنته عمه برات بمیره مداحی سوزناک خرابه حالت حسن عطایی

من نمیدونم کی کجا عاشق تو شدم اسمتو من بلد بودم از روز تولدم آب و گل ما شد از لحظه خلقت اشکای روضه با مقداری از تربت توی بازار عاشقی عشق تو غیر عادیه یه اصل اعتقادیه من و جدایی از حسین یه ثانیه اش هم زیادیه خیر ببینن پدر و مادرا بزرگمون کردن تو روضه ها من نمیدونم کی کجا عاشق تو شدم علی اکبر حائری

زهرای سه‌ساله، عشقت بی‌مثاله هرکس خاکِ پاته، در اوج کماله خانوم خانوما رقیه نفسِ بابا رقیه به تو می‌گن اهل عالم اُمِّ‌ ابیها رقیه تو بالانشینی رو دوشِ اباالفضل برات بازه همیشه آغوشِ اباالفضل به زیر قدم‌هات بهشت برینه خنده‌هات دل‌خوشیِ یلِ اُمُُّ‌البنینه ذکر مستجابه، دریای ثوابه زیبای حسین و، دنیای ربابه عالیِ اعلیٰ رقیه دمِ مسیحا رقیه آرزومه روی قبرم بنویسن یا رقیه به‌غیر غمِ تو به دل جا نمیدم ضریح قشنگت و به دنیا نمیدم گرفتارتم من، به عشقت اسیرم بذار وقت مُردنم دامنت و بگیرم زهرای سه ساله عشقت بی‌مثاله حسن رضا قلی

می‌گرده عوالم زیرِ همین پرچم محوّل الحاله ماه مُحرّم کرب‌و‌بلا جَنَّةَ اللهِ فی اَرضِه عشقت توی دنیا بی‌حد و مرزه می‌رن آدما از این زمونه فقط اسم تو باقی می‌مونه روضه‌ت واللهِ خیر کثیره خوش‌بخته اون‌که واسه‌ت می‌میره ای دینم ابی‌عبدالله آئینم ابی‌عبدالله دنیا می‌شه فراموشم وقتی که توی روضه‌ات می‌شینم ابی‌عبدالله ای جانم ابی‌عبدالله می‌رسه روزی‌مون از سرزمین تو اوج شگفتیه اربعین تو جَعَلَ اللهُ شِفاءُ فی تُربَتِه اجابت دعا زیرِ قُبّته اوسع و اسرع کِشتیته آقا جذّاب نوای دشتیته آقا دردم حسینه، درمون حسینه نوای لبِ مجنون حسینه تقدیرم ابی‌عبدالله تکبیرم ابی‌عبدالله آخر با مدد سقّا بین سینه‌زنی واسه‌ت می‌میرم ابی‌عبدالله ای جانم ابی‌عبدالله می‌گرده عوالم زیر همین پرچم علی اکبر حائری

بهشت رویایی من فقط از مقام علی اصغر تا مقام علی اکبر قلادمو گره بزن فقط یا مقام علی اصغر خدایی می کنن این دو برادرگره گشایی می کنن دل دیونه مو را همش هوایی می کنن قلب شیدای منو کرب وبلایی می کنن نوشته های روی پرچم علی اصغره نور علی اکبره پر شور علی اکبره ذکرم از گهواره تا گور علی اکبره بهشت رویایی حسن رضا قلی

ای پناه بی پناها آبروی رو سیاها یک نگاهت من رو بسه یک نگاه از اون نگاها کار عیسی کن منو احیا کن سر من گرم گناه منو دعوا کن واسه مجنونت کار لیلا کن من میخوام گریه کنم خب یه بغل وا کن لیلا کیه لیلا تویی قربونت شم بی سر و بی سامونت شم کاش کی یک شب کرب و بلا مهمونت شم ای پناه بی پناها علی اکبر حائری

باب امید باب نجات روح آدم نبض حیات اعتقاد سینه زنات چادر تو از مقدسات ای صلابت عشق بهترین علامت عشق شرح قصه‌ی کوتاه تو روایت عشق راز شور و جنون رمز بی‌نهایت عشق که دراومدی با عمع جان به قامت عشق نازنین رقیه به فرشته‌ها میگن رو زمین رقیه کربلا میرم به جات اربعین رقیه یا رقیه یا رقیه یا رقیه باب امید باب نجات حسین ستوده

من توی زندگیم به خیلیا دل بستم هرکی یجور شکست دل پریشونم رو دیگه زندگیه اگه یه روز من مردم میشه توی قبر خودت تکون بدی شونم رو دلم درد اومده آدم اینجا دلش خوشه پیش مرد اومده بهت رو میزنه آدم بی‌اختیار جلو تو زانو میزنه همین همه منتظرن من بخورم زمین اگه من نبودم جای من بگید زمین خورده میگه یا ام‌البنین همش حس می‌کنم اجل بهم نزدیکه می‌بینی گریه‌هام با قبلنا فرق کرده غصه هیچکس رو نخورده بودم اینقدر تو دریای غمت خدا منو غرق می‌کنه بده گریه‌مرد ولی حسین فرق می‌کنه دارم دق می‌کنم من یه روز قمرو برا تو عاشق می‌کنم حسین حسین حسین... من توی زندگی به خیلیا دل بستم حسین ستوده